بحث:بقیة الله در معارف مهدویت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

2020-12-24T06:39:27Z

جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[بقیة الله]] لقبی است برای [[ائمه هدی]]{{عم}} و به معنای [[باقی]] مانده و [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] است. این [[لقب]] بر تمامی [[ائمه]]{{عم}} [[صادق]] است. در [[زیارت جامعه]] با این [[لقب]] به تمامی [[اهل بیت]]{{عم}} [[سلام]] می‌دهیم، اما از آن جهت که [[حضرت مهدی]]{{عم}} خاتم‌الاوصیاء است و پس از او وصیی نخواهد بود، آن جناب تنها [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] خواهد بود، بنابراین این [[لقب]] یکی از صفات مخصوصه [[حضرت]] شمرده می‌شود که امروزه با گفتن این [[لقب]]، [[حضرت قائم]]{{ع}} به ذهن متبادر است.		*[[بقیة الله]] لقبی است برای [[ائمه هدی]]{{عم}} و به معنای باقی مانده و [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] است. این [[لقب]] بر تمامی [[ائمه]]{{عم}} [[صادق]] است. در [[زیارت جامعه]] با این [[لقب]] به تمامی [[اهل بیت]]{{عم}} [[سلام]] می‌دهیم، اما از آن جهت که [[حضرت مهدی]]{{عم}} خاتم‌الاوصیاء است و پس از او وصیی نخواهد بود، آن جناب تنها [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] خواهد بود، بنابراین این [[لقب]] یکی از صفات مخصوصه [[حضرت]] شمرده می‌شود که امروزه با گفتن این [[لقب]]، [[حضرت قائم]]{{ع}} به ذهن متبادر است.
	*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، تکیه به [[دیوار کعبه]] داده و [[سیصد و سیزده]] تن [[یاران]] او گردش جمع می‌شوند. اولین سخنی که [[حضرت]] می‌فرماید این [[آیه]] خواهد بود: {{متن قرآن\|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«برنهاده خداوند برای شما بهتر است اگر مؤمن باشید و من بر شما نگهبان نیستم» سوره هود، آیه ۸۶.</ref> سپس [[حضرت]] می‌فرماید: من [[بقیة الله]] و [[حجت الهی]] و [[جانشین]] [[خداوند]] بر شما هستم. آنگاه تمام [[مردم]] به او بدین گونه [[سلام]] خواهند داد: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}}<ref>کمال الدین: ص ۳۳۱.</ref>.		*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، تکیه به [[دیوار کعبه]] داده و [[سیصد و سیزده]] تن [[یاران]] او گردش جمع می‌شوند. اولین سخنی که [[حضرت]] می‌فرماید این [[آیه]] خواهد بود: {{متن قرآن\|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«برنهاده خداوند برای شما بهتر است اگر مؤمن باشید و من بر شما نگهبان نیستم» سوره هود، آیه ۸۶.</ref> سپس [[حضرت]] می‌فرماید: من [[بقیة الله]] و [[حجت الهی]] و [[جانشین]] [[خداوند]] بر شما هستم. آنگاه تمام [[مردم]] به او بدین گونه [[سلام]] خواهند داد: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}}<ref>کمال الدین: ص ۳۳۱.</ref>.
	*[[راوی]] از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: آیا می‌توان به [[حضرت قائم]]{{ع}} "[[امیرالمؤمنین]]" گفت؟ [[حضرت]] پاسخ داد: خیر زیرا این [[لقب]] را [[خداوند]] به [[امام علی\|امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} داده و هیچ شخصی قبل از او و نه هیچ کسی پس از او به این [[لقب]] نامیده نمی‌شود مگر اینکه [[کافر]] بوده باشد. [[راوی]] پرسید: پس چگونه به آن [[حضرت]] [[سلام]] دهیم؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: بگویید {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}} سپس [[حضرت]] این [[آیه]] را [[تلاوت]] فرمودند: {{متن قرآن\|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>کافی: ج ۱، ص ۴۱۱.</ref>.		*[[راوی]] از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: آیا می‌توان به [[حضرت قائم]]{{ع}} "[[امیرالمؤمنین]]" گفت؟ [[حضرت]] پاسخ داد: خیر زیرا این [[لقب]] را [[خداوند]] به [[امام علی\|امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} داده و هیچ شخصی قبل از او و نه هیچ کسی پس از او به این [[لقب]] نامیده نمی‌شود مگر اینکه [[کافر]] بوده باشد. [[راوی]] پرسید: پس چگونه به آن [[حضرت]] [[سلام]] دهیم؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: بگویید {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}} سپس [[حضرت]] این [[آیه]] را [[تلاوت]] فرمودند: {{متن قرآن\|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>کافی: ج ۱، ص ۴۱۱.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'امامی' به 'امامی'

2020-06-02T13:28:04Z

جایگزینی متن - 'امامی' به 'امامی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	*اما این نام درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} ویژگی خاصی یافته که با گفتن این نام، وجود [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] به یاد [[انسان]] می‌آید.		*اما این نام درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} ویژگی خاصی یافته که با گفتن این نام، وجود [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] به یاد [[انسان]] می‌آید.
	*[[نقش نگین]] آن جناب نیز {{متن حدیث\|أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ وَ خَالِصَتُهُ}} است، یعنی "من [[حجت الهی]] و [[برگزیده خداوند]] هستم".		*[[نقش نگین]] آن جناب نیز {{متن حدیث\|أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ وَ خَالِصَتُهُ}} است، یعنی "من [[حجت الهی]] و [[برگزیده خداوند]] هستم".
	*خادم [[امام حسن عسکری]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[خدمت]] [[حضرت صاحب الزمان]]{{ع}} مشرف شدم.... آن [[حضرت]] به من فرمود: آیا من را می‌شناسی؟ گفتم: آری. [[حضرت]] فرمود: بگو من کیستم؟ گفتم: شما سرور من هستید و پسر مولای من می‌باشید. [[حضرت]] فرمود: منظور من این نبود. گفتم: پس بفرمایید مقصود شما ازین سؤال چیست. [[حضرت]] فرمود: من "من [[خاتم اوصیا]] هستم یعنی پس از من [[امامی]] نخواهد بود. [[خداوند]] به واسطه من [[بلا]] را از [[خویشان]] و [[شیعیان]] من، که [[دین]] مرا برپا می‌دارند برطرف می‌کند"<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۵.</ref>.		*خادم [[امام حسن عسکری]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[خدمت]] [[حضرت صاحب الزمان]]{{ع}} مشرف شدم.... آن [[حضرت]] به من فرمود: آیا من را می‌شناسی؟ گفتم: آری. [[حضرت]] فرمود: بگو من کیستم؟ گفتم: شما سرور من هستید و پسر مولای من می‌باشید. [[حضرت]] فرمود: منظور من این نبود. گفتم: پس بفرمایید مقصود شما ازین سؤال چیست. [[حضرت]] فرمود: من "من [[خاتم اوصیا]] هستم یعنی پس از من امامی نخواهد بود. [[خداوند]] به واسطه من [[بلا]] را از [[خویشان]] و [[شیعیان]] من، که [[دین]] مرا برپا می‌دارند برطرف می‌کند"<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۵.</ref>.
	==پانویس==		==پانویس==
	{{یادآوری پانویس}}		{{یادآوری پانویس}}
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *بقیة الله لقبی است برای ائمه هدی{{عم}} و به معنای باقی مانده و ...» ایجاد کرد

2020-03-27T13:01:05Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== *بقیة الله لقبی است برای ائمه هدی{{عم}} و به معنای باقی مانده و ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
*[[بقیة الله]] لقبی است برای [[ائمه هدی]]{{عم}} و به معنای [[باقی]] مانده و [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] است. این [[لقب]] بر تمامی [[ائمه]]{{عم}} [[صادق]] است. در [[زیارت جامعه]] با این [[لقب]] به تمامی [[اهل بیت]]{{عم}} [[سلام]] می‌دهیم، اما از آن جهت که [[حضرت مهدی]]{{عم}} خاتم‌الاوصیاء است و پس از او وصیی نخواهد بود، آن جناب تنها [[جانشین]] [[خداوند]] بر روی [[زمین]] خواهد بود، بنابراین این [[لقب]] یکی از صفات مخصوصه [[حضرت]] شمرده می‌شود که امروزه با گفتن این [[لقب]]، [[حضرت قائم]]{{ع}} به ذهن متبادر است.
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، تکیه به [[دیوار کعبه]] داده و [[سیصد و سیزده]] تن [[یاران]] او گردش جمع می‌شوند. اولین سخنی که [[حضرت]] می‌فرماید این [[آیه]] خواهد بود: {{متن قرآن|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«برنهاده خداوند برای شما بهتر است اگر مؤمن باشید و من بر شما نگهبان نیستم» سوره هود، آیه ۸۶.</ref> سپس [[حضرت]] می‌فرماید: من [[بقیة الله]] و [[حجت الهی]] و [[جانشین]] [[خداوند]] بر شما هستم. آنگاه تمام [[مردم]] به او بدین گونه [[سلام]] خواهند داد: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}}<ref>کمال الدین: ص ۳۳۱.</ref>.
*[[راوی]] از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: آیا می‌توان به [[حضرت قائم]]{{ع}} "[[امیرالمؤمنین]]" گفت؟ [[حضرت]] پاسخ داد: خیر زیرا این [[لقب]] را [[خداوند]] به [[امام علی|امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} داده و هیچ شخصی قبل از او و نه هیچ کسی پس از او به این [[لقب]] نامیده نمی‌شود مگر اینکه [[کافر]] بوده باشد. [[راوی]] پرسید: پس چگونه به آن [[حضرت]] [[سلام]] دهیم؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: بگویید {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ}} سپس [[حضرت]] این [[آیه]] را [[تلاوت]] فرمودند: {{متن قرآن|بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>کافی: ج ۱، ص ۴۱۱.</ref>.
*[[احمد بن اسحاق بن سعد اشعری]] در [[حدیثی]] می‌گوید: در منزل [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بودیم که [[حضرت]] تشریف آورده و فرزندی را بر گردن خود سوار کرده بودند که چهره‌اش مانند [[ماه]] شب چهارده می‌درخشید و حدود سه سال داشت. سپس [[امام عسکری]] {{ع}} فرمود: ای [[احمد بن اسحاق]]! اگر [[بزرگواری]] تو نزد [[خدا]] و اولیای او ثابت شده نبود، هرگز این فرزندم را به تو نشان نمی‌دادم. همانا نام او نام [[رسول خدا]]{{صل}} است... سپس [[احمد بن اسحاق]] گفت: مولای من! آیا می‌شود معجزه‌ای ببینم تا دلم آرام گیرد و مطمئن شوم؟ آن [[فرزند]] به سخن آمد و با زبان [[عربی]] [[فصیح]] فرمود: من [[بقیة الله]] در روی زمینم و از [[دشمنان]] او [[انتقام]] خواهم گرفت، ای [[احمد بن اسحاق]]، پس از این که مرا به چشم خود دیدی، دنبال دیدن آثار نباش!...<ref>کمال الدین: ص ۳۸۴.</ref> (یعنی زمانی که امامِ حاضرِ تو، [[حضرت]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} مرا به تو معرفی می‌کند دیگر [[حجت]] بر تو تمام است و من [[امام]] [[واجب الاطاعه]] تو خواهم بود و دیگر نباید تردید به خود راه دهی؛ اما [[ائمه]]{{عم}} همواره در [[اثبات امامت]] خود هرگونه راه نفوذ [[شیطان]] را بسته‌اند و در بسیاری موارد معجزاتی را صادر نموده‌اند و باعث [[اطمینان]] [[قلوب]] [[دوستان]] و [[شیعیان]] و گاهی روسیاهی و [[شکست]] [[دشمنان]] شده‌اند).
*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در ضمن [[حدیثی]] مفصل فرمودند: معنی [[بقیة الله]] در [[قرآن]]، حجت‌های الهی‌اند و نام [[مهدی]]{{ع}} است که پس از پایان یافتن مهلت [[جهان]] [[ظهور]] خواهد کرد و [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] می‌نماید آن‌گونه که پر از [[ظلم و جور]] شده است... <ref>{{متن حدیث|حُجَّةُ اللَّهِ، وَ بَقِيَّةُ الْأَنْبِيَاءِ، وَ نُورُ الْأَصْفِيَاءِ، وَ غَوْثُ الْفُقَرَاءِ، وَ خاتَمُ الْأَوْصِياءِ، وَ نُورُ الأَتْقِياءِ، وَ صاحِبُ الْكَرَّةِ البَيْضاءِ}}؛ احتجاج طبرسی: احتجاجات امیرالمؤمنین، شماره ۱۳۷.</ref>. یعنی [[حجت الهی]]، بازمانده [[پیامبران]]، روشنی برگزیدگان، [[پناه]] تهیدستان، آخرین [[وصی پیامبر]]، [[نور]] (وجود) [[پرهیزکاران]]، [[صاحب]] بازگشتی [[نیک]] و روشن.
*زمانی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دنیا]] آمد، جناب [[حکیمه خاتون]] - دختر [[امام جواد]]{{ع}} - [[حضرت مهدی]]{{ع}} را نزد [[امام حسن عسکری]]{{ع}} آورد. [[حضرت]] دست مبارکش را بر روی طفل خود کشید و فرمود: «سخن بگوی ای [[حجة الله]]، بقیة [[انبیاء]]، [[غوث]] فقراء، [[خاتم اوصیاء]]، و [[نور]] اتقیاء و [[صاحب]] کرة بیضاء! آنگاه [[حضرت مهدی]]{{ع}} شهادتین را بر زبان جاری کرد... <ref>ر.ک: ولادت حضرت.</ref>.
*[[امام هادی]]{{ع}} فرمود: پس از من پسرم [[حضرت]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} [[جانشین]] من خواهد بود؛ اما شما چه خواهید کرد، زمانی که [[جانشین]] او به [[امامت]] برسد؟ زیرا نه شخص او را خواهید دید و نه نام او را می‌توانید [[آشکار]] کنید. [[راوی]] پرسید: پس چگونه او را نام ببریم؟! [[حضرت]] فرمود: بگویید [[حجت آل محمد]]{{صل}}.
*البته [[حجت]] نامی است که به تمامی [[امامان]] اطلاق می‌شود، زیرا همه [[ائمه]]{{ع}} [[حجت‌های خداوند]] بر مخلوقاتند. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: همواره [[زمین]] دارای حجتی [[الهی]] است که یا ظاهر است و [[مردم]] اطاعتش نمی‌کند و یا [[غایب]] است و [[انتظار]] او را می‌کشند<ref>غیبت نعمانی: ص ۶۸.</ref>.
*اما این نام درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} ویژگی خاصی یافته که با گفتن این نام، وجود [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] به یاد [[انسان]] می‌آید.
*[[نقش نگین]] آن جناب نیز {{متن حدیث|أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ وَ خَالِصَتُهُ}} است، یعنی "من [[حجت الهی]] و [[برگزیده خداوند]] هستم".
*خادم [[امام حسن عسکری]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[خدمت]] [[حضرت صاحب الزمان]]{{ع}} مشرف شدم.... آن [[حضرت]] به من فرمود: آیا من را می‌شناسی؟ گفتم: آری. [[حضرت]] فرمود: بگو من کیستم؟ گفتم: شما سرور من هستید و پسر مولای من می‌باشید. [[حضرت]] فرمود: منظور من این نبود. گفتم: پس بفرمایید مقصود شما ازین سؤال چیست. [[حضرت]] فرمود: من "من [[خاتم اوصیا]] هستم یعنی پس از من [[امامی]] نخواهد بود. [[خداوند]] به واسطه من [[بلا]] را از [[خویشان]] و [[شیعیان]] من، که [[دین]] مرا برپا می‌دارند برطرف می‌کند"<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۵.</ref>.
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}