بحث:ابوسفیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:36Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۳:		خط ۳:
	*ابوسفیان از سران [[قریش]] بود و بازرگانی می‌کرد. مادرش [[صفیه]] نام داشت و پدرش حرب، که در روزگار خود از سران و بلندپایگان [[قریش]] و دودمان [[بنی‌امیه]] بود. ابوسفیان از [[دشمنان]] سرسخت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بود. [[جنگ بدر]]، [[احد]] و [[خندق]] به طراحی ابوسفیان بر [[پیامبر اکرم]] تحمیل شد.		*ابوسفیان از سران [[قریش]] بود و بازرگانی می‌کرد. مادرش [[صفیه]] نام داشت و پدرش حرب، که در روزگار خود از سران و بلندپایگان [[قریش]] و دودمان [[بنی‌امیه]] بود. ابوسفیان از [[دشمنان]] سرسخت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بود. [[جنگ بدر]]، [[احد]] و [[خندق]] به طراحی ابوسفیان بر [[پیامبر اکرم]] تحمیل شد.
	*ابوسفیان پس از [[دشمنی]] فراوان و جنگ‌های متعدد، در [[سال هشتم هجری]] به‌هنگام [[فتح مکه]] به‌ناچار [[اسلام]] آورد. [[پیامبر]] به او [[امان]] داد و او را به [[امارت]] [[نجران]] فرستاد. او پس از [[وفات]] [[پیامبر اکرم]] خود را به [[مدینه]] رساند.		*ابوسفیان پس از [[دشمنی]] فراوان و جنگ‌های متعدد، در [[سال هشتم هجری]] به‌هنگام [[فتح مکه]] به‌ناچار [[اسلام]] آورد. [[پیامبر]] به او [[امان]] داد و او را به [[امارت]] [[نجران]] فرستاد. او پس از [[وفات]] [[پیامبر اکرم]] خود را به [[مدینه]] رساند.
	*ابوسفیان از [[خلافت ابوبکر]] ناراضی بود و او را مردی از کم‌ارج‌ترین قبائل می‌دانست و در صدد [[فتنه‌انگیزی]] علیه او بود. از سوی دیگر به‌دلیل بروز [[فتنه]] در [[جامعه]] [[مسلمین]] [[موقعیت]] را برای [[فتنه‌انگیزی]] و ایجاد [[شورش]] در [[جامعه]] مناسب می‌دید. از این‌رو [[عبّاس بن عبدالمطلب]]، [[عموی پیامبر]] را پیش انداخت تا به بهانه [[بیعت با امام]]، [[فتنه]] آغاز کند. [[امام]]{{ع}} که تنها به [[مصالح]] [[جامعه]] نوپای [[اسلامی]] می‌اندیشید، از این [[فتنه]] [[آگاه]] بود و چنین فرمود: "ای [[مردم]]، امواج [[فتنه]] را با [[کشتی نجات]] بشکنید، راه [[اختلاف]] و درگیری را سدّ کنید و تاج [[کبر]] و [[غرور]] را از سر برگیرید. پیروز آن کسی است که به [[پشتیبانی]] [[یاران]] به‌پا خیزد وگرنه آرام گیرد و راحت گذارد، زیرا این [[خلافت]] و [[ریاست]]، به گندابه‌ای مانَد یا لقمه‌ای گلوگیر و مرگ‌آور باشد. اکنون [[زمان قیام]] نیست، که میوه نارس چیدن، چون کشت در [[زمین]] غیر، بهره بیگانه است. اگر از [[خلافت]] سخن گویم، شیفته آنم خوانند و اگر دم فروبندم، هراس از [[مرگ]] را به من بندند. دریغا چه دور است این نسبت، پس از آن همه [[جبهه]] و [[جهاد]]. به [[خدا]] [[سوگند]]، [[فرزند]] [[ابوطالب]] با [[مرگ]] مأنوس‌تر از کودک به سینه [[مادر]] است. نه، چنین نیست. [[سکوت]] من از دانشی است که اگر آن‌را [[آشکار]] سازم، پریشان و بی‌تاب شوید، همان‌گونه که ریسمان در [[چاه]] عمیق به شدّت و [[تعادل]] از کف دهد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ‏ الْفِتَنِ‏ بِسُفُنِ‏ النَّجَاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنَافَرَةِ وَ ضَعُوا تِيجَانَ الْمُفَاخَرَةِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِهَا آكِلُهَا وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِينَاعِهَا كَالزَّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيَّا وَ الَّتِي وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۴- ۸۵.</ref>.		*ابوسفیان از [[خلافت ابوبکر]] ناراضی بود و او را مردی از کم‌ارج‌ترین قبائل می‌دانست و در صدد [[فتنه‌انگیزی]] علیه او بود. از سوی دیگر به‌دلیل بروز [[فتنه]] در [[جامعه]] [[مسلمین]] [[موقعیت]] را برای [[فتنه‌انگیزی]] و ایجاد [[شورش]] در [[جامعه]] مناسب می‌دید. از این‌رو [[عبّاس بن عبدالمطلب]]، [[عموی پیامبر]] را پیش انداخت تا به بهانه [[بیعت با امام]]، [[فتنه]] آغاز کند. [[امام]]{{ع}} که تنها به [[مصالح]] [[جامعه]] نوپای [[اسلامی]] می‌اندیشید، از این [[فتنه]] [[آگاه]] بود و چنین فرمود: "ای [[مردم]]، امواج [[فتنه]] را با [[کشتی نجات]] بشکنید، راه [[اختلاف]] و درگیری را سدّ کنید و تاج [[کبر]] و [[غرور]] را از سر برگیرید. پیروز آن کسی است که به [[پشتیبانی]] [[یاران]] به‌پا خیزد وگرنه آرام گیرد و راحت گذارد، زیرا این [[خلافت]] و [[ریاست]]، به گندابه‌ای مانَد یا لقمه‌ای گلوگیر و مرگ‌آور باشد. اکنون [[زمان قیام]] نیست، که میوه نارس چیدن، چون کشت در [[زمین]] غیر، بهره بیگانه است. اگر از [[خلافت]] سخن گویم، شیفته آنم خوانند و اگر دم فروبندم، هراس از [[مرگ]] را به من بندند. دریغا چه دور است این نسبت، پس از آن همه [[جبهه]] و [[جهاد]]. به [[خدا]] [[سوگند]]، [[فرزند]] [[ابوطالب]] با [[مرگ]] مأنوس‌تر از کودک به سینه [[مادر]] است. نه، چنین نیست. [[سکوت]] من از دانشی است که اگر آن‌را [[آشکار]] سازم، پریشان و بی‌تاب شوید، همان‌گونه که ریسمان در [[چاه]] عمیق به شدّت و [[تعادل]] از کف دهد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ‏ الْفِتَنِ‏ بِسُفُنِ‏ النَّجَاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنَافَرَةِ وَ ضَعُوا تِيجَانَ الْمُفَاخَرَةِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِهَا آكِلُهَا وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِينَاعِهَا كَالزَّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيَّا وَ الَّتِي وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۴- ۸۵.</ref>.
	*ابوسفیان در زمان [[خلافت عمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با او بر حذر داشت. در زمان [[عثمان]] که [[بنی‌امیه]] به‌دلیل نسبت خویشاوندی با [[خلیفه]] بر مسند [[قدرت]] نشستند، ابوسفیان به آنها سفارش کرد: اکنون که گوی [[خلافت]] به‌دست شما افتاده، آن‌را دست به دست بگردانید و نگذارید از دستتان خارج شود. [[تاریخ]] دقیق [[مرگ]] ابوسفیان مشخص نیست، اما اقوال مختلف [[مرگ]] او را بین سال‌های ۳۰ تا ۳۳ قمری ذکر کرده‌اند <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۵.</ref>.		*ابوسفیان در زمان [[خلافت عمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با او بر حذر داشت. در زمان [[عثمان]] که [[بنی‌امیه]] به‌دلیل نسبت خویشاوندی با [[خلیفه]] بر مسند [[قدرت]] نشستند، ابوسفیان به آنها سفارش کرد: اکنون که گوی [[خلافت]] به‌دست شما افتاده، آن‌را دست به دست بگردانید و نگذارید از دستتان خارج شود. [[تاریخ]] دقیق [[مرگ]] ابوسفیان مشخص نیست، اما اقوال مختلف [[مرگ]] او را بین سال‌های ۳۰ تا ۳۳ قمری ذکر کرده‌اند <ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۵.</ref>.

	==نسب==		==نسب==

Wasity: جایگزینی متن - 'کف' به 'کف'

2020-11-28T06:58:19Z

جایگزینی متن - 'کف' به 'کف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۳:		خط ۳:
	*ابوسفیان از سران [[قریش]] بود و بازرگانی می‌کرد. مادرش [[صفیه]] نام داشت و پدرش حرب، که در روزگار خود از سران و بلندپایگان [[قریش]] و دودمان [[بنی‌امیه]] بود. ابوسفیان از [[دشمنان]] سرسخت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بود. [[جنگ بدر]]، [[احد]] و [[خندق]] به طراحی ابوسفیان بر [[پیامبر اکرم]] تحمیل شد.		*ابوسفیان از سران [[قریش]] بود و بازرگانی می‌کرد. مادرش [[صفیه]] نام داشت و پدرش حرب، که در روزگار خود از سران و بلندپایگان [[قریش]] و دودمان [[بنی‌امیه]] بود. ابوسفیان از [[دشمنان]] سرسخت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بود. [[جنگ بدر]]، [[احد]] و [[خندق]] به طراحی ابوسفیان بر [[پیامبر اکرم]] تحمیل شد.
	*ابوسفیان پس از [[دشمنی]] فراوان و جنگ‌های متعدد، در [[سال هشتم هجری]] به‌هنگام [[فتح مکه]] به‌ناچار [[اسلام]] آورد. [[پیامبر]] به او [[امان]] داد و او را به [[امارت]] [[نجران]] فرستاد. او پس از [[وفات]] [[پیامبر اکرم]] خود را به [[مدینه]] رساند.		*ابوسفیان پس از [[دشمنی]] فراوان و جنگ‌های متعدد، در [[سال هشتم هجری]] به‌هنگام [[فتح مکه]] به‌ناچار [[اسلام]] آورد. [[پیامبر]] به او [[امان]] داد و او را به [[امارت]] [[نجران]] فرستاد. او پس از [[وفات]] [[پیامبر اکرم]] خود را به [[مدینه]] رساند.
	*ابوسفیان از [[خلافت ابوبکر]] ناراضی بود و او را مردی از کم‌ارج‌ترین قبائل می‌دانست و در صدد [[فتنه‌انگیزی]] علیه او بود. از سوی دیگر به‌دلیل بروز [[فتنه]] در [[جامعه]] [[مسلمین]] [[موقعیت]] را برای [[فتنه‌انگیزی]] و ایجاد [[شورش]] در [[جامعه]] مناسب می‌دید. از این‌رو [[عبّاس بن عبدالمطلب]]، [[عموی پیامبر]] را پیش انداخت تا به بهانه [[بیعت با امام]]، [[فتنه]] آغاز کند. [[امام]]{{ع}} که تنها به [[مصالح]] [[جامعه]] نوپای [[اسلامی]] می‌اندیشید، از این [[فتنه]] [[آگاه]] بود و چنین فرمود: "ای [[مردم]]، امواج [[فتنه]] را با [[کشتی نجات]] بشکنید، راه [[اختلاف]] و درگیری را سدّ کنید و تاج [[کبر]] و [[غرور]] را از سر برگیرید. پیروز آن کسی است که به [[پشتیبانی]] [[یاران]] به‌پا خیزد وگرنه آرام گیرد و راحت گذارد، زیرا این [[خلافت]] و [[ریاست]]، به گندابه‌ای مانَد یا لقمه‌ای گلوگیر و مرگ‌آور باشد. اکنون [[زمان قیام]] نیست، که میوه نارس چیدن، چون کشت در [[زمین]] غیر، بهره بیگانه است. اگر از [[خلافت]] سخن گویم، شیفته آنم خوانند و اگر دم فروبندم، هراس از [[مرگ]] را به من بندند. دریغا چه دور است این نسبت، پس از آن همه [[جبهه]] و [[جهاد]]. به [[خدا]] [[سوگند]]، [[فرزند]] [[ابوطالب]] با [[مرگ]] مأنوس‌تر از کودک به سینه [[مادر]] است. نه، چنین نیست. [[سکوت]] من از دانشی است که اگر آن‌را [[آشکار]] سازم، پریشان و بی‌تاب شوید، همان‌گونه که ریسمان در [[چاه]] عمیق به شدّت و [[تعادل]] از [[کف]] دهد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ‏ الْفِتَنِ‏ بِسُفُنِ‏ النَّجَاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنَافَرَةِ وَ ضَعُوا تِيجَانَ الْمُفَاخَرَةِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِهَا آكِلُهَا وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِينَاعِهَا كَالزَّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيَّا وَ الَّتِي وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۴- ۸۵.</ref>.		*ابوسفیان از [[خلافت ابوبکر]] ناراضی بود و او را مردی از کم‌ارج‌ترین قبائل می‌دانست و در صدد [[فتنه‌انگیزی]] علیه او بود. از سوی دیگر به‌دلیل بروز [[فتنه]] در [[جامعه]] [[مسلمین]] [[موقعیت]] را برای [[فتنه‌انگیزی]] و ایجاد [[شورش]] در [[جامعه]] مناسب می‌دید. از این‌رو [[عبّاس بن عبدالمطلب]]، [[عموی پیامبر]] را پیش انداخت تا به بهانه [[بیعت با امام]]، [[فتنه]] آغاز کند. [[امام]]{{ع}} که تنها به [[مصالح]] [[جامعه]] نوپای [[اسلامی]] می‌اندیشید، از این [[فتنه]] [[آگاه]] بود و چنین فرمود: "ای [[مردم]]، امواج [[فتنه]] را با [[کشتی نجات]] بشکنید، راه [[اختلاف]] و درگیری را سدّ کنید و تاج [[کبر]] و [[غرور]] را از سر برگیرید. پیروز آن کسی است که به [[پشتیبانی]] [[یاران]] به‌پا خیزد وگرنه آرام گیرد و راحت گذارد، زیرا این [[خلافت]] و [[ریاست]]، به گندابه‌ای مانَد یا لقمه‌ای گلوگیر و مرگ‌آور باشد. اکنون [[زمان قیام]] نیست، که میوه نارس چیدن، چون کشت در [[زمین]] غیر، بهره بیگانه است. اگر از [[خلافت]] سخن گویم، شیفته آنم خوانند و اگر دم فروبندم، هراس از [[مرگ]] را به من بندند. دریغا چه دور است این نسبت، پس از آن همه [[جبهه]] و [[جهاد]]. به [[خدا]] [[سوگند]]، [[فرزند]] [[ابوطالب]] با [[مرگ]] مأنوس‌تر از کودک به سینه [[مادر]] است. نه، چنین نیست. [[سکوت]] من از دانشی است که اگر آن‌را [[آشکار]] سازم، پریشان و بی‌تاب شوید، همان‌گونه که ریسمان در [[چاه]] عمیق به شدّت و [[تعادل]] از کف دهد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ‏ الْفِتَنِ‏ بِسُفُنِ‏ النَّجَاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنَافَرَةِ وَ ضَعُوا تِيجَانَ الْمُفَاخَرَةِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِهَا آكِلُهَا وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِينَاعِهَا كَالزَّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيَّا وَ الَّتِي وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۴- ۸۵.</ref>.
	*ابوسفیان در زمان [[خلافت عمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با او بر حذر داشت. در زمان [[عثمان]] که [[بنی‌امیه]] به‌دلیل نسبت خویشاوندی با [[خلیفه]] بر مسند [[قدرت]] نشستند، ابوسفیان به آنها سفارش کرد: اکنون که گوی [[خلافت]] به‌دست شما افتاده، آن‌را دست به دست بگردانید و نگذارید از دستتان خارج شود. [[تاریخ]] دقیق [[مرگ]] ابوسفیان مشخص نیست، اما اقوال مختلف [[مرگ]] او را بین سال‌های ۳۰ تا ۳۳ قمری ذکر کرده‌اند <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۵.</ref>.		*ابوسفیان در زمان [[خلافت عمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با او بر حذر داشت. در زمان [[عثمان]] که [[بنی‌امیه]] به‌دلیل نسبت خویشاوندی با [[خلیفه]] بر مسند [[قدرت]] نشستند، ابوسفیان به آنها سفارش کرد: اکنون که گوی [[خلافت]] به‌دست شما افتاده، آن‌را دست به دست بگردانید و نگذارید از دستتان خارج شود. [[تاریخ]] دقیق [[مرگ]] ابوسفیان مشخص نیست، اما اقوال مختلف [[مرگ]] او را بین سال‌های ۳۰ تا ۳۳ قمری ذکر کرده‌اند <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۵.</ref>.

Wasity در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۵۸

2020-10-15T14:58:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''ابوسفیان''' ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:~~

	* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])
	* '''[[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]]''' (پسر عموی پیامبر خاتم)

	~~{{ابهام‌زدایی}}~~
	~~[[رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی]]~~
	~~[[رده:ابوسفیان]]~~

	==نویسنده: آقای پورانزاب==		==نویسنده: آقای پورانزاب==
	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۳

2020-10-14T10:43:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۳
خط ۲:		خط ۲:

	* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])		* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])
	* '''[[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم		* '''[[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]]''' (پسر عموی پیامبر خاتم)

	{{ابهام‌زدایی}}		{{ابهام‌زدایی}}

Wasity در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۲

2020-10-14T10:42:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۲:		خط ۲:

	* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])		* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])
	* '''[[ابوسفیان بن حارث عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم		* '''[[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم

	{{ابهام‌زدایی}}		{{ابهام‌زدایی}}

Wasity در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۲

2020-10-14T10:42:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	'''ابوسفیان''' ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:		'''ابوسفیان''' ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:

	* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]'''(پدر [[معاویه]])		* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]''' (پدر [[معاویه]])
	* '''[[ابوسفیان بن حارث عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم		* '''[[ابوسفیان بن حارث عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم

Wasity در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۲

2020-10-14T10:42:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			'''ابوسفیان''' ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:

			* '''[[ابوسفیان صخر بن حرب]]'''(پدر [[معاویه]])
			* '''[[ابوسفیان بن حارث عبدالمطلب]]''' پسر عموی پیامبر خاتم

			{{ابهام‌زدایی}}
			[[رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی]]
			[[رده:ابوسفیان]]

	==نویسنده: آقای پورانزاب==		==نویسنده: آقای پورانزاب==
	==مقدمه==		==مقدمه==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای پورانزاب== ==مقدمه== *ابوسفیان از سران قریش بود و بازرگانی می...» ایجاد کرد

2020-05-31T14:34:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای پورانزاب== ==مقدمه== *ابوسفیان از سران قریش بود و بازرگانی می...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==نویسنده: آقای پورانزاب==
==مقدمه==
*ابوسفیان از سران [[قریش]] بود و بازرگانی می‌کرد. مادرش [[صفیه]] نام داشت و پدرش حرب، که در روزگار خود از سران و بلندپایگان [[قریش]] و دودمان [[بنی‌امیه]] بود. ابوسفیان از [[دشمنان]] سرسخت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بود. [[جنگ بدر]]، [[احد]] و [[خندق]] به طراحی ابوسفیان بر [[پیامبر اکرم]] تحمیل شد.
*ابوسفیان پس از [[دشمنی]] فراوان و جنگ‌های متعدد، در [[سال هشتم هجری]] به‌هنگام [[فتح مکه]] به‌ناچار [[اسلام]] آورد. [[پیامبر]] به او [[امان]] داد و او را به [[امارت]] [[نجران]] فرستاد. او پس از [[وفات]] [[پیامبر اکرم]] خود را به [[مدینه]] رساند.
*ابوسفیان از [[خلافت ابوبکر]] ناراضی بود و او را مردی از کم‌ارج‌ترین قبائل می‌دانست و در صدد [[فتنه‌انگیزی]] علیه او بود. از سوی دیگر به‌دلیل بروز [[فتنه]] در [[جامعه]] [[مسلمین]] [[موقعیت]] را برای [[فتنه‌انگیزی]] و ایجاد [[شورش]] در [[جامعه]] مناسب می‌دید. از این‌رو [[عبّاس بن عبدالمطلب]]، [[عموی پیامبر]] را پیش انداخت تا به بهانه [[بیعت با امام]]، [[فتنه]] آغاز کند. [[امام]]{{ع}} که تنها به [[مصالح]] [[جامعه]] نوپای [[اسلامی]] می‌اندیشید، از این [[فتنه]] [[آگاه]] بود و چنین فرمود: "ای [[مردم]]، امواج [[فتنه]] را با [[کشتی نجات]] بشکنید، راه [[اختلاف]] و درگیری را سدّ کنید و تاج [[کبر]] و [[غرور]] را از سر برگیرید. پیروز آن کسی است که به [[پشتیبانی]] [[یاران]] به‌پا خیزد وگرنه آرام گیرد و راحت گذارد، زیرا این [[خلافت]] و [[ریاست]]، به گندابه‌ای مانَد یا لقمه‌ای گلوگیر و مرگ‌آور باشد. اکنون [[زمان قیام]] نیست، که میوه نارس چیدن، چون کشت در [[زمین]] غیر، بهره بیگانه است. اگر از [[خلافت]] سخن گویم، شیفته آنم خوانند و اگر دم فروبندم، هراس از [[مرگ]] را به من بندند. دریغا چه دور است این نسبت، پس از آن همه [[جبهه]] و [[جهاد]]. به [[خدا]] [[سوگند]]، [[فرزند]] [[ابوطالب]] با [[مرگ]] مأنوس‌تر از کودک به سینه [[مادر]] است. نه، چنین نیست. [[سکوت]] من از دانشی است که اگر آن‌را [[آشکار]] سازم، پریشان و بی‌تاب شوید، همان‌گونه که ریسمان در [[چاه]] عمیق به شدّت و [[تعادل]] از [[کف]] دهد"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ‏ الْفِتَنِ‏ بِسُفُنِ‏ النَّجَاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنَافَرَةِ وَ ضَعُوا تِيجَانَ الْمُفَاخَرَةِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِهَا آكِلُهَا وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِينَاعِهَا كَالزَّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيَّا وَ الَّتِي وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۴- ۸۵.</ref>.
*ابوسفیان در زمان [[خلافت عمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با او بر حذر داشت. در زمان [[عثمان]] که [[بنی‌امیه]] به‌دلیل نسبت خویشاوندی با [[خلیفه]] بر مسند [[قدرت]] نشستند، ابوسفیان به آنها سفارش کرد: اکنون که گوی [[خلافت]] به‌دست شما افتاده، آن‌را دست به دست بگردانید و نگذارید از دستتان خارج شود. [[تاریخ]] دقیق [[مرگ]] ابوسفیان مشخص نیست، اما اقوال مختلف [[مرگ]] او را بین سال‌های ۳۰ تا ۳۳ قمری ذکر کرده‌اند <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۸۵.</ref>.

==نسب==

==ابوسفیان پیش از [[مسلمان]] شدن==

==ابوسفیان پس از [[مسلمان]] شدن==

==ابوسفیان پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}==

==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}