بحث:امامت در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۷

2023-05-02T05:57:32Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 == مقدمه ==
 واژه [[امام]] مشتق از “أمّ” و به معنای هر چیزی است که چیزهای دیگری به آن ضمیمه می‌شود، نسبت داده می‌شود، از او پیدا می‌شود و یا [[الهام]] گرفته می‌شود. امام به معانی مختلفی به کار می‌رود، از جمله به معنای [[پیشوا]] و [[رهبری]] که از او [[پیروی]] می‌شود. [[امامت]] [[منصب الهی]] [[جانشینی پیامبر]] {{صل}} در راهبری [[دینی]] و [[دنیوی]] [[امت اسلامی]] است.
@@ خط ۳۵: / خط ۲۸: @@
 # '''چنگ زدن به ریسمان [[ائمه]] {{عم}}''': ائمه {{عم}} به عنوان [[انسان‌های کامل]]، حبل و ریسمان محکمی هستند که به [[ریسمان الهی]] پیوند خورده‌اند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref> و دستاویز و عروة الوثقای الهی‌اند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref> که درآویختن به آنان سبب [[رستگاری]] است. پس هر کس به این ریسمان که به ریسمان الهی وصل است چنگ زند، و به امامش [[تمسک]] جوید و از او [[پیروی]] نماید از [[سقوط]] در [[بدبختی‌ها]] و [[هلاکت]] و [[عذاب]] [[آخرت]] [[نجات]] پیدا می‌کند.
 # '''[[لعن بر دشمنان اهل‌بیت]] {{عم}}''': [[امام سجاد]] {{ع}} به عنوان [[الگوی عملی]] [[مسلمانان]]، [[دشمنان]] [[اهل‌بیت]] را چنین [[نفرین]] می‌نماید: «بار خدایا، [[لعنت]] کن دشمنان ایشان را از اولین و آخرین، و لعنت کن هرکس را که به [[اعمال]] آنان [[رضا]] می‌دهد و لعنت کن [[اتباع]] و [[پیروان]] ایشان را»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.<ref>تفسیر و شرح صحیفه سجادیه، حسین انصاریان، قم، دارالعرفان، ۱۳۸۹؛ دانشنامه جهان اسلام، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۵؛ دایرة المعارف تشیع، زیر نظر احمد صدر حاج سید جوادی و... ، نشر سعید محبی، ۱۳۷۸؛ الدلیل الی موضوعات الصحیفة السجادیة، محمدحسین مظفر، قم، جامعه المدرسین فی الحوزة العلمیة ۱۴۰۳ ق؛ ریاض السالکین، السیدعلی خان، قم، مکتب النشر الاسلامی، ۱۴۱۱ ق؛ شرح الصحیفة السجادیه، محمد حسین شیرازی، بیروت، دارالعلوم، ۱۴۲۹ ق؛ شرح صحیفة سجادیة، محمد علی مدرسی چهاردهی، تهران، مرتضوی، ۱۳۸۰؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران، سروش، ۱۳۹۴؛ فی ظلال الصحیفة السجادیة، محمدجواد مغنیه، بیروت، ۱۳۹۹ ق؛ قرآن حکیم، ترجمه آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی؛ مجمع البحرین، فخرالدین طریحی، تهران، کتابفروشی مرتضوی، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۹۰.</ref>
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

فرقانی در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۷

2023-04-30T05:27:45Z

نمایش تغییرات

فرقانی در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۷

2023-04-29T10:37:29Z

نمایش تغییرات

فرقانی: /* حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) */

2023-04-29T10:26:40Z

حقوق امام (وظایف امت در برابر امام)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۶
خط ۱۰۰:		خط ۱۰۰:

	== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==		== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==
	=== [[اطاعت از امام]] ~~===~~		=== تصدیق امام و اطاعت از او ===
			پس از [[شناخت]] [[امامان برحق]] نخستین [[وظیفه]] ما [[تصدیق]] آنان و اعتراف به [[حقانیت]] ایشان است: بار خدایا، مرا از کسانی قرار ده که تو را به یکتایی می‌پرستند و به تو ایمان آورده‌اند و پیامبرت را تصدیق کرده‌اند و امامان را به [[پیشوایی]] پذیرفته‌اند<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>. همچنین امام سجاد {{ع}} کسانی را که به [[امامت ائمه]] {{عم}} معترف و پیرو [[راه]] ایشانند می‌ستاید و برایشان درخواست [[رحمت الهی]] می‌کند<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>. امام سجاد {{ع}} [[اطاعت از امام]] را [[وظیفه الهی]] مردم می‌داند و می‌فرماید: «[[فرمان]] داده‌ای که به هرچه امام امر می‌کند اطاعت کنند و از هرچه [[نهی]] می‌کند باز ایستند و کس بر او پیشی نگیرد و کس از او واپس نماند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>. و برای موفق شدن در انجام این [[وظیفه]] چنین [[دعا]] می‌کند: «ما را از نیوشندگان و [[فرمانبرداران]] [[امر]] او قرار ده و چنان کن که در [[راه]] رضای او [[سعی]] کنیم و یاریش نماییم و مدافع او در برابر دشمنش باشیم»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.

	در [[هندسه]] [[معرفتی]] [[شیعه]]،[[ امامت]] تداوم راه [[نبوت]] و تکمیل آن مسیر آسمانی است. از همین رو تمامی ویژگی‌های [[نبوت]]، به‌ جز [[وحی قرآنی]]، برای [[امامان]] نیز قابل [[اثبات]] و ادعاست.		در [[هندسه]] [[معرفتی]] [[شیعه]]،[[ امامت]] تداوم راه [[نبوت]] و تکمیل آن مسیر آسمانی است. از همین رو تمامی ویژگی‌های [[نبوت]]، به‌ جز [[وحی قرآنی]]، برای [[امامان]] نیز قابل [[اثبات]] و ادعاست.
	{{متن حدیث\|«بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً»}}؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] مى‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏اى، به آنکه او را براى خود پسندیده‌‏اى، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌اى، به آنکه او را براى خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌اى و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌اى و [[دوستی]] آنها را به دوستى خود قرین ساخته‌‏اى و [[دشمنی]] آنها را دشمنى خود شمرده‌‏اى، در این [[روز]] مرا چونان کسانى که از [[گناه]] بیزارى جسته‌‏اند و به تو [[پناه]] آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».		{{متن حدیث\|«بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً»}}؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] مى‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏اى، به آنکه او را براى خود پسندیده‌‏اى، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌اى، به آنکه او را براى خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌اى و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌اى و [[دوستی]] آنها را به دوستى خود قرین ساخته‌‏اى و [[دشمنی]] آنها را دشمنى خود شمرده‌‏اى، در این [[روز]] مرا چونان کسانى که از [[گناه]] بیزارى جسته‌‏اند و به تو [[پناه]] آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».
خط ۱۱۳:		خط ۱۱۵:

	{{متن حدیث\|«وَ هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ، وَ رَحْمَتَهُ وَ تَعَطُّفَهُ وَ تَحَنُّنَهُ»}}؛ [[همکاری]] و [[نصرت]] [[خوبان]]، آن‌هم با [[مهربانی]] و [[محبت]] و دوری و جلوگیری از بدان نیز از [[شئون]] [[مرجعیت دینی]] برشمرده شده است و حتی در مراتب بالاتر این [[تبری]] به [[اجرای حدود]] و حتی محو [[ظالمان]] نیز تسری می‌نماید؛ {{متن حدیث\|«أَلِنْ جَانِبَهُ لِأَوْلِیَائِکَ، وَ ابْسُطْ یَدَهُ عَلَى أَعْدَائِکَ»}}.		{{متن حدیث\|«وَ هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ، وَ رَحْمَتَهُ وَ تَعَطُّفَهُ وَ تَحَنُّنَهُ»}}؛ [[همکاری]] و [[نصرت]] [[خوبان]]، آن‌هم با [[مهربانی]] و [[محبت]] و دوری و جلوگیری از بدان نیز از [[شئون]] [[مرجعیت دینی]] برشمرده شده است و حتی در مراتب بالاتر این [[تبری]] به [[اجرای حدود]] و حتی محو [[ظالمان]] نیز تسری می‌نماید؛ {{متن حدیث\|«أَلِنْ جَانِبَهُ لِأَوْلِیَائِکَ، وَ ابْسُطْ یَدَهُ عَلَى أَعْدَائِکَ»}}.

			[[امام سجاد]] {{ع}} به عنوان [[الگوی عملی]] [[مسلمانان]]، [[دشمنان]] [[اهل‌بیت]] را چنین [[نفرین]] می‌نماید: «بار خدایا، [[لعنت]] کن دشمنان ایشان را از اولین و آخرین، و لعنت کن هرکس را که به [[اعمال]] آنان [[رضا]] می‌دهد و لعنت کن [[اتباع]] و [[پیروان]] ایشان را»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.<ref>تفسیر و شرح صحیفه سجادیه، حسین انصاریان، قم، دارالعرفان، ۱۳۸۹؛ دانشنامه جهان اسلام، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۵؛ دایرة المعارف تشیع، زیر نظر احمد صدر حاج سید جوادی و... ، نشر سعید محبی، ۱۳۷۸؛ الدلیل الی موضوعات الصحیفة السجادیة، محمدحسین مظفر، قم، جامعه المدرسین فی الحوزة العلمیة ۱۴۰۳ ق؛ ریاض السالکین، السیدعلی خان، قم، مکتب النشر الاسلامی، ۱۴۱۱ ق؛ شرح الصحیفة السجادیه، محمد حسین شیرازی، بیروت، دارالعلوم، ۱۴۲۹ ق؛ شرح صحیفة سجادیة، محمد علی مدرسی چهاردهی، تهران، مرتضوی، ۱۳۸۰؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران، سروش، ۱۳۹۴؛ فی ظلال الصحیفة السجادیة، محمدجواد مغنیه، بیروت، ۱۳۹۹ ق؛ قرآن حکیم، ترجمه آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی؛ مجمع البحرین، فخرالدین طریحی، تهران، کتابفروشی مرتضوی، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۹۰.</ref>.

	=== [[یاری امام]] ===		=== [[یاری امام]] ===
خط ۱۴۱:		خط ۱۴۵:
	از دیگر [[وظایف]] [[جامعه]] در برابر [[امام]]؛[[ زیارت]] ایشان در [[زمان]] [[حیات]] که بیانی دیگر از [[مرجعیت]] ایشان است، می‌باشد. در دوره بعد از [[حیات]] نیز [[زیارت قبور]] ایشان، دارای آثار و موهبات [[دنیوی]] و [[اخروی]] است که در [[عالم آخرت]] می‌توان بدان بهره‌مند گردید؛		از دیگر [[وظایف]] [[جامعه]] در برابر [[امام]]؛[[ زیارت]] ایشان در [[زمان]] [[حیات]] که بیانی دیگر از [[مرجعیت]] ایشان است، می‌باشد. در دوره بعد از [[حیات]] نیز [[زیارت قبور]] ایشان، دارای آثار و موهبات [[دنیوی]] و [[اخروی]] است که در [[عالم آخرت]] می‌توان بدان بهره‌مند گردید؛
	{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ وَ امْنُنْ عَلَیَّ بِالْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ، وَ زِیَارَةِ قَبْرِ رَسُولِکَ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ رَحْمَتُکَ وَ بَرَکَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلَى آلِهِ، وَ آلِ رَسُولِکَ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی فِی عَامِی هَذَا وَ فِی کُلِّ عَامٍ، وَ اجْعَلْ ذَلِکَ مَقْبُولًا مَشْکُوراً، مَذْکُوراً لَدَیْکَ، مَذْخُوراً عِنْدَکَ»}}؛ «اى [[خداوند]]، بر من [[احسان]] نماى به اعطاى [[نعمت]] اداى [[حج]] و [[عمره]] و [[زیارت قبر]] پیامبرت- [[صلوات]] تو و [[رحمت]] تو و [[برکات]] تو بر او و آلش [[باد]]- و [[زیارت]] [[خاندان]] پیامبرت - بر ایشان [[سلام]] [[باد]]- همواره تا هرگاه که مرا زندگى بخشیده‏اى در این سال و هر سال دیگر، زیارتى که مقبول و مشکور تو افتد و تو را در نظر آید و در نزد تو [[ذخیره]] [[روز بازپسین]] باشد».		{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ وَ امْنُنْ عَلَیَّ بِالْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ، وَ زِیَارَةِ قَبْرِ رَسُولِکَ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ رَحْمَتُکَ وَ بَرَکَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلَى آلِهِ، وَ آلِ رَسُولِکَ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی فِی عَامِی هَذَا وَ فِی کُلِّ عَامٍ، وَ اجْعَلْ ذَلِکَ مَقْبُولًا مَشْکُوراً، مَذْکُوراً لَدَیْکَ، مَذْخُوراً عِنْدَکَ»}}؛ «اى [[خداوند]]، بر من [[احسان]] نماى به اعطاى [[نعمت]] اداى [[حج]] و [[عمره]] و [[زیارت قبر]] پیامبرت- [[صلوات]] تو و [[رحمت]] تو و [[برکات]] تو بر او و آلش [[باد]]- و [[زیارت]] [[خاندان]] پیامبرت - بر ایشان [[سلام]] [[باد]]- همواره تا هرگاه که مرا زندگى بخشیده‏اى در این سال و هر سال دیگر، زیارتى که مقبول و مشکور تو افتد و تو را در نظر آید و در نزد تو [[ذخیره]] [[روز بازپسین]] باشد».

			=== [[شکر]] [[نعمت امام]] ===
			[[امام سجاد]] {{ع}} ضمن [[یادآوری]] [[نعمت]] والای [[ولایت]] و [[امامت]]، به مردم می‌آموزد همان‌طور که امام باید به واسطه امام بودنش، [[شاکر]] [[خداوند]] باشد، [[بندگان]] نیز باید [[شکر نعمت]] بهره‌مند بودن از امام را به جا آورند<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>.

			=== [[توسل]] به [[ائمه]] ===
			توسل به معنای وسیله و واسطه قرار دادن [[اهل‌بیت]] و [[امامان]] برای وصول به [[قرب الهی]] و برآوردن [[حاجات]] است. توسل به [[پیامبر]] و ائمه {{عم}} - که نشانه علاقه به آنها و اهمیت دادن به [[مقام]] و [[مکتب]] آنان است- هرگز به این معنا نیست که ایشان در عرض خداوند قرار دارند و مستقل از خداوند می‌توانند حاجات را برآورده کنند؛ بلکه آنان وسیله‌ای می‌باشند که خدایِ سبب‌ساز آنها را مجاری [[فیض]] و طریق وصول [[رحمت]] خود قرار داده و خود نیز [[مؤمنان]] را بر توسل بر چنین اسبابی امر نموده و می‌فرماید: «ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید، تقوای [[خدا]] را پیشه کنید و وسیله‌ای برای [[تقرب]] به او برگزینید»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>. امام سجاد {{ع}} نیز ائمه {{عم}} را وسیله رسیدن به [[مقام قرب الهی]] و وصول به [[بهشت]] می‌داند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>. پس مردم برای تقرب به [[ذات الهی]] و ورود به بهشت باید به آنان [[متوسل]] شوند.

			=== چنگ زدن به ریسمان [[ائمه]] {{عم}} ===
			ائمه {{عم}} به عنوان [[انسان‌های کامل]]، حبل و ریسمان محکمی هستند که به [[ریسمان الهی]] پیوند خورده‌اند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref> و دستاویز و عروة الوثقای الهی‌اند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref> که درآویختن به آنان سبب [[رستگاری]] است. پس هر کس به این ریسمان که به ریسمان الهی وصل است چنگ زند، و به امامش [[تمسک]] جوید و از او [[پیروی]] نماید از [[سقوط]] در [[بدبختی‌ها]] و [[هلاکت]] و [[عذاب]] [[آخرت]] [[نجات]] پیدا می‌کند.




	=== ویژگی‌های [[پیروان]] و [[یاران امام]] ===		=== ویژگی‌های [[پیروان]] و [[یاران امام]] ===

فرقانی: /* وظایف امام */

2023-04-29T10:21:58Z

وظایف امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۸۰:		خط ۸۰:

	{{متن حدیث\|«وَ أَقِمْ بِهِ کِتَابَکَ وَ حُدُودَکَ وَ شَرَائِعَکَ وَ سُنَنَ رَسُولِکَ،- صَلَوَاتُکَ اللَّهُمَّ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- وَ أَحْیِ بِهِ مَا أَمَاتَهُ الظَّالِمُونَ مِنْ مَعَالِمِ دِینِکَ، وَ اجْلُ بِهِ صَدَاءَ الْجَوْرِ عَنْ طَرِیقَتِکَ، وَ أَبِنْ بِهِ الضَّرَّاءَ مِنْ سَبِیلِکَ، وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً}}؛ «اى [[خداوند]]، کتاب خود، [[حدود]] و [[شرایع]] خود و سنت‌هاى [[پیامبر]] خود را- صلواتک اللهم علیه و آله - بدو بر پاى دار و هر چه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌‏اند بدو زنده‌دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزداى و بدو [[دشواری‌ها]] از راه خود دور گردان و به نیروى او کسانى را که از راه تو [[منحرف]] شده‏اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه مى‏دهند نابود نماى».		{{متن حدیث\|«وَ أَقِمْ بِهِ کِتَابَکَ وَ حُدُودَکَ وَ شَرَائِعَکَ وَ سُنَنَ رَسُولِکَ،- صَلَوَاتُکَ اللَّهُمَّ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- وَ أَحْیِ بِهِ مَا أَمَاتَهُ الظَّالِمُونَ مِنْ مَعَالِمِ دِینِکَ، وَ اجْلُ بِهِ صَدَاءَ الْجَوْرِ عَنْ طَرِیقَتِکَ، وَ أَبِنْ بِهِ الضَّرَّاءَ مِنْ سَبِیلِکَ، وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً}}؛ «اى [[خداوند]]، کتاب خود، [[حدود]] و [[شرایع]] خود و سنت‌هاى [[پیامبر]] خود را- صلواتک اللهم علیه و آله - بدو بر پاى دار و هر چه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌‏اند بدو زنده‌دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزداى و بدو [[دشواری‌ها]] از راه خود دور گردان و به نیروى او کسانى را که از راه تو [[منحرف]] شده‏اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه مى‏دهند نابود نماى».

			=== [[اجرای اوامر الهی]] در [[جامعه]] ===
			[[امام سجاد]] {{ع}}، [[ائمه]] را کسانی می‌داند که [[خداوند]] [[توفیق]] [[هدایت]] خلقش را به دست ایشان داده است و آنان راهنمایانی برای [[ارشاد]] [[بندگان]] و مجریان اوامر الهی می‌باشند. ایشان در [[مقام]] گلایه از [[غاصبان خلافت]]، در [[جایگاه]] [[اقامه نماز]] [[عید]]، این مهم را فریاد می‌زند و جامعه‌ای را که [[امام]] [[معصوم]] در آن [[مسئولیت]] اجرایی و حضور [[سیاسی]] ندارد، چنین ترسیم می‌کند: “پس [[برگزیدگان]] و خلفای تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقشان از کف بشد. اکنون می‌نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو به روش تو به جای آورده نمی‌شود و سنت‌های پیامبرت متروک مانده است<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>. [[قدرت الهی]] عاملی برای ایفای نقش [[اجتماعی]] و سیاسی امام معصوم است. اگر در جامعه‌ای امام معصوم بخواهد به وظایف خود عمل کند، یعنی [[قانون]] و [[شریعت الهی]] را در جامعه [[اجرا]] نماید و [[امامت]] را از [[قوه]] به فعل برساند، باید بسط ید داشته باشد؛ لذا از خداوند، [[قدرت]] و [[نصرت الهی]] را برای ولی خود [[طلب]] می‌کند و از [[درگاه الهی]] می‌خواهد که او را با نیرومندترین ارکان قدرت خویش [[یاری]] فرماید و پشتش را محکم و بازوانش را توانا گرداند و تحت [[مراقبت]] خویش قرار دهد و در سایه خود حفظش نماید و به [[ملائکه]] خود یاری‌اش دهد و به [[لشکر]] پیروزمند خود مددش رساند<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>. امام [[گشایش]] در کار، [[آسایش]] و یاری و [[تأیید الهی]] را برای [[اهل‌بیت]] {{عم}} طلب می‌نماید<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>. و از [[خدا]] می‌خواهد دست قدرتش بر [[دشمنان]] گشوده گردد<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.

	=== احیای [[شریعت]] و [[نفی]] [[بدعت]] ===		=== احیای [[شریعت]] و [[نفی]] [[بدعت]] ===
خط ۸۹:		خط ۹۲:
	[[مرجعیت دینی]]، دارای [[شئون]] و مراتبی است که مقابله با کسانی که دیگران را در خطر [[گمراهی]] و [[انحراف]] از مسیر [[هدایت]] قرار می‌دهند، از آنهاست. [[ظلم]] شامل [[معنوی]] و [[دنیوی]] می‌گردد، اما با توجه به بیان [[امام سجاد]]{{ع}} این خطر به [[صراط مستقیم الهی]] نسبت داده شده و بیشتر ناظر به [[ظلم]] [[معنوی]] و [[انحراف در دین]] است؛		[[مرجعیت دینی]]، دارای [[شئون]] و مراتبی است که مقابله با کسانی که دیگران را در خطر [[گمراهی]] و [[انحراف]] از مسیر [[هدایت]] قرار می‌دهند، از آنهاست. [[ظلم]] شامل [[معنوی]] و [[دنیوی]] می‌گردد، اما با توجه به بیان [[امام سجاد]]{{ع}} این خطر به [[صراط مستقیم الهی]] نسبت داده شده و بیشتر ناظر به [[ظلم]] [[معنوی]] و [[انحراف در دین]] است؛
	{{متن حدیث\|«وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً»}}، «و به نیروى او کسانى را که از راه تو [[منحرف]] شده‏‌اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه مى‌‏دهند نابود نماى».		{{متن حدیث\|«وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً»}}، «و به نیروى او کسانى را که از راه تو [[منحرف]] شده‏‌اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه مى‌‏دهند نابود نماى».

			=== [[تفسیر قرآن]] ===
			امام سجاد {{ع}} پس از آنکه از [[نزول قرآن]] [[سخن]] می‌گوید از ائمه {{عم}} به عنوان کسانی که [[علم]] [[تفسیر قرآن]] را به [[ارث]] برده‌اند، یاد می‌کند<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>. لذا [[حضرت]] به عنوان مفسر قرآن در جای‌جای [[صحیفه]] به تبیین [[کلام]] [[وحی]] پرداخته و با شیوه‌های مختلف تلاش کرده است تا مصادیق واقعی [[آیات]] مورد [[اختلاف]] را [[تعیین]] کند و پرده از [[حقیقت]] بردارد. بنابراین متن [[صحیفه سجادیه]] به عنوان [[سخن امام]] [[معصوم]] برای [[شیعیان]] [[حکم]] [[روایت]] [[تفسیری]] معتبر را دارد.

			=== [[برپا داشتن کتاب و سنت]] ===
			مام سجاد {{ع}} در ضمن دعایی به [[وظیفه]] [[حفظ کتاب]] و [[سنت رسول خدا]] {{صل}} توسط [[امام]] {{ع}} چنین اشاره می‌کند: “ای [[خداوند]]، کتاب خود، حدود و [[شرایع]] خود و سنت‌های [[پیامبر]] خود را بدو برپای دار و هرچه را [[ظالمان]] از معالم دینت میرانیده‌اند بدو زنده دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزدای و بدو دشواری‌ها از [[راه]] خود دور گردان و به نیروی او کسانی را که از راه تو [[منحرف]] شده‌اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه می‌دهند نابود نمای”<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>

	== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==		== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==

فرقانی: /* آثار دوری و انحراف از امام */

2023-04-29T10:11:51Z

آثار دوری و انحراف از امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۱۶۱:		خط ۱۶۱:

	=== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ===		=== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ===
	~~آن‌چه [[گذشت]]، در [[شناخت]] ویژگی‌ها و [[وظایف امام]] بود.~~ [[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] ~~زین‌العابدین~~ نیز به این [[ضرورت]] در ~~صحیفه‌ی [[الهی]] و عالیش~~ پرداخته است.		[[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] زین‌العابدین{{ع}} نیز به این [[ضرورت]] در صحیفه‌ خود پرداخته است.
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ مَتْرُوکَةً}}؛ «بار خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ مَتْرُوکَةً}}؛ «بار خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»
	امام در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.		امام در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.

فرقانی: /* آثار دوری و انحراف از امام */

2023-04-29T10:10:27Z

آثار دوری و انحراف از امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۱۶۲:		خط ۱۶۲:
	=== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ===		=== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ===
	آن‌چه [[گذشت]]، در [[شناخت]] ویژگی‌ها و [[وظایف امام]] بود. [[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] زین‌العابدین نیز به این [[ضرورت]] در صحیفه‌ی [[الهی]] و عالیش پرداخته است.		آن‌چه [[گذشت]]، در [[شناخت]] ویژگی‌ها و [[وظایف امام]] بود. [[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] زین‌العابدین نیز به این [[ضرورت]] در صحیفه‌ی [[الهی]] و عالیش پرداخته است.
	~~«اللَّهُمَّ~~ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ ~~مَتْرُوکَةً؛ بار~~ خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ مَتْرُوکَةً}}؛ «بار خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»
	امام در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.		امام در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.

فرقانی: /* آثار و کارکردهای امامت */

2023-04-29T10:05:35Z

آثار و کارکردهای امامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۱۴۸:		خط ۱۴۸:
	[[امام]] تکیه‌گاه [[مردم]] و [[سایه]] [[امن]] [[خدا]] و موجب [[آرامش]] [[دل‌ها]] و دستگیره [[ایمان]] مأمونان است که اگر به او روی آورند از [[تشتت]] و [[تفرّق]] و سردرگمی و [[حیرت]] در [[امان]] مانند.		[[امام]] تکیه‌گاه [[مردم]] و [[سایه]] [[امن]] [[خدا]] و موجب [[آرامش]] [[دل‌ها]] و دستگیره [[ایمان]] مأمونان است که اگر به او روی آورند از [[تشتت]] و [[تفرّق]] و سردرگمی و [[حیرت]] در [[امان]] مانند.

	===[[ رستگاری]] ===		==== [[ رستگاری]] ====
	نجات‌بخشی و [[رستگاری]] دیگر نتیجه [[پیروی از امامان]][[ حق]] و [[حقیقت]] است؛ {{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ، وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا اسْتَنْقَذْتَنَا بِهِ»}} که به [[حقیقت]] ایشان مایه [[نجات]] و [[رستگاری]] هستند که بر اثر [[هدایت]] ایشان و [[تبعیت]] ما دست‌یافتنی است.		نجات‌بخشی و [[رستگاری]] دیگر نتیجه [[پیروی از امامان]][[ حق]] و [[حقیقت]] است؛ {{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ، وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا اسْتَنْقَذْتَنَا بِهِ»}} که به [[حقیقت]] ایشان مایه [[نجات]] و [[رستگاری]] هستند که بر اثر [[هدایت]] ایشان و [[تبعیت]] ما دست‌یافتنی است.

	===[[امامت]] مایه [[تقرب الهی]] و [[امان]] از [[شرور]] ===		==== [[امامت]] مایه [[تقرب الهی]] و [[امان]] از [[شرور]] ====
	آن‌که به [[حقیقت]] به [[جایگاه امامت]] نزد [[خداوند]] و آثار آن در [[عالم دنیا]] و [[آخرت]] [[آگاه]] باشد، ایشان را وسیله [[تقرب]] خویش به [[رضا]] و [[رضوان الهی]] و [[امان]] از آفات و [[شرور]] می‌داند؛		آن‌که به [[حقیقت]] به [[جایگاه امامت]] نزد [[خداوند]] و آثار آن در [[عالم دنیا]] و [[آخرت]] [[آگاه]] باشد، ایشان را وسیله [[تقرب]] خویش به [[رضا]] و [[رضوان الهی]] و [[امان]] از آفات و [[شرور]] می‌داند؛
	{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ فَإِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّةِ الرَّفِیعَةِ، وَ الْعَلَوِیَّةِ الْبَیْضَاءِ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِهِمَا أَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ کَذَا وَ کَذَا»}}؛ «اى [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] مى‏‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان على و به وسیله آن دو به تو روى مى‏‌آورم که مرا از [[شرّ]] آن‌چه از آن به تو [[پناه]] آورده‌‏ام [[پناه]] دهى».		{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ فَإِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّةِ الرَّفِیعَةِ، وَ الْعَلَوِیَّةِ الْبَیْضَاءِ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِهِمَا أَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ کَذَا وَ کَذَا»}}؛ «اى [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] مى‏‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان على و به وسیله آن دو به تو روى مى‏‌آورم که مرا از [[شرّ]] آن‌چه از آن به تو [[پناه]] آورده‌‏ام [[پناه]] دهى».

	=== [[نیل]] به [[شفاعت]] ایشان ===		==== [[نیل]] به [[شفاعت]] ایشان ====
	از آثار و [[برکات]] [[پیروی]] [[امامان حق]]، برخورداری از مواهبی در [[دنیا]] و [[آخرت]] است. ایشان در [[روز قیامت]] دارای [[مقام شفاعت]] هستند؛ «تَشْفَعُ لَنَا». همان‌طور که در فرازی دیگر چنین آمده است؛		از آثار و [[برکات]] [[پیروی]] [[امامان حق]]، برخورداری از مواهبی در [[دنیا]] و [[آخرت]] است. ایشان در [[روز قیامت]] دارای [[مقام شفاعت]] هستند؛ «تَشْفَعُ لَنَا». همان‌طور که در فرازی دیگر چنین آمده است؛
	{{متن حدیث\|«وَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِیلَةَ إِلَیْکَ، وَ الْمَسْلَکَ إِلَى جَنَّتِکَ»}}؛ «و طریق رسیدن به [[مقام قرب]] خود و وصول به [[بهشت]] ساخته‏اى، تحیّت و [[درود]] بفرست».‏		{{متن حدیث\|«وَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِیلَةَ إِلَیْکَ، وَ الْمَسْلَکَ إِلَى جَنَّتِکَ»}}؛ «و طریق رسیدن به [[مقام قرب]] خود و وصول به [[بهشت]] ساخته‏اى، تحیّت و [[درود]] بفرست».‏

فرقانی: /* آثار دوری و انحراف از امام */

2023-04-29T10:05:10Z

آثار دوری و انحراف از امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۱۶۰:		خط ۱۶۰:
	از دیگر موهبت‌های [[شناخت امام]] و [[جایگاه امامت]]، توجه به [[وظایف]] [[جامعه]] نسبت به این [[مراجع دینی]] و [[دنیوی]] است. [[امام سجاد]]{{ع}} که خود دارای این [[مقام]] والای [[الهی]] است به این ضروری [[جامعه]] پرداخته و مهم‌ترین [[وظایف امت]] را نسبت به این جایگاه و [[موهبت]] خدایی معرفی و عرضه کرده است.		از دیگر موهبت‌های [[شناخت امام]] و [[جایگاه امامت]]، توجه به [[وظایف]] [[جامعه]] نسبت به این [[مراجع دینی]] و [[دنیوی]] است. [[امام سجاد]]{{ع}} که خود دارای این [[مقام]] والای [[الهی]] است به این ضروری [[جامعه]] پرداخته و مهم‌ترین [[وظایف امت]] را نسبت به این جایگاه و [[موهبت]] خدایی معرفی و عرضه کرده است.

	== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ==		=== آثار دوری و [[انحراف]] از [[امام]] ===
	آن‌چه [[گذشت]]، در [[شناخت]] ویژگی‌ها و [[وظایف امام]] بود. [[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] زین‌العابدین نیز به این [[ضرورت]] در صحیفه‌ی [[الهی]] و عالیش پرداخته است.		آن‌چه [[گذشت]]، در [[شناخت]] ویژگی‌ها و [[وظایف امام]] بود. [[مطالعه]] آثار [[انحراف]] از [[امامت]]، به‌عنوان جریان راهبری در [[دین و جامعه]]، بایسته‌ای است که [[ضرورت]] آن [[بدیهی]] می‌نماید. [[امام]] زین‌العابدین نیز به این [[ضرورت]] در صحیفه‌ی [[الهی]] و عالیش پرداخته است.
	«اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ مَتْرُوکَةً؛ بار خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»		«اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِکَ فِی الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الَّتِی اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، ... وَ خُلَفَاؤُکَ مَغْلُوبِینَ مَقْهُورِینَ مُبْتَزِّینَ، یَرَوْنَ حُکْمَکَ مُبَدَّلًا، وَ کِتَابَکَ مَنْبُوذاً، وَ فَرَائِضَکَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِکَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّکَ مَتْرُوکَةً؛ بار خدایا، این جایگاه، جاى خلفاى تو و [[برگزیدگان]] توست. ولى‏جایگاه رفیع امینان تو را که آنان را بدان اختصاص داده‏اى دیگران بربودند. ... پس [[برگزیدگان]] و خلفاى تو مغلوب و [[مقهور]] شدند و حقّشان از کف بشد. اکنون مى‏نگرند که احکامت دگرگون شده و [[کتابت]] به یک سو افتاده و [[فرایض]] تو نه به روش تو به جاى آورده مى‏شود و سنت‌هاى پیامبرت متروک مانده است.»
	~~امام~~ در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.		امام در پایان فراز به آثار [[غصب خلافت]] و [[امامت]] اشاره دارد که همانا دگرگونی [[احکام]]، [[انزوا]] و ترد و ترک [[قرآن]]،[[ تحریف]] [[فرائض]] و ترک سنت‌های [[پیامبر]] از آثار آن می‌باشد. از همین فراز نیز فهمیده می‌شود که؛ تمام این موارد یعنی [[اجرای احکام]] و [[حفظ قرآن]] و [[فرائض]] و سنت‌های [[پیامبر]]، از [[شئون امام]] و [[مرجعیت سیاسی]] و [[دینی]] ایشان است.

	== نتیجه گیری ==		== نتیجه گیری ==

فرقانی: /* آثار پذیرش ولایت امام */

2023-04-29T10:04:42Z

آثار پذیرش ولایت امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۱۴۳:		خط ۱۴۳:
	#[[انتظار]] [[دولت حقه]] ایشان بودن.		#[[انتظار]] [[دولت حقه]] ایشان بودن.

	== آثار [[پذیرش ولایت امام]] ==		== آثار و کارکردهای امامت ==
			=== آثار [[پذیرش ولایت امام]] ===
	{{متن حدیث\|«فَهُوَ عِصْمَةُ اللَّائِذِینَ، وَ کَهْفُ الْمُؤْمِنِینَ وَ عُرْوَةُ الْمُتَمَسِّکِینَ، وَ بَهَاءُ الْعَالَمِینَ»}}؛ «او نگهدار کسانى است که‏ بدو [[پناه]] مى‏برند و [[کهف]] [[امان]] [[مؤمنان]] است و حلقه [[اعتصام]] ایشان است و جلال و جلوه جهانیان است».		{{متن حدیث\|«فَهُوَ عِصْمَةُ اللَّائِذِینَ، وَ کَهْفُ الْمُؤْمِنِینَ وَ عُرْوَةُ الْمُتَمَسِّکِینَ، وَ بَهَاءُ الْعَالَمِینَ»}}؛ «او نگهدار کسانى است که‏ بدو [[پناه]] مى‏برند و [[کهف]] [[امان]] [[مؤمنان]] است و حلقه [[اعتصام]] ایشان است و جلال و جلوه جهانیان است».
	[[امام]] تکیه‌گاه [[مردم]] و [[سایه]] [[امن]] [[خدا]] و موجب [[آرامش]] [[دل‌ها]] و دستگیره [[ایمان]] مأمونان است که اگر به او روی آورند از [[تشتت]] و [[تفرّق]] و سردرگمی و [[حیرت]] در [[امان]] مانند.		[[امام]] تکیه‌گاه [[مردم]] و [[سایه]] [[امن]] [[خدا]] و موجب [[آرامش]] [[دل‌ها]] و دستگیره [[ایمان]] مأمونان است که اگر به او روی آورند از [[تشتت]] و [[تفرّق]] و سردرگمی و [[حیرت]] در [[امان]] مانند.
خط ۱۵۰:		خط ۱۵۱:
	نجات‌بخشی و [[رستگاری]] دیگر نتیجه [[پیروی از امامان]][[ حق]] و [[حقیقت]] است؛ {{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ، وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا اسْتَنْقَذْتَنَا بِهِ»}} که به [[حقیقت]] ایشان مایه [[نجات]] و [[رستگاری]] هستند که بر اثر [[هدایت]] ایشان و [[تبعیت]] ما دست‌یافتنی است.		نجات‌بخشی و [[رستگاری]] دیگر نتیجه [[پیروی از امامان]][[ حق]] و [[حقیقت]] است؛ {{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ، وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، کَمَا اسْتَنْقَذْتَنَا بِهِ»}} که به [[حقیقت]] ایشان مایه [[نجات]] و [[رستگاری]] هستند که بر اثر [[هدایت]] ایشان و [[تبعیت]] ما دست‌یافتنی است.

	===[[ امامت]] مایه [[تقرب الهی]] و [[امان]] از [[شرور]] ===		===[[امامت]] مایه [[تقرب الهی]] و [[امان]] از [[شرور]] ===
	آن‌که به [[حقیقت]] به [[جایگاه امامت]] نزد [[خداوند]] و آثار آن در [[عالم دنیا]] و [[آخرت]] [[آگاه]] باشد، ایشان را وسیله [[تقرب]] خویش به [[رضا]] و [[رضوان الهی]] و [[امان]] از آفات و [[شرور]] می‌داند؛		آن‌که به [[حقیقت]] به [[جایگاه امامت]] نزد [[خداوند]] و آثار آن در [[عالم دنیا]] و [[آخرت]] [[آگاه]] باشد، ایشان را وسیله [[تقرب]] خویش به [[رضا]] و [[رضوان الهی]] و [[امان]] از آفات و [[شرور]] می‌داند؛
	{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ فَإِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّةِ الرَّفِیعَةِ، وَ الْعَلَوِیَّةِ الْبَیْضَاءِ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِهِمَا أَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ کَذَا وَ کَذَا»}}؛ «اى [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] مى‏‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان على و به وسیله آن دو به تو روى مى‏‌آورم که مرا از [[شرّ]] آن‌چه از آن به تو [[پناه]] آورده‌‏ام [[پناه]] دهى».		{{متن حدیث\|«اللَّهُمَّ فَإِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّةِ الرَّفِیعَةِ، وَ الْعَلَوِیَّةِ الْبَیْضَاءِ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِهِمَا أَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ کَذَا وَ کَذَا»}}؛ «اى [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] مى‏‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان على و به وسیله آن دو به تو روى مى‏‌آورم که مرا از [[شرّ]] آن‌چه از آن به تو [[پناه]] آورده‌‏ام [[پناه]] دهى».