Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==ابوجهل== عمرو بن هشام معروف به ابوجهل، از اشراف قریش و از مشرکان مشهور و با قدرت مکه به شمار می‌آمد، از روایت «بلاذری» استفاده می‌شود که ابوجهل در (۵۵۴ م) زاده شد. پدرش «هشام» از اشراف مکه بود و بر «بنی مخزوم» شاخه‌ای از قر...» ایجاد کرد

2024-11-06T08:04:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==ابوجهل== عمرو بن هشام معروف به ابوجهل، از اشراف قریش و از مشرکان مشهور و با قدرت مکه به شمار می‌آمد، از روایت «بلاذری» استفاده می‌شود که ابوجهل در (۵۵۴ م) زاده شد. پدرش «هشام» از اشراف مکه بود و بر «بنی مخزوم» شاخه‌ای از قر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==[[ابوجهل]]==
عمرو بن هشام معروف به ابوجهل، از [[اشراف قریش]] و از [[مشرکان]] مشهور و با [[قدرت]] [[مکه]] به شمار می‌آمد، از [[روایت]] «[[بلاذری]]» استفاده می‌شود که ابوجهل در (۵۵۴ م) زاده شد. پدرش «هشام» از [[اشراف مکه]] بود و بر «[[بنی مخزوم]]» شاخه‌ای از [[قریش]] [[ریاست]] داشت، مادرش [[اسماء]] دختر «[[مخربه بن جندل حنظلی]]» از «[[بنی تمیم]]» بود.

به روایتی نگاهداری [[پیمان]] [[نامه]] قریش برای [[تحریم]] [[بنی هاشم]] و [[مسلمانان]] را، او یا خواهرش «جلدس» (ام جلدس) [[خاله]] «[[ابوالحکم]]» بر عهده داشته است. ابوجهل چون دیگر اشراف قریش به [[تجارت]] [[اشتغال]] داشت و [[مرد]] [[ثروتمندی]] بود و همانند پدر و برادرش از [[بخشندگان]] قریش در [[عصر جاهلیت]] به شمار می‌رفت. وی در [[جوانی]] میان اشراف مکه جایگاهی ویژه داشت، هنگامی که ۳۰ سال بیشتر نداشت، از آن روی که مردی کاردان بود به عضویت «[[دارالندوه]]» پذیرفته شد، در حالی که به رسم آن [[روزگار]] اعضای دارالندوه جز بنی قصی می‌بایست افزون بر ۴۰ سال می‌داشتند.

با آغاز [[رسالت پیامبر]]{{صل}} ابوجهل با اقدامات بسیار، برای جلوگیری از [[اشاعه اسلام]] دست به کار شد که این گونه [[اعمال]] او [[شأن نزول]] شماری از [[آیات قرآنی]] دانسته شده است. با توجه به سابقه او در [[نفی]] [[برتری]] بنی‌هاشم بر سایر تیره‌های قریش، چنین می‌نماید که سخنان و اعمال [[پیامبر]]{{صل}} را اقدامی از جانب بنی‌هاشم برای [[سروری]] بر قریش می‌پنداشت، که کاهش قدرت دیگر اشراف مکه از جمله خود او نتیجه آن بود. از همین رو بیش از سایر مشرکان با پیامبر{{صل}} [[دشمنی]] می‌ورزید. پیامبر به خاطر همین [[دشمنی‌ها]] او را ابوجهل نامید و دستور داد مسلمانان هم او را به این نام خطاب کنند.

تلاش ابوجهل در قطع رابطه قریش با بنی هاشم به [[شکست]] انجامید. ممانعت از حمایت [[ابولهب]] از پیامبر{{صل}} بعد از [[مرگ ابوطالب]] و نیز طراحی [[توطئه]] ناموفق علیه پیامبر با مشارکت طوایف مختلف را می‌توان از مهم‌ترین اقدامات وی بر ضد پیامبر{{صل}} دانست، [[مسلمانان]] نیز از شدت عمل و [[کینه‌توزی]] وی در [[امان]] نبودند. متقابلاً [[پیامبر]] نیز او را [[ابوجهل]] نامید و به مسلمانان دستور داد که وی را چنین خطاب کنند.

پس از [[هجرت پیامبر]]{{صل}} به [[مدینه]] و در پی تعرض مسلمانان به راه [[تجاری]] [[مکه]] و [[شام]]، موجبات درگیری ابوجهل با ایشان فراهم آمد. در [[سال اول هجری]] کاروان تجاری که ابوجهل [[ریاست]] آن را به عهده داشت به رغم مواجهه با «[[حمزه بن عبدالمطلب]]» و یارانش در «[[سیف]] [[البحر]]»، با وساطت «[[مجدی بن عمر]]» و «الجُهنی» بدون [[خونریزی]] راه خود را به سوی مکه ادامه داد. در سال بعد هنگامی که کاروان دیگری از [[قریش]] به سالاری [[ابوسفیان]] مورد [[تهدید]] مسلمانان قرار گرفت، ابوجهل با لشکری که خود از عاملان [[بسیج]] آن بود برای حمایت از آن کاروان از مکه خارج شد، با آنکه کاروان به [[سلامت]] گذشت ولی به اصرار ابوجهل [[لشکر]] مکه به سوی چاه‌های [[بدر]] حرکت کرد. ظاهراً علاوه بر [[ریاست‌طلبی]]، او در پی آن بود که [[اقتدار]] قریش را نه تنها بر مسلمانان، بلکه بر تمام کسانی که قادر به مخاطره انداختن کاروانیان قریش بودند [[اثبات]] کند، اما لشکر مکه با وجود [[برتری]] در بدر از مسلمانان [[شکست]] خورد و ابوجهل به همراه شمار دیگری از [[سران قریش]] به هلاکت رسید<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۳۰۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۱.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:ابوجهل در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها