Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== توحید در اطاعت == انسان‌ها در برابر یکدیگر برابر و از حقوق واحدی برخوردار بوده و کسی بر دیگری سلطه و برتری ندارد و از این رو نمی‌توان حقوق طبیعی اشخاص را سلب یا تحدید کرد. از اینجا روشن می‌شود که هیچ وجه و مبنایی عقلی وجود ندارد ک...» ایجاد کرد

2025-04-15T09:09:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== توحید در اطاعت == انسان‌ها در برابر یکدیگر برابر و از حقوق واحدی برخوردار بوده و کسی بر دیگری سلطه و برتری ندارد و از این رو نمی‌توان حقوق طبیعی اشخاص را سلب یا تحدید کرد. از اینجا روشن می‌شود که هیچ وجه و مبنایی عقلی وجود ندارد ک...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== [[توحید در اطاعت]] ==
[[انسان‌ها]] در برابر یکدیگر برابر و از [[حقوق]] واحدی برخوردار بوده و کسی بر دیگری [[سلطه]] و [[برتری]] ندارد و از این رو نمی‌توان حقوق طبیعی اشخاص را سلب یا تحدید کرد. از اینجا روشن می‌شود که هیچ وجه و مبنایی [[عقلی]] وجود ندارد که شخص از فرد دیگری به صورت ابتدایی [[تبعیت]] و [[اطاعت]] نماید، مگر اینکه یک [[حق]] و تکلیفی با عنوان عارضی تحقق یابد که توجیه‌گر [[لزوم اطاعت]] باشد.
اما این مسئله در مقایسه [[انسان]] با [[خداوند]] فرق می‌کند، از آنجا که خداوند [[آفریدگار]] و هستی‌بخش انسان و همچنین دارای وصف [[حکمت]] و [[خیرخواهی]] نسبت به کل [[مخلوقات]] و نیز دارای [[علم]] و [[آگاهی]] مطلق از نیازها و راهکارهای [[سعادت انسان]] است، اطاعت و تبعیت مطلق از خداوند برای انسان [[واجب]] و [[ضرورت]] دارد. از اینجا روشن می‌شود که به دلیل نبود این مبنا در غیر خداوند [[وجوب اطاعت]] تنها در خداوند منحصر شده است. از این [[وجوب]] و [[انحصار]] به «توحید در اطاعت» تعبیر می‌شود و مورد تأکید [[قرآن کریم]] قرار گرفته است.

{{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا}}<ref>«هر چه می‌توانید از خداوند پروا کنید و سخن نیوش باشید و فرمان برید» سوره تغابن، آیه ۱۶.</ref>.
{{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره شعراء، آیه ۱۰۸، ۱۲۶، ۱۴۴، ۱۶۳ و ۱۷۹؛ سوره آل عمران، آیه ۵۰؛ سوره زخرف، آیه ۶۳.</ref>.
نکته گفتنی اینکه توحید در اطاعت با وجوب [[اطاعت پیامبران]] و همچنین [[امامان]] منافاتی ندارد؛ چون اطاعت آنان با امر خود خداوند انجام می‌شود و به تعبیری آنچه با [[توحید]] اطاعت ناسازگار است، اطاعت غیر خداوند به صورت هم‌رتبه قرار دادن آن با خداوند است نه اطاعت طولی؛ لذا قرآن کریم به صورت مکرر [[اطاعت از پیامبر]]{{صل}} را در ردیف [[اطاعت خداوند]] بیان کرده است.
{{متن قرآن|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}}<ref>«بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۳۲.</ref>.
{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای [[مؤمنان]]، از [[خداوند]] [[فرمان]] [[برید]] و از [[پیامبر]] و زمامدارانی که از شمایند [[فرمانبرداری]] کنید» [[سوره نساء]]، [[آیه]] ۵۹.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[قرآن و علم کلام (کتاب)|قرآن و علم کلام]]، ص ۳۰۹</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:توحید در اطاعت در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها