بحث:امامت در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-12-26T08:34:18Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[شفاعت]] من برای اهل کبائر از امتم می‌باشد.		[[شفاعت]] من برای اهل کبائر از امتم می‌باشد.
	با این همه به تصریح [[حدیث]] مورد بحث، عدم [[متابعت]] از [[اهل بیت]]{{عم}} گناهی است که هرگز بخشیده نمی‌شود، و شفاعت رسول خدا{{صل}} [[منکران ولایت]] و [[مقتدا]] بودن اهل بیت{{عم}} را شامل نمی‌گردد. با توجه به این نکته روشن است که [[امامت]]، از [[اصول دین]] است و [[انکار]] آن انکار یکی از اصول دین و گناهی نابخشودنی است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۱۷.</ref>		با این همه به تصریح [[حدیث]] مورد بحث، عدم [[متابعت]] از [[اهل بیت]]{{عم}} گناهی است که هرگز بخشیده نمی‌شود، و شفاعت رسول خدا{{صل}} [[منکران ولایت]] و [[مقتدا]] بودن اهل بیت{{عم}} را شامل نمی‌گردد. با توجه به این نکته روشن است که [[امامت]]، از [[اصول دین]] است و [[انکار]] آن انکار یکی از اصول دین و گناهی نابخشودنی است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۱۷.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-1.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۹

2024-12-26T08:29:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~==دلالت [[سنت]]==~~
	روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق [[فریقین]] است، و اصل بودن [[امامت]] از این [[روایات]] به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد:

	~~==[[حدیث]] {{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ}}==~~
	{{متن حدیث\|قال رسول الله{{صل}}: [[من مات]] من [[أهل]] القبلة و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>شرح مقاصد، ج۲، ص۲۷۵؛ شرح عقائد نسفیه، ص۲۳۲.</ref>؛
	~~هر کس بمیرد در حالی که [[امام]] زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است.~~
	این حدیث به همین لفظ در کتاب شرح مقاصد و شرح [[عقاید]] نسفیه آمده است. [[تفتازانی]] این [[روایت]] را به طور ارسال مسلمات از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل می‌کند.
	بر اساس نقل [[ملا علی قاری]] در کتاب مرقاة المفاتیح این حدیث با همین لفظ در [[صحیح مسلم]] آمده است<ref>الغدیر، ج۱۰، ص۴۹۳. در این منبع آمده که این حدیث از چاپ سال ۱۳۱۳ عقائد نسفیه اسقاط شده.</ref>.

	~~اما در چاپ‌های موجود صحیح مسلم این حدیث به الفاظ دیگر از [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} نقل شده است. در صحیح مسلم آمده است:~~
	~~من مات ولیس فی عنقه [[بیعة]] مات میتة جاهلیة<ref>صحیح مسلم، ج۶، ص۲۲، حدیث ۴۸۹۹؛ مرقاة المفاتیح، ج۱۱، ص۳۱۲.</ref>.~~
	~~[[احمد بن حنبل]] نیز روایت را به این صورت نقل می‌کند.~~
	~~{{متن حدیث\|من مات بغير إمام مات ميتة جاهلية}}<ref>مسند احمد، ج۴، ص۹۶، حدیث ۱۶۹۲۲.</ref>.~~

	~~در برخی [[منابع اهل سنت]] نیز روایت به صورت زیر وارد شده است:~~
	{{متن حدیث\|من مات وليس عليه إمام جماعة فإن موتته موتة جاهلية}}<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۱۵۰، ص۲۰۳، حدیث ۲۵۹ و ۴۰۳.</ref>.
	~~چنان که گفتیم این روایت مورد اتفاق فریقین است. [[مرحوم صدوق]] [[رحمة]] [[الله]] علیه نقل می‌کند:~~
	{{متن حدیث\|إن الأرض لا تخلو من حجة لله على خلقه إلى يوم القيامة وإن من مات ولم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>کمال الدین، ج۲، ص۴۰۹.</ref>؛
	[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] بر [[خلق]] خالی نمی‌شود و هر کس بمیرد در حالی که امام زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلیت]] مرده است.

	~~مرحوم [[کلینی]] روایت دیگری، از [[فضیل بن یسار]] نقل می‌کند که گفت:~~
	{{متن حدیث\|ابتدأنا أبو عبد الله{{ع}} يوما وقال: قال [[رسول الله]]{{صل}}: [[من مات]] وليس عليه إمام فميتته ميتة جاهلية. فقلت: قال ذلك رسول الله{{صل}}؟
	~~فقال: إي والله قد قال، قلت: فكل من مات وليس له إمام فميتته ميتة جاهلية؟ قال نعم}}<ref>کافی، ج۱، ص۳۷۶.</ref>؛~~
	روزی [[امام صادق]]{{ع}} سخن آغاز کرد و فرمود: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: هر کس بمیرد در حالی‌که امامی برای او نیست پس مرگش، [[مرگ]]، [[جاهلیت]] است. عرض کردم: رسول خدا{{صل}} چنین فرموده است؟ فرمود: بله به [[خدا]] [[سوگند]] ایشان چنین فرموده است. عرض کردم: هرکس بمیرد در حالی‌که [[امام]] ندارد مرگش، [[مرگ جاهلی]] است؟
	~~فرمود: بله.~~

	در این [[حدیث]] امام صادق{{ع}} در مقابل سؤال [[راوی]] قسم یاد می‌کند و تأکید می‌فرماید که این حدیث قطعا از رسول خدا{{صل}} صادر شده است.
	در [[روایت]] دیگری [[حارث بن مغیره]] از امام صادق{{ع}} در مورد [[صحت]] استناد این حدیث به [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} سؤال می‌کند، و پس از [[تأیید]] امام{{ع}} عرض می‌کند:
	~~{{عربی\|جاهلية جهلاء أو جاهلية لا يعرف إمامه؟ قال: جاهلية كفر ونفاق وضلال}}<ref>کافی، ج۱، ص۳۷۷.</ref>؛~~
	منظور از جاهلیت جاهلیت [[نادانی]] است یا جاهلیت به معنای عدم [[شناخت امام]]؟ امام صادق{{ع}} فرمود: مراد جاهلیت به معنای [[کفر]]، [[نفاق]] و [[گمراهی]] است.
	روشن است که بر اساس همین روایت که [[فریقین]] در مورد صدور آن از رسول خدا{{صل}} [[اتفاق نظر]] دارند، می‌توان [[حکم]] کرد به این که [[امامت اصلی]] از [[اصول دین اسلام]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۲.</ref>

	==[[حدیث]] چهارم==		==[[حدیث]] چهارم==
	{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‌: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَا مَحْيَايَ وَ يَمُوتَ مَمَاتِي وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ فَلْيَتَوَالَ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي وَ لْيَقْتَدِ بِأَهْلِ بَيْتِي فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي وَ رُزِقُوا فَهْمِي وَ عِلْمِي فَوَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي الْقَاطِعِينَ مِنْهُمْ صِلَتِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>حلیة الاولیاء، ج۱، ص۸۶؛ تاریخ دمشق، ج۴۲، ص۲۴۰.</ref>؛		{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‌: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَا مَحْيَايَ وَ يَمُوتَ مَمَاتِي وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ فَلْيَتَوَالَ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي وَ لْيَقْتَدِ بِأَهْلِ بَيْتِي فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي وَ رُزِقُوا فَهْمِي وَ عِلْمِي فَوَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي الْقَاطِعِينَ مِنْهُمْ صِلَتِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>حلیة الاولیاء، ج۱، ص۸۶؛ تاریخ دمشق، ج۴۲، ص۲۴۰.</ref>؛

Bahmani: /* حدیث ثقلین */

2024-12-26T08:21:56Z

حدیث ثقلین

نمایش تغییرات

Bahmani: /* حدیث سفینه */

2024-12-26T08:20:29Z

حدیث سفینه

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2024-11-18T05:34:03Z

منابع

@@ خط ۱۹۵: / خط ۱۹۵: @@
 #بر فرض این که کشتی فقط به هنگام شب حرکت کند باز هم هر ستاره‌ای نمی‌تواند راهنمای آن باشد.
 حاصل آنکه براساس [[حدیث سفینه]]، پذیرش [[امامت اهل بیت پیامبر]]{{صل}} تنها راه نجات است. و این موضوع بیان گر [[اصل دین]] بودن مسأله [[امامت]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۰۹۹.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-11-18T05:32:56Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* دلالت سنت */

2024-11-18T05:14:54Z

دلالت سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۲:		خط ۲:
	روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق [[فریقین]] است، و اصل بودن [[امامت]] از این [[روایات]] به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد:		روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق [[فریقین]] است، و اصل بودن [[امامت]] از این [[روایات]] به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد:

	===[[حدیث]] {{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ}}.===		==[[حدیث]] {{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ}}==
	{{متن حدیث\|قال رسول الله{{صل}}: [[من مات]] من [[أهل]] القبلة و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>شرح مقاصد، ج۲، ص۲۷۵؛ شرح عقائد نسفیه، ص۲۳۲.</ref>؛		{{متن حدیث\|قال رسول الله{{صل}}: [[من مات]] من [[أهل]] القبلة و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>شرح مقاصد، ج۲، ص۲۷۵؛ شرح عقائد نسفیه، ص۲۳۲.</ref>؛
	هر کس بمیرد در حالی که [[امام]] زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است.		هر کس بمیرد در حالی که [[امام]] زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است.
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	روشن است که بر اساس همین روایت که [[فریقین]] در مورد صدور آن از رسول خدا{{صل}} [[اتفاق نظر]] دارند، می‌توان [[حکم]] کرد به این که [[امامت اصلی]] از [[اصول دین اسلام]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۲.</ref>		روشن است که بر اساس همین روایت که [[فریقین]] در مورد صدور آن از رسول خدا{{صل}} [[اتفاق نظر]] دارند، می‌توان [[حکم]] کرد به این که [[امامت اصلی]] از [[اصول دین اسلام]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۲.</ref>

	===[[حدیث ثقلین]]===		==[[حدیث ثقلین]]==
	این حدیث هم به صورت‌های مختلف در [[منابع اهل سنت]] آمده است<ref>و در بخش ادله امامت از هر جهت مورد بحث قرار خواهد گرفت.</ref>. و محل [[استدلال]] ما در این جا معنای جامع بین الفاظ است. [[ترمذی]] در [[سنن]] و [[حاکم نیشابوری]] در مستدرک خود چنین نقل می‌کنند:		این حدیث هم به صورت‌های مختلف در [[منابع اهل سنت]] آمده است<ref>و در بخش ادله امامت از هر جهت مورد بحث قرار خواهد گرفت.</ref>. و محل [[استدلال]] ما در این جا معنای جامع بین الفاظ است. [[ترمذی]] در [[سنن]] و [[حاکم نیشابوری]] در مستدرک خود چنین نقل می‌کنند:
	{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي‌}}<ref>سنن ترمذی، ج۵، ص۶۶۲، حدیث ۳۷۸۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۸، حدیث ۴۵۷۷.</ref>؛		{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي‌}}<ref>سنن ترمذی، ج۵، ص۶۶۲، حدیث ۳۷۸۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۸، حدیث ۴۵۷۷.</ref>؛

Jaafari: /* منابع */

2024-11-18T05:14:35Z

منابع

@@ خط ۷۵: / خط ۷۵: @@
 من در میان شما چیزی می‌گذارم که در صورت چنگ زدن به آن پس از من گمراه نمی‌شوید و آن کتاب خداست و از شما در مورد من سؤال می‌شود پس چه خواهید گفت؟ گفتند [[شهادت]] می‌دهیم که [[پیام]] را رساندی [[رسالت]] را ادا کردی و [[خیرخواه]] بودی. پس فرمود: خداوندا [[شاهد]] باش.
 برخی هم در مصداق «عترتی [[اهل بیتی]]» تشکیک کرده‌اند<ref>مختصر تحفه اثنی عشریه، ص۲۱۹.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۸.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-11-18T05:13:13Z

منابع

@@ خط ۶۲: / خط ۶۲: @@
 # [[اصل دین بودن امامت]]
 بر اساس این [[حدیث]] اهل بیت{{عم}} در کنار قرآن قرار می‌گیرند، پس [[حکم]] آنها حکم قرآن است. روشن است که [[مخالفت با قرآن]] [[ضلالت]] و [[گمراهی]] است در نتیجه [[مخالفت با اهل بیت]]{{عم}} نیز ضلالت و گمراهی خواهد بود؛ پس [[امامت]] از [[اصول دین]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۸.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «==دلالت سنت== روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق فریقین است، و اصل بودن امامت از این روایات به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد: ===حدیث {{متن حدیث|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ...» ایجاد کرد

2024-11-18T05:09:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==دلالت سنت== روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق فریقین است، و اصل بودن امامت از این روایات به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد: ===حدیث {{متن حدیث|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==دلالت [[سنت]]==
روایاتی در منابع معتبر وجود دارد که مورد اتفاق [[فریقین]] است، و اصل بودن [[امامت]] از این [[روایات]] به خوبی استفاده می‌شود. برخی از این روایات در ادامه مطرح می‌گردد:

===[[حدیث]] {{متن حدیث|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ}}.===
{{متن حدیث|قال رسول الله{{صل}}: [[من مات]] من [[أهل]] القبلة و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>شرح مقاصد، ج۲، ص۲۷۵؛ شرح عقائد نسفیه، ص۲۳۲.</ref>؛
هر کس بمیرد در حالی که [[امام]] زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است.
این حدیث به همین لفظ در کتاب شرح مقاصد و شرح [[عقاید]] نسفیه آمده است. [[تفتازانی]] این [[روایت]] را به طور ارسال مسلمات از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل می‌کند.
بر اساس نقل [[ملا علی قاری]] در کتاب مرقاة المفاتیح این حدیث با همین لفظ در [[صحیح مسلم]] آمده است<ref>الغدیر، ج۱۰، ص۴۹۳. در این منبع آمده که این حدیث از چاپ سال ۱۳۱۳ عقائد نسفیه اسقاط شده.</ref>.

اما در چاپ‌های موجود صحیح مسلم این حدیث به الفاظ دیگر از [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} نقل شده است. در صحیح مسلم آمده است:
من مات ولیس فی عنقه [[بیعة]] مات میتة جاهلیة<ref>صحیح مسلم، ج۶، ص۲۲، حدیث ۴۸۹۹؛ مرقاة المفاتیح، ج۱۱، ص۳۱۲.</ref>.
[[احمد بن حنبل]] نیز روایت را به این صورت نقل می‌کند.
{{متن حدیث|من مات بغير إمام مات ميتة جاهلية}}<ref>مسند احمد، ج۴، ص۹۶، حدیث ۱۶۹۲۲.</ref>.

در برخی [[منابع اهل سنت]] نیز روایت به صورت زیر وارد شده است:
{{متن حدیث|من مات وليس عليه إمام جماعة فإن موتته موتة جاهلية}}<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۱۵۰، ص۲۰۳، حدیث ۲۵۹ و ۴۰۳.</ref>.
چنان که گفتیم این روایت مورد اتفاق فریقین است. [[مرحوم صدوق]] [[رحمة]] [[الله]] علیه نقل می‌کند:
{{متن حدیث|إن الأرض لا تخلو من حجة لله على خلقه إلى يوم القيامة وإن من مات ولم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهلية}}<ref>کمال الدین، ج۲، ص۴۰۹.</ref>؛
[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] بر [[خلق]] خالی نمی‌شود و هر کس بمیرد در حالی که امام زمانش را نمی‌شناسد به [[مرگ جاهلیت]] مرده است.

مرحوم [[کلینی]] روایت دیگری، از [[فضیل بن یسار]] نقل می‌کند که گفت:
{{متن حدیث|ابتدأنا أبو عبد الله{{ع}} يوما وقال: قال [[رسول الله]]{{صل}}: [[من مات]] وليس عليه إمام فميتته ميتة جاهلية. فقلت: قال ذلك رسول الله{{صل}}؟
فقال: إي والله قد قال، قلت: فكل من مات وليس له إمام فميتته ميتة جاهلية؟ قال نعم}}<ref>کافی، ج۱، ص۳۷۶.</ref>؛
روزی [[امام صادق]]{{ع}} سخن آغاز کرد و فرمود: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: هر کس بمیرد در حالی‌که امامی برای او نیست پس مرگش، [[مرگ]]، [[جاهلیت]] است. عرض کردم: رسول خدا{{صل}} چنین فرموده است؟ فرمود: بله به [[خدا]] [[سوگند]] ایشان چنین فرموده است. عرض کردم: هرکس بمیرد در حالی‌که [[امام]] ندارد مرگش، [[مرگ جاهلی]] است؟
فرمود: بله.

در این [[حدیث]] امام صادق{{ع}} در مقابل سؤال [[راوی]] قسم یاد می‌کند و تأکید می‌فرماید که این حدیث قطعا از رسول خدا{{صل}} صادر شده است.
در [[روایت]] دیگری [[حارث بن مغیره]] از امام صادق{{ع}} در مورد [[صحت]] استناد این حدیث به [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} سؤال می‌کند، و پس از [[تأیید]] امام{{ع}} عرض می‌کند:
{{عربی|جاهلية جهلاء أو جاهلية لا يعرف إمامه؟ قال: جاهلية كفر ونفاق وضلال}}<ref>کافی، ج۱، ص۳۷۷.</ref>؛
منظور از جاهلیت جاهلیت [[نادانی]] است یا جاهلیت به معنای عدم [[شناخت امام]]؟ امام صادق{{ع}} فرمود: مراد جاهلیت به معنای [[کفر]]، [[نفاق]] و [[گمراهی]] است.
روشن است که بر اساس همین روایت که [[فریقین]] در مورد صدور آن از رسول خدا{{صل}} [[اتفاق نظر]] دارند، می‌توان [[حکم]] کرد به این که [[امامت اصلی]] از [[اصول دین اسلام]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۲.</ref>

===[[حدیث ثقلین]]===
این حدیث هم به صورت‌های مختلف در [[منابع اهل سنت]] آمده است<ref>و در بخش ادله امامت از هر جهت مورد بحث قرار خواهد گرفت.</ref>. و محل [[استدلال]] ما در این جا معنای جامع بین الفاظ است. [[ترمذی]] در [[سنن]] و [[حاکم نیشابوری]] در مستدرک خود چنین نقل می‌کنند:
{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي‌}}<ref>سنن ترمذی، ج۵، ص۶۶۲، حدیث ۳۷۸۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۸، حدیث ۴۵۷۷.</ref>؛
ای [[مردم]]! من چیزی نزد شما باقی گذاشتم که اگر آن را بگیرید، [[گمراه]] نمی‌شود: [[کتاب خدا]] و [[عترت]] و [[اهل]] بیتم.

{{متن حدیث|مَا}} در عبارت {{متن حدیث|مَا إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ}} «موصوله» است که بیان گر [[اتحاد]] [[قرآن و عترت]] می‌باشد، و {{متن حدیث|لَنْ}} نیز در این [[روایت]] «تأبیدیة» است و این معنا را می‌رساند که با مراجعه به کتاب و عترت هرگز گمراه نمی‌شوید.
[[ترمذی]] [[حدیث ثقلین]] را به چندین صورت نقل می‌کند که یکی دیگر از آنها عبارت است از:
{{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمْ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي أَحَدُهُمَا أَعْظَمُ مِنَ الْآخَرِ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ لَنْ يَتَفَرَّقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا}}<ref>سنن ترمذی، ج۵، ص۶۶۳، حدیث ۳۷۸۸.</ref>؛
همانا من چیزی در بین شما می‌گذارم که در صورت [[تمسک]] به آن هرگز پس از من گمراه نمی‌شوید یکی از آن دو، بزرگتر از دیگری است: کتاب خدا ریسمانی از [[آسمان]] به سوی [[زمین]] است و دومی عترت و [[اهل بیت]] من است و بین این دو جدایی نیست تا در کنار [[حوض]] بر من وارد شوند؛ پس بنگرید که چگونه [[حق]] مرا در مورد آن دو رعایت می‌کنید؟

و [[احمد بن حنبل]] به دو طریق نقل می‌کند:
{{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمْ خَلِيفَتَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ أَوْ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ‌}}<ref>مسند احمد، ج۵، ص۱۸۱ و ۱۸۹؛ ج۳، ص۱۴، ۱۷، ۲۶، ۵۹، احادیث ۱۱۱۱۹، ۲۱۶۱۸، ۳۱۶۹۷، ۱۱۱۴۷، ۱۱۲۲۷، ۱۱۵۷۸.</ref>؛
همانا در بین شما دو [[جانشین]] می‌گذارم، کتاب خدا که ریسمانی بین آسمان و زمین است (یا بین آسمان به سوی زمین است) و عترت و اهل بیتم و این دو از هم جدا نمی‌شوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند.
در [[مسند احمد]] تعبیر «خلیفتین» آمده است. [[خلیفه]] به معنای جانشین و کسی است که خلأ [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} را پر می‌کند. و [[احمد بن حنبل]] [[روایت]] را به صورت دیگری هم نقل کرده است او می‌نویسد:
{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللهِ{{صل}} إِنِّي أَوْشَكَ أَنْ أُدْعَى فَأُجِيبَ وَ إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِي كِتَابُ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي وَ إِنَّ اللَّطِيفَ الْخَبِيرَ أَخْبَرَنِي أَنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا بِمَا ذَا تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا}}<ref>مسند احمد، ج۳، ص۱۷، حدیث ۱۱۱۴۷.</ref>؛
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: احتمال می‌رود که من به دیدار [[خداوند]] [[دعوت]] شوم پس این دعوت را پاسخ گویم. و من در میان شما دو چیز گرانبها می‌گذارم: کتاب [[خدای عزوجل]] و عترتم را. [[کتاب خدا]] ریسمانی است که از [[آسمان]] به سوی [[زمین]] کشیده شده است و عترتم [[اهل]] بیتم است و خدای لطیف و [[دانا]] به من خبر داده که این دو از هم جدا نمی‌شوند تا در کنار [[حوض]] بر من وارد شوند پس بنگرید [[شأن]] مرا چگونه در مورد این دو [[حفظ]] می‌کنید.

در [[قاموس]] می‌نویسد:
{{عربی|و «الثقل» بفتحتين محركة: متاع المسافر... وكل شيء خطير نفيس مصون}}<ref>القاموس المحیط، مادۀ ثقل، ج۳، ص۳۴۲؛ تاج العروس، ماده ثقل، ج۱۴، ص۸۵.</ref>؛
ثقل با دو فتحه به معنای کالای مسافر می‌باشد، و هر چیزی گرانبها و با ارزشی که مورد نگهداری قرار می‌گیرد.
[[پیامبر اکرم]]{{صل}} چون به [[مسافرت]] [[حقیقی]] می‌رود، باید بهترین و باارزش‌ترین کالا را به همراه خود ببرد، اما بر اساس این روایت، ایشان این متاع گرانبها و [[نفیس]] را به عنوان [[میراث]] خویش باقی می‌گذارد تا [[مسلمانان]] با [[تمسک]] به آن از [[گمراهی]] و [[ضلالت]] رها شوند.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۵.</ref>

===سند و دلالت [[حدیث ثقلین]]===
حدیث ثقلین از نظر سند بسیار محکم و در حد [[تواتر]] است. چهل نفر از [[صحابه]]، صد نفر از [[تابعین]] و بسیاری از [[عالمان]] بزرگ در زمان‌های مختلف این [[حدیث]] را روایت کرده‌اند.
بسیاری از [[محدثان]]، صاحب‌نظران در [[علم حدیث]] و علمای بزرگ [[اهل سنت]] این حدیث را صحیح دانسته و در کتب خود نقل کرده‌اند.
[[حدیث ثقلین]] از نظر محتوا نیز به امور زیر دلالت دارد:
# [[عصمت اهل بیت]]{{عم}}
# [[اعلمیت اهل بیت]]{{عم}}
# [[همراهی]] و تعامل [[اهل بیت]]{{عم}} با [[قرآن]] در تمام اعصار
# [[اصل دین بودن امامت]]
بر اساس این [[حدیث]] اهل بیت{{عم}} در کنار قرآن قرار می‌گیرند، پس [[حکم]] آنها حکم قرآن است. روشن است که [[مخالفت با قرآن]] [[ضلالت]] و [[گمراهی]] است در نتیجه [[مخالفت با اهل بیت]]{{عم}} نیز ضلالت و گمراهی خواهد بود؛ پس [[امامت]] از [[اصول دین]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۲۹۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:Jawahir-kalam-1.jpg|22px]] [[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}