Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== امام سوّم شیعیان، شهید کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا...» ایجاد کرد

2022-03-03T06:40:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== امام سوّم شیعیان، شهید کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
[[امام]] سوّم [[شیعیان]]، [[شهید]] [[کربلا]] و [[خون خدا]]، که [[نهضت عاشورا]] بر محور [[فداکاری]] و جانفشانی آن حضرت شکل گرفت و [[تاریخ]] بشری را سرشار از [[حماسه]] و [[ایثار]] کرد و درس [[آزادگی]] و [[عزّت]] به [[انسان]] داد و با [[خون]] خویش که در [[کربلا]] ریخت، درخت [[اسلام]] آبیاری شد و [[امّت]] [[مسلمان]] بیدار گشت.
در معرّفی آن [[امام]]، باید کتابی قطور نوشت؛ لکن در اینجا فشرده‌ای از [[زندگی]] آن حضرت را می‌‌خوانید: [[امام حسین]]{{ع}} در سوّم [[شعبان]] [[سال چهارم هجری]] در [[مدینه]] به [[دنیا]] آمد. [[رسول خدا]]{{ع}} نام این [[فرزند]] زهرا{{ع}} را “حسین” نهاد. وی مورد علاقه شدید [[پیامبر خدا]]{{ع}} بود و آن حضرت درباره او فرمود: {{متن حدیث|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ...}}. و در آغوش [[پیامبر]] بزرگ شد. هنگام [[رحلت رسول خدا]]، شش ساله بود. در دوران پدرش [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} نیز از موقعیّت والایی برخوردار بود، [[علم]]، [[بخشش]]، [[بزرگواری]]، [[فصاحت]]، [[شجاعت]]، [[تواضع]]، [[دستگیری از بینوایان]]، [[عفو]] و [[حلم]] و... از صفات برجسته این [[حجّت الهی]] بود. در دوران [[خلافت]] پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه [[جنگ]] “جمل”، “صفّین” و “نهروان” شرکت داشت.

پس از [[شهادت]] پدرش که [[امامت]] به [[حسن بن علی]]{{ع}} رسید، همچون [[سربازی]] [[مطیع]] [[رهبر]] و مولای خویش و همراه [[برادر]] بود. پس از انعقاد [[پیمان]] [[صلح]]، با برادرش و بقیّه [[اهل بیت]]{{ع}} به [[مدینه]] آمدند. با [[شهادت]] [[امام مجتبی]]{{ع}} در سال ۴۹ یا ۵۰ [[هجری]]، بار [[امامت]] به دوش [[سید الشهدا]] قرار گرفت. در آن دوران ده‌ساله که [[معاویه]] بر [[حکومت]] مسلّط بود، [[امام حسین]]{{ع}} همواره یکی از معترضین سرسخت نسبت به سیاست‌های [[معاویه]] و دستگیری‌ها و قتل‌های او بود و نامه‌های متعدّدی در [[انتقاد]] از رویّه [[معاویه]] در کشتن [[حجر بن عدی]] و یارانش و [[عمرو بن حمق خزاعی]] که از [[وفاداران]] به [[علی]]{{ع}} بودند و [[اعمال]] [[ناپسند]] دیگر او نوشت. در عین حال، [[حسین بن علی]]{{ع}} یکی از محورهای [[وحدت]] [[شیعه]] و از چهره‌های برجسته و شاخصی بود که مورد توجّه قرار داشت و همواره [[سلطه اموی]] از [[نفوذ]] [[شخصیّت]] او [[بیم]] داشت. با [[مرگ]] [[معاویه]] در سال ۶۰ [[هجری]]، [[یزید]] به [[والی مدینه]] نوشت که از [[امام حسین]]{{ع}} به نفع او [[بیعت]] بگیرد. امّا [[سید الشهدا]] که [[فساد]] [[یزید]] و بی لیاقتی او را می‌‌دانست، از [[بیعت]] [[امتناع]] کرد و برای [[نجات]] [[اسلام]] از بلیّه [[سلطه]] [[یزید]] که به زوال و محو [[دین]] می‌‌انجامید، [[راه]] [[مبارزه]] را پیش گرفت. از [[مدینه]] به [[مکّه]] [[هجرت]] کرد و در پی [[نامه]] نگاری‌های [[کوفیان]] و [[شیعیان]] [[عراق]] با آن حضرت و [[دعوت]] برای آمدن به [[کوفه]]، آن [[امام]] ابتدا [[مسلم بن عقیل]] را فرستاد و نامه‌هایی برای [[شیعیان کوفه]] و [[بصره]] نوشت و با دریافت پاسخ [[کوفیان]] در بیعتشان با [[مسلم بن عقیل]]، در روز هشتم ذیحجّه سال ۶۰ [[هجری]] از [[مکّه]] به سوی [[عراق]]، حرکت کرد.

[[پیمان‌شکنی]] [[کوفیان]] و [[شهادت]] [[مسلم بن عقیل]]، اوضاع [[عراق]] را نامطلوب ساخت و [[سید الشهدا]] که همراه [[خانواده]]، [[فرزندان]] و [[یاران]] به سوی [[کوفه]] می‌‌رفت، پیش از رسیدن به [[کوفه]] در [[سرزمین]] “کربلا” در [[محاصره]] [[سپاه کوفه]] قرار گرفت. [[تسلیم]] نیروهای یزیدی نشد و سرانجام در [[روز عاشورا]] در آن [[سرزمین]]، مظلومانه و [[تشنه]] کام، همراه اصحابش به [[شهادت]] رسید، از آن پس، [[کربلا]] کانون [[الهام]] و [[عاشورا]] سرچشمه [[قیام]] و [[آزادگی]] شد و کشته شدن وی، سبب زنده شدن [[اسلام]] و بیدار شدن وجدانهای خفته گردید. [[فضایل]] این [[امام]] [[شهید]]، بیش از آن است که در این مختصر بگنجد؛ چرا که او آویزه [[عرش الهی]] و پرورده دامن [[رسول]] خداست. [[پیامبر خدا]]{{صل}} درباره‌اش فرمود: قسم به آنکه مرا بحق به [[پیامبری]] فرستاد، [[حسین بن علی]] در [[آسمان]] بزرگتر از [[زمین]] است و بر سمت راست [[عرش الهی]] نوشته است {{متن حدیث|مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ}}<ref>سفینة البحار، ج ۱، ص ۲۵۷. برای آشنایی بیشتر با آن حضرت، باید به کتاب‌های مفصل‌تر مراجعه کرد؛ از جمله: موسوعة کلمات امام الحسین (درباره سخنان او)، حیاة الامام الحسین بن علی، باقر شریف القرشی (درباره زندگانی او) عوالم و بحار الأنوار (درباره فضایل او) نفس المهموم، شیخ عباس قمی (در مقتل او) و کتاب‌های فراوان دیگر. به عنوان «کتابنامه عاشورا» در همین مجموعه مراجعه شود.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۵۷.</ref>.

==پانویس==
{{پانویس}}

بحث:امام حسین در معارف و سیره حسینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== امام سوّم شیعیان، شهید کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا...» ایجاد کرد