بحث:انتظار ظهور امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۲

2023-05-30T08:12:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	==الحياة ج۱۲==		==الحياة ج۱۲==
	{{فهرست اثر}}		{{فهرست اثر}}
	~~{{ستون-شروع\|3}}~~
	* باب سی و هشتم: آینده تاریخ و انتظار آن		* باب سی و هشتم: آینده تاریخ و انتظار آن
	* فصل ۱- نگرشی کلی		* فصل ۱- نگرشی کلی

Bahmani در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۲

2023-05-30T08:12:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	* فصل ۲۷- حکومت راستین دینی		* فصل ۲۷- حکومت راستین دینی
	* فصل ۲۸ - اجتماع حق‌مدار		* فصل ۲۸ - اجتماع حق‌مدار
	{{پایان}}		{{پایان فهرست اثر}}
	~~{{پایان}}~~

	~~==نویسنده: آقای سالاری==~~
	~~نکته: فقط متن اجمالی بارگذاری شد~~

	==انتظار ظهور امام مهدی در معارف و عقاید 5 ==		==انتظار ظهور امام مهدی در معارف و عقاید 5 ==

Wasity: جایگزینی متن - 'سری' به 'سری'

2022-08-04T15:01:35Z

جایگزینی متن - 'سری' به 'سری'

نمایش تغییرات

Wasity: /* نویسنده: آقای سالاری */

2021-09-28T08:39:19Z

نویسنده: آقای سالاری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
			==الحياة ج۱۲==
			{{فهرست اثر}}
			{{ستون-شروع\|3}}
			* باب سی و هشتم: آینده تاریخ و انتظار آن
			* فصل ۱- نگرشی کلی
			* فصل ۲ - انتظار فرج، دست‌یابی به فرج
			* فصل ۳- ارزش انتظار و آینده‌نگری
			* فصل ۴- امیدواران و آینده‌نگران
			* فصل ۵- انتظار، با استقامت و پایداری
			* فصل ۶- امید
			* (۱) – تصور کلی
			* (۲)- امید راستین
			* (۳)- امید دروغین
			* بنگرید!
			* فصل ۷- یأس و نومیدی
			* فصل ۸ - اهمیت تکلیف، در دوران انتظار
			* فصل ۹ - آزمون و آزمایش
			* فصل ۱۰- چگونگی زندگی انسان در آینده
			* (۱) - حاکمیت صالحان و شایستگان
			* بنگرید!
			* (۲)- حاکمیت مستضعفان
			* (۳) ۔ حکومت واحد جهانی
			* (۴) - حاکمیت حق و عدل
			* فصل ۱۱- کاربرد نیرو، برای اجرای حق
			* فصل ۱۲- عدالت اجتماعی فراگیر
			* فصل ۱۳- برابری فراگیر
			* فصل ۱۴ -رفاه همگانی
			* فصل ۱۵- بهره‌برداری بهینه از منابع
			* فصل ۱۶- امنیت فراگیر (به‌ویژه امنیت اقتصادی)
			* فصل ۱۷- زدایش ناراستی و نادرستی
			* فصل ۱۸- اصلاح نظام‌های اداری و حکومتی (و ریشه‌سوزی رانت‌خواری، اختلاس و...)
			* فصل ۱۹- گسستن همه بندها، از پای انسان‌ها
			* فصل ۲۰- تکامل علم و شناخت
			* فصل ۲۱- پیرایش معابد
			* فصل ۲۲- تکامل موجودیت اجتماعی انسان
			* فصل ۲۳ - تصحیح انحراف‌های فکری و عقیدتی
			* فصل ۲۴ - قاطعیت و سازش‌ناپذیری (در اجرای قانون، در جهت حفظ حقوق انسان‌ها)
			* فصل ۲۵ - انتقام از ستمگران (به‌ویژه ستمگران مالی)
			* فصل ۲۶- آینده، روزگاران درخشان
			* فصل ۲۷- حکومت راستین دینی
			* فصل ۲۸ - اجتماع حق‌مدار
			{{پایان}}
			{{پایان}}

	==نویسنده: آقای سالاری==		==نویسنده: آقای سالاری==
	نکته: فقط متن اجمالی بارگذاری شد		نکته: فقط متن اجمالی بارگذاری شد

Wasity: جایگزینی متن - ' یاس ' به ' یأس '

2021-07-13T13:23:20Z

جایگزینی متن - ' یاس ' به ' یأس '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	*[[انتظار]] یعنی [[وجوب]] [[آماده‌سازی]] و [[زمینه‌سازی برای ظهور]] [[امام]] [[منتظر]]<ref>ر.ک. [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰؛ [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref> و این [[آماده‌سازی]] می‌‌تواند از راه [[سیاسی]] و حتی [[قیام]] مسلحانه باشد<ref>ر.ک. [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref>.		*[[انتظار]] یعنی [[وجوب]] [[آماده‌سازی]] و [[زمینه‌سازی برای ظهور]] [[امام]] [[منتظر]]<ref>ر.ک. [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰؛ [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref> و این [[آماده‌سازی]] می‌‌تواند از راه [[سیاسی]] و حتی [[قیام]] مسلحانه باشد<ref>ر.ک. [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref>.
	*[[انتظار]]، یعنی حرکت و عمل کردن برای هدفی [[ارزشمند]] و یقیناً با بی‌هدفی و سکون و [[انزوا]] و [[تن پروری]] [[سازگاری]] ندارد و عمل جزء لا ینفک معنای [[انتظار]] است؛ چنانکه در [[روایات]]<ref>{{متن حدیث\|"أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، انْتِظَارُ الْفَرْجِ مِنْ أَعْظَمِ الْعَمَلِ"}} (کمال الدین، ج ۲، باب ۵۵، ح۱؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲.</ref>، [[انتظار]] را [[برترین]] [[اعمال]] نامیده اند<ref>ر.ک. [[مجید حیدری‌نیک\|حیدری‌نیک، مجید]]، [[نگاهی دوباره به انتظار (کتاب)\|نگاهی دوباره به انتظار]]، ص ۱۶و۲۲؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۴۵؛[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[انتظار پویا (کتاب)\|انتظار پویا]]، ص ۲۵.</ref>. حتی [[پیامبران]] هم با تلاش عملی خودشان به نوعی مقدمۀ [[انتظار ظهور]] را معنا کرده‌اند. به عنوان مثال [[پیامبر]]{{صل}} در این باره فرموده‌اند<ref> کشف الغمة، إربلی، ج۳، ص۲۷۱: {{متن حدیث\|"لَا یذْهَبُ‌ الدنْیا حَتی‌ یبْعَثَ‌ اللهُ‌ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَیتِی یوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِی وَ اسْمُ أَبِیهِ اسْمَ أَبِی یمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً"}}</ref>: «[[عمر]] [[دنیا]] به پایان نمی‌رسد تا این که [[خداوند]] مردی از [[اهل بیت]] من برانگیزد که نامش نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است. او [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید چنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد».<ref>ر.ک. [[محمد جواد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد جواد]]، [[گفتارهای مهدوی (کتاب)\|گفتارهای مهدوی]]، ص ۱۱۷.</ref>		*[[انتظار]]، یعنی حرکت و عمل کردن برای هدفی [[ارزشمند]] و یقیناً با بی‌هدفی و سکون و [[انزوا]] و [[تن پروری]] [[سازگاری]] ندارد و عمل جزء لا ینفک معنای [[انتظار]] است؛ چنانکه در [[روایات]]<ref>{{متن حدیث\|"أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، انْتِظَارُ الْفَرْجِ مِنْ أَعْظَمِ الْعَمَلِ"}} (کمال الدین، ج ۲، باب ۵۵، ح۱؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲.</ref>، [[انتظار]] را [[برترین]] [[اعمال]] نامیده اند<ref>ر.ک. [[مجید حیدری‌نیک\|حیدری‌نیک، مجید]]، [[نگاهی دوباره به انتظار (کتاب)\|نگاهی دوباره به انتظار]]، ص ۱۶و۲۲؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۴۵؛[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[انتظار پویا (کتاب)\|انتظار پویا]]، ص ۲۵.</ref>. حتی [[پیامبران]] هم با تلاش عملی خودشان به نوعی مقدمۀ [[انتظار ظهور]] را معنا کرده‌اند. به عنوان مثال [[پیامبر]]{{صل}} در این باره فرموده‌اند<ref> کشف الغمة، إربلی، ج۳، ص۲۷۱: {{متن حدیث\|"لَا یذْهَبُ‌ الدنْیا حَتی‌ یبْعَثَ‌ اللهُ‌ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَیتِی یوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِی وَ اسْمُ أَبِیهِ اسْمَ أَبِی یمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً"}}</ref>: «[[عمر]] [[دنیا]] به پایان نمی‌رسد تا این که [[خداوند]] مردی از [[اهل بیت]] من برانگیزد که نامش نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است. او [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید چنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد».<ref>ر.ک. [[محمد جواد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد جواد]]، [[گفتارهای مهدوی (کتاب)\|گفتارهای مهدوی]]، ص ۱۱۷.</ref>
	*[[انتظار]] کیفیتی [[روحی]] است که موجب به وجود آمدن حالت [[آمادگی]] برای [[انسان‌ها]] به آنچه [[انتظار]] دارند می‌شود و [[انسان]] را از ~~یاس~~ و [[ناامیدی]] که مایۀ ممات [[انسان]] است [[نجات]] می‌‌دهد<ref>ر.ک. [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۸۳؛ [[معصوم علی قنبری\|قنبری، معصوم علی]]، [[بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌ (مقاله)\|بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌]]، ص ۸۴ و ۸۵؛ [[محمد باقری‌زاده اشعری\|باقری‌زاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)\|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۶۳، ۶۴؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۰؛ [[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)\|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۵۲۷؛ [[پژوهشگران مسجد جمکران]]، [[آیین انتظار (کتاب)\|آیین انتظار]]، ص ۱۹۹-۲۰۰؛ [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، صفحه؟؟؟</ref>؛ زیرا مفهوم اصلی [[انتظار]]، از یک اصل کلی [[اسلامی]] و [[قرآنی]]، یعنی "[[حرمت]] [[یأس از روح الله]]" گرفته می‌شود. بدین‌سان که [[مؤمن]] به وسیلۀ مفهوم [[انتظار]] هرگز و در هیچ شرایطی [[امید]] خویش را از دست نداده و [[تسلیم]] [[یأس]] و [[ناامیدی]] و بیهوده‌گرایی نمی‌شود<ref>ر.ک. [[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، [[قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ (کتاب)\|قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ]]، ص ۱۴؛ [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷؛ [[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷</ref>. به عبارتی دیگر [[انتظار]] حالتی است [[نفسانی]] که [[آمادگی]] برای آنچه انتظارش را می‌کشیم، از آن بر می‌آید و ضد آن [[یأس]] و [[ناامیدی]] است، پس هر [[قدر]] [[انتظار]] شدیدتر باشد، [[آمادگی]] و مهیا شدن قوی‌تر خواهد بود<ref>ر.ک. [[سید محمد تقی موسوی اصفهانی\| موسوی اصفهانی، سید محمد تقی]]، [[تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌ (کتاب)\|تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌]]، ص ۹۳ ـ ۹۴.</ref>.		*[[انتظار]] کیفیتی [[روحی]] است که موجب به وجود آمدن حالت [[آمادگی]] برای [[انسان‌ها]] به آنچه [[انتظار]] دارند می‌شود و [[انسان]] را از [[یأس]] و [[ناامیدی]] که مایۀ ممات [[انسان]] است [[نجات]] می‌‌دهد<ref>ر.ک. [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۸۳؛ [[معصوم علی قنبری\|قنبری، معصوم علی]]، [[بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌ (مقاله)\|بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌]]، ص ۸۴ و ۸۵؛ [[محمد باقری‌زاده اشعری\|باقری‌زاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)\|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۶۳، ۶۴؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۰؛ [[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)\|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۵۲۷؛ [[پژوهشگران مسجد جمکران]]، [[آیین انتظار (کتاب)\|آیین انتظار]]، ص ۱۹۹-۲۰۰؛ [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، صفحه؟؟؟</ref>؛ زیرا مفهوم اصلی [[انتظار]]، از یک اصل کلی [[اسلامی]] و [[قرآنی]]، یعنی "[[حرمت]] [[یأس از روح الله]]" گرفته می‌شود. بدین‌سان که [[مؤمن]] به وسیلۀ مفهوم [[انتظار]] هرگز و در هیچ شرایطی [[امید]] خویش را از دست نداده و [[تسلیم]] [[یأس]] و [[ناامیدی]] و بیهوده‌گرایی نمی‌شود<ref>ر.ک. [[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، [[قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ (کتاب)\|قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ]]، ص ۱۴؛ [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷؛ [[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷</ref>. به عبارتی دیگر [[انتظار]] حالتی است [[نفسانی]] که [[آمادگی]] برای آنچه انتظارش را می‌کشیم، از آن بر می‌آید و ضد آن [[یأس]] و [[ناامیدی]] است، پس هر [[قدر]] [[انتظار]] شدیدتر باشد، [[آمادگی]] و مهیا شدن قوی‌تر خواهد بود<ref>ر.ک. [[سید محمد تقی موسوی اصفهانی\| موسوی اصفهانی، سید محمد تقی]]، [[تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌ (کتاب)\|تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌]]، ص ۹۳ ـ ۹۴.</ref>.
	*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست‌ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.		*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست‌ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.
	*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. این را [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در حد [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. [[سید محسن خرازی\|خرازی، سید محسن]]، [[انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی (مقاله)\|انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی]].</ref>.		*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. این را [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در حد [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. [[سید محسن خرازی\|خرازی، سید محسن]]، [[انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی (مقاله)\|انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی]].</ref>.

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۰۵

2021-03-04T05:05:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
			==نویسنده: آقای سالاری==
			نکته: فقط متن اجمالی بارگذاری شد

	==انتظار ظهور امام مهدی در معارف و عقاید 5 ==		==انتظار ظهور امام مهدی در معارف و عقاید 5 ==
	[[انتظار]] یعنی چشم‌داشتن و [[چشم به راه]] بودن<REF>ر.ک: [[علی اکبر]] دهخدا، لغتنامه، ذیل کلمه [[انتظار]]؛ [[محمد]] معین، [[فرهنگ]] [[فارسی]]، ذیل کلمه [[انتظار]].</REF>. [[انتظار]]، [[چشم به راه]] بودن است و این [[چشم به راهی]] به تناسب بستر و زمینه آن [[ارزش]] می‌یابد و آثار و پیامدهایی دارد. [[انتظار]] تنها یک حالت [[روحی]] و درونی نیست؛ بلکه از درون به بیرون سرایت می‌کند و حرکت و [[اقدام]] را می‌آفریند. به همین [[دلیل]] است که در [[روایات]]، [[انتظار]]، یک عمل و بلکه [[بهترین]] [[اعمال]]، معرفی شده است. [[انتظار]] به [[منتظر]] شکل می‌دهد و به [[کارها]] و تلاش‌های او جهت خاصّی می‌بخشد.		[[انتظار]] یعنی چشم‌داشتن و [[چشم به راه]] بودن<REF>ر.ک: [[علی اکبر]] دهخدا، لغتنامه، ذیل کلمه [[انتظار]]؛ [[محمد]] معین، [[فرهنگ]] [[فارسی]]، ذیل کلمه [[انتظار]].</REF>. [[انتظار]]، [[چشم به راه]] بودن است و این [[چشم به راهی]] به تناسب بستر و زمینه آن [[ارزش]] می‌یابد و آثار و پیامدهایی دارد. [[انتظار]] تنها یک حالت [[روحی]] و درونی نیست؛ بلکه از درون به بیرون سرایت می‌کند و حرکت و [[اقدام]] را می‌آفریند. به همین [[دلیل]] است که در [[روایات]]، [[انتظار]]، یک عمل و بلکه [[بهترین]] [[اعمال]]، معرفی شده است. [[انتظار]] به [[منتظر]] شکل می‌دهد و به [[کارها]] و تلاش‌های او جهت خاصّی می‌بخشد.

Bahmani در ‏۳ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۶

2021-03-03T04:46:48Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۲۷

2020-11-24T06:27:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۳:		خط ۳:
	[[انتظار]]، مفهومی [[اسلامی]] و ارزشی [[فرهنگی]] است که از آن، [[رفتار]] [[فرهنگی]] معیّنی سرچشمه می‌گیرد. [[مردم]] گاهی از [[انتظار]]، برداشت منفی می‌کنند که در این صورت، [[انتظار]] به مفهومی برای تخدیر و مانعی برای حرکت تبدیل می‌شود و گاهی نیز از آن برداشت مثبت دارند که در این صورت، عاملی برای حرکت، [[قیام]] و انگیزش در [[زندگی]] [[مردم]] خواهد بود. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: آیا شما را از چیزی [[آگاه]] نکنم که [[خداوند]]، بدون آن، هیچ عملی را از [[بندگان]] نمی‌پذیرد؟.... [[گواهی]] به [[یگانگی خدا]] و [[نبوت]] [[پیامبر اسلام]] و [[اقرار]] به آنچه [[خدا]] امر فرموده و [[ولایت]] ما و [[بیزاری از دشمنان]] ما –یعنی ما [[امامان]] به خصوص- و [[تسلیم شدن]] در برابر ایشان [= [[امامان]]] و [[پرهیزکاری]] و کوشش و [[خویشتن‌داری]] و [[انتظار قائم]].<REF>غیبة [[نعمانی]]، ص ۲۰۷، ح ۱۶.</REF><ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۴۱.</ref>.		[[انتظار]]، مفهومی [[اسلامی]] و ارزشی [[فرهنگی]] است که از آن، [[رفتار]] [[فرهنگی]] معیّنی سرچشمه می‌گیرد. [[مردم]] گاهی از [[انتظار]]، برداشت منفی می‌کنند که در این صورت، [[انتظار]] به مفهومی برای تخدیر و مانعی برای حرکت تبدیل می‌شود و گاهی نیز از آن برداشت مثبت دارند که در این صورت، عاملی برای حرکت، [[قیام]] و انگیزش در [[زندگی]] [[مردم]] خواهد بود. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: آیا شما را از چیزی [[آگاه]] نکنم که [[خداوند]]، بدون آن، هیچ عملی را از [[بندگان]] نمی‌پذیرد؟.... [[گواهی]] به [[یگانگی خدا]] و [[نبوت]] [[پیامبر اسلام]] و [[اقرار]] به آنچه [[خدا]] امر فرموده و [[ولایت]] ما و [[بیزاری از دشمنان]] ما –یعنی ما [[امامان]] به خصوص- و [[تسلیم شدن]] در برابر ایشان [= [[امامان]]] و [[پرهیزکاری]] و کوشش و [[خویشتن‌داری]] و [[انتظار قائم]].<REF>غیبة [[نعمانی]]، ص ۲۰۷، ح ۱۶.</REF><ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۴۱.</ref>.

	~~==نویسنده: آقای ظرافتی==~~


	[[انتظار]]، به معنای [[چشم به راه]] بودن و [[منتظر]] چیزی بودن است. در اصطلاح [[مهدویت]]، به معنای [[انتظار ظهور امام زمان]]{{ع}} در [[آخر الزمان]] برای [[اقامه حق]] و [[عدل]] و تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] است. [[انتظار فرج حضرت مهدی]]{{ع}} [[امام دوازدهم]] [[شیعه]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} که در سال ۲۵۰ [[هجری]] به [[دنیا]] آمد، در سال ۲۶۰ [[هجری]] پس از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} از دیده‌ها [[پنهان]] شد. تا سال ۲۳۹ [[هجری]] به واسطه چهار [[نماینده]] خویش ([[سفرای اربعه]]) با [[شیعیان]] [[ارتباط]] داشت. امّا از آن به بعد، [[دوران غیبت کبری]] آغاز شد که تا امروز ادامه دارد. [[وعده]] [[خدا]] و [[پیامبر]] و [[امامان]] این است که روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد ساخت. معتقدان به [[امامت]] او در این دوره، [[چشم به راه]] و [[منتظر]] روز [[ظهور]] اویند که به امر [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات اسلامی]]، "[[انتظار فرج]]" از مهم‌ترین عبادت‌ها به شمار آمده است. [[انتظار]]، عامل ایجاد [[انگیزه]] برای تلاش اصلاح‌گرانه در [[جامعه]] است. [[امّت]] [[منتظِر]]، با [[اصلاح]] خود و [[جامعه]]، زمینه آن [[ظهور]] بزرگ را فراهم می‌سازد و در عصر [[غیبت امام زمان]]، [[پیروان]] او که [[انتظار]] آمدنش را می‌کشند، [[وظیفه]] دارند هم خود را [[اصلاح]] کنند، هم برای [[سلامتی]] او [[دعا]] کنند، هم از [[خداوند]] بخواهند که [[فرج]] و [[ظهور]] او را نزدیک کند، هم [[جامعه]] خود و [[جامعه جهانی]] را برای آن [[نهضت]] [[جهانی]] و آمدن پیشوای [[موعود]]، آماده کنند و بر سختی‌های [[دوران غیبت]] [[صبر]] کنند و با طول کشیدن زمان، از آمدن او [[مأیوس]] نشوند و [[وعده]] [[خدا]] را [[حق]] بدانند. در متون [[دینی]] برای منتظِران [[ثابت قدم]] و با [[ایمان]] پاداش‌های فراوانی بیان شده است. البته [[انتظار]]، به معنای [[سکوت]] در برابر [[ظلم]] و دست روی دست گذاشتن و هیچ اقدامی نکردن نیست. این [[انتظار]]، منفی است و ارزشی ندارد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۴.</ref>.		[[انتظار]]، به معنای [[چشم به راه]] بودن و [[منتظر]] چیزی بودن است. در اصطلاح [[مهدویت]]، به معنای [[انتظار ظهور امام زمان]]{{ع}} در [[آخر الزمان]] برای [[اقامه حق]] و [[عدل]] و تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] است. [[انتظار فرج حضرت مهدی]]{{ع}} [[امام دوازدهم]] [[شیعه]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} که در سال ۲۵۰ [[هجری]] به [[دنیا]] آمد، در سال ۲۶۰ [[هجری]] پس از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} از دیده‌ها [[پنهان]] شد. تا سال ۲۳۹ [[هجری]] به واسطه چهار [[نماینده]] خویش ([[سفرای اربعه]]) با [[شیعیان]] [[ارتباط]] داشت. امّا از آن به بعد، [[دوران غیبت کبری]] آغاز شد که تا امروز ادامه دارد. [[وعده]] [[خدا]] و [[پیامبر]] و [[امامان]] این است که روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد ساخت. معتقدان به [[امامت]] او در این دوره، [[چشم به راه]] و [[منتظر]] روز [[ظهور]] اویند که به امر [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات اسلامی]]، "[[انتظار فرج]]" از مهم‌ترین عبادت‌ها به شمار آمده است. [[انتظار]]، عامل ایجاد [[انگیزه]] برای تلاش اصلاح‌گرانه در [[جامعه]] است. [[امّت]] [[منتظِر]]، با [[اصلاح]] خود و [[جامعه]]، زمینه آن [[ظهور]] بزرگ را فراهم می‌سازد و در عصر [[غیبت امام زمان]]، [[پیروان]] او که [[انتظار]] آمدنش را می‌کشند، [[وظیفه]] دارند هم خود را [[اصلاح]] کنند، هم برای [[سلامتی]] او [[دعا]] کنند، هم از [[خداوند]] بخواهند که [[فرج]] و [[ظهور]] او را نزدیک کند، هم [[جامعه]] خود و [[جامعه جهانی]] را برای آن [[نهضت]] [[جهانی]] و آمدن پیشوای [[موعود]]، آماده کنند و بر سختی‌های [[دوران غیبت]] [[صبر]] کنند و با طول کشیدن زمان، از آمدن او [[مأیوس]] نشوند و [[وعده]] [[خدا]] را [[حق]] بدانند. در متون [[دینی]] برای منتظِران [[ثابت قدم]] و با [[ایمان]] پاداش‌های فراوانی بیان شده است. البته [[انتظار]]، به معنای [[سکوت]] در برابر [[ظلم]] و دست روی دست گذاشتن و هیچ اقدامی نکردن نیست. این [[انتظار]]، منفی است و ارزشی ندارد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۴.</ref>.

Jaafari در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۸

2020-07-22T07:48:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
			==انتظار ظهور امام مهدی در معارف و عقاید 5 ==
			[[انتظار]] یعنی چشم‌داشتن و [[چشم به راه]] بودن<REF>ر.ک: [[علی اکبر]] دهخدا، لغتنامه، ذیل کلمه [[انتظار]]؛ [[محمد]] معین، [[فرهنگ]] [[فارسی]]، ذیل کلمه [[انتظار]].</REF>. [[انتظار]]، [[چشم به راه]] بودن است و این [[چشم به راهی]] به تناسب بستر و زمینه آن [[ارزش]] می‌یابد و آثار و پیامدهایی دارد. [[انتظار]] تنها یک حالت [[روحی]] و درونی نیست؛ بلکه از درون به بیرون سرایت می‌کند و حرکت و [[اقدام]] را می‌آفریند. به همین [[دلیل]] است که در [[روایات]]، [[انتظار]]، یک عمل و بلکه [[بهترین]] [[اعمال]]، معرفی شده است. [[انتظار]] به [[منتظر]] شکل می‌دهد و به [[کارها]] و تلاش‌های او جهت خاصّی می‌بخشد.
			[[انتظار]]، مفهومی [[اسلامی]] و ارزشی [[فرهنگی]] است که از آن، [[رفتار]] [[فرهنگی]] معیّنی سرچشمه می‌گیرد. [[مردم]] گاهی از [[انتظار]]، برداشت منفی می‌کنند که در این صورت، [[انتظار]] به مفهومی برای تخدیر و مانعی برای حرکت تبدیل می‌شود و گاهی نیز از آن برداشت مثبت دارند که در این صورت، عاملی برای حرکت، [[قیام]] و انگیزش در [[زندگی]] [[مردم]] خواهد بود. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: آیا شما را از چیزی [[آگاه]] نکنم که [[خداوند]]، بدون آن، هیچ عملی را از [[بندگان]] نمی‌پذیرد؟.... [[گواهی]] به [[یگانگی خدا]] و [[نبوت]] [[پیامبر اسلام]] و [[اقرار]] به آنچه [[خدا]] امر فرموده و [[ولایت]] ما و [[بیزاری از دشمنان]] ما –یعنی ما [[امامان]] به خصوص- و [[تسلیم شدن]] در برابر ایشان [= [[امامان]]] و [[پرهیزکاری]] و کوشش و [[خویشتن‌داری]] و [[انتظار قائم]].<REF>غیبة [[نعمانی]]، ص ۲۰۷، ح ۱۶.</REF><ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۴۱.</ref>.

	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==
	[[انتظار]]، به معنای [[چشم به راه]] بودن و [[منتظر]] چیزی بودن است. در اصطلاح [[مهدویت]]، به معنای [[انتظار ظهور امام زمان]]{{ع}} در [[آخر الزمان]] برای [[اقامه حق]] و [[عدل]] و تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] است. [[انتظار فرج حضرت مهدی]]{{ع}} [[امام دوازدهم]] [[شیعه]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} که در سال ۲۵۰ [[هجری]] به [[دنیا]] آمد، در سال ۲۶۰ [[هجری]] پس از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} از دیده‌ها [[پنهان]] شد. تا سال ۲۳۹ [[هجری]] به واسطه چهار [[نماینده]] خویش ([[سفرای اربعه]]) با [[شیعیان]] [[ارتباط]] داشت. امّا از آن به بعد، [[دوران غیبت کبری]] آغاز شد که تا امروز ادامه دارد. [[وعده]] [[خدا]] و [[پیامبر]] و [[امامان]] این است که روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد ساخت. معتقدان به [[امامت]] او در این دوره، [[چشم به راه]] و [[منتظر]] روز [[ظهور]] اویند که به امر [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات اسلامی]]، "[[انتظار فرج]]" از مهم‌ترین عبادت‌ها به شمار آمده است. [[انتظار]]، عامل ایجاد [[انگیزه]] برای تلاش اصلاح‌گرانه در [[جامعه]] است. [[امّت]] [[منتظِر]]، با [[اصلاح]] خود و [[جامعه]]، زمینه آن [[ظهور]] بزرگ را فراهم می‌سازد و در عصر [[غیبت امام زمان]]، [[پیروان]] او که [[انتظار]] آمدنش را می‌کشند، [[وظیفه]] دارند هم خود را [[اصلاح]] کنند، هم برای [[سلامتی]] او [[دعا]] کنند، هم از [[خداوند]] بخواهند که [[فرج]] و [[ظهور]] او را نزدیک کند، هم [[جامعه]] خود و [[جامعه جهانی]] را برای آن [[نهضت]] [[جهانی]] و آمدن پیشوای [[موعود]]، آماده کنند و بر سختی‌های [[دوران غیبت]] [[صبر]] کنند و با طول کشیدن زمان، از آمدن او [[مأیوس]] نشوند و [[وعده]] [[خدا]] را [[حق]] بدانند. در متون [[دینی]] برای منتظِران [[ثابت قدم]] و با [[ایمان]] پاداش‌های فراوانی بیان شده است. البته [[انتظار]]، به معنای [[سکوت]] در برابر [[ظلم]] و دست روی دست گذاشتن و هیچ اقدامی نکردن نیست. این [[انتظار]]، منفی است و ارزشی ندارد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۴.</ref>.		[[انتظار]]، به معنای [[چشم به راه]] بودن و [[منتظر]] چیزی بودن است. در اصطلاح [[مهدویت]]، به معنای [[انتظار ظهور امام زمان]]{{ع}} در [[آخر الزمان]] برای [[اقامه حق]] و [[عدل]] و تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] است. [[انتظار فرج حضرت مهدی]]{{ع}} [[امام دوازدهم]] [[شیعه]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} که در سال ۲۵۰ [[هجری]] به [[دنیا]] آمد، در سال ۲۶۰ [[هجری]] پس از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} از دیده‌ها [[پنهان]] شد. تا سال ۲۳۹ [[هجری]] به واسطه چهار [[نماینده]] خویش ([[سفرای اربعه]]) با [[شیعیان]] [[ارتباط]] داشت. امّا از آن به بعد، [[دوران غیبت کبری]] آغاز شد که تا امروز ادامه دارد. [[وعده]] [[خدا]] و [[پیامبر]] و [[امامان]] این است که روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد ساخت. معتقدان به [[امامت]] او در این دوره، [[چشم به راه]] و [[منتظر]] روز [[ظهور]] اویند که به امر [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات اسلامی]]، "[[انتظار فرج]]" از مهم‌ترین عبادت‌ها به شمار آمده است. [[انتظار]]، عامل ایجاد [[انگیزه]] برای تلاش اصلاح‌گرانه در [[جامعه]] است. [[امّت]] [[منتظِر]]، با [[اصلاح]] خود و [[جامعه]]، زمینه آن [[ظهور]] بزرگ را فراهم می‌سازد و در عصر [[غیبت امام زمان]]، [[پیروان]] او که [[انتظار]] آمدنش را می‌کشند، [[وظیفه]] دارند هم خود را [[اصلاح]] کنند، هم برای [[سلامتی]] او [[دعا]] کنند، هم از [[خداوند]] بخواهند که [[فرج]] و [[ظهور]] او را نزدیک کند، هم [[جامعه]] خود و [[جامعه جهانی]] را برای آن [[نهضت]] [[جهانی]] و آمدن پیشوای [[موعود]]، آماده کنند و بر سختی‌های [[دوران غیبت]] [[صبر]] کنند و با طول کشیدن زمان، از آمدن او [[مأیوس]] نشوند و [[وعده]] [[خدا]] را [[حق]] بدانند. در متون [[دینی]] برای منتظِران [[ثابت قدم]] و با [[ایمان]] پاداش‌های فراوانی بیان شده است. البته [[انتظار]]، به معنای [[سکوت]] در برابر [[ظلم]] و دست روی دست گذاشتن و هیچ اقدامی نکردن نیست. این [[انتظار]]، منفی است و ارزشی ندارد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۴.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'خودداری' به 'خودداری'

2020-06-30T15:25:37Z

جایگزینی متن - 'خودداری' به 'خودداری'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	*[[انتظار فرج]] هم [[برترین]] [[عبادات]] است<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۵.</ref>، هم [[برترین]] [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛		*[[انتظار فرج]] هم [[برترین]] [[عبادات]] است<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۵.</ref>، هم [[برترین]] [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛
	بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۸.</ref> و هم محبوب‌ترین [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}بحارالأنوار، ج۱۰، ص۹۴.</ref>.		بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۸.</ref> و هم محبوب‌ترین [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}بحارالأنوار، ج۱۰، ص۹۴.</ref>.
	*[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرمایند: [[منتظران]] باید [[انتظار]] خود را با [[صبر]]، [[معاشرت نیکو]]، [[حسن]] همجواری، [[ترویج]] معروف، [[خودداری]] از اذیت دیگران، [[گشاده‌رویی]]، [[پندپذیری]] و [[رحمت]] برای [[مؤمنان]] همراه نمایند <ref>{{متن حدیث\|انْتِظَارَ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ وَ حُسْنَ الصُّحْبَةِ وَ حُسْنَ الْجِوَارِ وَ بَذْلَ الْمَعْرُوفِ وَ كَفَّ الْأَذَى وَ بَسْطَ الْوَجْهِ وَ النَّصِيحَةَ وَ الرَّحْمَةَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۳۶۱.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۵.</ref>.		*[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرمایند: [[منتظران]] باید [[انتظار]] خود را با [[صبر]]، [[معاشرت نیکو]]، [[حسن]] همجواری، [[ترویج]] معروف، خودداری از اذیت دیگران، [[گشاده‌رویی]]، [[پندپذیری]] و [[رحمت]] برای [[مؤمنان]] همراه نمایند <ref>{{متن حدیث\|انْتِظَارَ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ وَ حُسْنَ الصُّحْبَةِ وَ حُسْنَ الْجِوَارِ وَ بَذْلَ الْمَعْرُوفِ وَ كَفَّ الْأَذَى وَ بَسْطَ الْوَجْهِ وَ النَّصِيحَةَ وَ الرَّحْمَةَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۳۶۱.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۵.</ref>.
	*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[انتظار]]، یک عمل است، بی‌عملی نیست. نباید [[اشتباه]] کرد، [[خیال]] کرد که [[انتظار]] یعنی اینکه دست روی دست بگذاریم و [[منتظر]] بمانیم تا یک کاری بشود<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت نیمه شعبان ۲۹/۶/۱۳۸۴.</ref>. [[انتظار]] یعنی قانع نشدن، قبول نکردن وضع موجودِ [[زندگی]] [[انسان]] و تلاش برای [[رسیدن به وضع مطلوب]]. [[انتظار]] به معنای این است که ما باید خود را برای [[سربازی امام زمان]] آماده کنیم. [[سربازی امام زمان]]، کار آسانی نیست<ref>همان، ۳۰/۷/۱۳۸۱.</ref>. ما آن وقتی می‌توانیم حقیقتاً [[منتظر]] به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. برای [[ظهور]] [[مهدی موعود]] زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به [[احکام اسلامی]] و [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع بزرگ مردم قم، ۳۰/۱۱/۱۳۷۰.</ref>. ما به [[زمان ظهور امام زمان]]{{ع}}، این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسان‌ها]] نزدیک شده‌ایم؛ زیرا معرفت‌ها [[پیشرفت]] کرده است<ref>در جشن بزرگ منتظران ظهور هم‌زمان با هفته بسیج و روز ولادت حضرت مهدی{{ع}} ۳/۹/۱۳۷۸.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۶.</ref>.		*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[انتظار]]، یک عمل است، بی‌عملی نیست. نباید [[اشتباه]] کرد، [[خیال]] کرد که [[انتظار]] یعنی اینکه دست روی دست بگذاریم و [[منتظر]] بمانیم تا یک کاری بشود<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت نیمه شعبان ۲۹/۶/۱۳۸۴.</ref>. [[انتظار]] یعنی قانع نشدن، قبول نکردن وضع موجودِ [[زندگی]] [[انسان]] و تلاش برای [[رسیدن به وضع مطلوب]]. [[انتظار]] به معنای این است که ما باید خود را برای [[سربازی امام زمان]] آماده کنیم. [[سربازی امام زمان]]، کار آسانی نیست<ref>همان، ۳۰/۷/۱۳۸۱.</ref>. ما آن وقتی می‌توانیم حقیقتاً [[منتظر]] به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. برای [[ظهور]] [[مهدی موعود]] زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به [[احکام اسلامی]] و [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع بزرگ مردم قم، ۳۰/۱۱/۱۳۷۰.</ref>. ما به [[زمان ظهور امام زمان]]{{ع}}، این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسان‌ها]] نزدیک شده‌ایم؛ زیرا معرفت‌ها [[پیشرفت]] کرده است<ref>در جشن بزرگ منتظران ظهور هم‌زمان با هفته بسیج و روز ولادت حضرت مهدی{{ع}} ۳/۹/۱۳۷۸.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۶.</ref>.
	==مقدمه==		==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	*[[انتظار]] یعنی [[وجوب]] [[آماده‌سازی]] و [[زمینه‌سازی برای ظهور]] [[امام]] [[منتظر]]<ref>ر.ک. [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰؛ [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref> و این [[آماده‌سازی]] می‌‌تواند از راه [[سیاسی]] و حتی [[قیام]] مسلحانه باشد<ref>ر.ک. [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref>.		*[[انتظار]] یعنی [[وجوب]] [[آماده‌سازی]] و [[زمینه‌سازی برای ظهور]] [[امام]] [[منتظر]]<ref>ر.ک. [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰؛ [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref> و این [[آماده‌سازی]] می‌‌تواند از راه [[سیاسی]] و حتی [[قیام]] مسلحانه باشد<ref>ر.ک. [[عبدالهادی فضلی\|فضلی، عبدالهادی]]، [[در انتظار مهدی موعود (کتاب)\|در انتظار مهدی موعود]]، ص ۷۴-۷۶.</ref>.
	*[[انتظار]]، یعنی حرکت و عمل کردن برای هدفی [[ارزشمند]] و یقیناً با بی‌هدفی و سکون و [[انزوا]] و [[تن پروری]] [[سازگاری]] ندارد و عمل جزء لا ینفک معنای [[انتظار]] است؛ چنانکه در [[روایات]]<ref>{{متن حدیث\|"أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، انْتِظَارُ الْفَرْجِ مِنْ أَعْظَمِ الْعَمَلِ"}} (کمال الدین، ج ۲، باب ۵۵، ح۱؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲.</ref>، [[انتظار]] را [[برترین]] [[اعمال]] نامیده اند<ref>ر.ک. [[مجید حیدری‌نیک\|حیدری‌نیک، مجید]]، [[نگاهی دوباره به انتظار (کتاب)\|نگاهی دوباره به انتظار]]، ص ۱۶و۲۲؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۴۵؛[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[انتظار پویا (کتاب)\|انتظار پویا]]، ص ۲۵.</ref>. حتی [[پیامبران]] هم با تلاش عملی خودشان به نوعی مقدمۀ [[انتظار ظهور]] را معنا کرده‌اند. به عنوان مثال [[پیامبر]]{{صل}} در این باره فرموده‌اند<ref> کشف الغمة، إربلی، ج۳، ص۲۷۱: {{متن حدیث\|"لَا یذْهَبُ‌ الدنْیا حَتی‌ یبْعَثَ‌ اللهُ‌ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَیتِی یوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِی وَ اسْمُ أَبِیهِ اسْمَ أَبِی یمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً"}}</ref>: «[[عمر]] [[دنیا]] به پایان نمی‌رسد تا این که [[خداوند]] مردی از [[اهل بیت]] من برانگیزد که نامش نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است. او [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید چنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد».<ref>ر.ک. [[محمد جواد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد جواد]]، [[گفتارهای مهدوی (کتاب)\|گفتارهای مهدوی]]، ص ۱۱۷.</ref>		*[[انتظار]]، یعنی حرکت و عمل کردن برای هدفی [[ارزشمند]] و یقیناً با بی‌هدفی و سکون و [[انزوا]] و [[تن پروری]] [[سازگاری]] ندارد و عمل جزء لا ینفک معنای [[انتظار]] است؛ چنانکه در [[روایات]]<ref>{{متن حدیث\|"أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، انْتِظَارُ الْفَرْجِ مِنْ أَعْظَمِ الْعَمَلِ"}} (کمال الدین، ج ۲، باب ۵۵، ح۱؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲.</ref>، [[انتظار]] را [[برترین]] [[اعمال]] نامیده اند<ref>ر.ک. [[مجید حیدری‌نیک\|حیدری‌نیک، مجید]]، [[نگاهی دوباره به انتظار (کتاب)\|نگاهی دوباره به انتظار]]، ص ۱۶و۲۲؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۴۵؛[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[انتظار پویا (کتاب)\|انتظار پویا]]، ص ۲۵.</ref>. حتی [[پیامبران]] هم با تلاش عملی خودشان به نوعی مقدمۀ [[انتظار ظهور]] را معنا کرده‌اند. به عنوان مثال [[پیامبر]]{{صل}} در این باره فرموده‌اند<ref> کشف الغمة، إربلی، ج۳، ص۲۷۱: {{متن حدیث\|"لَا یذْهَبُ‌ الدنْیا حَتی‌ یبْعَثَ‌ اللهُ‌ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَیتِی یوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِی وَ اسْمُ أَبِیهِ اسْمَ أَبِی یمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً"}}</ref>: «[[عمر]] [[دنیا]] به پایان نمی‌رسد تا این که [[خداوند]] مردی از [[اهل بیت]] من برانگیزد که نامش نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است. او [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید چنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد».<ref>ر.ک. [[محمد جواد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد جواد]]، [[گفتارهای مهدوی (کتاب)\|گفتارهای مهدوی]]، ص ۱۱۷.</ref>
	*[[انتظار]] کیفیتی [[روحی]] است که موجب به وجود آمدن حالت [[آمادگی]] برای [[انسان‌ها]] به آنچه [[انتظار]] دارند می‌شود و [[انسان]] را از ~~یاس~~ و [[ناامیدی]] که مایۀ ممات [[انسان]] است [[نجات]] می‌‌دهد<ref>ر.ک. [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۸۳؛ [[معصوم علی قنبری\|قنبری، معصوم علی]]، [[بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌ (مقاله)\|بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌]]، ص ۸۴ و ۸۵؛ [[محمد باقری‌زاده اشعری\|باقری‌زاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)\|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۶۳، ۶۴؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۰؛ [[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)\|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۵۲۷؛ [[پژوهشگران مسجد جمکران]]، [[آیین انتظار (کتاب)\|آیین انتظار]]، ص ۱۹۹-۲۰۰؛ [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، صفحه؟؟؟</ref>؛ زیرا مفهوم اصلی [[انتظار]]، از یک اصل کلی [[اسلامی]] و [[قرآنی]]، یعنی "[[حرمت]] [[یأس از روح الله]]" گرفته می‌شود. بدین‌سان که [[مؤمن]] به وسیلۀ مفهوم [[انتظار]] هرگز و در هیچ شرایطی [[امید]] خویش را از دست نداده و [[تسلیم]] [[یأس]] و [[ناامیدی]] و بیهوده‌گرایی نمی‌شود<ref>ر.ک. [[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، [[قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ (کتاب)\|قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ]]، ص ۱۴؛ [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷؛ [[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷</ref>. به عبارتی دیگر [[انتظار]] حالتی است [[نفسانی]] که [[آمادگی]] برای آنچه انتظارش را می‌کشیم، از آن بر می‌آید و ضد آن [[یأس]] و [[ناامیدی]] است، پس هر [[قدر]] [[انتظار]] شدیدتر باشد، [[آمادگی]] و مهیا شدن قوی‌تر خواهد بود<ref>ر.ک. [[سید محمد تقی موسوی اصفهانی\| موسوی اصفهانی، سید محمد تقی]]، [[تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌ (کتاب)\|تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌]]، ص ۹۳ ـ ۹۴.</ref>.		*[[انتظار]] کیفیتی [[روحی]] است که موجب به وجود آمدن حالت [[آمادگی]] برای [[انسان‌ها]] به آنچه [[انتظار]] دارند می‌شود و [[انسان]] را از [[یأس]] و [[ناامیدی]] که مایۀ ممات [[انسان]] است [[نجات]] می‌‌دهد<ref>ر.ک. [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۸۳؛ [[معصوم علی قنبری\|قنبری، معصوم علی]]، [[بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌ (مقاله)\|بررسی مسأله انتظار ادله فوائد و نقش آن‌]]، ص ۸۴ و ۸۵؛ [[محمد باقری‌زاده اشعری\|باقری‌زاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)\|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۶۳، ۶۴؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۰؛ [[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)\|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۵۲۷؛ [[پژوهشگران مسجد جمکران]]، [[آیین انتظار (کتاب)\|آیین انتظار]]، ص ۱۹۹-۲۰۰؛ [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، صفحه؟؟؟</ref>؛ زیرا مفهوم اصلی [[انتظار]]، از یک اصل کلی [[اسلامی]] و [[قرآنی]]، یعنی "[[حرمت]] [[یأس از روح الله]]" گرفته می‌شود. بدین‌سان که [[مؤمن]] به وسیلۀ مفهوم [[انتظار]] هرگز و در هیچ شرایطی [[امید]] خویش را از دست نداده و [[تسلیم]] [[یأس]] و [[ناامیدی]] و بیهوده‌گرایی نمی‌شود<ref>ر.ک. [[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، [[قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ (کتاب)\|قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ]]، ص ۱۴؛ [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷؛ [[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[چلچراغ حکمت ج۱۰ (کتاب)\|چلچراغ حکمت ج۱۰]]، ص۳۶، ۳۷</ref>. به عبارتی دیگر [[انتظار]] حالتی است [[نفسانی]] که [[آمادگی]] برای آنچه انتظارش را می‌کشیم، از آن بر می‌آید و ضد آن [[یأس]] و [[ناامیدی]] است، پس هر [[قدر]] [[انتظار]] شدیدتر باشد، [[آمادگی]] و مهیا شدن قوی‌تر خواهد بود<ref>ر.ک. [[سید محمد تقی موسوی اصفهانی\| موسوی اصفهانی، سید محمد تقی]]، [[تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌ (کتاب)\|تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌]]، ص ۹۳ ـ ۹۴.</ref>.
	*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست‌ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.		*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست‌ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.
	*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. این را [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در حد [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. [[سید محسن خرازی\|خرازی، سید محسن]]، [[انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی (مقاله)\|انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی]].</ref>.		*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. این را [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در حد [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. [[سید محسن خرازی\|خرازی، سید محسن]]، [[انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی (مقاله)\|انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی]].</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	*[[انتظار فرج]] هم [[برترین]] [[عبادات]] است<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۵.</ref>، هم [[برترین]] [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛		*[[انتظار فرج]] هم [[برترین]] [[عبادات]] است<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۵.</ref>، هم [[برترین]] [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛
	بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۸.</ref> و هم محبوب‌ترین [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}بحارالأنوار، ج۱۰، ص۹۴.</ref>.		بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۸.</ref> و هم محبوب‌ترین [[اعمال]]<ref>{{متن حدیث\|أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}بحارالأنوار، ج۱۰، ص۹۴.</ref>.
	*[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرمایند: [[منتظران]] باید [[انتظار]] خود را با [[صبر]]، [[معاشرت نیکو]]، [[حسن]] همجواری، [[ترویج]] معروف، [[خودداری]] از اذیت دیگران، [[گشاده‌رویی]]، [[پندپذیری]] و [[رحمت]] برای [[مؤمنان]] همراه نمایند <ref>{{متن حدیث\|انْتِظَارَ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ وَ حُسْنَ الصُّحْبَةِ وَ حُسْنَ الْجِوَارِ وَ بَذْلَ الْمَعْرُوفِ وَ كَفَّ الْأَذَى وَ بَسْطَ الْوَجْهِ وَ النَّصِيحَةَ وَ الرَّحْمَةَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۳۶۱.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۵.</ref>.		*[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرمایند: [[منتظران]] باید [[انتظار]] خود را با [[صبر]]، [[معاشرت نیکو]]، [[حسن]] همجواری، [[ترویج]] معروف، خودداری از اذیت دیگران، [[گشاده‌رویی]]، [[پندپذیری]] و [[رحمت]] برای [[مؤمنان]] همراه نمایند <ref>{{متن حدیث\|انْتِظَارَ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ وَ حُسْنَ الصُّحْبَةِ وَ حُسْنَ الْجِوَارِ وَ بَذْلَ الْمَعْرُوفِ وَ كَفَّ الْأَذَى وَ بَسْطَ الْوَجْهِ وَ النَّصِيحَةَ وَ الرَّحْمَةَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۳۶۱.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۵.</ref>.
	*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[انتظار]]، یک عمل است، بی‌عملی نیست. نباید [[اشتباه]] کرد، [[خیال]] کرد که [[انتظار]] یعنی اینکه دست روی دست بگذاریم و [[منتظر]] بمانیم تا یک کاری بشود<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت نیمه شعبان ۲۹/۶/۱۳۸۴.</ref>. [[انتظار]] یعنی قانع نشدن، قبول نکردن وضع موجودِ [[زندگی]] [[انسان]] و تلاش برای [[رسیدن به وضع مطلوب]]. [[انتظار]] به معنای این است که ما باید خود را برای [[سربازی امام زمان]] آماده کنیم. [[سربازی امام زمان]]، کار آسانی نیست<ref>همان، ۳۰/۷/۱۳۸۱.</ref>. ما آن وقتی می‌توانیم حقیقتاً [[منتظر]] به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. برای [[ظهور]] [[مهدی موعود]] زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به [[احکام اسلامی]] و [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع بزرگ مردم قم، ۳۰/۱۱/۱۳۷۰.</ref>. ما به [[زمان ظهور امام زمان]]{{ع}}، این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسان‌ها]] نزدیک شده‌ایم؛ زیرا معرفت‌ها [[پیشرفت]] کرده است<ref>در جشن بزرگ منتظران ظهور هم‌زمان با هفته بسیج و روز ولادت حضرت مهدی{{ع}} ۳/۹/۱۳۷۸.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۶.</ref>.		*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[انتظار]]، یک عمل است، بی‌عملی نیست. نباید [[اشتباه]] کرد، [[خیال]] کرد که [[انتظار]] یعنی اینکه دست روی دست بگذاریم و [[منتظر]] بمانیم تا یک کاری بشود<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت نیمه شعبان ۲۹/۶/۱۳۸۴.</ref>. [[انتظار]] یعنی قانع نشدن، قبول نکردن وضع موجودِ [[زندگی]] [[انسان]] و تلاش برای [[رسیدن به وضع مطلوب]]. [[انتظار]] به معنای این است که ما باید خود را برای [[سربازی امام زمان]] آماده کنیم. [[سربازی امام زمان]]، کار آسانی نیست<ref>همان، ۳۰/۷/۱۳۸۱.</ref>. ما آن وقتی می‌توانیم حقیقتاً [[منتظر]] به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. برای [[ظهور]] [[مهدی موعود]] زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به [[احکام اسلامی]] و [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع بزرگ مردم قم، ۳۰/۱۱/۱۳۷۰.</ref>. ما به [[زمان ظهور امام زمان]]{{ع}}، این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسان‌ها]] نزدیک شده‌ایم؛ زیرا معرفت‌ها [[پیشرفت]] کرده است<ref>در جشن بزرگ منتظران ظهور هم‌زمان با هفته بسیج و روز ولادت حضرت مهدی{{ع}} ۳/۹/۱۳۷۸.</ref><ref>[[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)\|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۱۰۶.</ref>.
	==مقدمه==		==مقدمه==