Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == صوفی معروف و نامش "حسین بن منصور حلاج بیضاوی" است. او یکی از مدعیان نیابت و وکالت بوده که در آغاز، خود را رسول امام غایب{{ع}} و وکیل و باب آن حضرت معرفی کرد. از این‌رو علمای علم رجال او را از مدعیان بابیت شمرده‌اندآخر...» ایجاد کرد

2025-02-08T07:13:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == صوفی معروف و نامش "حسین بن منصور حلاج بیضاوی" است. او یکی از مدعیان نیابت و وکالت بوده که در آغاز، خود را رسول امام غایب{{ع}} و وکیل و باب آن حضرت معرفی کرد. از این‌رو علمای علم رجال او را از مدعیان بابیت شمرده‌اند<ref>آخر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== مقدمه ==
[[صوفی]] معروف و نامش "[[حسین بن منصور حلاج بیضاوی]]" است. او یکی از [[مدعیان نیابت]] و [[وکالت]] بوده که در آغاز، خود را [[رسول]] [[امام غایب]]{{ع}} و [[وکیل]] و باب آن حضرت معرفی کرد. از این‌رو علمای علم رجال او را از [[مدعیان بابیت]] شمرده‌اند<ref>آخرین امید، داوود الهامی، ص۱۴۴.</ref>. درباره [[شهر]] و محل تولد او [[اختلاف]] است. [[خراسان]]، [[نیشابور]]، مرو، [[طالقان]]، [[ری]] و کوهستان اقوال مختلفی است که به‌عنوان زادگاهش ذکر شده. ابو ریحان بیرونی درباره [[الحاد]] و [[ارتداد]] او می‌نویسد: [[حلاج]]، ابتدا [[مردم]] را به سوی [[مهدی]] [[دعوت]] می‌کرد و چنان به مردم القا می‌کرد که او از طالقان ظهور خواهد کرد. او را گرفتند و به [[شام]] بردند و یک ماه [[حبس]] کردند، تا اینکه به [[حیله]] خود را [[آزاد]] کرد. او مردی شعبه باز و ساحر بود و با هرکس مجالست می‌کرد، ابتدا با [[اعتقاد]] او [[همراهی]] می‌کرد، پس دعوی [[حلول]] و [[اتّحاد]] نمود و گفت: "[[روح القدس]] در من حلول کرده". خود را به نام خدا معرفی می‌کرد و می‌گفت: من خدای شما هستم. در نامه‌هایی که به [[اصحاب]] خود می‌نوشت، تصریح به خدایی خود می‌کرد. پیروانش را از ذکر [[نام خدا]] بازمی‌داشت و می‌گفت: گفتن [[لا اله الا الله]] ممنوع است<ref>همان، ص۱۵۱.</ref>.

فقهای [[مالکی]] در [[بغداد]]، در [[روزگار]] [[حکومت]] المقتدر، به اتفاق آراء نتیجه گرفتند وی را به این دلائل، به [[قتل]] برسانند: به سبب ادعای الوهیت، به سبب قول به حلول، برای بیان "انا الحق" و اینکه قبول توبه او را [[مشروع]] ندانستند. بالاخره او به دار آویخته شد و سپس جسد او را سوزاندند و سرش را بر چوبی بالای پل بغداد زدند. بدین‌ترتیب او در سال ٣٠٩ به [[جرم]] ادعای [[باطل]] و [[کفر]] و الحاد به قتل رسید. وی از نظر [[شیعه]] مطرود و [[ملعون]] است، هرچند برخی مانند شیخ عطار در "تذکرة الاولیاء" و جامی در "نفحات الانس" [[کرامات]] فراوانی برای او نقل کرده‌اند، که این مطالب به [[درد]] خرقه‌پوشان می‌خورد و قهرمان‌پروری‌های شاعرانه است<ref>همان، ص۱۵۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۸۶.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

بحث:حسین بن منصور حلاج بیضاوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها