بحث:ابوسفیان در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'حنظله' به 'حنظله'

2023-07-26T12:55:56Z

جایگزینی متن - 'حنظله' به 'حنظله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	*[[صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف]]، معروف به [[ابوسفیان]] یا ابوحنظله<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۳۳.</ref>، از بزرگان [[عرب]] و شیخ و آقای [[قریش]]<ref>عبدالله بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل علی وسائل الوصول الی شمائل الرسول{{صل}}، ج۲، ص۵۳۳.</ref> به شمار می‌رفته که ظاهراً ده سال پیش از [[عام‌الفیل]] به [[دنیا]] آمده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۷.</ref>.		*[[صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف]]، معروف به [[ابوسفیان]] یا ابوحنظله<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۳۳.</ref>، از بزرگان [[عرب]] و شیخ و آقای [[قریش]]<ref>عبدالله بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل علی وسائل الوصول الی شمائل الرسول{{صل}}، ج۲، ص۵۳۳.</ref> به شمار می‌رفته که ظاهراً ده سال پیش از [[عام‌الفیل]] به [[دنیا]] آمده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۷.</ref>.
	*[[پدر]] او، [[حرب]]، از بزرگان "[[بنی‌امیه]]" و [[فرمانده]] آنان در جنگ‌های "[[فجار]]" بوده<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۵؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۳۰۷.</ref> و مادرش، [[صفیه]]، دختر [[حزن بن بجیر]] و عمه [[میمونه همسر رسول خدا]]{{صل}}<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۷۴.</ref> بوده است، و خواهرش نیز ام‌جمیل، [[زن]] [[ابولهب]] و به تعبیر [[قرآن]] {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} <ref>سوره مسد، آیه:۴.</ref> است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۳۵۵.</ref>.		*[[پدر]] او، [[حرب]]، از بزرگان "[[بنی‌امیه]]" و [[فرمانده]] آنان در جنگ‌های "[[فجار]]" بوده<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۵؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۳۰۷.</ref> و مادرش، [[صفیه]]، دختر [[حزن بن بجیر]] و عمه [[میمونه همسر رسول خدا]]{{صل}}<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۷۴.</ref> بوده است، و خواهرش نیز ام‌جمیل، [[زن]] [[ابولهب]] و به تعبیر [[قرآن]] {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} <ref>سوره مسد، آیه:۴.</ref> است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۳۵۵.</ref>.
	*از پسرانش می‌توان به [[معاویه]]، [[یزید]]، [[عنبسه]]، [[عتبه]]، [[حنظله]] و [[عمرو]]، و از دخترانش به [[ام‌حبیبه]]، [[رمله]]، [[هند]]، [[عایشه]] و [[ضهیاء]] اشاره کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۱۱.</ref>.		*از پسرانش می‌توان به [[معاویه]]، [[یزید]]، [[عنبسه]]، [[عتبه]]، حنظله و [[عمرو]]، و از دخترانش به [[ام‌حبیبه]]، [[رمله]]، [[هند]]، [[عایشه]] و [[ضهیاء]] اشاره کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۱۱.</ref>.
	*[[ابوسفیان]] از ثروتمندترین افراد [[قریش]] و [[مکه]] به شمار می‌رفته است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۰.</ref>. او اهل [[تجارت]] و بازرگانی بوده<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۲۱؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref> و در برخی از سفرهای تجاری [[قریش]] به [[شام]]، حضور جدی داشته است<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۷۹-۸۰.</ref>.		*[[ابوسفیان]] از ثروتمندترین افراد [[قریش]] و [[مکه]] به شمار می‌رفته است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۰.</ref>. او اهل [[تجارت]] و بازرگانی بوده<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۲۱؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref> و در برخی از سفرهای تجاری [[قریش]] به [[شام]]، حضور جدی داشته است<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۷۹-۸۰.</ref>.

	==[[ابوسفیان]] پیش از [[مسلمان]] شدن==		==[[ابوسفیان]] پیش از [[مسلمان]] شدن==
	*درباره رابطه [[ابوسفیان]] با [[پیامبر]]{{صل}} پیش از [[مسلمان]] شدنش باید گفت که او یکی از سرسخت‌ترین [[دشمنان]] ایشان به شمار می‌رفت که از هیچ کاری علیه آن [[حضرت]] و [[اسلام]] فروگذار نکرد. در [[جنگ بدر]] که نخستین [[جنگ]] [[مسلمانان]] با [[قریش]] بود، سربازان [[دشمن]] به خواست او به طرف [[مدینه]] حرکت کردند و سرانجام، همین حرکت به [[جنگ]] با [[پیامبر]]{{صل}} انجامید<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.</ref>. در این [[جنگ]]، ~~[[حنظله]]،~~ پسر [[ابوسفیان]] کشته، و [[عمرو]]، پسر دیگرش نیز [[اسیر]] شد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۶؛ ابوالربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله{{صل}} و الثلاثه الخلفاء، ج۱، ص۳۴۹.</ref>.		*درباره رابطه [[ابوسفیان]] با [[پیامبر]]{{صل}} پیش از [[مسلمان]] شدنش باید گفت که او یکی از سرسخت‌ترین [[دشمنان]] ایشان به شمار می‌رفت که از هیچ کاری علیه آن [[حضرت]] و [[اسلام]] فروگذار نکرد. در [[جنگ بدر]] که نخستین [[جنگ]] [[مسلمانان]] با [[قریش]] بود، سربازان [[دشمن]] به خواست او به طرف [[مدینه]] حرکت کردند و سرانجام، همین حرکت به [[جنگ]] با [[پیامبر]]{{صل}} انجامید<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.</ref>. در این [[جنگ]]، حنظله، پسر [[ابوسفیان]] کشته، و [[عمرو]]، پسر دیگرش نیز [[اسیر]] شد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۶؛ ابوالربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله{{صل}} و الثلاثه الخلفاء، ج۱، ص۳۴۹.</ref>.
	*یک بار، او با گروهی دویست نفره به بخش‌هایی از [[مدینه]] تاخت و برخی از نخلستان‌ها را به [[آتش]] کشید و فرار کرد. این حرکت، [[غزوه سویق]] را در پی داشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۴-۴۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۸۳-۴۸۴؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. او در ادامه کارشکنی‌های خود علیه [[اسلام]] در [[سال سوم هجرت]]، [[جنگی]] دیگر در منطقه [[احد]] علیه [[پیامبر]]{{صل}} به راه انداخت و پس از [[شکست]] [[مسلمانان]] و کشته شدن بزرگانی چون [[حمزه]]، [[سیدالشهداء]] بر فراز کوه رفت و ضمن [[ستایش]] [[بت‌ها]] [[پیامبر]]{{صل}} را به نبردی دوباره در [[بدر]] خواند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۹۴، احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲۷؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۹۷.</ref>.		*یک بار، او با گروهی دویست نفره به بخش‌هایی از [[مدینه]] تاخت و برخی از نخلستان‌ها را به [[آتش]] کشید و فرار کرد. این حرکت، [[غزوه سویق]] را در پی داشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۴-۴۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۸۳-۴۸۴؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. او در ادامه کارشکنی‌های خود علیه [[اسلام]] در [[سال سوم هجرت]]، [[جنگی]] دیگر در منطقه [[احد]] علیه [[پیامبر]]{{صل}} به راه انداخت و پس از [[شکست]] [[مسلمانان]] و کشته شدن بزرگانی چون [[حمزه]]، [[سیدالشهداء]] بر فراز کوه رفت و ضمن [[ستایش]] [[بت‌ها]] [[پیامبر]]{{صل}} را به نبردی دوباره در [[بدر]] خواند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۹۴، احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲۷؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۹۷.</ref>.
	*[[ابوسفیان]] [[سال]] بعد با [[سپاهیان]] [[قریش]] به طرف [[بدر]] حرکت کرد، اما در طول مسیر، [[سپاه]] را از [[جنگ]] دوباره بازداشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۰۹-۲۱۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۵.</ref>. با این حال، [[سال]] دیگر، یعنی [[سال پنجم هجرت]]، [[ابوسفیان]] با نیرویی قوی‌تر، همراه [[یهودیان]] [[مدینه]]، [[جنگی]] دیگر را علیه [[پیامبر]]{{صل}} سازمان داد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۰-۵۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۴-۲۱۵؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۱.</ref>؛ اما آن [[حضرت]] احتمالاً با طرح [[سلمان]] و حفر [[خندق]] در [[مدینه]]، [[ابوسفیان]] و متحدانش را با ناکامی مواجه کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۶؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۳-۴۴۴.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۰.</ref>.		*[[ابوسفیان]] [[سال]] بعد با [[سپاهیان]] [[قریش]] به طرف [[بدر]] حرکت کرد، اما در طول مسیر، [[سپاه]] را از [[جنگ]] دوباره بازداشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۰۹-۲۱۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۵.</ref>. با این حال، [[سال]] دیگر، یعنی [[سال پنجم هجرت]]، [[ابوسفیان]] با نیرویی قوی‌تر، همراه [[یهودیان]] [[مدینه]]، [[جنگی]] دیگر را علیه [[پیامبر]]{{صل}} سازمان داد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۰-۵۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۴-۲۱۵؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۱.</ref>؛ اما آن [[حضرت]] احتمالاً با طرح [[سلمان]] و حفر [[خندق]] در [[مدینه]]، [[ابوسفیان]] و متحدانش را با ناکامی مواجه کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۶؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۳-۴۴۴.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۰.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

2023-02-05T07:41:28Z

جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	*از سوی دیگر، [[عمرو بن سالم کعبی خزاعی]]، [[رئیس]] [[خزاعه]]، همراه گروهی از خزاعی‌ها زودتر از [[ابوسفیان]] خود را به [[مدینه]] رساند و [[پیامبر]]{{صل}} را از جریان [[آگاه]] کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۹۴؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۴.</ref>؛ در نتیجه، وقتی [[ابوسفیان]] وارد [[مدینه]] شد با برخورد این گونه [[مسلمانان]] روبه‌رو شد.		*از سوی دیگر، [[عمرو بن سالم کعبی خزاعی]]، [[رئیس]] [[خزاعه]]، همراه گروهی از خزاعی‌ها زودتر از [[ابوسفیان]] خود را به [[مدینه]] رساند و [[پیامبر]]{{صل}} را از جریان [[آگاه]] کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۹۴؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۴.</ref>؛ در نتیجه، وقتی [[ابوسفیان]] وارد [[مدینه]] شد با برخورد این گونه [[مسلمانان]] روبه‌رو شد.
	*سرانجام، [[ابوسفیان]] پس از [[فتنه‌ها]] و دشمنی‌های فراوان، با عنوان سردسته [[مخالفان]] [[قریش]]<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۲؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۳۵.</ref> در سال هشتم، هنگام [[فتح مکه]] با وساطت [[عباس بن عبدالمطلب]] نزد [[رسول الله]] آمد و [[اسلام]] آورد. [[ابوسفیان]] که شب را در [[خیمه‌گاه]] [[اسلام]] به سر برد، هنگام [[اذان]] صبح، وقتی [[مسلمانان]] را دید که دور [[رسول خدا]]{{صل}} جمع شده‌اند و به [[آب]] وضوی ایشان [[تبرک]] می‌جویند بسیار متحیر ماند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۱۶.</ref>.		*سرانجام، [[ابوسفیان]] پس از [[فتنه‌ها]] و دشمنی‌های فراوان، با عنوان سردسته [[مخالفان]] [[قریش]]<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۲؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۳۵.</ref> در سال هشتم، هنگام [[فتح مکه]] با وساطت [[عباس بن عبدالمطلب]] نزد [[رسول الله]] آمد و [[اسلام]] آورد. [[ابوسفیان]] که شب را در [[خیمه‌گاه]] [[اسلام]] به سر برد، هنگام [[اذان]] صبح، وقتی [[مسلمانان]] را دید که دور [[رسول خدا]]{{صل}} جمع شده‌اند و به [[آب]] وضوی ایشان [[تبرک]] می‌جویند بسیار متحیر ماند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۱۶.</ref>.
	*قرار شد [[ابوسفیان]] به [[مکه]] بازگردد و اعلام کند هرکه [[شهادتین]] را بر زبان جاری کند و [[مسلمان]] شود و دست از [[جنگ]] بردارد در [[امان]] است. همچنین کسانی که سلاح‌های خود را بر [[زمین]] بگذارند و آنان که کنار [[کعبه]] یا در [[خانه]] [[ابوسفیان]] بنشینند، در امان‌اند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۲.</ref>. [[ابوسفیان]]، پس از آنکه [[عظمت]] [[سپاهیان~~]] [[~~اسلام]] را دید، به [[مکه]] بازگشت و مکیان را به نجنگیدن و [[مقاومت]] نکردن برانگیخت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۴؛ عبدالرحمن سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۷، ص۶۵.</ref>. [[پیامبر]]{{صل}} نیز [[خانه]] او را [[پناهگاه]] [[امن]] اعلام کرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۲.</ref>.		*قرار شد [[ابوسفیان]] به [[مکه]] بازگردد و اعلام کند هرکه [[شهادتین]] را بر زبان جاری کند و [[مسلمان]] شود و دست از [[جنگ]] بردارد در [[امان]] است. همچنین کسانی که سلاح‌های خود را بر [[زمین]] بگذارند و آنان که کنار [[کعبه]] یا در [[خانه]] [[ابوسفیان]] بنشینند، در امان‌اند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۲.</ref>. [[ابوسفیان]]، پس از آنکه [[عظمت]] [[سپاهیان اسلام]] را دید، به [[مکه]] بازگشت و مکیان را به نجنگیدن و [[مقاومت]] نکردن برانگیخت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۴؛ عبدالرحمن سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۷، ص۶۵.</ref>. [[پیامبر]]{{صل}} نیز [[خانه]] او را [[پناهگاه]] [[امن]] اعلام کرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۲.</ref>.

	==[[ابوسفیان]] پس از [[مسلمان]] شدن==		==[[ابوسفیان]] پس از [[مسلمان]] شدن==

Wasity: جایگزینی متن - 'شرکت' به 'شرکت'

2020-12-06T05:20:22Z

جایگزینی متن - 'شرکت' به 'شرکت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==[[ابوسفیان]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}==		==[[ابوسفیان]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}==
	*درباره نقش [[ابوسفیان]] پس از [[وفات]] [[پیغمبر]] نیز باید گفت که او در ظاهر از [[خلافت ابوبکر]]، اظهار [[نارضایتی]] می‌کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۸۸؛ ج۱۰، ص۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ج۵، ص۱۳.</ref>. با این حال، [[ابوسفیان]] در زمان [[ابوبکر]] در [[جنگ]] "[[یرموک]]" به [[فرماندهی]] پسرش، [[یزید]]، [[شرکت]] کرد و دیگر چشم خود را نیز از دست داد و تا آخر [[عمر]] [[نابینا]] شد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۰۱؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۴۱۴.</ref>. او در زمان [[عمر\|عُمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با [[خلیفه]] بر حذر داشت و او را به [[پیروی]] از [[خلیفه]] سفارش کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۱.</ref>. هنگامی که [[خلیفه سوم]] به [[خلافت]] رسید، [[ابوسفیان]] در جمع [[امویان]] توصیه کرد که گوی [[خلافت]] را در میان خود بگردانند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. پس از [[انتخاب]] [[عثمان]]، [[ابوسفیان]] بالای [[قبر]] [[حمزه]]، خطاب به او می‌گفت: "آن چیزی که بر سرش با شما می‌جنگیدیم، [[عاقبت]] به دست فرزندانمان رسید"<ref>ابوحیان توحیدی، الامتاع و الموانسة، ج۲، ص۲۰۷.</ref>. او به [[عثمان]] توصیه کرد امر [[خلافت]] را مانند [[دوران جاهلیت]] گرداند<ref>علامه امینی، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، ج۸، ص۳۹۲؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. [[عثمان]] نیز [[اموال]] بسیاری از [[بیت‌المال]] را در [[اختیار]] او گذاشته بود<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۷۴.</ref>.		*درباره نقش [[ابوسفیان]] پس از [[وفات]] [[پیغمبر]] نیز باید گفت که او در ظاهر از [[خلافت ابوبکر]]، اظهار [[نارضایتی]] می‌کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۸۸؛ ج۱۰، ص۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ج۵، ص۱۳.</ref>. با این حال، [[ابوسفیان]] در زمان [[ابوبکر]] در [[جنگ]] "[[یرموک]]" به [[فرماندهی]] پسرش، [[یزید]]، شرکت کرد و دیگر چشم خود را نیز از دست داد و تا آخر [[عمر]] [[نابینا]] شد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۰۱؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۴۱۴.</ref>. او در زمان [[عمر\|عُمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با [[خلیفه]] بر حذر داشت و او را به [[پیروی]] از [[خلیفه]] سفارش کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۱.</ref>. هنگامی که [[خلیفه سوم]] به [[خلافت]] رسید، [[ابوسفیان]] در جمع [[امویان]] توصیه کرد که گوی [[خلافت]] را در میان خود بگردانند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. پس از [[انتخاب]] [[عثمان]]، [[ابوسفیان]] بالای [[قبر]] [[حمزه]]، خطاب به او می‌گفت: "آن چیزی که بر سرش با شما می‌جنگیدیم، [[عاقبت]] به دست فرزندانمان رسید"<ref>ابوحیان توحیدی، الامتاع و الموانسة، ج۲، ص۲۰۷.</ref>. او به [[عثمان]] توصیه کرد امر [[خلافت]] را مانند [[دوران جاهلیت]] گرداند<ref>علامه امینی، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، ج۸، ص۳۹۲؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. [[عثمان]] نیز [[اموال]] بسیاری از [[بیت‌المال]] را در [[اختیار]] او گذاشته بود<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۷۴.</ref>.
	*سرانجام [[ابوسفیان]] پس از ۱۳ سال [[زندگی]] در سال ۲۵ یا ۳۰ و یا ۳۱ ق<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳.</ref> پس از یک [[عمر]] [[فتنه]] و کارشکنی علیه [[دین اسلام]] و [[پیامبر]]{{صل}} درگذشت و [[عثمان]] بر او [[نماز]] گزارد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۶۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۷۱۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۳-۸۴.</ref>.		*سرانجام [[ابوسفیان]] پس از ۱۳ سال [[زندگی]] در سال ۲۵ یا ۳۰ و یا ۳۱ ق<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳.</ref> پس از یک [[عمر]] [[فتنه]] و کارشکنی علیه [[دین اسلام]] و [[پیامبر]]{{صل}} درگذشت و [[عثمان]] بر او [[نماز]] گزارد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۶۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۷۱۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۳-۸۴.</ref>.
	==پانویس==		==پانویس==
	{{یادآوری پانویس}}		{{یادآوری پانویس}}
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

Wasity: جایگزینی متن - 'میمونه، همسر رسول خدا' به 'میمونه همسر رسول خدا'

2020-11-30T06:22:44Z

جایگزینی متن - 'میمونه، همسر رسول خدا' به 'میمونه همسر رسول خدا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	==[[نسب]]==		==[[نسب]]==
	*[[صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف]]، معروف به [[ابوسفیان]] یا ابوحنظله<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۳۳.</ref>، از بزرگان [[عرب]] و شیخ و آقای [[قریش]]<ref>عبدالله بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل علی وسائل الوصول الی شمائل الرسول{{صل}}، ج۲، ص۵۳۳.</ref> به شمار می‌رفته که ظاهراً ده سال پیش از [[عام‌الفیل]] به [[دنیا]] آمده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۷.</ref>.		*[[صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف]]، معروف به [[ابوسفیان]] یا ابوحنظله<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۳۳.</ref>، از بزرگان [[عرب]] و شیخ و آقای [[قریش]]<ref>عبدالله بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل علی وسائل الوصول الی شمائل الرسول{{صل}}، ج۲، ص۵۳۳.</ref> به شمار می‌رفته که ظاهراً ده سال پیش از [[عام‌الفیل]] به [[دنیا]] آمده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۷.</ref>.
	*[[پدر]] او، [[حرب]]، از بزرگان "[[بنی‌امیه]]" و [[فرمانده]] آنان در جنگ‌های "[[فجار]]" بوده<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۵؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۳۰۷.</ref> و مادرش، [[صفیه]]، دختر [[حزن بن بجیر]] و عمه [[میمونه~~]]، [[~~همسر رسول خدا]]{{صل}}<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۷۴.</ref> بوده است، و خواهرش نیز ام‌جمیل، [[زن]] [[ابولهب]] و به تعبیر [[قرآن]] {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} <ref>سوره مسد، آیه:۴.</ref> است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۳۵۵.</ref>.		*[[پدر]] او، [[حرب]]، از بزرگان "[[بنی‌امیه]]" و [[فرمانده]] آنان در جنگ‌های "[[فجار]]" بوده<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۵؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۳۰۷.</ref> و مادرش، [[صفیه]]، دختر [[حزن بن بجیر]] و عمه [[میمونه همسر رسول خدا]]{{صل}}<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۷۴.</ref> بوده است، و خواهرش نیز ام‌جمیل، [[زن]] [[ابولهب]] و به تعبیر [[قرآن]] {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} <ref>سوره مسد، آیه:۴.</ref> است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۳۵۵.</ref>.
	*از پسرانش می‌توان به [[معاویه]]، [[یزید]]، [[عنبسه]]، [[عتبه]]، [[حنظله]] و [[عمرو]]، و از دخترانش به [[ام‌حبیبه]]، [[رمله]]، [[هند]]، [[عایشه]] و [[ضهیاء]] اشاره کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۱۱.</ref>.		*از پسرانش می‌توان به [[معاویه]]، [[یزید]]، [[عنبسه]]، [[عتبه]]، [[حنظله]] و [[عمرو]]، و از دخترانش به [[ام‌حبیبه]]، [[رمله]]، [[هند]]، [[عایشه]] و [[ضهیاء]] اشاره کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۱۱.</ref>.
	*[[ابوسفیان]] از ثروتمندترین افراد [[قریش]] و [[مکه]] به شمار می‌رفته است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۰.</ref>. او اهل [[تجارت]] و بازرگانی بوده<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۲۱؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref> و در برخی از سفرهای تجاری [[قریش]] به [[شام]]، حضور جدی داشته است<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۷۹-۸۰.</ref>.		*[[ابوسفیان]] از ثروتمندترین افراد [[قریش]] و [[مکه]] به شمار می‌رفته است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۰.</ref>. او اهل [[تجارت]] و بازرگانی بوده<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۲۱؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref> و در برخی از سفرهای تجاری [[قریش]] به [[شام]]، حضور جدی داشته است<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی\|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)\|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۷۹-۸۰.</ref>.

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==نسب== *صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف، معروف به ابوسفیان یا ا...» ایجاد کرد

2020-05-31T14:38:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==نسب== *صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف، معروف به ابوسفیان یا ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==[[نسب]]==
*[[صخر بن حرب بن امیه بن عبدشمس بن عبد مناف]]، معروف به [[ابوسفیان]] یا ابوحنظله<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۱۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۳۳.</ref>، از بزرگان [[عرب]] و شیخ و آقای [[قریش]]<ref>عبدالله بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل علی وسائل الوصول الی شمائل الرسول{{صل}}، ج۲، ص۵۳۳.</ref> به شمار می‌رفته که ظاهراً ده سال پیش از [[عام‌الفیل]] به [[دنیا]] آمده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۷.</ref>.
*[[پدر]] او، [[حرب]]، از بزرگان "[[بنی‌امیه]]" و [[فرمانده]] آنان در جنگ‌های "[[فجار]]" بوده<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۵؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۲، ص۳۰۷.</ref> و مادرش، [[صفیه]]، دختر [[حزن بن بجیر]] و عمه [[میمونه]]، [[همسر رسول خدا]]{{صل}}<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۷۴.</ref> بوده است، و خواهرش نیز ام‌جمیل، [[زن]] [[ابولهب]] و به تعبیر [[قرآن]] {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} <ref>سوره مسد، آیه:۴.</ref> است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۳۵۵.</ref>.
*از پسرانش می‌توان به [[معاویه]]، [[یزید]]، [[عنبسه]]، [[عتبه]]، [[حنظله]] و [[عمرو]]، و از دخترانش به [[ام‌حبیبه]]، [[رمله]]، [[هند]]، [[عایشه]] و [[ضهیاء]] اشاره کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ص۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۱۱.</ref>.
*[[ابوسفیان]] از ثروتمندترین افراد [[قریش]] و [[مکه]] به شمار می‌رفته است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۰.</ref>. او اهل [[تجارت]] و بازرگانی بوده<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۲۱؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref> و در برخی از سفرهای تجاری [[قریش]] به [[شام]]، حضور جدی داشته است<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۷۹-۸۰.</ref>.

==[[ابوسفیان]] پیش از [[مسلمان]] شدن==
*درباره رابطه [[ابوسفیان]] با [[پیامبر]]{{صل}} پیش از [[مسلمان]] شدنش باید گفت که او یکی از سرسخت‌ترین [[دشمنان]] ایشان به شمار می‌رفت که از هیچ کاری علیه آن [[حضرت]] و [[اسلام]] فروگذار نکرد. در [[جنگ بدر]] که نخستین [[جنگ]] [[مسلمانان]] با [[قریش]] بود، سربازان [[دشمن]] به خواست او به طرف [[مدینه]] حرکت کردند و سرانجام، همین حرکت به [[جنگ]] با [[پیامبر]]{{صل}} انجامید<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.</ref>. در این [[جنگ]]، [[حنظله]]، پسر [[ابوسفیان]] کشته، و [[عمرو]]، پسر دیگرش نیز [[اسیر]] شد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۶؛ ابوالربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله{{صل}} و الثلاثه الخلفاء، ج۱، ص۳۴۹.</ref>.
*یک بار، او با گروهی دویست نفره به بخش‌هایی از [[مدینه]] تاخت و برخی از نخلستان‌ها را به [[آتش]] کشید و فرار کرد. این حرکت، [[غزوه سویق]] را در پی داشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۴-۴۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۸۳-۴۸۴؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. او در ادامه کارشکنی‌های خود علیه [[اسلام]] در [[سال سوم هجرت]]، [[جنگی]] دیگر در منطقه [[احد]] علیه [[پیامبر]]{{صل}} به راه انداخت و پس از [[شکست]] [[مسلمانان]] و کشته شدن بزرگانی چون [[حمزه]]، [[سیدالشهداء]] بر فراز کوه رفت و ضمن [[ستایش]] [[بت‌ها]] [[پیامبر]]{{صل}} را به نبردی دوباره در [[بدر]] خواند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۹۴، احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲۷؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۹۷.</ref>.
*[[ابوسفیان]] [[سال]] بعد با [[سپاهیان]] [[قریش]] به طرف [[بدر]] حرکت کرد، اما در طول مسیر، [[سپاه]] را از [[جنگ]] دوباره بازداشت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۰۹-۲۱۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۵.</ref>. با این حال، [[سال]] دیگر، یعنی [[سال پنجم هجرت]]، [[ابوسفیان]] با نیرویی قوی‌تر، همراه [[یهودیان]] [[مدینه]]، [[جنگی]] دیگر را علیه [[پیامبر]]{{صل}} سازمان داد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۰-۵۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۴-۲۱۵؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۱.</ref>؛ اما آن [[حضرت]] احتمالاً با طرح [[سلمان]] و حفر [[خندق]] در [[مدینه]]، [[ابوسفیان]] و متحدانش را با ناکامی مواجه کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۱۶؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۴۳-۴۴۴.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۰.</ref>.
*او در جریان "[[صلح حدیبیه]]" نقش مستقیمی نداشت؛ [[سال]] بعد و برای تمدید [[صلح]] و [[گفتگو]] در این باره به [[مدینه]] آمد. رفتارهای [[ابوسفیان]] و [[قریش]] در برابر [[مسلمانان]] به گونه‌ای بود که هیچ‌کس حاضر به [[گفتگو]] با او نشد و سرانجام بدون هیچ دستاوردی به [[مکه]] بازگشت<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۸۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۶-۴۷.</ref>. البته در [[تبیین]] علت این برخورد [[مسلمانان]] با [[ابوسفیان]] باید به این نکته اشاره کرد که بر پایه [[صلح حدیبیه]] که در [[سال ششم هجرت]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۰۸؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۷۲؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۲.</ref> میان [[مسلمانان]] و [[قریش]] اتفاق افتاد، هر قبیله‌ای می‌توانست در [[عهد]] و [[پیمان]] [[محمد]]{{صل}} یا [[قریش]] باشد. بر این اساس پس از امضای [[صلح‌نامه]]، "[[خزاعیان]]" حاضر در جلسه خود را در [[عهد]] و [[پیمان]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} شمردند و [[طایفه]] "[[بنی‌بکر]]" (از کنانیان [[قریش]])[[پیمان]] خود را با [[قریش]] اعلام کردند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۱۸؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۵.</ref>.
*درباره [[صلح‌نامه]] نیز باید گفت که طبق آن اگر [[هم‌پیمانان]] دو طرف وارد [[جنگ]] با یکدیگر می‌شدند، [[قریش]] یا [[رسول خدا]]{{صل}} [[حق]] کمک به [[هم‌پیمانان]] خود را نداشتند، و در غیر این صورت با مداخله یکی از دو طرف، [[معاهده]] [[صلح]] نقض می‌شد. پس از [[گذشت]] نزدیک به دو سال از [[صلح]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۷۸۳-۷۸۴.</ref>، بین [[بنی‌بکر]] و [[خزاعیان]] درگیری رخ داد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۷۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰۲.</ref>. در پی این جریان، [[بنی‌بکر]] با [[همراهی]] [[قریش]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰۲؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۷۸۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۴.</ref> شبانه به [[خزاعیان]] [[شبیخون]] زدند. دامنه درگیری که به [[مکه]] و [[حرم امن الهی]] رسیده بود، به کشته شدن ۲۳ نفر از مردان [[خزاعی]] انجامید<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۷۸۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۴.</ref>. [[همکاری]] [[قریش]] با [[بنی‌بکر]] ظاهراً بدون [[مشورت]] با [[ابوسفیان]] صورت گرفته بود و آنها خود [[پیش‌بینی]] می‌کردند که با پاسخ محکم [[رسول خدا]] روبه‌رو شوند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۷۸۳.</ref>؛ از این‌رو، [[تصمیم]] گرفتند [[ابوسفیان]] را با عنوان [[نماینده]] [[قریش]] برای [[مذاکره]] و جلب [[رضایت]] [[پیامبر]]{{صل}} و تمدید [[صلح‌نامه]] به [[مدینه]] بفرستند و او نیز راهی [[مدینه]] شد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۸۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۶-۴۷.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۱-۸۲.</ref>.
*از سوی دیگر، [[عمرو بن سالم کعبی خزاعی]]، [[رئیس]] [[خزاعه]]، همراه گروهی از خزاعی‌ها زودتر از [[ابوسفیان]] خود را به [[مدینه]] رساند و [[پیامبر]]{{صل}} را از جریان [[آگاه]] کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۹۴؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۴.</ref>؛ در نتیجه، وقتی [[ابوسفیان]] وارد [[مدینه]] شد با برخورد این گونه [[مسلمانان]] روبه‌رو شد.
*سرانجام، [[ابوسفیان]] پس از [[فتنه‌ها]] و دشمنی‌های فراوان، با عنوان سردسته [[مخالفان]] [[قریش]]<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۲؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۳۵.</ref> در سال هشتم، هنگام [[فتح مکه]] با وساطت [[عباس بن عبدالمطلب]] نزد [[رسول الله]] آمد و [[اسلام]] آورد. [[ابوسفیان]] که شب را در [[خیمه‌گاه]] [[اسلام]] به سر برد، هنگام [[اذان]] صبح، وقتی [[مسلمانان]] را دید که دور [[رسول خدا]]{{صل}} جمع شده‌اند و به [[آب]] وضوی ایشان [[تبرک]] می‌جویند بسیار متحیر ماند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۱۶.</ref>.
*قرار شد [[ابوسفیان]] به [[مکه]] بازگردد و اعلام کند هرکه [[شهادتین]] را بر زبان جاری کند و [[مسلمان]] شود و دست از [[جنگ]] بردارد در [[امان]] است. همچنین کسانی که سلاح‌های خود را بر [[زمین]] بگذارند و آنان که کنار [[کعبه]] یا در [[خانه]] [[ابوسفیان]] بنشینند، در امان‌اند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۲.</ref>. [[ابوسفیان]]، پس از آنکه [[عظمت]] [[سپاهیان]] [[اسلام]] را دید، به [[مکه]] بازگشت و مکیان را به نجنگیدن و [[مقاومت]] نکردن برانگیخت<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۴؛ عبدالرحمن سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۷، ص۶۵.</ref>. [[پیامبر]]{{صل}} نیز [[خانه]] او را [[پناهگاه]] [[امن]] اعلام کرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۵۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۰۳.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۲.</ref>.

==[[ابوسفیان]] پس از [[مسلمان]] شدن==
*درباره سرگذشت [[ابوسفیان]] پس از [[مسلمان]] شدنش، اطلاعات بیشتری در منابع به چشم می‌خورد و آن اینکه [[رسول الله]]{{صل}} او و خانواده‌اش را با عنوان [[حاکم]] به منطقه‌ای واقع در جنوب غربی [[شبه جزیره عربستان ]]([[نجران]]) فرستاد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۲۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۶.</ref>. [[ابوسفیان]] در برخی از [[جنگ‌های پیامبر]]{{صل}} از جمله [[جنگ]] "[[حنین]]" حضور داشت<ref>عروة بن زبیر، مغازی رسول الله، ص۲۱۴.</ref>. در پایان [[جنگ]]، [[حضرت]] برای "مؤلفة قلوبهم"، [[غنیمت]] بیشتری به او و عده‌ای دیگر داد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۱۶؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۶۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۴۴.</ref>. او در غزوة "[[طائف]]" نیز همراه [[پیغمبر]] بود و مدتی در محاصره این [[شهر]]، [[جانشین]] آن [[حضرت]] بود که یک چشم خود را نیز از دست داد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۶۴.</ref>.
*برخی نیز معتقدند که او هنگام [[وفات]] [[رسول الله]]{{صل}}، [[والی]] [[نجران]] بوده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۲۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۳۱۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۸۸؛ ج۱۰، ص۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. سرانجام [[ابوسفیان]] به [[مکه]] بازگشت و پس از مدتی به [[مدینه]] آمد و تا آخر [[عمر]] نیز در آنجا ماند<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۷۱۴.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۳.</ref>.

==[[ابوسفیان]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}==
*درباره نقش [[ابوسفیان]] پس از [[وفات]] [[پیغمبر]] نیز باید گفت که او در ظاهر از [[خلافت ابوبکر]]، اظهار [[نارضایتی]] می‌کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۸۸؛ ج۱۰، ص۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ج۵، ص۱۳.</ref>. با این حال، [[ابوسفیان]] در زمان [[ابوبکر]] در [[جنگ]] "[[یرموک]]" به [[فرماندهی]] پسرش، [[یزید]]، [[شرکت]] کرد و دیگر چشم خود را نیز از دست داد و تا آخر [[عمر]] [[نابینا]] شد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۴۰۱؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۴۱۴.</ref>. او در زمان [[عمر|عُمر]]، فرزندش [[معاویه]] را از [[مخالفت]] با [[خلیفه]] بر حذر داشت و او را به [[پیروی]] از [[خلیفه]] سفارش کرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۱.</ref>. هنگامی که [[خلیفه سوم]] به [[خلافت]] رسید، [[ابوسفیان]] در جمع [[امویان]] توصیه کرد که گوی [[خلافت]] را در میان خود بگردانند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. پس از [[انتخاب]] [[عثمان]]، [[ابوسفیان]] بالای [[قبر]] [[حمزه]]، خطاب به او می‌گفت: "آن چیزی که بر سرش با شما می‌جنگیدیم، [[عاقبت]] به دست فرزندانمان رسید"<ref>ابوحیان توحیدی، الامتاع و الموانسة، ج۲، ص۲۰۷.</ref>. او به [[عثمان]] توصیه کرد امر [[خلافت]] را مانند [[دوران جاهلیت]] گرداند<ref>علامه امینی، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، ج۸، ص۳۹۲؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۶۷۹.</ref>. [[عثمان]] نیز [[اموال]] بسیاری از [[بیت‌المال]] را در [[اختیار]] او گذاشته بود<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۷۴.</ref>.
*سرانجام [[ابوسفیان]] پس از ۱۳ سال [[زندگی]] در سال ۲۵ یا ۳۰ و یا ۳۱ ق<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱۳.</ref> پس از یک [[عمر]] [[فتنه]] و کارشکنی علیه [[دین اسلام]] و [[پیامبر]]{{صل}} درگذشت و [[عثمان]] بر او [[نماز]] گزارد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۶۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۷۱۵.</ref><ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابوسفیان ۱ (مقاله)|ابوسفیان]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۸۳-۸۴.</ref>.
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}