بحث:حکومت اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۰

2025-06-17T10:20:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۲۱۴:		خط ۲۱۴:
	* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)		* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)
	{{پایان فهرست اثر}}		{{پایان فهرست اثر}}

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:1379780.jpg\|22px]] [[فاطمه زیوری کبیرنیا\|زیوری کبیرنیا، فاطمه]]، [[بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان (کتاب)\|'''بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

Bahmani: /* مقدمه */

2025-06-17T10:20:25Z

مقدمه

@@ خط ۲۱۴: / خط ۲۱۴: @@
 * - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)
 {{پایان فهرست اثر}}
 == منابع ==

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷

2024-02-28T08:27:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۲۱۴:		خط ۲۱۴:
	* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)		* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)
	{{پایان فهرست اثر}}		{{پایان فهرست اثر}}

			== مقدمه ==
			[[جامعه]] برای ادامه [[حیات]] به [[حکومت]] نیاز دارد و [[اسلام]] برای اداره [[جامعه]] و [[نظام حکومتی]] [[قانون]] قرار داده است و می‌دانیم هرکس که عهده‌دار [[امور جامعه]] شود باید [[امر و نهی]] کند و [[دستور]] دهد و [[مردم]] [[دستورات]] او را [[اجرا]] کنند. به عبارت دیگر باید دارای [[ولایت]] بر [[مردم]] باشد تا بتواند [[فرمان]] بدهد و دیگران نیز [[اطاعت]] کنند و تنها [[رب]] و مالک [[انسان]] دارای یک چنین حقی است و هیچ کس - در هر درجه‌ای که از [[مقام]] مادی یا [[معنوی]] باشد - از این [[حق]] برخوردار نیست و نمی‌تواند به دیگران [[فرمان]] دهد و [[اطاعت]] او نیز بر [[مردم]]، [[واجب]] نیست و [[مردم]] موظف بر انجام [[دستورات]] آنها نیستند.

			پس [[رئیس حکومت]] در [[جامعه اسلامی]] کسی است که [[حق]] [[حکومت]] خود را از [[خدا]] گرفته باشد و [[خدا]] به او اجازه داده باشد که بین [[مردم]] [[حکم]] کند و [[خدا]] به [[پیامبران]] خود چنین اجازه‌ای داده است: {{متن قرآن\|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}}<ref>«ای داود! ما تو را در زمین خلیفه (خویش) کرده‌ایم پس میان مردم به درستی داوری کن و از هوا و هوس پیروی مکن که تو را از راه خداوند گمراه کند؛ به راستی آن کسان که از راه خداوند گمراه گردند» سوره ص، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ}}<ref>«پس میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و به جای آنچه از حق به تو رسیده است از خواسته‌های آنان پیروی مکن» سوره مائده، آیه ۴۸.</ref>.

			این دو [[آیه]] واگذاری [[حکومت]] را به [[داوود]] و به [[پیامبر اسلام]] نشان می‌دهد. در [[آیات]] دیگر نیز این مسأله [[تأیید]] و تأکید شده است. [[مردم]] نیز [[وظیفه]] دارند که از [[پیامبر]] [[اطاعت]] کنند و کسانی که از [[پیامبر]] [[اطاعت]] نکنند و یا در مسائل [[حکومت]] و [[داوری]] نزد دیگران بروند از [[راه خدا]] بدور هستند.

			[[تاریخ]] [[انبیاء الهی]] از جمله [[پیامبر اسلام]] بزرگ‌ترین [[دلیل]] بر این سخن است که [[پیامبران]]، [[حاکمان]] بر [[حق]] [[جامعه]] هستند و آنها [[تشکیل حکومت]] می‌دهند چنان‌که [[پیامبر]] [[اسلام در مدینه]] [[تشکیل حکومت]] داد و خود به اداره آن پرداخت و برای [[جنگ]] و [[جهاد]] [[لشکر]] [[بسیج]] می‌کرد و [[مالیات‌ها]] را جمع‌آوری می‌کرد و به [[اجرای حدود]] و [[قضاوت]] بین افراد می‌پرداخت. پس اولین [[حاکمان]] [[الهی]] [[پیامبران]] هستند که از طرف [[خدا]] برای این کار [[برگزیده]] شده‌اند؛ و اولین [[حکومت]] را در [[تاریخ]] تشکیل داده‌اند.

			در [[اسلام]] [[رئیس حکومت]]، [[پیامبر]] است و در زمان [[پیامبر]] نه‌تنها [[مقام]] [[دینی]] با [[رهبری سیاسی]] یکی بود، بلکه [[رهبری دینی]] پایه و اساس [[رهبری سیاسی]] به شمار می‌رفت. [[مقام]] [[سیاسی]] در [[اسلام]] از آن کسی است که به [[مقام]] "[[وَلایت]]" برسد و "ولی‌ [[الله]]" باشد تا [[شایستگی]] "[[وِلایت]]" را پیدا کند.

			در [[اسلام]] کسی می‌تواند عهده‌دار [[مقام حکومت]] بشود و [[رهبری سیاسی]] را بر عهده بگیرد که به [[مقام]] "[[ولایت]]" رسیده باشد و ولی‌ [[الله]] باشد. لذا پس از [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} دارای این [[مقام]] است از این‌رو [[پیامبر]] {{صل}} درباره او فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلَاهُ}}. "هرکس که من [[سرپرست]] و مولای او هستم [[علی]] {{ع}} [[سرپرست]] و مولای او است".

			این [[مقام]] پس از [[علی]] {{ع}} از آن [[فرزندان]] او که همه "[[اولیاء]] [[الله]]" هستند می‌باشد و [[اطاعت]] و [[فرمانبرداری]] از آنان عین [[اطاعت از خدا]] است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>.

			به همین [[دلیل]] بود که همه [[امامان شیعه]] و [[پیروان]] [[راستین]] آنها هرگاه که شرایط به آنان اجازه می‌داد برای [[تشکیل حکومت اسلامی]] [[اقدام]] می‌کردند. چنان‌که [[علی]] {{ع}} عهده‌دار [[حکومت]] شد و پس از او پسرانش [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}} نیز مدتی این [[مقام]] را عهده‌دار شدند و دیگر [[ائمه]] نیز اگر شرایط به آنها اجازه می‌داد این [[مسؤولیت]] را می‌پذیرفتند چنان‌که در سخنان خود به آن اشاره می‌کردند و خود را [[حاکمان]] بر [[حق الهی]] معرفی مینمودند<ref>ناصر مکارم شیرازی، ولایت در قرآن، ص۲۰۲.</ref>.

			از سال ۲۶۰ه‍.ق که [[امام عسکری]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید فرزندش [[امام مهدی\|حجة بن الحسن]] {{ع}} به [[فرمان خدا]] [[غیبت]] آغاز کرد و دوره جدیدی از [[تاریخ اسلام]] آغاز شد. از ابتدای این دوره تا سال ۳۲۹ که [[دوران غیبت صغری]] نامیده می‌شود چهار نفر از بزرگان [[شیعه]] از طرف [[امام زمان]] به عنوان [[نایب]] [[برگزیده]] شدند که بین [[شیعیان]] و [[امام]] رابطه باشند. این چهار نفر [[عثمان بن سعید]]، [[محمد بن عثمان]]، [[حسین بن روح]] و [[علی بن محمد سمری]] بودند و با درگذشت [[نایب چهارم]] در سال ۳۲۹ به [[فرمان]] [[امام عصر]] {{ع}} دوران [[نیابت خاصه]] پایان یافته اعلام شد و [[دوران غیبت کبری]] شروع گشت که تا [[ظهور امام]] ادامه دارد<ref>محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین و تمام النعمه، تحقیق: علی‌اکبر غفاری، ج۲، ص۵۱۶.</ref>.<ref>[[فاطمه زیوری کبیرنیا\|زیوری کبیرنیا، فاطمه]]، [[بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان (کتاب)\|بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان]]، ص:۱۰۶-۱۰۹.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:1379780.jpg\|22px]] [[فاطمه زیوری کبیرنیا\|زیوری کبیرنیا، فاطمه]]، [[بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان (کتاب)\|'''بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

Bahmani در ‏۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۱

2022-04-07T05:01:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	==الحياة ج۲==		==الحياة ج۲==
	{{فهرست اثر}}		{{فهرست اثر}}
	~~{{ستون-شروع\|3}}~~
	* الباب التاسع: الولاية والحکومة (الفلسفة السياسية)		* الباب التاسع: الولاية والحکومة (الفلسفة السياسية)
	* الفصل ۱: الحکم الديني الالهي		* الفصل ۱: الحکم الديني الالهي
خط ۵۴:		خط ۵۳:
	* ج: تحکيم الصلات العائلية ومايمت اليها		* ج: تحکيم الصلات العائلية ومايمت اليها
	* د: نواح أخرى من الشؤون الانسانية الهامة		* د: نواح أخرى من الشؤون الانسانية الهامة
	{{پایان}}		{{پایان فهرست اثر}}
	~~{{پایان~~}}

	==الحياة ج۷==		==الحياة ج۷==
	{{فهرست اثر}}		{{فهرست اثر}}
	~~{{ستون-شروع\|3}}~~
	* باب هجدهم: ویژگی‌های حکومت‌های صالح		* باب هجدهم: ویژگی‌های حکومت‌های صالح
	* فصل ۱- ویژگی‌های انسانی		* فصل ۱- ویژگی‌های انسانی
خط ۲۱۶:		خط ۲۱۳:
	* تتمیم (۲)		* تتمیم (۲)
	* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)		* - ایجاد ارتباط با فقرا و محرومان (از ویژگی‌های مهم حکومت‌های صالح)
	{{پایان}}		{{پایان فهرست اثر}}
	~~{{پایان~~}}

Wasity: /* جدید */

2021-09-26T12:57:04Z

جدید

نمایش تغییرات

Wasity: /* الحياة ج۲ */

2021-09-26T12:56:38Z

الحياة ج۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۲۶
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	{{پایان}}		{{پایان}}
	{{پایان}}		{{پایان}}

			==جدید==

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «==الحياة ج۲== {{فهرست اثر}} {{ستون-شروع|3}} * الباب التاسع: الولاية والحکومة (الفلس...» ایجاد کرد

2021-09-26T09:06:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==الحياة ج۲== {{فهرست اثر}} {{ستون-شروع|3}} * الباب التاسع: الولاية والحکومة (الفلس...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==الحياة ج۲==
{{فهرست اثر}}
{{ستون-شروع|3}}
* الباب التاسع: الولاية والحکومة (الفلسفة السياسية)
* الفصل ۱: الحکم الديني الالهي
* الفصل ۲: الحاکم الديني الالهي
* الفصل ۳: اهداف الحکومة الدينية
* الفصل ۴: المصالح العامة والحاکم الديني
* الفصل ۵: الحاکم الديني، محور الحق والعدالة والصلاح
* الفصل ۶: السياسة العملية للحاکم الاسلامي
* تذييلان
* ١: الحاکم المسلم کما يراه الامام على بن ابي طالب
* ۲: لاحرمة للحاکم الجائر ولاکرامة
* الفصل ۷: صلة الفلسفة الاعتقادية والفلسفة السياسية
* الفصل ۸: صلة الاعمال الدينية والفلسفة السياسية
* الفصل ۹: الحاکم الديني وتعميم التشريعات السماوية على الأرض
* الفصل ۱۰: ائمة العدل وائمة الجور
* الفصل ۱۱: التحذير عن مؤازرة الحکومات الجائرة
* الفصل ۱۲: الحکومات الجائرة وآثارها
* الفصل ۱۳: الخروج من نور الاسلام إلى ظلمات الحکومة الجائرة والنظام الطاغوتي
* الفصل ۱۴: وجوب رفض الحکومات اللادينية
* تذييلان
* ۱: الالتفاف حول الحاکم الاسلامي
* ۲: آثار متابعة الحاکم الحق والنظام القرآني الصالح
* نظرة إلى الباب
* الباب العاشر: الحاکم الاسلامي، وظائفه من واجباته ومسؤولياته
* الفصل ۱: اختيارات الحاکم الاسلامي وما يجب عليه
* الفصل ۲: الحاکم الاسلامي ومسؤولياته الشخصية
* الفصل ۳: الحاکم الاسلامي وعماله
* أ: اصطفاء العمال والولاة
* ب: الرقابة العامة
* ج: الرقابة الخاصة، على المواقف القضائية و...
* د: الجند واحواله
* الفصل ۴: الحاکم الاسلامي في الحقل الإداري
* أ: الاقتراب من الناس ونفي الاحتجاب عنهم
* ب: الصدق والوفاء بالعهد امام الجماهير
* ج: المساواة امام القانون
* د: الانسانيات المثلي والسعي لترکيزها
* ه: مراعاة حرمة الافراد وآرائهم وشؤونهم و...
* و : قبول النقد ومجانية الاستبداد بالرأي
* الفصلد ۵: واجبات الحاکم الاسلامي في تأمين حوائج المجتمع، وفي سائر المجالات المعيشية والتربوية
* أ: المؤن والارزاق
* ب: الديون
* ج: تادية الحقوق
* د: مکافحة الفقر والقضاء عليه
* ه: مجابهة الاحتکار والرقابة على الاسعار
* و: صيانة حقوق العمال والفلاحين
* ز: الاعمار
* ح: جباية الزکوات والصدقات
* ط: مکافحة الامية والتعليم الاجباري
* الفصل ۶: الحاکم الاسلامي وتحکيم العلاقات الاجتماعية والصلات الدينية
* أ: العمل على تحقيق الاخوة والتواصل والاجتماع
* ب: مجابهة العيث والفساد
* ج: تحکيم الصلات العائلية ومايمت اليها
* د: نواح أخرى من الشؤون الانسانية الهامة
{{پایان}}
{{پایان}}