Bahmani در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۴

2023-07-11T06:34:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*'''اجماع''' در لغت، به معناى [[عزم]] و [[تصمیم]] یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا عملى است.		'''اجماع''' در لغت، به معناى [[عزم]] و [[تصمیم]] یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا عملى است و در اصطلاح فقهى، اتّفاق [[فقها]] و مجتهدین در یک مسأله که کاشف از قول و نظر [[معصوم]] است و یکى از ادّلۀ اربعه براى [[اثبات]] [[احکام]] شرعى است، در کنار [[قرآن]] و [[سنت]].
	*و در اصطلاح فقهى، اتّفاق [[فقها]] و مجتهدین در یک مسأله که کاشف از قول و نظر [[معصوم]] است و یکى از ادّلۀ اربعه براى [[اثبات]] [[احکام]] شرعى است، در کنار [[قرآن]] و [[سنت]].
	* [[اهل سنت]] براى اجماع، اعتبار ذاتى قائل‌اند، امّا [[شیعه]] آن را به لحاظ [[کشف]] از [[قول معصوم]]، [[حجت]] مى‌دانند.		[[اهل سنت]] براى اجماع، اعتبار ذاتى قائل‌اند، امّا [[شیعه]] آن را به لحاظ [[کشف]] از [[قول معصوم]]، [[حجت]] مى‌دانند. در داستان خلافت ابوبکر، چون معیارى [[قرآن\|قرآنى]] و حدیثى براى آن نیافتند به اجماع متوسّل شدند و با ادّعاى اینکه [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] فرموده است: [[امت]] من بر [[خطا]] [[اجتماع]] نمى‌کنند توجیهى براى [[خلافت]] او دست‌ وپا کردند، در حالى که آنچه در [[سقیفه]] پیش‌آمد، نه [[اجماع اهل مکه]] و [[اجماع اهل مدینه\|مدینه]] بود، نه [[اجماع مهاجر و انصار]]، نه [[اجماع اصحاب پیامبر]] و نه حتّى [[اجماع حاضران در سقیفه]]، چون برخى از آنان [[مخالف]] بودند و هرگز [[بیعت]] نکردند. از جمله کسانى که [[بیعت]] نکردند عبارت بودند از: [[عباس بن عبدالمطلب]]، [[فضل بن عباس]]، [[زبیر]]، [[خالد بن سعید]]، [[مقداد]]، [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]]، [[براء بن عازب]]، [[ابىّ بن کعب]]، [[سعد بن عباده]] و گروهى از [[مهاجرین]] و [[انصار]]<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲.</ref>.
	*در [[داستان خلافت ~~ابوبکر]]،~~ چون معیارى [[قرآن\|قرآنى]] و حدیثى براى آن نیافتند به اجماع متوسّل شدند و با ادّعاى اینکه [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] فرموده است: [[امت]] من بر [[خطا]] [[اجتماع]] نمى‌کنند توجیهى براى [[خلافت]] او دست‌ وپا کردند، در حالى که آنچه در [[سقیفه]] پیش‌آمد، نه [[اجماع اهل مکه]] و [[اجماع اهل مدینه\|مدینه]] بود، نه [[اجماع مهاجر و انصار]]، نه [[اجماع اصحاب پیامبر]] و نه حتّى [[اجماع حاضران در سقیفه]]، چون برخى از آنان [[مخالف]] بودند و هرگز [[بیعت]] نکردند. از جمله کسانى که [[بیعت]] نکردند عبارت بودند از: [[عباس بن عبدالمطلب]]، [[فضل بن عباس]]، [[زبیر]]، [[خالد بن سعید]]، [[مقداد]]، [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]]، [[براء بن عازب]]، [[ابىّ بن کعب]]، [[سعد بن عباده]] و گروهى از [[مهاجرین]] و [[انصار]]<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲.</ref>.
	==اجماع در فرهنگ مطهر==		==اجماع در فرهنگ مطهر==
	اجماع ~~اینست~~ که همه [[اهل]] حل و فصل در یک مطلبی اجماع بکنند<ref>اسلام و مقتضیات زمان، جلد اول، ص۱۴۶.</ref>.		اجماع این ست که همه [[اهل]] حل و فصل در یک مطلبی اجماع بکنند<ref>اسلام و مقتضیات زمان، جلد اول، ص۱۴۶.</ref>.
	اجماع - یعنی [[اتفاق]] [[علمای اسلامی]] با شرایط مخصوص<ref>بیست گفتار، ص۴۴.</ref>.		اجماع - یعنی [[اتفاق]] [[علمای اسلامی]] با شرایط مخصوص<ref>بیست گفتار، ص۴۴.</ref>.
	اجماع یعنی هماهنگی میل‌ها، شوق‌ها و خوف‌ها<ref>مجموعه آثار، ج۷، ص۳۵۸-۳۵۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱.</ref>		اجماع یعنی هماهنگی میل‌ها، شوق‌ها و خوف‌ها<ref>مجموعه آثار، ج۷، ص۳۵۸-۳۵۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *'''اجماع''' در لغت، به معناى عزم و تصمیم یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا ع...» ایجاد کرد

2020-12-16T03:44:40Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *'''اجماع''' در لغت، به معناى عزم و تصمیم یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا ع...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
*'''اجماع''' در لغت، به معناى [[عزم]] و [[تصمیم]] یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا عملى است.
*و در اصطلاح فقهى، اتّفاق [[فقها]] و مجتهدین در یک مسأله که کاشف از قول و نظر [[معصوم]] است و یکى از ادّلۀ اربعه براى [[اثبات]] [[احکام]] شرعى است، در کنار [[قرآن]] و [[سنت]].
* [[اهل سنت]] براى اجماع، اعتبار ذاتى قائل‌اند، امّا [[شیعه]] آن را به لحاظ [[کشف]] از [[قول معصوم]]، [[حجت]] مى‌دانند.
*در [[داستان خلافت ابوبکر]]، چون معیارى [[قرآن|قرآنى]] و حدیثى براى آن نیافتند به اجماع متوسّل شدند و با ادّعاى اینکه [[پیامبر خاتم|پیامبر]] فرموده است: [[امت]] من بر [[خطا]] [[اجتماع]] نمى‌کنند توجیهى براى [[خلافت]] او دست‌ وپا کردند، در حالى که آنچه در [[سقیفه]] پیش‌آمد، نه [[اجماع اهل مکه]] و [[اجماع اهل مدینه|مدینه]] بود، نه [[اجماع مهاجر و انصار]]، نه [[اجماع اصحاب پیامبر]] و نه حتّى [[اجماع حاضران در سقیفه]]، چون برخى از آنان [[مخالف]] بودند و هرگز [[بیعت]] نکردند. از جمله کسانى که [[بیعت]] نکردند عبارت بودند از: [[عباس بن عبدالمطلب]]، [[فضل بن عباس]]، [[زبیر]]، [[خالد بن سعید]]، [[مقداد]]، [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]]، [[براء بن عازب]]، [[ابىّ بن کعب]]، [[سعد بن عباده]] و گروهى از [[مهاجرین]] و [[انصار]]<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲.</ref>.
==اجماع در فرهنگ مطهر==
اجماع اینست که همه [[اهل]] حل و فصل در یک مطلبی اجماع بکنند<ref>اسلام و مقتضیات زمان، جلد اول، ص۱۴۶.</ref>.
اجماع - یعنی [[اتفاق]] [[علمای اسلامی]] با شرایط مخصوص<ref>بیست گفتار، ص۴۴.</ref>.
اجماع یعنی هماهنگی میل‌ها، شوق‌ها و خوف‌ها<ref>مجموعه آثار، ج۷، ص۳۵۸-۳۵۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱.</ref>

==پانویس==
{{پانویس2}}

بحث:اجماع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۴

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *'''اجماع''' در لغت، به معناى عزم و تصمیم یکپارچۀ گروهى بر سخنى یا ع...» ایجاد کرد