https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB%3A%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8Cبحث:امام کاظم در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-30T03:05:00Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB:%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C&diff=425351&oldid=prevBahmani: صفحهای تازه حاوی «==مقدمه== ابوالحسن موسی بن جعفر بن محمد بن علی کاظم{{ع}}، امام، عبد صالح،...» ایجاد کرد2021-02-27T08:21:06Z<p>صفحهای تازه حاوی «==مقدمه== <a href="/wiki/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85" class="mw-redirect" title="ابوالحسن موسی بن جعفر بن محمد بن علی کاظم">ابوالحسن موسی بن جعفر بن محمد بن علی کاظم</a>{{ع}}، <a href="/wiki/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85" title="امام">امام</a>، <a href="/w/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD&action=edit&redlink=1" class="new" title="عبد صالح (صفحه وجود ندارد)">عبد صالح</a>،...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>==مقدمه==<br />
[[ابوالحسن موسی بن جعفر بن محمد بن علی کاظم]]{{ع}}، [[امام]]، [[عبد صالح]]، امام المؤمنین بود. [[کنیه]] [[ابو ابراهیم]] و ابوعلی هم داشت. در سال ۱۲۸ در [[ابواء]] متولد شد و در ۵۵ سالگی در [[بغداد]] در [[زندان]] [[سندی بن شاهک]] [[لعنة الله علیه]] در ۲۴ [[رجب]] ۱۸۳ با سم به [[شهادت]] رسید. [[هارون]] او را در۲۰ [[شوال]] سال ۱۷۹ از [[مدینه]] به [[بصره]] و پس از حدود یک سال به بغداد برد<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۸۱.</ref>. هارون بعد از عمرۀ [[رمضان]] ۱۷۹ به مدینه آمد؛ سپس به [[حج]] رفت. به [[دستور]] هارون، [[حضرت]] را به بصره بردند و در نزد [[عیسی بن جعفر]] [[زندانی]] کردند؛ آنگاه ایشان را به بغداد بردند و در زندان سندی بن شاهک به شهادت رساند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۶.</ref>. خرمای [[مسموم]] را هارون برای سندی بن شاهک فرستاد و دستور داد به حضرت بدهد و حضرت با همان خرما به شهادت رسید<ref>شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۸۸.</ref>.<br />
سندی بن شاهک شبانه از [[عمر]] بن واقد که با [[موسی بن جعفر]]{{ع}} آشنا بود، خواست افرادی را برای [[دیدار]] با آن حضرت خبر کند<ref>شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۹۷.</ref>. آنان هشتاد نفر از بزرگان بودند. سندی به آنان گفت: به این مرد بنگرید، آیا مشکلی دارد؟ [[مردم]] حرفهای زیادی میزنند. او در جای خود [[آزاد]] و در [[رفاه]] است. [[امیرالمؤمنین]] هارون قصد [[بدی]] درباره ایشان ندارد. [[انتظار]] میرود این را به اطلاع [[خلیفه]] برسانید. حاضران شیفته [[فضل]] و [[بزرگواری]] حضرت شدند. امام به آنان فرمود: ادعای توسعه و رفاه آنگونه است که الان میبینید؛ جز اینکه بدانید به من هفت بار سم دادهاند و [[بدن]] من فردا سبز میشود. [[راوی]] گوید: بعد از سخنان حضرت به سندی بن شاهک نگریستیم که از [[اضطراب]] میلرزید<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۵۸؛ شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۹۷.</ref>.<br />
<br />
سندی بن شاهک گوید: از [[ابو الحسن]] [[موسی بن جعفر]]{{ع}} خواستم اجازه دهد که ایشان را [[کفن]] کنم؛ فرمود: ما [[اهل بیت]] [[حج]] اول، مهر زنانمان و کفنمان از [[اموال]] [[پاک]] خودمان است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۸۹: {{متن حدیث|فَقَالَ{{ع}} إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ حَجُّ صَرُورَتِنَا وَ مُهُورُ نِسَائِنَا وَ أَكْفَانُنَا مِنْ طَهُورِ أَمْوَالِنَا}}.</ref>. به [[نقل]] [[صدوق]] [[حضرت]] در [[زندان]] سندی در [[خانه]] مسیب به [[تاریخ]] [[جمعه]]، هفتم [[رجب]] سال ۱۸۳ به [[شهادت]] رسید<ref>شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۹۹.</ref>. بدنش را بر تابوتی حمل کردند و میگفتند: این [[امام]] رافضه است، او را بشناسید<ref>شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۹۹: {{متن حدیث|فَحُمِلَ عَلَى نَعْشٍ وَ نُودِيَ عَلَيْهِ هَذَا إِمَامُ الرَّافِضَةِ فَاعْرِفُوهُ}}.</ref>. [[قبر]] حضرت در مدینة [[السلام]] [[بغداد]] در [[قبرستان]] معروف به مقابر [[قریش]] است<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۸۱؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۶.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۲۷۲.</ref><br />
<br />
==[[حمیده مادر امام کاظم]]{{ع}}==<br />
[[مادر امام کاظم]]{{ع}}، ام [[حمیده]] بربری -[[رضوان]] [[خدا]] بر او باد- نامیده میشد<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۸۱.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} درباره همسرش -[[مادر]] [[امام هفتم]]- میفرماید: حمیده مانند شمش طلا از [[زشتیها]] پاک است؛ [[فرشتگان]] همواره او را نگهداری کردند تا به من رسید، به سبب کرامتی که [[خداوند]] به من و [[حجت]] پس از من داشت<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۷.</ref>.<br />
[[کلینی]] در [[روایت]] اول باب مولد موسی بن جعفر{{ع}}، داستان خرید حمیده را ذکر کرده است. ابن [[عکاشة بن محصن]] [[اسدی]] در جلسهای نزد [[امام باقر]]{{ع}} بود. در آنجا امام صادق{{ع}} نیز حضور داشت. ابن عکاشه از حضرت پرسید: چرا [[ابوعبدالله]] [[ازدواج]] نمیکند، درحالی که وقت ازدواج وی رسیده است؟ امام باقر{{ع}} که در برابرش کیسۀ پولِ سر به مهری بود، در پاسخ فرمود: به زودی بردهفروشی از ساکنان بربر در خانه [[میمون]] [[منزل]] میکند. با این [[پول]] دختر بردهای برایش میخری. پس از مدتی امام باقر{{ع}} خبر ورود برده فروش را داد و [[دستور]] فرمود با کیسه پول دختری بخرید. ما نزد برده فروش رفتیم. گفت: تنها دو دختر [[بیمار]] برایم باقی مانده که حال یکی بهتر است. گفتیم: نکوتر را به چند میفروشی؟ گفت: هفتاد [[دینار]]. درخواست [[تخفیف]] کردیم، نپذیرفت. گفتیم: به مقدار همین کیسه زر میخریم؛ اما نمیدانیم چه مقدار زر است. مردی که با وی بود گفت: آن را باز کنید و وزن کنید؛ ما اینگونه عمل کردیم. هفتاد دینار در آن بود. دخترک را خریدم و نزد [[امام باقر]]{{ع}} بردیم، درحالی که [[جعفر]] نزد وی [[ایستاده]] بود. جریان را گزارش دادیم. از [[کنیز]] پرسید نامت چیست؟ گفت: [[حمیده]]. فرمود: ستوده باشی در [[دنیا]] و [[پسندیده]] باشی در [[آخرت]]. پرسید دوشیزه هستی یا [[بیوه]]؟ گفت: دوشیزهام و علت محفوظ ماندنش را از آسیب بردهفروشان بیان کرد. امام باقر{{ع}} فرمود: ای جعفر، دختر را نزد خود ببر [[بهترین]] شخص روی [[زمین]]، یعنی [[موسی بن جعفر]]{{ع}} از او متولد خواهد شد<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۶.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۲۷۳.</ref><br />
<br />
==مدت [[زندان]] و بازداشت [[امام کاظم]]{{ع}}==<br />
از گزارش کافی استفاده میشود که موسی بن جعفر{{ع}} توسط [[هارون]] در [[شوال]] ۱۷۹ دستگیر و به [[بصره]] فرستاده شد؛ بعد در زندان سندی بن شاهک در ششم [[رجب]] سال ۱۸۳ به [[شهادت]] رسید<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۶.</ref>؛ در نتیجه [[حضرت]] کمتر از چهار سال در زندان هارون بوده است و کسانی که مدت زندان حضرت را چهارده<ref>چهارده سال بر اساس اشتباهی است که در خبر مدت حضور ایشان در زندان ربیع رخ داده که ثوبانی نقل میکند: موسی بن جعفر جعفر{{ع}} بیش از ده سال در زندان ربیع به عبادت و سجده مشغول است (شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۹۵؛ محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۲۲۰) که صحیح آن بیش از ده ماه میباشد. این ده سال را بر چهار سال افزودهاند، چهارده سال شده است؛ زیرا موسی بن جعفر جعفر{{ع}} سال ۱۷۴ در سفر حج بودند و خبر درگذشت چند تن از یاران خود را دادند (محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۵۴-۵۵).</ref> یا بیش از چهار سال ذکر کردهاند، دچار [[اشتباه]] شدهاند. [[نجاشی]] دوران [[زندان]] [[موسی بن جعفر]]{{ع}} را چهار سال دانسته است<ref>احمد بن علی نجاشی؛ رجال النجاشی، ص۲۷۳، در شرح حال علی بن یقطین آورده: او در سال ۱۸۲ درگذشت، وقتی که موسی بن جعفر جعفر{{ع}} در بغداد بود. ایشان مدت چهار سال در زندان هارون به سر بردند. مورخان شیعی به این گزارش نجاشی توجه کافی نکردهاند یا تصور شده علی بن یقطین چهار سال در زندان بوده است. بعد از مرگ ابن یقطین، محمدامین فرزند هارون که ولیعهد بود، بر او نماز خواند. (ابویوسف یعقوب بن سفیان فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۱، ص۱۷۳).</ref>. اولین زندان [[حضرت]] در [[بصره]] بوده است؛ بعد به زندان [[فضل]] بن [[ربیع]]، بعد به زندان [[فضل بن یحیی]] و بار چهارم به زندان سندی بن شاهک<ref>شیخ مفید، الإرشاد، ج۲، ص۲۴۰؛ شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۸۸، ۱۰۶ و ۱۰۸.</ref> منتقل شده است. از [[روایت]] سومی که در کافی آمده، استفاده میشود که آن حضرت دو بار در [[زمان]] [[مهدی عباسی]] به [[بغداد]] فرا خوانده و پس از مدتی کوتاه [[آزاد]] شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۷.</ref> که مجموع آن هم بیش از چهار سال نیست. آن حضرت در زندان به [[نامه]] [[علی]] بن [[سوید]] پاسخ مفصلی داد<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص۱۲۴.</ref> و الواحی درباره [[امامت امام رضا]]{{ع}} از زندان بصره<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۱۳.</ref> و بعد از زندان بغداد از جانب حضرت صادر شد<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۱۲؛ شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۳۰؛ شیخ مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۲۵۰.</ref><ref>[[علی اکبر ذاکری|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|درآمدی بر سیره معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۲۷۵.</ref><br />
<br />
==پانویس==<br />
{{پانویس2}}</div>Bahmani