Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== ایران در آخرالزمان == ایران در زمان عمر بن الخطاب فتح شد و از ابتدا ایرانیان پی به حقانیت اهل بیت پیامبر {{عم}} برده بودند و اکثراً اسلامی را اختیار می‌کردند که مورد رضایت اهل بیت {{عم}} بود. از این روی زمانی که امیرال...» ایجاد کرد

2024-02-10T05:08:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== ایران در آخرالزمان == ایران در زمان عمر بن الخطاب فتح شد و از ابتدا ایرانیان پی به حقانیت اهل بیت پیامبر {{عم}} برده بودند و اکثراً اسلامی را اختیار می‌کردند که مورد رضایت اهل بیت {{عم}} بود. از این روی زمانی که امیرال...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ایران در آخرالزمان ==
ایران در [[زمان]] [[عمر بن الخطاب]] [[فتح ایران|فتح]] شد و از ابتدا [[ایرانیان]] پی به [[حقانیت اهل بیت پیامبر]] {{عم}} برده بودند و اکثراً [[اسلامی]] را [[اختیار]] می‌کردند که مورد [[رضایت اهل بیت]] {{عم}} بود. از این روی زمانی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[خلافت]] را به دست گرفت، گروه گروه به سوی حضرت آمدند، تا حدی که اکثر یاران مخلص [[امام علی]] {{ع}} را [[موالیان]] و [[عجم]] تشکیل می‌دادند. در [[روایات]] زیادی از عجم به خوبی یاد شده است، و در روایتی آمده است که [[سیصد و سیزده نفر]] [[یاران حضرت قائم]] {{ع}} همگی از عجم هستند<ref>ر.ک: یاران حضرت مهدی {{ع}}.</ref>. البته عجم معنایی عام دارد که ایرانیان و [[نژاد]] [[غیر عرب]] را شامل می‌شود، اما در احادیثی که [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} را تک تک یاد کرده‌اند و شهرهای محل سکونت آنان را ذکر کرده‌اند، می‌توان شهرهای مختلف ایران را دید که از آن جمله می‌توان به [[ری]]، [[خراسان]]، [[طالقان]]، [[فارس]]، [[اهواز]]، [[شوشتر]]، [[اصفهان]]، [[بروجرد]]، [[نهاوند]]، [[شیروان]]، [[همدان]]، [[آمل]]، [[جرجان]]، [[دامغان]]، [[سرخس]]، [[ساوه]]، [[قزوین]]، [[ابهر]]، [[اردبیل]]، [[مراغه]]، [[خوی]]، [[سلماس]]، [[آبادان]]، [[کازرون]] و [[قم]] اشاره کرد<ref>ملاحم، ص ۱۴۶.</ref>. [[سید حسنی]]، [[خراسانی]] و [[شعیب بن صالح]] سه نفر هستند که قبل از ظهور حضرت از ایران [[قیام]] می‌کنند و با [[یاران]] خود علیه [[ظلم و ستم]] به پا می‌خیزند و قیام آنان به [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} منتهی می‌شود و هر سه به [[لشکر امام مهدی|لشکر حضرت]] ملحق خواهند شد<ref>ر. ک: سید حسنی، خراسانی، شعیب بن صالح، طالقان، یاران امام زمان {{ع}}.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۲۹.</ref>

== ایرانیان ==
{{اصلی|مردم ایران}}
[[ایرانیان]] از اولین اقوامی بودند که به [[دین مبین اسلام]] گرویدند. اسناد [[تاریخی]] و [[روایات معصومین]] {{عم}} نیز [[گواه]] این مطلب است. [[مذهب تشیع]]، مذهبی که [[اعتقاد به امامت]] [[امیر المؤمنین علی]] {{ع}} و یازده فرزند ایشان را رکنی اصیل در ایده خود می‌داند، تا مدتی پس از [[قیام]] شیعیان به [[رهبری]] مختار در کوفه، بر ایرانیان تاثیری نگذاشت. هاشمیه یکی از حرکات [[فرقه]] که از درون این قیام بر آمد، اولین فرقه [[شیعی]] بود که [[پیام]] انقلابی خود را در ایران منتشر ساخت. پس از آن مرحله جدید توسعه [[شیعه]] با نشر [[معارف]] بلند آن از سوی [[امام باقر]] {{ع}} و [[امام صادق]] {{ع}} شروع شد. بیشترین [[پیروان]] این دو [[امام]]، [[اهل کوفه]] بودند، اما [[تشیع]] در [[حیات]] امام صادق {{ع}} در [[قم]] انتشار یافت؛ لذا [[شهر قم]] را باید نخستین [[شهر]] شیعی دانست که به نام ایران شناخته می‌شود<ref>بحارالانوار، ج۶۰، ص۲۱۳.</ref>.

با رونق یافتن [[مذهب شیعه]] در قم و پس از گذشت حدود ۳ قرن یعنی قرن ۶، این مذهب به طور گسترده در جای جای ایران پراکنده شد. پس از قم، [[خراسان]] و شهرهای اطراف، پایگاه بعدی شیعیان بود که این امر با [[امامت امام رضا]] و [[سفر]] ایشان به [[خراسان]] نمود بیشتری پیدا کرد. [[امام علی]] {{ع}} از روزهای نخستین [[اسلام]]، ایرانیانی را که اسلام می‌آوردند، پیوسته مورد [[ستایش]] و [[محبت]] خود قرار می‌دادند<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۱۳۴ ـ ۱۳۵.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:ایران - تاریخچهٔ نسخه‌ها