Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==معناشناسی حجت الهی== ===معنای اصطلاحی=== *در ادبیات گفتاری و نوشتاری شیعه،...» ایجاد کرد

2021-01-21T04:44:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==معناشناسی حجت الهی== ===معنای اصطلاحی=== *در ادبیات گفتاری و نوشتاری شیعه،...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==معناشناسی حجت الهی==
===معنای اصطلاحی===
*در [[ادبیات]] گفتاری و نوشتاری [[شیعه]]، [[حجت]] دو مفهوم وصفی‏ هم‏سنگ دارد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۳ - ۱۶۵.</ref>:
#مفهومی وصفی و عام که درباره هر [[دلیل]] و [[برهان الهی]] چون [[پیامبران]] و [[امامان]]{{عم}} یا [[عقل]] به کار برده می‌‏شود و این دلیل همواره در [[زمین]] بر [[انسان]] آشکار است؛ ازاین ‏رو در [[روایت]] [[امام کاظم]]{{ع}} آمده است که فرمود: [[خداوند سبحانه و تعالی]] را بر [[مردم]] دو [[حجّت]] است: یکی ظاهر که آن عبارت است از پیامبران و [[رهبران دینی]] و دیگری [[باطن]] که آن [[عقول]] مردم است<ref> {{متن حدیث|إِنَ‏ لِلَّهِ‏ عَلَى‏ النَّاسِ‏ حُجَّتَيْنِ‏ حُجَّةً ظَاهِرَةً وَ حُجَّةً بَاطِنَةً فَأَمَّا الظَّاهِرَةُ فَالرُّسُلُ‏ وَ الْأَنْبِيَاءُ وَ الْأَئِمَّةُ{{عم}} وَ أَمَّا الْبَاطِنَةُ فَالْعُقُول}}، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۱۵</ref>. پیامبران و اوصیای آنان{{عم}} به این دلیل حجّت نامیده شده‌‏اند که خداوند سبحانه و تعالی به وجود ایشان، بر [[بندگان]] خود [[احتجاج]] کند. آنان همچنین دلیل بر وجود [[خدا]] هستند و گفتار و کردارشان دلیل بر نیاز مردم به [[قانون آسمانی]] است. بر اساس [[روایات]] فراوانی، زمین هرگز از حجّت خالی نیست؛ چنان که از [[امام رضا]]{{ع}} پرسیده شد: آیا زمین از حجّت خالی می‌‏ماند؟ [[امام رضا|حضرت]] فرمود: "اگر زمین از حجّت خالی باشد، اهلش را فرو می‌‏برد"<ref> {{متن حدیث|لَوْ بَقِيَتْ‏ بِغَيْرِ إِمَامٍ‏ لَسَاخَتْ‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۱۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۳ - ۱۶۵.</ref>.
#مفهوم وصفی خاصی که از نگاه شیعه، [[حضرت مهدی]]{{ع}}‏ آخرین [[حجّت الهی]] است؛ ازاین ‏رو به [[حجة بن الحسن العسکری]]{{ع}} [[شهرت]] دارد<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۵، ح ۶ و ج ۹۷، ص ۳۴۳</ref>. [[داوود بن قاسم]] گوید: از [[امام دهم]]{{ع}} شنیدم که فرمود: "[[جانشین]] من، پسرم [[امام حسن عسکری|حسن]] است. شما نسبت به جانشین پس از جانشین من چه حالی خواهید داشت؟ عرض کردم: خداوند سبحانه و تعالی مرا قربانت کند؛ چرا؟ فرمود: برای آنکه شخص او را نمی‌‏توانید ببینید و ذکر او به نام مخصوصش روا نیست. عرض کردم: پس چطور او را یاد کنیم؟ فرمود: بگویید [[حجّت]] از [[خاندان محمد]]{{صل}}"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۰۲، ح ۱۶۹؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۸، ح ۱۳</ref>. در بیشتر [[روایات]]، این [[لقب]] به صورت [[الحجّة من آل محمّد]] به کار رفته است<ref>ر.ک: شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۲۴۵؛ همو، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۴۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۳ - ۱۶۵.</ref>.

==پانویس==
{{پانویس}}

بحث:حجت الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==معناشناسی حجت الهی== ===معنای اصطلاحی=== *در ادبیات گفتاری و نوشتاری شیعه،...» ایجاد کرد