Wasity: جایگزینی متن - 'علم سیاست' به 'علم سیاست'

2023-01-26T08:14:22Z

جایگزینی متن - 'علم سیاست' به 'علم سیاست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۴:		خط ۴:
	*آبادی‌های بزرگ، [[شهرها]] و عمارت‌های [[عظیم]] همواره در سایه نظام‌ها، تمدن‌ها و قدرت‌های بزرگ به وجود آمده‌اند. نشانه‌های این [[قدرت]] و [[عظمت]] هنوز هم در [[شهرها]] و قصرها و قلعه‌های بازمانده از این تمدن‌ها مشهود است. "استعمار" در [[قرآن کریم]] صفت [[نیکو]] و پسندیده‌ای برای [[عمل]] [[انسان]] در [[آبادانی]] و [[سازندگی]] در روی [[زمین]] و انتفاع از فواید و نتایج آن است<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۰، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>.		*آبادی‌های بزرگ، [[شهرها]] و عمارت‌های [[عظیم]] همواره در سایه نظام‌ها، تمدن‌ها و قدرت‌های بزرگ به وجود آمده‌اند. نشانه‌های این [[قدرت]] و [[عظمت]] هنوز هم در [[شهرها]] و قصرها و قلعه‌های بازمانده از این تمدن‌ها مشهود است. "استعمار" در [[قرآن کریم]] صفت [[نیکو]] و پسندیده‌ای برای [[عمل]] [[انسان]] در [[آبادانی]] و [[سازندگی]] در روی [[زمین]] و انتفاع از فواید و نتایج آن است<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۰، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>.
	*"استعمار" در [[فرهنگ]] [[سیاسی]]، بهانه‌ای برای سلطه‌ طلبی و تاراج [[ثروت]] و امکانات ملت‌های ضعیف و کشورهای کوچک از سوی دولت‌های بزرگ و قدرتمند شد که به بهانه ایجاد [[عمران]] و آبادی و کمک به [[ملت‌ها]] و دولت‌های ضعیف، در سرزمین آنها استقرار یافته، سپس با تحکیم [[سلطه]] خود به [[سودجویی]] از منابع طبیعی و بهره‌کشی از [[مردم]] آن می‌پرداختند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۶۹-۷۰.</ref>.		*"استعمار" در [[فرهنگ]] [[سیاسی]]، بهانه‌ای برای سلطه‌ طلبی و تاراج [[ثروت]] و امکانات ملت‌های ضعیف و کشورهای کوچک از سوی دولت‌های بزرگ و قدرتمند شد که به بهانه ایجاد [[عمران]] و آبادی و کمک به [[ملت‌ها]] و دولت‌های ضعیف، در سرزمین آنها استقرار یافته، سپس با تحکیم [[سلطه]] خود به [[سودجویی]] از منابع طبیعی و بهره‌کشی از [[مردم]] آن می‌پرداختند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۶۹-۷۰.</ref>.
	*امروزه این اصطلاح در [[علم~~]] [[~~سیاست]] و میان ملت‌های [[مظلوم]] و ستمدیده، از منفورترین واژه‌های [[سیاسی]] است؛ بر خلاف مفهوم مثبتی که در [[قرآن کریم]] برای استعمار آمده است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۸۳.</ref>.		*امروزه این اصطلاح در [[علم سیاست]] و میان ملت‌های [[مظلوم]] و ستمدیده، از منفورترین واژه‌های [[سیاسی]] است؛ بر خلاف مفهوم مثبتی که در [[قرآن کریم]] برای استعمار آمده است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۸۳.</ref>.

	==استعمار در فرهنگ مطهر==		==استعمار در فرهنگ مطهر==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *استعمار: آباد و عمران‌ کردن زمین (تداوم حیات به کشت و زراعت و غی...» ایجاد کرد

2020-12-20T14:49:16Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *استعمار: آباد و عمران‌ کردن زمین (تداوم حیات به کشت و زراعت و غی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
*استعمار: آباد و عمران‌ کردن [[زمین]] (تداوم [[حیات]] به کشت و زراعت و غیر آن) <ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۲۱۹.</ref>، ایجاد عمارت و آبادی، آبادگری. اصل آن "عمارت" به معنای آباد در مقابل خراب و [[عمر]] به [[معنای حیات]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۰۱. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۷.</ref>.
*{{متن قرآن|هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا}}<ref>«او شما را از زمین پدیدار کرد و شما را در آن به آبادانی گمارد» سوره هود، آیه ۶۱.</ref>.
*آبادی‌های بزرگ، [[شهرها]] و عمارت‌های [[عظیم]] همواره در سایه نظام‌ها، تمدن‌ها و قدرت‌های بزرگ به وجود آمده‌اند. نشانه‌های این [[قدرت]] و [[عظمت]] هنوز هم در [[شهرها]] و قصرها و قلعه‌های بازمانده از این تمدن‌ها مشهود است. "استعمار" در [[قرآن کریم]] صفت [[نیکو]] و پسندیده‌ای برای [[عمل]] [[انسان]] در [[آبادانی]] و [[سازندگی]] در روی [[زمین]] و انتفاع از فواید و نتایج آن است<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۰، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>.
*"استعمار" در [[فرهنگ]] [[سیاسی]]، بهانه‌ای برای سلطه‌ طلبی و تاراج [[ثروت]] و امکانات ملت‌های ضعیف و کشورهای کوچک از سوی دولت‌های بزرگ و قدرتمند شد که به بهانه ایجاد [[عمران]] و آبادی و کمک به [[ملت‌ها]] و دولت‌های ضعیف، در سرزمین آنها استقرار یافته، سپس با تحکیم [[سلطه]] خود به [[سودجویی]] از منابع طبیعی و بهره‌کشی از [[مردم]] آن می‌پرداختند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۶۹-۷۰.</ref>.
*امروزه این اصطلاح در [[علم]] [[سیاست]] و میان ملت‌های [[مظلوم]] و ستمدیده، از منفورترین واژه‌های [[سیاسی]] است؛ بر خلاف مفهوم مثبتی که در [[قرآن کریم]] برای استعمار آمده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۸۳.</ref>.

==استعمار در فرهنگ مطهر==
کلمه استعمار که در اصل لغت بسیار کلمه خوبی است، چنان‌که [[قرآن]] هم آن را به صورت معنای اصلی استعمال فرموده است: {{متن قرآن|هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ}}<ref>«او شما را از زمین پدیدار کرد و شما را در آن به آبادانی گمارد پس، از او آمرزش بخواهید» سوره هود، آیه ۶۱.</ref>؛ استعمار از باب استفعال است و از ماده عسران گرفته شده است. یعنی از شما طلب‌کرده [[عمران]] [[زمین]] را. شما را [[خلق]] کرده در روی زمین و مکلّف کرده است که زمین را عمران و آباد کنید. پس استعمار یعنی بدنبال آبادی‌رفتن<ref>آشنایی با قرآن، جلد اول و دوم، ص۱۵۰.</ref>. استعمار یک لغت منافقانه است، یعنی در عین اینکه معنی [[درستی]] دارد ولی به صورت واقعی به کار نمی‌رود<ref>آشنایی با قرآن، جلد اول و دوم، ص۱۵۱.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۷.</ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

بحث:استعمار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'علم سیاست' به 'علم سیاست'

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *استعمار: آباد و عمران‌ کردن زمین (تداوم حیات به کشت و زراعت و غی...» ایجاد کرد