بحث:جنگ حنین در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2026-02-07T08:29:25Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۹:		خط ۹:

	علی{{ع}} با او رویارو و وی را به [[قتل]] رساند و در پی آن به همان اندازه که در [[دل]] مسلمانان [[انگیزه]] به وجود آمد، [[ترس]] و [[بیم]] به دل [[مشرکان]] راه یافت. مسلمانان به [[سپاه]] هوازن و [[هم‌پیمانان]] آنان [[هجوم]] آورده و به [[کشتار]] آنها پرداخته و آنان را به [[اسارت]] گرفتند و علی{{ع}} در این نبرد پیشاپیش سپاه در حرکت بود و به [[تنهایی]] ۴۰ چهل تن از دشمن را به [[هلاکت]] رساند و بدین ترتیب، مسلمانان به [[پیروزی]] دست یافتند<ref>روضه کافی، ص۳۰۸، حدیث ۵۶۶؛ مغازی واقدی، ج۲، ص۸۹۵؛ کشف الغمه، ج۱، ص۲۲۶.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۱۲۶.</ref>		علی{{ع}} با او رویارو و وی را به [[قتل]] رساند و در پی آن به همان اندازه که در [[دل]] مسلمانان [[انگیزه]] به وجود آمد، [[ترس]] و [[بیم]] به دل [[مشرکان]] راه یافت. مسلمانان به [[سپاه]] هوازن و [[هم‌پیمانان]] آنان [[هجوم]] آورده و به [[کشتار]] آنها پرداخته و آنان را به [[اسارت]] گرفتند و علی{{ع}} در این نبرد پیشاپیش سپاه در حرکت بود و به [[تنهایی]] ۴۰ چهل تن از دشمن را به [[هلاکت]] رساند و بدین ترتیب، مسلمانان به [[پیروزی]] دست یافتند<ref>روضه کافی، ص۳۰۸، حدیث ۵۶۶؛ مغازی واقدی، ج۲، ص۸۹۵؛ کشف الغمه، ج۱، ص۲۲۶.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۱۲۶.</ref>

			== جنگ حنین ==
			در پی [[فتح مکه]] قبائل بزرگی که همچنان بر [[شرک]] باقی مانده بودند، از پای گرفتن [[اسلام]] بیمناک شدند. [[قبیله هوازن]] و ثقیف و چند [[قبیله]] دیگر تصمیم گرفتند پیش از آن‌که [[پیغمبر]] و [[مسلمانان]] به سراغ آنان آیند، با حمله‌ای ناگهانی بر مسلمانان در [[مکه]]، ضربه‌ای کاری بر اسلام وارد سازند. این قبیله‌ها به مرکزیت و [[فرماندهی]] قبیله [[هوازن]] - که بیش‌ترین رقم [[کفار]] را در این [[جنگ]] تشکیل می‌دادند - سپاهی بزرگ فراهم آورده، [[جوانی]] به نام [[مالک بن عوف]] را فرمانده خود کردند و راه مکه در پیش گرفتند. [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} از قصد آنان [[آگاه]] شد و همراه ده هزار سپاهی [[مسلمان]]، که برای فتح مکه از [[مدینه]] [[بسیج]] کرده بود و دو هزار تن از تازه مسلمانان مکه به سوی [[دشمن]] حرکت کرد. در این [[غزوه]] نیز علی{{ع}} [[پرچمدار]] پیغمبر اکرم{{صل}} بود.

			مالک بن عوف [[سپاه]] خود را در دره حنین آماده ساخت و آنان را در شکاف صخره‌ها و تنگه‌های حنین پراکنده کرد و دستور داد همگی با هم و یک باره به مسلمانان [[حمله]] کنند. سپیده‌دم، هنگامی که مسلمانان به دره حنین سرازیر شدند، ناگهان دشمن که بر منطقه مسلط بود، بر آنان حمله‌ور شد. با حمله کفار نخست سواران [[بنی‌سلیم]] و سپس [[مردم]] مکه گریختند و پس از آن عموم مسلمانان بی‌آن‌که به چیزی توجه کنند، روی به [[گریز]] نهادند<ref>ر.ک: ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۸۵ -۸۰؛ واقدی، مغازی، ج۳، ص۶۸۷ - ۶۷۶؛ احمد بن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۶۱؛ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۳، ص۷۴ -۷۰؛ ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۱۷۷.</ref>. به نوشته [[یعقوبی]] از مسلمانان تنها ده نفر، و یا به قولی نه نفر از [[بنی‌هاشم]] با پیغمبر باقی ماندند که عبارت بودند از: [[علی بن ابی طالب]]، [[عباس بن عبدالمطلب]]، [[ابوسفیان بن حارث]]، [[ربیعة بن حارث]]، [[عتبه]] و معتب پسران [[ابولهب]]، [[فضل بن عباس]]، [[عبدالله بن زبیر بن عبدالمطلب]] و به روایتی، [[ایمن بن ام ایمن]]<ref>احمد بن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۶۲.</ref>.

			پس از آن‌که [[عباس بن عبدالمطلب]] به [[دستور پیغمبر]] [[اکرم]]{{صل}} [[مسلمانان]] فراری را به [[یاری]] [[رسول خدا]]{{صل}} فراخواند، گریختگان شرمنده شدند و به سوی دره‌ای که در آغاز [[جنگ]] به آن درآمده بودند، بازگشتند و با [[دشمن]] به [[نبرد]] پرداختند.

			[[پرچمدار]] [[مشرکان]] مردی از [[قبیله هوازن]] به نام [[ابوجرول]] بود که سوار بر شتری سرخ مو، در حالی که [[پرچم]] سیاهی را بر نیزه بلندی با خود حمل می‌کرد، پیشاپیش دشمن می‌آمد. [[امیر مؤمنان]]{{ع}} به سوی او رفت و با [[شمشیر]] ضربتی از پشت بر شتر زد و شتر را از پای درآورد. سپس خود را به ابوجرول زد و به یک پهلو او را بر [[زمین]] افکند و با ضربتی کارش را تمام کرد. [[شکست]] دشمن در پی کشته شدن ابوجرول بود. چندی نگذشت که [[دشمنان]] پشت کردند و گریختند. مسلمانان که علی{{ع}} پیشاپیش آنان بود، شمشیر در میان دشمن نهادند تا آنجا که علی{{ع}} به [[تنهایی]] چهل تن را کشت. شکست [[قطعی]] دشمن و [[اسارت]] شماری بسیار از آنان در این هنگام بود<ref>ر.ک: شیخ مفید، الارشاد، ج۱، ص۱۳۰ - ۱۲۶. یعقوبی نیز به کشته شدن پرچمدار مشرکان به دست علی{{ع}} اشاره دارد. (احمد بن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۶۳).</ref>. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است که فرمود: «در [[روز]] حنین چهل تن به دست [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} کشته شد»<ref>ری شهری، محمد، موسوعة الامام علی{{ع}}، ج۱، ص۲۵۷، به نقل از: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۳۷۶؛ اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه، ج۲، ص۸۳.</ref>. همچنین از [[انس بن مالک]] نقل است که گفت: «در روز حنین، علی بن ابی طالب استوارترین [[مردم]] در جنگ پیشاپیش رسول خدا{{صل}} بود»<ref>ری شهری، محمد، موسوعة الامام علی{{ع}}، ج۱، ص۲۵۷، به نقل از: ابویعلی، مسند ابی یعلی، ج۳، ص۴۴۳؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۳، ص۱۴۸.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۸]]، ص ۱۸۹.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Wasity: جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

2023-02-05T07:35:54Z

جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	پس از آن‌که [[خداوند]] با ورود پیامبرش به [[مکه]]، فتح و [[پیروزی]] را نصیب وی ساخت و [[قریش]] در برابر او سر [[تسلیم]] فرود آورده و به فرمانش گردن نهاد، [[قبیله]] «[[هوازن]]» و «ثقیف» با [[همدستی]]، قبل از اینکه [[پیامبر]] متعرض آنان شود، در [[نبرد]] با آن حضرت پیشدستی کردند. رسول خدا{{صل}} پس از اطلاع از این‌ ماجرا، به [[تدارک]] [[سپاه]] پرداخت و [[مسلمانان]] را با تعدادی بالغ بر [[دوازده]] هزار تن، [[بسیج]] و به قصد نبرد با آنان از مکه خارج نمود.		پس از آن‌که [[خداوند]] با ورود پیامبرش به [[مکه]]، فتح و [[پیروزی]] را نصیب وی ساخت و [[قریش]] در برابر او سر [[تسلیم]] فرود آورده و به فرمانش گردن نهاد، [[قبیله]] «[[هوازن]]» و «ثقیف» با [[همدستی]]، قبل از اینکه [[پیامبر]] متعرض آنان شود، در [[نبرد]] با آن حضرت پیشدستی کردند. رسول خدا{{صل}} پس از اطلاع از این‌ ماجرا، به [[تدارک]] [[سپاه]] پرداخت و [[مسلمانان]] را با تعدادی بالغ بر [[دوازده]] هزار تن، [[بسیج]] و به قصد نبرد با آنان از مکه خارج نمود.

	وقتی [[سپاهیان~~]] [[~~اسلام]] به مواضع [[دشمن]] نزدیک شدند [[رسول اکرم]]{{صل}} آنان را به صف کرد و [[پرچم‌ها]] و بیرق‌ها را به [[فرماندهان سپاه]] و سران [[قبایل]] و [[پرچم]] [[مهاجران]] را به علی{{ع}} سپرد<ref>سیره حلبی، ج۳، ص۱۰۶.</ref>، ولی [[هوازن]] با طراحی نقشه‌ای با استفاده از اصل غافلگیری، با [[مسلمانان]] از در [[حیله]] و [[نیرنگ]] درآمدند و در گوشه و کنار یکی از دره‌های تهامه به گونه‌ای موضع گرفتند که راهی برای عبور [[سپاه اسلام]] وجود نداشت.		وقتی [[سپاهیان اسلام]] به مواضع [[دشمن]] نزدیک شدند [[رسول اکرم]]{{صل}} آنان را به صف کرد و [[پرچم‌ها]] و بیرق‌ها را به [[فرماندهان سپاه]] و سران [[قبایل]] و [[پرچم]] [[مهاجران]] را به علی{{ع}} سپرد<ref>سیره حلبی، ج۳، ص۱۰۶.</ref>، ولی [[هوازن]] با طراحی نقشه‌ای با استفاده از اصل غافلگیری، با [[مسلمانان]] از در [[حیله]] و [[نیرنگ]] درآمدند و در گوشه و کنار یکی از دره‌های تهامه به گونه‌ای موضع گرفتند که راهی برای عبور [[سپاه اسلام]] وجود نداشت.
	هنگامی که مسلمانان وارد دره «حنین» شدند دسته‌هایی از قوای هوازن از هرسو غافلگیرانه بر آنها [[حمله]] کردند و [[قبیله]] [[سلیم]] که پیشاپیش مسلمانان در حرکت بود و نیز نیروهای پشت‌سر آنها با [[شکست]] مواجه شدند و [[خداوند]] مسلمانان و دشمنانشان را به خود وانهاد زیرا مسلمانان با [[مشاهده]] کثرت [[جمعیت]] خود، دچار [[غرور]] و [[خودپسندی]] شده و در کنار [[رسول خدا]]{{صل}} جز اندکی از [[بنی هاشم]] و أیمن پسر [[عبید]] کسی باقی نماند<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۴۷؛ اعیان الشیعه أمین، ج۱، ص۲۷۹.</ref>.		هنگامی که مسلمانان وارد دره «حنین» شدند دسته‌هایی از قوای هوازن از هرسو غافلگیرانه بر آنها [[حمله]] کردند و [[قبیله]] [[سلیم]] که پیشاپیش مسلمانان در حرکت بود و نیز نیروهای پشت‌سر آنها با [[شکست]] مواجه شدند و [[خداوند]] مسلمانان و دشمنانشان را به خود وانهاد زیرا مسلمانان با [[مشاهده]] کثرت [[جمعیت]] خود، دچار [[غرور]] و [[خودپسندی]] شده و در کنار [[رسول خدا]]{{صل}} جز اندکی از [[بنی هاشم]] و أیمن پسر [[عبید]] کسی باقی نماند<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۴۷؛ اعیان الشیعه أمین، ج۱، ص۲۷۹.</ref>.

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== در غزوه حنیناین غزوه در شوال سال ۸ هجرت نبوی اتفاق افتاد. پس از آن‌که خداوند با ورود پیامبرش به مکه، فتح و پیروزی را نصیب وی ساخت و قریش در برابر او سر تسلیم فرود آورده و به فرمانش گردن نهاد، قبیله «هوازن» و «ثقیف...» ایجاد کرد

2022-06-15T04:10:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== در غزوه حنین<ref>این غزوه در شوال سال ۸ هجرت نبوی اتفاق افتاد.</ref> پس از آن‌که خداوند با ورود پیامبرش به مکه، فتح و پیروزی را نصیب وی ساخت و قریش در برابر او سر تسلیم فرود آورده و به فرمانش گردن نهاد، قبیله «هوازن» و «ثقیف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
در [[غزوه حنین]]<ref>این غزوه در شوال سال ۸ هجرت نبوی اتفاق افتاد.</ref>
پس از آن‌که [[خداوند]] با ورود پیامبرش به [[مکه]]، فتح و [[پیروزی]] را نصیب وی ساخت و [[قریش]] در برابر او سر [[تسلیم]] فرود آورده و به فرمانش گردن نهاد، [[قبیله]] «[[هوازن]]» و «ثقیف» با [[همدستی]]، قبل از اینکه [[پیامبر]] متعرض آنان شود، در [[نبرد]] با آن حضرت پیشدستی کردند. رسول خدا{{صل}} پس از اطلاع از این‌ ماجرا، به [[تدارک]] [[سپاه]] پرداخت و [[مسلمانان]] را با تعدادی بالغ بر [[دوازده]] هزار تن، [[بسیج]] و به قصد نبرد با آنان از مکه خارج نمود.

وقتی [[سپاهیان]] [[اسلام]] به مواضع [[دشمن]] نزدیک شدند [[رسول اکرم]]{{صل}} آنان را به صف کرد و [[پرچم‌ها]] و بیرق‌ها را به [[فرماندهان سپاه]] و سران [[قبایل]] و [[پرچم]] [[مهاجران]] را به علی{{ع}} سپرد<ref>سیره حلبی، ج۳، ص۱۰۶.</ref>، ولی [[هوازن]] با طراحی نقشه‌ای با استفاده از اصل غافلگیری، با [[مسلمانان]] از در [[حیله]] و [[نیرنگ]] درآمدند و در گوشه و کنار یکی از دره‌های تهامه به گونه‌ای موضع گرفتند که راهی برای عبور [[سپاه اسلام]] وجود نداشت.
هنگامی که مسلمانان وارد دره «حنین» شدند دسته‌هایی از قوای هوازن از هرسو غافلگیرانه بر آنها [[حمله]] کردند و [[قبیله]] [[سلیم]] که پیشاپیش مسلمانان در حرکت بود و نیز نیروهای پشت‌سر آنها با [[شکست]] مواجه شدند و [[خداوند]] مسلمانان و دشمنانشان را به خود وانهاد زیرا مسلمانان با [[مشاهده]] کثرت [[جمعیت]] خود، دچار [[غرور]] و [[خودپسندی]] شده و در کنار [[رسول خدا]]{{صل}} جز اندکی از [[بنی هاشم]] و أیمن پسر [[عبید]] کسی باقی نماند<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۴۷؛ اعیان الشیعه أمین، ج۱، ص۲۷۹.</ref>.

علی{{ع}} در این [[نبرد]] دلاورانه [[مقاومت]] می‌کرد و از [[چپ و راست]] [[شمشیر]] می‌زد و هریک از [[دشمن]] به [[پیامبر]] نزدیک می‌شد او را طعمه شمشیر می‌‌ساخت. [[پایداری]] [[نبی اکرم]]{{صل}} و [[دفاع]] علی{{ع}} و همراهان وی سبب بازگشت [[اعتماد به نفس]] دیگران گشت و بر هوازن [[یورش]] بردند، «ابو جرول» یکی از پهلوانان نامی هوازن که [[پرچم]] این قبیله را به دست داشت، به میدان تاخت و [[مردم]] از دیدن او بیمناک شده و در برابرش پایداری از خود نشان ندادند.

علی{{ع}} با او رویارو و وی را به [[قتل]] رساند و در پی آن به همان اندازه که در [[دل]] مسلمانان [[انگیزه]] به وجود آمد، [[ترس]] و [[بیم]] به دل [[مشرکان]] راه یافت. مسلمانان به [[سپاه]] هوازن و [[هم‌پیمانان]] آنان [[هجوم]] آورده و به [[کشتار]] آنها پرداخته و آنان را به [[اسارت]] گرفتند و علی{{ع}} در این نبرد پیشاپیش سپاه در حرکت بود و به [[تنهایی]] ۴۰ چهل تن از دشمن را به [[هلاکت]] رساند و بدین ترتیب، مسلمانان به [[پیروزی]] دست یافتند<ref>روضه کافی، ص۳۰۸، حدیث ۵۶۶؛ مغازی واقدی، ج۲، ص۸۹۵؛ کشف الغمه، ج۱، ص۲۲۶.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۱۲۶.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}