Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== آشنایی اجمالی == ابوعبدالله احمد بن محمد بن حنبل شیبانی مروزی ذهلی بغدادی در اصل اهل مرو بود و مشهور است که مادرش در سال ۱۶۴ هـ، در حالی که او را حامله بود، از آن شهر خارج شد و به بغداد آمد و در آنجا وی را به دنیا آورد و او در همان شهر ...» ایجاد کرد

2024-12-02T06:22:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== آشنایی اجمالی == ابوعبدالله احمد بن محمد بن حنبل شیبانی مروزی ذهلی بغدادی در اصل اهل مرو بود و مشهور است که مادرش در سال ۱۶۴ هـ، در حالی که او را حامله بود، از آن شهر خارج شد و به بغداد آمد و در آنجا وی را به دنیا آورد و او در همان شهر ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== آشنایی اجمالی ==
[[ابوعبدالله احمد بن محمد بن حنبل شیبانی مروزی ذهلی بغدادی]] در اصل [[اهل]] مرو بود و مشهور است که مادرش در سال ۱۶۴ هـ، در حالی که او را حامله بود، از آن [[شهر]] خارج شد و به [[بغداد]] آمد و در آنجا وی را به [[دنیا]] آورد و او در همان شهر [[رشد]] و نمو کرد<ref>تاریخ بغداد ۴/۴۱۲ و ۴۱۵.</ref>. از همان آغاز [[جوانی]] به کسب [[علوم]] مختلف پرداخت و از محضر بیش از ۲۸۰ استاد استفاده برد که از جمله آنها افرادی چون [[هشیم بن بشیر]]، [[سفیان بن عیینه]]، [[یحیی القطان]] و [[ولید بن مسلم]] می‌‌باشند که علاوه بر استفاده [[علمی]]، از آنان [[روایت]] و [[حدیث]] نقل کرده است. [[ابن حنبل]] دارای شاگردان بسیاری بود که [[مروزی]]، اثرم، [[ابویحیی الناقد]] و [[فضل بن زیاد]] از جمله ایشان است. افرادی چون صالح و عبدالله (پسران وی)، [[مسلم بن حجاج نیشابوری]] و [[محمد بن اسماعیل بخاری]] از وی روایت کرده‌اند<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۱/۱۸۰، ۱۸۱ و ۳۳۰.</ref>.

ابوعبدالله برای به دست آوردن [[احادیث]] و [[تحصیل علم]] به بلاد مختلف بسیاری از جمله [[کوفه]]، [[بصره]]، [[مکه]]، [[مدینه]]، [[یمن]] و [[شام]] [[مسافرت]] کرد و [[علم]] آموخت. احمد بن حنبل از فقها و محدثان بزرگ [[اهل سنت]]<ref>تاریخ الاسلام ۱۸/۶۵ و ۷۳.</ref> و از شاگردان [[امام شافعی]] بود<ref>وفیات الاعیان ۱/۶۴.</ref>. او از [[ائمه]] چهارگانه اهل سنت و پیشوای [[حنبلیان]] است<ref>النجوم الزاهره ۲/۳۰۴.</ref>. [[شیخ طوسی]] او را در زمره [[اصحاب امام رضا]] {{ع}} برشمرده است<ref>رجال الطوسی ۳۶۷.</ref>.

در مورد [[اعتقادات]] وی آورده‌اند که وی [[قرآن]] را [[کلام خدا]] و [[ازلی]] می‌‌دانست و از اینکه مخلوق [[خدا]] پندارد، پرهیز می‌‌کرد و بر این [[عقیده]] [[استوار]] بود<ref>البدایة و النهایه ۱۰/۳۲۷.</ref>، به همین دلیل به دستور [[معتصم عباسی]] مدت زیادی به [[زندان]] افتاد و مورد ضرب و شتم بسیاری واقع شد و سرانجام [[آزاد]] گشت. در نهایت در سال ۲۴۱ﻫ در بغداد درگذشت و در [[مقبره]] باب [[حرب]] به خاک سپرده شد<ref>وفیات الاعیان ۱/۶۴.</ref>. مشهورترین اثر او کتاب المسند می‌‌باشد. دیگر آثار او عبارت‌اند از: الملل، الرد علی الجهمیه، التفسیر الناسخ و المنسوخ، الزهد، المسائل، الفضائل، الفرائض، المناسک، الایمان، الاشربة، طاعة الرسول<ref>الفهرست (الندیم) ۲۸۵.</ref> و کتاب مناقب الامام علی بن ابی طالب{{ع}}<ref>هدیة العارفین ۱/۴۸.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۱۱۰.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:احمد بن حنبل - تاریخچهٔ نسخه‌ها