بحث:حضرت اسماعیل علیه السلام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2025-11-17T07:41:26Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	[[اعراب]] خود را از [[ذریه]] اسماعیل{{ع}} و عبران را از اخلاف [[اسحاق]] می‌دانند. و نیز می‌گویند که [[حضرت محمد]]{{صل}} از اخلاف قیدار بنی اسماعیل بوده است. احتمالاً [[اعرابی]] که ساکن [[جزیره سینا]]، تا کرانه خلیج فارس بودند، از بنی اسماعیل به شمار می‌آمدند<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول جعفریان، ص۴۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۰۵.</ref>		[[اعراب]] خود را از [[ذریه]] اسماعیل{{ع}} و عبران را از اخلاف [[اسحاق]] می‌دانند. و نیز می‌گویند که [[حضرت محمد]]{{صل}} از اخلاف قیدار بنی اسماعیل بوده است. احتمالاً [[اعرابی]] که ساکن [[جزیره سینا]]، تا کرانه خلیج فارس بودند، از بنی اسماعیل به شمار می‌آمدند<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول جعفریان، ص۴۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۰۵.</ref>

			== ذبح عظیم ==
			[[حضرت ابراهیم]]{{ع}} در [[خواب]] دید باید فرزندش اسماعیل را [[قربانی]] نماید، [[خداوند متعال]] در [[قرآن مجید]] در [[سوره صافات]] فرموده است: {{متن قرآن\|وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به قربانی سترگی او را بازخریدیم» سوره صافات، آیه ۱۰۷.</ref> به [[راستی]] این همان [[آزمایش]] آشکار بود؛ لذا موضوع را با اسماعیل در میان گذاشت و فرمود: ای پسرکم من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدر! آن چه را فرمانت داده‌اند عمل کن که اگر [[خدا]] خواهد مرا از [[صابرین]] خواهی یافت، و چون [[تسلیم]] شدند و او را به پیشانی درانداخت، وی را ندا دادیم که {{متن قرآن\|قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«تو خواب خود را راست شمردی؛ ما بدین‌گونه نکوکاران را پاداش می‌دهیم» سوره صافات، آیه ۱۰۵.</ref> که این امتحانی آشکار بود و او را در ازای ذبیحه‌ای بزرگ باز رهانیدیم.

			[[مفسران شیعه]] و [[اهل سنت]] در این جا گفته‌اند: مراد از {{متن قرآن\|بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}} «قوچ» است و به گفته مرحوم [[علامه طباطبایی]] چون این ذبح به [[امر الهی]] است و به [[خداوند]] نسبت داده می‌شود؛ لذا عظیم نامیده شده و گرنه خود ذبح، فی نفسه عظیم نبوده است. بعضی از مفسران شیعه از جمله ملا [[محسن فیض کاشانی]] در [[تفسیر صافی]]، [[سید هاشم بحرانی]] در [[تفسیر برهان]]، حویزی در [[تفسیر نورالثقلین]] و [[مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]]<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۲۵ و ۲۲۶.</ref> طبق [[حدیثی]] که در [[عیون اخبار الرضا]] از [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] شده است، نقل کرده‌اند که در اینجا مراد از {{متن قرآن\|بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}} قربانی عظیمی بود که [[جانشین]] [[ذبح اسماعیل]] قرار گرفت<ref>عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۰۹.</ref>.

			ترجمه [[حدیث]] از این قرار است: «[[عبدالواحد بن محمد بن عبدوس نیشابوری]]» نقل کرد که: این حدیث را از «[[محمد بن علی بن قتیبه نیشابوری]]» شنیدم که او نیز از «[[فضل بن شاذان]]» شنیده بود که گفت: شنیدم از [[حضرت رضا]]{{ع}} که می‌فرمود: چون خداوند به حضرت ابراهیم{{ع}} دستور داد که به جای [[ذبح اسماعیل]]{{ع}} قوچی که فرستاده بود ذبح کند، ابراهیم{{ع}} در [[دل]] [[آرزو]] کرد: ای کاش فرزندش اسماعیل را به دست خود [[قربانی]] کرده بود و امر به ذبح قوچ به او نشده بود، تا دلش همچون دل پدری که فرزندش را ذبح کرده به درد آید و سزاوار والاترین درجات [[اهل]] [[ثواب]] که در [[مصائب]] [[صبر]] می‌کنند بگردد.

			[[خداوند عزوجل]] به او [[وحی]] کرد که ای ابراهیم! محبوب‌ترین [[خلق]] من نزد تو کیست؟ گفت: یا [[رب]]! هیچ آفریده‌ای از آفریدگانت برای من محبوب‌تر از حبیبت محمد{{صل}} نیست. [[خداوند]] وحی کرد: یا ابراهیم! آیا او عزیزتر است یا خودت؟ پاسخ داد: او عزیزتر است. خداوند پرسید: فرزند او برای تو عزیز است یا فرزند خودت؟ پاسخ داد: فرزند او. فرمود: قربانی شدن فرزند او به [[ظلم]] و ناحق به دست دشمنانش بیشتر دل تو را به درد می‌آورد؛ یا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه [[طاعت]] من؟ پاسخ داد: قربانی شدن او به دست دشمنانش برایم دل‌آزارتر است. خداوند فرمود: ای ابراهیم گروهی که [[گمان]] می‌کنند از [[امت محمد]] هستند، فرزندش حسین را، بعد از او از سر ظلم و [[عدوان]] می‌کشند، همچنان که گوسفندی را بکشند، و با این کار مستوجب [[غضب]] من می‌شوند. ابراهیم از این سخن بی‌تاب شد و دلش به درد آمد و [[اشک]] بر دیدگان آورد. خداوند بار دیگر به او وحی کرد که ای ابراهیم! [[جزع]] تو را بر فرزندت اگر او را کشته بودی با جزعت بر حسین و [[قتل]] او فدیه و معاوضه می‌کنم و برای تو رفیع‌ترین درجاتی که ثواب صبر بر مصائب است قرار می‌دهم<ref>دائرةالمعارف تشیع، ج۸، ص۱۳.</ref>. و این همان است که فرمود: {{متن قرآن\|وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به قربانی سترگی او را بازخریدیم» سوره صافات، آیه ۱۰۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۸.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: /* مقدمه */

2025-11-02T04:42:38Z

مقدمه

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 [[ابراهیم]] در پی خوابی که دید، به [[فرمان خدا]] پسر نوجوانش اسماعیل را به قربانگاه منا برد تا [[ذبح]] کند و چون [[خداوند]]، [[ایمان]] و [[اطاعت]] آن [[پدر]] و پسر را دید، گوسفندی را به جای اسماعیل فرستاد تا [[فدا]] شود. از این رو به [[حضرت اسماعیل]]، [[لقب]] "ذبیح [[الله]]" داده شده است. وی پس از [[پدر]] به [[پیامبری]] رسید. اجداد و [[نیاکان پیامبر اسلام]]، از [[فرزندان]] اسماعیل‌اند. [[قبر]] [[حضرت اسماعیل]] و مادرش [[هاجر]]، در "حِجر اسماعیل" کنار [[کعبه]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۵.</ref>.
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Bahmani در ‏۱ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۷

2025-11-01T10:07:08Z

@@ خط ۴: / خط ۴: @@
 [[ابراهیم]] در پی خوابی که دید، به [[فرمان خدا]] پسر نوجوانش اسماعیل را به قربانگاه منا برد تا [[ذبح]] کند و چون [[خداوند]]، [[ایمان]] و [[اطاعت]] آن [[پدر]] و پسر را دید، گوسفندی را به جای اسماعیل فرستاد تا [[فدا]] شود. از این رو به [[حضرت اسماعیل]]، [[لقب]] "ذبیح [[الله]]" داده شده است. وی پس از [[پدر]] به [[پیامبری]] رسید. اجداد و [[نیاکان پیامبر اسلام]]، از [[فرزندان]] اسماعیل‌اند. [[قبر]] [[حضرت اسماعیل]] و مادرش [[هاجر]]، در "حِجر اسماعیل" کنار [[کعبه]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۵.</ref>.
-== ولادت و نیاکان ==
+== پانویس ==
-== پدر و مادر ==
+{{پانویس}}

Bahmani در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۶

2023-04-21T07:36:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
			== مقدمه ==
			اسماعیل یکی از [[پیامبران الهی]] که در [[قرآن]] از او و حوادث زندگی‌اش یاد شده است. پدرش [[حضرت ابراهیم]] {{ع}} و مادرش "[[هاجر]]" بود. [[ابراهیم]]، آن [[کودک]] خردسال را همراه مادرش از [[فلسطین]] به [[مکه]] آورد و در سرزمین خشک بین کوه [[صفا و مروه]] گذاشت و برگشت. [[هاجر]] در پی [[آب]] برای اسماعیل بود، ولی به [[اعجاز الهی]] از زیر پای اسماعیل چشمه [[زمزم]] جوشید. اسماعیل بزرگ شد، [[مکّه]] به تدریج آباد گشت و در یکی از سفرهای [[ابراهیم]] به [[مکه]]، اسماعیل در بازسازی [[خانه خدا]] ([[کعبه]]) با او [[همکاری]] کرد.

			[[ابراهیم]] در پی خوابی که دید، به [[فرمان خدا]] پسر نوجوانش اسماعیل را به قربانگاه منا برد تا [[ذبح]] کند و چون [[خداوند]]، [[ایمان]] و [[اطاعت]] آن [[پدر]] و پسر را دید، گوسفندی را به جای اسماعیل فرستاد تا [[فدا]] شود. از این رو به [[حضرت اسماعیل]]، [[لقب]] "ذبیح [[الله]]" داده شده است. وی پس از [[پدر]] به [[پیامبری]] رسید. اجداد و [[نیاکان پیامبر اسلام]]، از [[فرزندان]] اسماعیل‌اند. [[قبر]] [[حضرت اسماعیل]] و مادرش [[هاجر]]، در "حِجر اسماعیل" کنار [[کعبه]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۵.</ref>.

	== ولادت و نیاکان ==		== ولادت و نیاکان ==
	== پدر و مادر ==		== پدر و مادر ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== ولادت و نیاکان == == پدر و مادر == == نام و نسب == == کنیه‌ها و القاب == == فرزندان == == شمایل و صفات ظاهری == == صفات و ویژگی‌های شخصیتی == == قوم و محل سکونت == === قوم اسماعیل === == سرگذشت تاریخی == ===ذبح حضرت اسماعیل=== == نبوت و رسالت == == امامت و ولایت == == عل...» ایجاد کرد

2023-04-21T06:22:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== ولادت و نیاکان == == پدر و مادر == == نام و نسب == == کنیه‌ها و القاب == == فرزندان == == شمایل و صفات ظاهری == == صفات و ویژگی‌های شخصیتی == == قوم و محل سکونت == === قوم اسماعیل === == سرگذشت تاریخی == ===ذبح حضرت اسماعیل=== == نبوت و رسالت == == امامت و ولایت == == عل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ولادت و نیاکان ==
== پدر و مادر ==
== نام و نسب ==
== کنیه‌ها و القاب ==
== فرزندان ==
== شمایل و صفات ظاهری ==
== صفات و ویژگی‌های شخصیتی ==
== قوم و محل سکونت ==
=== [[قوم اسماعیل]] ===

== سرگذشت تاریخی ==
===[[ذبح حضرت اسماعیل]]===

== نبوت و رسالت ==
== امامت و ولایت ==
== علم ویژه الهی ==
== عصمت ==
== فضایل و مناقب ==
== سیره ==
== اصحاب ==
== مخالفان و دشمنان ==