Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == تکبیر در لغت به معنای بزرگ دانستن یا به بزرگی یاد کردن خدا با الله اکبرگفتن و تعظیم خدا در مقام عبادت او آمده است. تکبِیرُ را به این جهت تکبیر می‌گویند، که عبادت و شعائر بزرگی است، و به این جهت: {{متن قرآن|وَلِتُكَبِّرُو...» ایجاد کرد

2024-10-13T04:53:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == تکبیر در لغت به معنای بزرگ دانستن یا به بزرگی یاد کردن خدا با الله اکبرگفتن و تعظیم خدا در مقام عبادت او آمده است. تکبِیرُ را به این جهت تکبیر می‌گویند، که عبادت و شعائر بزرگی است، و به این جهت: {{متن قرآن|وَلِتُكَبِّرُو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== مقدمه ==
تکبیر در لغت به معنای بزرگ دانستن یا به بزرگی یاد کردن [[خدا]] با [[الله]] اکبرگفتن و [[تعظیم]] [[خدا]] در مقام [[عبادت]] او آمده است. تکبِیرُ را به این جهت تکبیر می‌گویند، که [[عبادت]] و [[شعائر]] بزرگی است، و به این جهت: {{متن قرآن|وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ}}<ref>«(روزهای روزه گرفتن در) ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستاده‌اند؛ به رهنمودی برای مردم و برهان‌هایی (روشن) از راهنمایی و جدا کردن حقّ از باطل. پس هر کس از شما این ماه را دریافت (و در سفر نبود)، باید (تمام) آن را روزه بگیرد و اگر بیمار یا در سفر بو» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref> {{متن قرآن|وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref> آمده است. (مفردات راغب ص ۶۹۸ ماده [[کبر]]) و در این مدخل منظور آیاتی است که [[پیامبر]] [[مأمور]] به تکبیر شده و تلقین برای استمداد از [[خدا]] در برابر فشارها، تمسخرها و [[مشکلات]] [[امر]] [[رسالت]] و [[توکل]] بر او است.
#{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنْذِرْ * وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ}}<ref>«ای جامه بر خود کشیده!* برخیز و هشدار بده!* و پروردگارت را بزرگ بدار» سوره مدثر، آیه ۱-۳.</ref>.
#{{متن قرآن|وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref>.

== نکات ==
در این دو [[آیه]]:
# [[پیامبر اسلام]] [[مأمور]] به گفتن تکبیر در [[نماز]] گردیده است: {{متن قرآن|وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ}}<ref>«و پروردگارت را بزرگ بدار،» سوره مدثر، آیه ۳.</ref>. در باره تکبیر مذکور [[مفسرین]] دو احتمال داده‌اند که یکی از آنها این است که مقصود گفتن [[الله اکبر]] در [[نماز]] باشد، البته برخی از [[مفسران]] گفته‌اند مراد از امر به تکبیر، [[امر]] به [[نماز]] یا تکبیر در [[نماز]] است. (ر. ک: [[المیزان]] طباطبائی، ج ۲۰، ص ۸۰).
# [[پیامبر]] موظف به [[تعظیم]] و بزرگ شمردن [[خداوند]] است: {{متن قرآن|وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۳۳۲.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:تکبیر در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها