بحث:جون بن حوی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* جَون، غلام ابوذر */

2025-03-02T09:57:00Z

جَون، غلام ابوذر

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 == جَون، غلام ابوذر ==
 وی، برده سیاهی بود از [[یاران امام حسین]]{{ع}}. وی، [[روز عاشورا]] خواست تا به میدان برود؛ ولی [[امام]]{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به [[خدا]] [[سوگند]]، بویی بد، تباری [[پست]] و رنگی سیاه دارم پس [[بهشت]] را از من دریغ مَدار تا بویم، خوش و تبارم، [[نیکو]] و رویم سپید شود! نه! به خدا سوگند، از شما جدا نمی‌شوم تا این که [[خون]] سیاهم با خون شما، در آمیزد»<ref>{{متن حدیث|وَ اللَّهِ إِنَّ رِيحِي لَمُنْتِنٌ وَ إِنَّ حَسَبِي لَلَئِيمٌ وَ لَوْنِي لَأَسْوَدُ فَتَنَفَّسْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ فَيُطَيَّبَ رِيحِي وَ يُشَرَّفَ‏ حَسَبِي‏ وَ يَبْيَضَّ وَجْهِي لَا وَ اللَّهِ لَا أُفَارِقُكُمْ حَتَّى يَخْتَلِطَ هَذَا الدَّمُ الْأَسْوَدُ مَعَ دِمَائِكُمْ}} (الملهوف، ص۱۶۳؛ مثیر الأحزان، ص۶۳).</ref>. این خدمتگزار راستین [[آل محمد]]{{صل}} نیز جنگید تا به خیل [[شهیدان]] پیوست. در گزارشی آمده که امام{{ع}}، بر سرِ جنازه او ایستاد و برای او، این چنین [[دعا]] کرد: «خداوندا! صورت او را [[نورانی]] و بویش را خوش گردان و او را با [[نیکان]]، [[محشور]] کن و میان او و محمّد و [[خاندان]] محمّد{{صل}}، آشنایی برقرار نما»<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ بَيِّضْ‏ وَجْهَهُ‏ وَ طَيِّبْ رِيحَهُ وَ احْشُرْهُ مَعَ الْأَبْرَارِ وَ عَرِّفْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}} (تسلیة المجالس، ج۲، ص۲۹۳؛ [[بحار الأنوار]]، ج۴۵، ص۲۳).</ref>. از امام [[زین العابدین]]{{ع}}، [[روایت]] شده که پس از ده [[روز]] که [[مردم]]، برای [[دفن]] [[شهدا]] آمدند، از جنازه او بوی مُشک، استشمام می‌شد<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۵۴۰.</ref>.
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Bahmani: /* جَون، غلام ابوذر */

2025-03-02T09:49:35Z

جَون، غلام ابوذر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	== جَون، [[غلام ابوذر]] ==		== جَون، غلام ابوذر ==
	وی، برده سیاهی بود از [[یاران امام حسین]]{{ع}}. وی، [[روز عاشورا]] خواست تا به میدان برود؛ ولی [[امام]]{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به [[خدا]] [[سوگند]]، بویی بد، تباری [[پست]] و رنگی سیاه دارم پس [[بهشت]] را از من دریغ مَدار تا بویم، خوش و تبارم، [[نیکو]] و رویم سپید شود! نه! به خدا سوگند، از شما جدا نمی‌شوم تا این که [[خون]] سیاهم با خون شما، در آمیزد»<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ إِنَّ رِيحِي لَمُنْتِنٌ وَ إِنَّ حَسَبِي لَلَئِيمٌ وَ لَوْنِي لَأَسْوَدُ فَتَنَفَّسْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ فَيُطَيَّبَ رِيحِي وَ يُشَرَّفَ‏ حَسَبِي‏ وَ يَبْيَضَّ وَجْهِي لَا وَ اللَّهِ لَا أُفَارِقُكُمْ حَتَّى يَخْتَلِطَ هَذَا الدَّمُ الْأَسْوَدُ مَعَ دِمَائِكُمْ}} (الملهوف، ص۱۶۳؛ مثیر الأحزان، ص۶۳).</ref>. این خدمتگزار [[راستین]] [[آل محمد]]{{صل}} نیز جنگید تا به خیل [[شهیدان]] پیوست. در گزارشی آمده که امام{{ع}}، بر سرِ جنازه او ایستاد و برای او، این چنین [[دعا]] کرد: «خداوندا! صورت او را [[نورانی]] و بویش را خوش گردان و او را با [[نیکان]]، [[محشور]] کن و میان او و محمّد و [[خاندان]] محمّد{{صل}}، آشنایی برقرار نما»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَيِّضْ‏ وَجْهَهُ‏ وَ طَيِّبْ رِيحَهُ وَ احْشُرْهُ مَعَ الْأَبْرَارِ وَ عَرِّفْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}} (تسلیة المجالس، ج۲، ص۲۹۳؛ [[بحار الأنوار]]، ج۴۵، ص۲۳).</ref>. از امام [[زین العابدین]]{{ع}}، [[روایت]] شده که پس از ده [[روز]] که [[مردم]]، برای [[دفن]] [[شهدا]] آمدند، از جنازه او بوی مُشک، استشمام می‌شد<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۵۴۰.</ref>.		وی، برده سیاهی بود از [[یاران امام حسین]]{{ع}}. وی، [[روز عاشورا]] خواست تا به میدان برود؛ ولی [[امام]]{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به [[خدا]] [[سوگند]]، بویی بد، تباری [[پست]] و رنگی سیاه دارم پس [[بهشت]] را از من دریغ مَدار تا بویم، خوش و تبارم، [[نیکو]] و رویم سپید شود! نه! به خدا سوگند، از شما جدا نمی‌شوم تا این که [[خون]] سیاهم با خون شما، در آمیزد»<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ إِنَّ رِيحِي لَمُنْتِنٌ وَ إِنَّ حَسَبِي لَلَئِيمٌ وَ لَوْنِي لَأَسْوَدُ فَتَنَفَّسْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ فَيُطَيَّبَ رِيحِي وَ يُشَرَّفَ‏ حَسَبِي‏ وَ يَبْيَضَّ وَجْهِي لَا وَ اللَّهِ لَا أُفَارِقُكُمْ حَتَّى يَخْتَلِطَ هَذَا الدَّمُ الْأَسْوَدُ مَعَ دِمَائِكُمْ}} (الملهوف، ص۱۶۳؛ مثیر الأحزان، ص۶۳).</ref>. این خدمتگزار راستین [[آل محمد]]{{صل}} نیز جنگید تا به خیل [[شهیدان]] پیوست. در گزارشی آمده که امام{{ع}}، بر سرِ جنازه او ایستاد و برای او، این چنین [[دعا]] کرد: «خداوندا! صورت او را [[نورانی]] و بویش را خوش گردان و او را با [[نیکان]]، [[محشور]] کن و میان او و محمّد و [[خاندان]] محمّد{{صل}}، آشنایی برقرار نما»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَيِّضْ‏ وَجْهَهُ‏ وَ طَيِّبْ رِيحَهُ وَ احْشُرْهُ مَعَ الْأَبْرَارِ وَ عَرِّفْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}} (تسلیة المجالس، ج۲، ص۲۹۳؛ [[بحار الأنوار]]، ج۴۵، ص۲۳).</ref>. از امام [[زین العابدین]]{{ع}}، [[روایت]] شده که پس از ده [[روز]] که [[مردم]]، برای [[دفن]] [[شهدا]] آمدند، از جنازه او بوی مُشک، استشمام می‌شد<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۵۴۰.</ref>.

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== جَون، غلام ابوذر == وی، برده سیاهی بود از یاران امام حسین{{ع}}. وی، روز عاشورا خواست تا به میدان برود؛ ولی امام{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به خدا سوگند، بویی ب...» ایجاد کرد

2025-03-02T09:49:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== جَون، غلام ابوذر == وی، برده سیاهی بود از یاران امام حسین{{ع}}. وی، روز عاشورا خواست تا به میدان برود؛ ولی امام{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به خدا سوگند، بویی ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== جَون، [[غلام ابوذر]] ==
وی، برده سیاهی بود از [[یاران امام حسین]]{{ع}}. وی، [[روز عاشورا]] خواست تا به میدان برود؛ ولی [[امام]]{{ع}} از وی خواست که از این کار، منصرف شود؛ امّا جَون، ضمن پافشاری برای رفتن به میدان، به امام{{ع}} گفت: «به [[خدا]] [[سوگند]]، بویی بد، تباری [[پست]] و رنگی سیاه دارم پس [[بهشت]] را از من دریغ مَدار تا بویم، خوش و تبارم، [[نیکو]] و رویم سپید شود! نه! به خدا سوگند، از شما جدا نمی‌شوم تا این که [[خون]] سیاهم با خون شما، در آمیزد»<ref>{{متن حدیث|وَ اللَّهِ إِنَّ رِيحِي لَمُنْتِنٌ وَ إِنَّ حَسَبِي لَلَئِيمٌ وَ لَوْنِي لَأَسْوَدُ فَتَنَفَّسْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ فَيُطَيَّبَ رِيحِي وَ يُشَرَّفَ‏ حَسَبِي‏ وَ يَبْيَضَّ وَجْهِي لَا وَ اللَّهِ لَا أُفَارِقُكُمْ حَتَّى يَخْتَلِطَ هَذَا الدَّمُ الْأَسْوَدُ مَعَ دِمَائِكُمْ}} (الملهوف، ص۱۶۳؛ مثیر الأحزان، ص۶۳).</ref>. این خدمتگزار [[راستین]] [[آل محمد]]{{صل}} نیز جنگید تا به خیل [[شهیدان]] پیوست. در گزارشی آمده که امام{{ع}}، بر سرِ جنازه او ایستاد و برای او، این چنین [[دعا]] کرد: «خداوندا! صورت او را [[نورانی]] و بویش را خوش گردان و او را با [[نیکان]]، [[محشور]] کن و میان او و محمّد و [[خاندان]] محمّد{{صل}}، آشنایی برقرار نما»<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ بَيِّضْ‏ وَجْهَهُ‏ وَ طَيِّبْ رِيحَهُ وَ احْشُرْهُ مَعَ الْأَبْرَارِ وَ عَرِّفْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}} (تسلیة المجالس، ج۲، ص۲۹۳؛ [[بحار الأنوار]]، ج۴۵، ص۲۳).</ref>. از امام [[زین العابدین]]{{ع}}، [[روایت]] شده که پس از ده [[روز]] که [[مردم]]، برای [[دفن]] [[شهدا]] آمدند، از جنازه او بوی مُشک، استشمام می‌شد<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۵۴۰.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}