بحث:دعای ندبه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

2022-12-18T07:40:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	#[[خداوند]] با القای [[رعب]] و [[وحشت]] در [[دل]] [[مستکبران]]، ایشان را [[یاری]] نموده و [[جبرئیل]]، [[میکائیل]] و [[فرشتگان]] ویژه [[الهی]] او را [[همراهی]] می‌‌نمودند<ref>آل عمران: ۱۲۵.</ref>.		#[[خداوند]] با القای [[رعب]] و [[وحشت]] در [[دل]] [[مستکبران]]، ایشان را [[یاری]] نموده و [[جبرئیل]]، [[میکائیل]] و [[فرشتگان]] ویژه [[الهی]] او را [[همراهی]] می‌‌نمودند<ref>آل عمران: ۱۲۵.</ref>.
	#[[دین]] او [[دین]] [[واحد]] جهانی خواهد شد و [[شرق]] و [[غرب]] عالم را فرا خواهد گرفت<ref>توبه: ۳۳ و فتح: ۲۸ و صف: ۹.</ref>.		#[[دین]] او [[دین]] [[واحد]] جهانی خواهد شد و [[شرق]] و [[غرب]] عالم را فرا خواهد گرفت<ref>توبه: ۳۳ و فتح: ۲۸ و صف: ۹.</ref>.
	#[[بهترین]] مکانِ عالَم یعنی [[شهر~~]] [[~~مکه]] و اولین خانه که برای [[عبادت]] [[مردم]] بنا شد یعنی [[کعبه]] معظمه برای او و اهل بیتش، قرار داده شد که مایه [[برکت]] و [[هدایت]] است و در آن نشانه‌های [[الهی]] از جمله [[مقام ابراهیم]] قرار دارد و هر کس در آن وارد شود [[امنیت]] خواهد داشت<ref>بقره: ۱۲۵ و آل عمران: ۹۶ و ۹۷.</ref>.		#[[بهترین]] مکانِ عالَم یعنی [[شهر مکه]] و اولین خانه که برای [[عبادت]] [[مردم]] بنا شد یعنی [[کعبه]] معظمه برای او و اهل بیتش، قرار داده شد که مایه [[برکت]] و [[هدایت]] است و در آن نشانه‌های [[الهی]] از جمله [[مقام ابراهیم]] قرار دارد و هر کس در آن وارد شود [[امنیت]] خواهد داشت<ref>بقره: ۱۲۵ و آل عمران: ۹۶ و ۹۷.</ref>.
	#[[اهل بیت]] طاهرین [[پیامبر خدا]]{{عم}}. {{متن حدیث\| وَ قُلْتَ: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ .... وَ الْمَسْلَكَ إِلَى رِضْوَانِكَ}} در این فراز ار [[دعا]]، [[عصمت اهل بیت]]{{عم}} با ذکر [[آیه]] سی وسوم از سوره احزاب، تاکید می‌‌گردد، سپس [[وظیفه]] [[امت]] در برابر آنان و سرِّ این وظیفه و [[فلسفه]] وجودی آن بیان می‌‌شود<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۱-۹۲.</ref>.		#[[اهل بیت]] طاهرین [[پیامبر خدا]]{{عم}}. {{متن حدیث\| وَ قُلْتَ: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ .... وَ الْمَسْلَكَ إِلَى رِضْوَانِكَ}} در این فراز ار [[دعا]]، [[عصمت اهل بیت]]{{عم}} با ذکر [[آیه]] سی وسوم از سوره احزاب، تاکید می‌‌گردد، سپس [[وظیفه]] [[امت]] در برابر آنان و سرِّ این وظیفه و [[فلسفه]] وجودی آن بیان می‌‌شود<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۱-۹۲.</ref>.
	==پانویس==		==پانویس==
	{{یادآوری پانویس}}		{{یادآوری پانویس}}
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

Bahmani در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۹

2022-12-07T07:49:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~==نویسنده: آقای قاضی زاده==~~
	'''[[دعای ندبه]]''' از دعاهایی است که در صبح [[جمعه]] در استغاثه و ندبه نسبت به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خوانده می‌شود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۵۹.</ref>.		'''[[دعای ندبه]]''' از دعاهایی است که در صبح [[جمعه]] در استغاثه و ندبه نسبت به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خوانده می‌شود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۵۹.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:27Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	۷. سرّ [[مخالفت]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با وجود [[اقرار]] و اعتراف به [[فضائل]] و [[مناقب]] بی‌شمار ایشان ({{متن حدیث\|وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏.... حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِين‏ }}).		۷. سرّ [[مخالفت]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با وجود [[اقرار]] و اعتراف به [[فضائل]] و [[مناقب]] بی‌شمار ایشان ({{متن حدیث\|وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏.... حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِين‏ }}).
	*ترجمه این بخش از [[دعا]]: [[سرزنش]] ملامت کننده او را (از راهش) در [[راه خدا]] (و انجام [[فرمان الهی]]) باز نمی‌داشت و [[خون]] بزرگان [[عرب]] را (که به [[جنگ]] با [[دین خدا]] برخاسته بودند) به [[خاک]] ریخت و دلاورانشان را کشت و با گردن کشان و گرگانشان درافتاد؛ در نتیجه کینه‌هایی از [[جنگ بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] از او به [[دل]] گرفتند و دشمنیش را در [[دل]] خود [[پنهان]] نمودند و به [[جنگ]] و [[مخالفت]] با او بر خاستند تا اینکه با [[پیمان‌شکنان]] (اهل [[جمل]]) و [[زورگویان]] ([[معاویه]] و اصحابش) و خارج شدگان از [[دین]] ([[خوارج]]) جنگید.		*ترجمه این بخش از [[دعا]]: [[سرزنش]] ملامت کننده او را (از راهش) در [[راه خدا]] (و انجام [[فرمان الهی]]) باز نمی‌داشت و [[خون]] بزرگان [[عرب]] را (که به [[جنگ]] با [[دین خدا]] برخاسته بودند) به [[خاک]] ریخت و دلاورانشان را کشت و با گردن کشان و گرگانشان درافتاد؛ در نتیجه کینه‌هایی از [[جنگ بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] از او به [[دل]] گرفتند و دشمنیش را در [[دل]] خود [[پنهان]] نمودند و به [[جنگ]] و [[مخالفت]] با او بر خاستند تا اینکه با [[پیمان‌شکنان]] (اهل [[جمل]]) و [[زورگویان]] ([[معاویه]] و اصحابش) و خارج شدگان از [[دین]] ([[خوارج]]) جنگید.
	*با توجه به [[نظام]] قبیله‌گرایی که در ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]] [[حاکم]] بود، اگر کسی از قبیله‌ای کشته می‌‌شد، همه آن [[قبیله]] بدون توجه به [[حق]] یا [[باطل]] بودن کارِ [[قاتل]]، بر [[دشمنی]] با او متحد و یکپارچه می‌‌شدند<ref>ر.ک: پور سید آقائی، چشمه در بستر، ص۳۲.</ref>.		*با توجه به [[نظام]] قبیله‌گرایی که در [[شبه جزیره عربستان]] [[حاکم]] بود، اگر کسی از قبیله‌ای کشته می‌‌شد، همه آن [[قبیله]] بدون توجه به [[حق]] یا [[باطل]] بودن کارِ [[قاتل]]، بر [[دشمنی]] با او متحد و یکپارچه می‌‌شدند<ref>ر.ک: پور سید آقائی، چشمه در بستر، ص۳۲.</ref>.
	*در [[جنگ احد]] [[سپاه]] هزار نفری [[اسلام]]، [[مدینه]] را به سمت [[احد]] ترک کرد. وقتی [[عبدالله ابی]] [[رئیس قبیله خزرج]] در بین راه بازگشت، سیصد نفر از قبیله‌اش به همراه او برگشتند، با وجود آنکه [[پیامبر]]{{صل}} هنوز در آنجا حضور داشت و [[سپاه]] سه هزار نفری [[دشمن]] به [[جنگ]] با [[مسلمانان]] آمده و [[شهر]] [[مدینه]] در خطر بود.		*در [[جنگ احد]] [[سپاه]] هزار نفری [[اسلام]]، [[مدینه]] را به سمت [[احد]] ترک کرد. وقتی [[عبدالله ابی]] [[رئیس قبیله خزرج]] در بین راه بازگشت، سیصد نفر از قبیله‌اش به همراه او برگشتند، با وجود آنکه [[پیامبر]]{{صل}} هنوز در آنجا حضور داشت و [[سپاه]] سه هزار نفری [[دشمن]] به [[جنگ]] با [[مسلمانان]] آمده و [[شهر]] [[مدینه]] در خطر بود.
	*[[راز]] این که [[خلفا]] هرگز کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] را نکشتند در همین نکته نهفته بود!		*[[راز]] این که [[خلفا]] هرگز کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] را نکشتند در همین نکته نهفته بود!

Wasity: جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

2020-12-24T05:58:03Z

جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	۸. [[انحراف]] [[امت اسلام]] و [[مظلومیت اهل بیت]]{{عم}} ({{متن حدیث\| وَ لَمَّا قَضى‏ نَحْبَهُ، وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ .... أَيْنَ أَعْلَامُ الدِّينِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ}}).		۸. [[انحراف]] [[امت اسلام]] و [[مظلومیت اهل بیت]]{{عم}} ({{متن حدیث\| وَ لَمَّا قَضى‏ نَحْبَهُ، وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ .... أَيْنَ أَعْلَامُ الدِّينِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ}}).
	*[[امت اسلام]] در پی [[حاکمیت]] بیست و پنج ساله [[خلفا]] و دور شدن از حقایق [[دین]]، و [[گرایش]] به [[دنیاطلبی]] و از همه مهم‌تر بی‌بصیرتی، [[قدر]] [[اهل بیت]]{{عم}} را ندانستند و سرانجام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به وسیله شقی‌ترین فرد یعنی [[ابن ملجم مرادی]] به [[شهادت]] رسید.		*[[امت اسلام]] در پی [[حاکمیت]] بیست و پنج ساله [[خلفا]] و دور شدن از حقایق [[دین]]، و [[گرایش]] به [[دنیاطلبی]] و از همه مهم‌تر بی‌بصیرتی، [[قدر]] [[اهل بیت]]{{عم}} را ندانستند و سرانجام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به وسیله شقی‌ترین فرد یعنی [[ابن ملجم مرادی]] به [[شهادت]] رسید.
	*همه این [[دلایل]]، سبب شد تا [[معاویه]]، [[یاران]] اندک [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} را با وعده‌های درهم و [[دینار]] به سوی خود جذب کند و عده [[باقی]] مانده را نیز با شایعه پراکنی و [[دروغ]] و [[نیرنگ]] علیه [[امام]] بشوراند. با کمال [[تأسف]] [[یاران]] [[بی‌بصیرت]] [[امام]] نیز [[فریب]] نیرنگ‌های [[معاویه]] را خوردند و به [[خیمه]] [[امام]] حملهور شدند تا اینکه [[امام]] برای بقای [[حق]] چاره‌ای جز [[صلح]] نیافت<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۱۶، باب ۲۹، ح۲.</ref>.		*همه این [[دلایل]]، سبب شد تا [[معاویه]]، [[یاران]] اندک [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} را با وعده‌های درهم و [[دینار]] به سوی خود جذب کند و عده باقی مانده را نیز با شایعه پراکنی و [[دروغ]] و [[نیرنگ]] علیه [[امام]] بشوراند. با کمال [[تأسف]] [[یاران]] [[بی‌بصیرت]] [[امام]] نیز [[فریب]] نیرنگ‌های [[معاویه]] را خوردند و به [[خیمه]] [[امام]] حملهور شدند تا اینکه [[امام]] برای بقای [[حق]] چاره‌ای جز [[صلح]] نیافت<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۱۶، باب ۲۹، ح۲.</ref>.
	*سرانجام [[بنی امیه]] [[قدرت]] را به طور مطلق در دست گرفت و [[ظلم]] به [[اهل بیت]]{{عم}} را به اوج خود رساند و [[اهل بیت]]{{عم}} را یکی پس از دیگری به [[شهادت]] رساند.		*سرانجام [[بنی امیه]] [[قدرت]] را به طور مطلق در دست گرفت و [[ظلم]] به [[اهل بیت]]{{عم}} را به اوج خود رساند و [[اهل بیت]]{{عم}} را یکی پس از دیگری به [[شهادت]] رساند.
	*پس از آن، [[بنی عباس]] نیز با مکر و [[نیرنگ]] [[قدرت]] را در دست گرفت و در [[ظلم و ستم]] به [[اهل بیت]]{{عم}} آن چه توانست، انجام داد و سرانجام با [[شهادت امام حسن عسکری]]{{ع}} راهی جز [[غیبت]] برای [[خاتم اوصیا]] [[بقیة الله الاعظم]] {{ع}} [[باقی]] نماند.		*پس از آن، [[بنی عباس]] نیز با مکر و [[نیرنگ]] [[قدرت]] را در دست گرفت و در [[ظلم و ستم]] به [[اهل بیت]]{{عم}} آن چه توانست، انجام داد و سرانجام با [[شهادت امام حسن عسکری]]{{ع}} راهی جز [[غیبت]] برای [[خاتم اوصیا]] [[بقیة الله الاعظم]] {{ع}} باقی نماند.
	*'''توجه:''' کسی که این فرازهای [[دعا]] را می‌‌خواند نباید فقط در پی [[خواندن]] و تمام کردن [[دعا]] باشد، بلکه لازم است به ریشه‌های این [[ظلم و ستم]] و از سوی دیگر، سرچشمه [[سستی]] و [[غفلت]] [[مردم]] در [[دفاع]] از [[حریم]] [[اهل بیت]]{{عم}} توجه داشته باشد تا خدای ناکرده درباره "[[حجت]] حیّ" زمان خود، همانند [[مردم مدینه]] و [[کوفه]] [[رفتار]] نکند و به همه این امور توجه کند که:		*'''توجه:''' کسی که این فرازهای [[دعا]] را می‌‌خواند نباید فقط در پی [[خواندن]] و تمام کردن [[دعا]] باشد، بلکه لازم است به ریشه‌های این [[ظلم و ستم]] و از سوی دیگر، سرچشمه [[سستی]] و [[غفلت]] [[مردم]] در [[دفاع]] از [[حریم]] [[اهل بیت]]{{عم}} توجه داشته باشد تا خدای ناکرده درباره "[[حجت]] حیّ" زمان خود، همانند [[مردم مدینه]] و [[کوفه]] [[رفتار]] نکند و به همه این امور توجه کند که:
	:الف ) بدانیم [[اهل بیت]]{{عم}} [[خورشید]] فروزان [[هدایت]] و [[ماه]] تابان سعادت و [[ستاره درخشان]] [[نجات]] هستند. آنان به ما هیچ نیازی ندارند، همان گونه که [[امام زمان]] {{ع}} فرمود: "[[خدا]] با ماست و هیچ نیازی به غیر او نداریم و [[حق]] با ماست، لذا جدایی دیگران از ما، سبب وحشتمان نمی‌شود"<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۲۸۵.</ref>.		:الف ) بدانیم [[اهل بیت]]{{عم}} [[خورشید]] فروزان [[هدایت]] و [[ماه]] تابان سعادت و [[ستاره درخشان]] [[نجات]] هستند. آنان به ما هیچ نیازی ندارند، همان گونه که [[امام زمان]] {{ع}} فرمود: "[[خدا]] با ماست و هیچ نیازی به غیر او نداریم و [[حق]] با ماست، لذا جدایی دیگران از ما، سبب وحشتمان نمی‌شود"<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۲۸۵.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'کف' به 'کف'

2020-11-28T07:07:02Z

جایگزینی متن - 'کف' به 'کف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	*در [[جنگ احد]] [[سپاه]] هزار نفری [[اسلام]]، [[مدینه]] را به سمت [[احد]] ترک کرد. وقتی [[عبدالله ابی]] [[رئیس قبیله خزرج]] در بین راه بازگشت، سیصد نفر از قبیله‌اش به همراه او برگشتند، با وجود آنکه [[پیامبر]]{{صل}} هنوز در آنجا حضور داشت و [[سپاه]] سه هزار نفری [[دشمن]] به [[جنگ]] با [[مسلمانان]] آمده و [[شهر]] [[مدینه]] در خطر بود.		*در [[جنگ احد]] [[سپاه]] هزار نفری [[اسلام]]، [[مدینه]] را به سمت [[احد]] ترک کرد. وقتی [[عبدالله ابی]] [[رئیس قبیله خزرج]] در بین راه بازگشت، سیصد نفر از قبیله‌اش به همراه او برگشتند، با وجود آنکه [[پیامبر]]{{صل}} هنوز در آنجا حضور داشت و [[سپاه]] سه هزار نفری [[دشمن]] به [[جنگ]] با [[مسلمانان]] آمده و [[شهر]] [[مدینه]] در خطر بود.
	*[[راز]] این که [[خلفا]] هرگز کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] را نکشتند در همین نکته نهفته بود!		*[[راز]] این که [[خلفا]] هرگز کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] را نکشتند در همین نکته نهفته بود!
	*اما [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} جز [[خدا]] و انجام [[فرمان الهی]] به چیز دیگری [[فکر]] نمی‌کرد و در [[جنگ‌ها]] دلاورانه و [[جان]] بر [[کف]] با [[دشمنان]] [[خدا]] به [[حکم خدا]] و در [[اطاعت]] و [[پیروی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} می‌‌جنگید؛ بنابراین، در هر قبیله‌ای کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] به [[دست حضرت]] کشته شده بود و از سوی دیگرحسادت برخی به [[فضایل]] بی‌مانند [[حضرت]]، حقد و [[کینه]] آنها را نسبت به [[امام علی]]{{ع}} به دنبال داشت و همین باعث شد تا در پی [[انتقام]] برآیند<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۷.</ref>.		*اما [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} جز [[خدا]] و انجام [[فرمان الهی]] به چیز دیگری [[فکر]] نمی‌کرد و در [[جنگ‌ها]] دلاورانه و [[جان]] بر کف با [[دشمنان]] [[خدا]] به [[حکم خدا]] و در [[اطاعت]] و [[پیروی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} می‌‌جنگید؛ بنابراین، در هر قبیله‌ای کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] به [[دست حضرت]] کشته شده بود و از سوی دیگرحسادت برخی به [[فضایل]] بی‌مانند [[حضرت]]، حقد و [[کینه]] آنها را نسبت به [[امام علی]]{{ع}} به دنبال داشت و همین باعث شد تا در پی [[انتقام]] برآیند<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۷.</ref>.
	۸. [[انحراف]] [[امت اسلام]] و [[مظلومیت اهل بیت]]{{عم}} ({{متن حدیث\| وَ لَمَّا قَضى‏ نَحْبَهُ، وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ .... أَيْنَ أَعْلَامُ الدِّينِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ}}).		۸. [[انحراف]] [[امت اسلام]] و [[مظلومیت اهل بیت]]{{عم}} ({{متن حدیث\| وَ لَمَّا قَضى‏ نَحْبَهُ، وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ .... أَيْنَ أَعْلَامُ الدِّينِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ}}).
	*[[امت اسلام]] در پی [[حاکمیت]] بیست و پنج ساله [[خلفا]] و دور شدن از حقایق [[دین]]، و [[گرایش]] به [[دنیاطلبی]] و از همه مهم‌تر بی‌بصیرتی، [[قدر]] [[اهل بیت]]{{عم}} را ندانستند و سرانجام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به وسیله شقی‌ترین فرد یعنی [[ابن ملجم مرادی]] به [[شهادت]] رسید.		*[[امت اسلام]] در پی [[حاکمیت]] بیست و پنج ساله [[خلفا]] و دور شدن از حقایق [[دین]]، و [[گرایش]] به [[دنیاطلبی]] و از همه مهم‌تر بی‌بصیرتی، [[قدر]] [[اهل بیت]]{{عم}} را ندانستند و سرانجام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به وسیله شقی‌ترین فرد یعنی [[ابن ملجم مرادی]] به [[شهادت]] رسید.

Wasity: جایگزینی متن - ' ]]' به ' [['

2020-07-06T19:20:12Z

جایگزینی متن - ' ]]' به ' [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	*دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن\| إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن\| عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمی‌گیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آن‌ها، عصمتشان را تأیید نمی‌کند.		*دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن\| إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن\| عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمی‌گیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آن‌ها، عصمتشان را تأیید نمی‌کند.
	*نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر می‌‌برد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] می‌‌دهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر می‌‌گردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است<ref>{{متن حدیث\| لَا وَایْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَهَ تَکُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنْ الدَّهْرِ ثُمَّ یُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَی أَبِیهَا وَقَوْمِهَا أَهْلُ بَیْتِهِ أَصْلُهُ وَعَصَبَتُهُ الَّذِینَ حُرِمُوا الصَّدَقَهَ بَعْدَهُ }}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>.<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>.		*نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر می‌‌برد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] می‌‌دهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر می‌‌گردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است<ref>{{متن حدیث\| لَا وَایْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَهَ تَکُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنْ الدَّهْرِ ثُمَّ یُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَی أَبِیهَا وَقَوْمِهَا أَهْلُ بَیْتِهِ أَصْلُهُ وَعَصَبَتُهُ الَّذِینَ حُرِمُوا الصَّدَقَهَ بَعْدَهُ }}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>.<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>.
	*[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل الصحابه]] [[باب ]][[فضائل اهل بیت النبی]] از [[عایشه]] [[نقل]] می‌‌کند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه: ۳۳.</ref><ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۶، ح۲۴۲۴.</ref>.		*[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل الصحابه]] [[باب]] [[فضائل اهل بیت النبی]] از [[عایشه]] [[نقل]] می‌‌کند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه: ۳۳.</ref><ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۶، ح۲۴۲۴.</ref>.
	*همچنین در همین کتاب در [[باب ]][[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص ]] [[نقل]] می‌‌کند که به [[معاویه]] گفت: وقتی [[آیه]] {{متن قرآن\| فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي‏ }}<ref>صحیح مسلم، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.		*همچنین در همین کتاب در [[باب]] [[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص ]] [[نقل]] می‌‌کند که به [[معاویه]] گفت: وقتی [[آیه]] {{متن قرآن\| فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي‏ }}<ref>صحیح مسلم، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.
	*[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] می‌‌کند که وقتی این [[آیه]] در خانه‌ [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود:تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث\| أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ }}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>.		*[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] می‌‌کند که وقتی این [[آیه]] در خانه‌ [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود:تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث\| أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ }}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>.
	*در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونه‌ای از ده‌ها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.		*در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونه‌ای از ده‌ها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'کشتی هدایت' به 'کشتی هدایت'

2020-05-12T14:53:15Z

جایگزینی متن - 'کشتی هدایت' به 'کشتی هدایت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۲۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	۲. [[سپاس]] به درگاه [[الهی]] برای [[نعمت]] بزرگ [[وحی]] و [[نبوت]] و [[ولایت]] و [[امامت]] {{متن حدیث\| اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْد... وَ الْوَسِيلَةَ إِلَى رِضْوَانِك‏}}.		۲. [[سپاس]] به درگاه [[الهی]] برای [[نعمت]] بزرگ [[وحی]] و [[نبوت]] و [[ولایت]] و [[امامت]] {{متن حدیث\| اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْد... وَ الْوَسِيلَةَ إِلَى رِضْوَانِك‏}}.
	*[[انسان]] در [[نیکوترین]] [[سرشت]]<ref>تین: ۴.</ref> توسط احسن الخالقین آفریده شد<ref>مؤمنون: ۱۴. </ref> و استعداد بالقوه‌ای در وجود او قرار داده شد که می‌‌تواند به اعلی علیین پر بکشد و [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[دنیا]] و عقبا را نصیب خود نماید<ref>توبه: ۲۰.</ref>. لازمه این امر، وجود انسان‌هایی [[برگزیده]] است که خود در اوج و قله این راه باشند و از همه هواها و تعلقات آزاد بوده و از هرگونه آلودگی، [[پاک]] و دارای [[مقام عصمت]] باشند تا بتوانند سکان‌ [[کشتی~~]] [[~~هدایت]] را به دست بگیرند و برای سالکان الی [[الله]] الگوی کاملی باشند.[[خداوند]] در این باره می‌‌فرماید: "به اینها بگو اگر [[ملائکه]] (مثل [[آدمیان]]) در [[زمین]] راه می‌‌رفتند و سکونت داشتند، ما از [[آسمان]] ملکی را فرود می‌‌آوردیم که [[رسول]] باشد"<ref>اسراء: ۹۵.</ref>.		*[[انسان]] در [[نیکوترین]] [[سرشت]]<ref>تین: ۴.</ref> توسط احسن الخالقین آفریده شد<ref>مؤمنون: ۱۴. </ref> و استعداد بالقوه‌ای در وجود او قرار داده شد که می‌‌تواند به اعلی علیین پر بکشد و [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[دنیا]] و عقبا را نصیب خود نماید<ref>توبه: ۲۰.</ref>. لازمه این امر، وجود انسان‌هایی [[برگزیده]] است که خود در اوج و قله این راه باشند و از همه هواها و تعلقات آزاد بوده و از هرگونه آلودگی، [[پاک]] و دارای [[مقام عصمت]] باشند تا بتوانند سکان‌ [[کشتی هدایت]] را به دست بگیرند و برای سالکان الی [[الله]] الگوی کاملی باشند.[[خداوند]] در این باره می‌‌فرماید: "به اینها بگو اگر [[ملائکه]] (مثل [[آدمیان]]) در [[زمین]] راه می‌‌رفتند و سکونت داشتند، ما از [[آسمان]] ملکی را فرود می‌‌آوردیم که [[رسول]] باشد"<ref>اسراء: ۹۵.</ref>.
	*یعنی اگر [[فرشتگان]] نیز در روی [[زمین]] ساکن می‌‌شدند، حتماً لازم بود از سوی [[خداوند]] هادیانی برای آنان فرستاده شود و رابطه بین [[زمین]] و [[آسمان]] و عالم [[غیب و شهود]] پیوسته برقرار باشد. در بیان مرحوم [[علامه طباطبایی]]، قید {{متن حدیث\| الارض }} بیانگر این [[ضرورت]] است<ref>طباطبائی، المیزان، ج۱۳، ص۲۰۵.</ref>.		*یعنی اگر [[فرشتگان]] نیز در روی [[زمین]] ساکن می‌‌شدند، حتماً لازم بود از سوی [[خداوند]] هادیانی برای آنان فرستاده شود و رابطه بین [[زمین]] و [[آسمان]] و عالم [[غیب و شهود]] پیوسته برقرار باشد. در بیان مرحوم [[علامه طباطبایی]]، قید {{متن حدیث\| الارض }} بیانگر این [[ضرورت]] است<ref>طباطبائی، المیزان، ج۱۳، ص۲۰۵.</ref>.
	*در فرازهای ابتدایی این [[دعا]]، ویژگی این [[اولیای الهی]] به ویژه [[زهد]] و بی‌رغبت بودن به مادیات، و [[علت]] این [[گزینش]] و [[اصطفاء]] که همان [[وفای به عهد]] و پیمانی است که با خدای خود بسته‌اند بیان شده و بر این نکته تاکید می‌‌گردد که این [[حجت‌های الهی]]، واسطه درگاه [[خداوند]] و راه رسیدن به [[رضایت]] و [[خشنودی]] [[حق تعالی]] هستند<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۸۷-۸۹.</ref>.		*در فرازهای ابتدایی این [[دعا]]، ویژگی این [[اولیای الهی]] به ویژه [[زهد]] و بی‌رغبت بودن به مادیات، و [[علت]] این [[گزینش]] و [[اصطفاء]] که همان [[وفای به عهد]] و پیمانی است که با خدای خود بسته‌اند بیان شده و بر این نکته تاکید می‌‌گردد که این [[حجت‌های الهی]]، واسطه درگاه [[خداوند]] و راه رسیدن به [[رضایت]] و [[خشنودی]] [[حق تعالی]] هستند<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۸۷-۸۹.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیدگان الهی' به 'برگزیدگان الهی'

2020-05-08T17:55:59Z

جایگزینی متن - 'برگزیدگان الهی' به 'برگزیدگان الهی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۱۱۸:		خط ۱۱۸:
	===ویژگی‌های [[پیامبر خدا]] در این فراز از [[دعا]]===		===ویژگی‌های [[پیامبر خدا]] در این فراز از [[دعا]]===
	*{{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏،... وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً}}		*{{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏،... وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً}}
	#حبیب و [[برگزیده خداوند]]، [[سید]] و سرور همه مخلوقات، [[برگزیده]] از میان ~~برگزیدگان~~ [[الهی]]، با فضیلت‌ترین شخصیتی که از سوی [[خداوند]] [[انتخاب]] شده، گرامی‌ترین کسی که [[خداوند]] به او [[اعتماد]] نموده، و مقدم بر همه [[پیامبران الهی]].		#حبیب و [[برگزیده خداوند]]، [[سید]] و سرور همه مخلوقات، [[برگزیده]] از میان [[برگزیدگان الهی]]، با فضیلت‌ترین شخصیتی که از سوی [[خداوند]] [[انتخاب]] شده، گرامی‌ترین کسی که [[خداوند]] به او [[اعتماد]] نموده، و مقدم بر همه [[پیامبران الهی]].
	#به سوی [[جن]] و انس فرستاده شده است و [[ولایت]] همه عالم از سوی [[خداوند]] به ایشان عطا شده است.		#به سوی [[جن]] و انس فرستاده شده است و [[ولایت]] همه عالم از سوی [[خداوند]] به ایشان عطا شده است.
	#مرکب بُراق<ref>عروسی حویزی، نور الثقلین، ج۳، ص۱۰۰.</ref>. در [[اختیار]] او قرار داده شده و به [[معراج]] برده شده است<ref>اسراء: ۱.</ref>.		#مرکب بُراق<ref>عروسی حویزی، نور الثقلین، ج۳، ص۱۰۰.</ref>. در [[اختیار]] او قرار داده شده و به [[معراج]] برده شده است<ref>اسراء: ۱.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'صحاح سته' به 'صحاح سته'

2020-05-08T11:13:56Z

جایگزینی متن - 'صحاح سته' به 'صحاح سته'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	۶. [[ولایت]] و [[امامت]] [[امیر المؤمنین]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فضائل]] و [[مناقب]] ایشان		۶. [[ولایت]] و [[امامت]] [[امیر المؤمنین]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فضائل]] و [[مناقب]] ایشان
	({{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِيا... وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ، يَتْبَعُ أَشْقَى الْأَوَّلِينَ، لَمْ يُمْتَثَلْ أَمْرُ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي الْهَادِينَ بَعْدَ الْهَادِين‏ }}). در این فراز با اشاره به [[سنت الهی]] در [[آیه]] ۷ از [[سوره]] رعد بر اساس وجود "[[هادی]]" در هر زمان<ref>خداوند متعال در این آیه شریفه می‌‌فرماید: {{متن قرآن\| إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هاد }} بنابر آن چه که در آیه ۳۵ سوره یونس آمده است، این «هادی» باید ویژگی عصمت را داشته باشد (ر.ک: المیزان، ج۱، ص۲۷۴، ادامه آیه ۱۲۴ سوره بقره) و بر اساس روایات زیادی که در منابع اهل سنت نیز آمده، مراد از «هادی» علی بن ابی طالب{{ع}} است. (ر.ک: قافله سالار، ص۵۱).</ref>، [[ماجرای غدیر]] [[خم]] تاکید شده است که [[پیامبر خدا]]{{صل}} در جمع خیل [[عظیم]] [[حجاج]] فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاه‏}}<ref>سنن ابن ماجه، کتاب المقدمه، باب فضل علی بن ابی طالب؛ سنن ترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب علی بن ابی طالب.</ref>، سپس در [[حق]] او [[دعا]] کرد و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: خدایا! [[دوست]] دار هر که را که او را [[دوست]] دارد و [[دشمن]] دار هر که را که با او [[دشمنی]] کند و [[یاری]] نما هر آن کس که او را [[یاری]] نماید و [[خوار]] گردان هر کس را که او را [[خوار]] گرداند. در ادامه [[دعا]]، بیش از سی منقبت از [[مناقب]] [[حضرت علی]]{{ع}} بیان شده است که هیچ کس در این [[مناقب]] شریک و همتای او نیست و قریب به اتفاق این [[فضائل]] در [[صحاح]] ~~سته~~ [[اهل سنت]] آمده است}}<ref>ر.ک: صحیح بخاری، کتاب المناقب باب مناقب علی بن ابی طالب با بیش از ۸ حدیث؛ صحیح مسلم، کتاب فضائل الصحابه، باب فضائل علی بن ابی طالب، با بیش از ۹ حدیث؛ سنن ترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب علی بن ابی طالب{{ع}} با بیش از ۲۷ حدیث؛ سنن ابن ماجه، کتاب المقدمه، باب فضل علی بن ابی طالب، با بیش از ۹ حدیث.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۵-۹۶.</ref>.		({{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِيا... وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ، يَتْبَعُ أَشْقَى الْأَوَّلِينَ، لَمْ يُمْتَثَلْ أَمْرُ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي الْهَادِينَ بَعْدَ الْهَادِين‏ }}). در این فراز با اشاره به [[سنت الهی]] در [[آیه]] ۷ از [[سوره]] رعد بر اساس وجود "[[هادی]]" در هر زمان<ref>خداوند متعال در این آیه شریفه می‌‌فرماید: {{متن قرآن\| إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هاد }} بنابر آن چه که در آیه ۳۵ سوره یونس آمده است، این «هادی» باید ویژگی عصمت را داشته باشد (ر.ک: المیزان، ج۱، ص۲۷۴، ادامه آیه ۱۲۴ سوره بقره) و بر اساس روایات زیادی که در منابع اهل سنت نیز آمده، مراد از «هادی» علی بن ابی طالب{{ع}} است. (ر.ک: قافله سالار، ص۵۱).</ref>، [[ماجرای غدیر]] [[خم]] تاکید شده است که [[پیامبر خدا]]{{صل}} در جمع خیل [[عظیم]] [[حجاج]] فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاه‏}}<ref>سنن ابن ماجه، کتاب المقدمه، باب فضل علی بن ابی طالب؛ سنن ترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب علی بن ابی طالب.</ref>، سپس در [[حق]] او [[دعا]] کرد و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: خدایا! [[دوست]] دار هر که را که او را [[دوست]] دارد و [[دشمن]] دار هر که را که با او [[دشمنی]] کند و [[یاری]] نما هر آن کس که او را [[یاری]] نماید و [[خوار]] گردان هر کس را که او را [[خوار]] گرداند. در ادامه [[دعا]]، بیش از سی منقبت از [[مناقب]] [[حضرت علی]]{{ع}} بیان شده است که هیچ کس در این [[مناقب]] شریک و همتای او نیست و قریب به اتفاق این [[فضائل]] در [[صحاح سته]] [[اهل سنت]] آمده است}}<ref>ر.ک: صحیح بخاری، کتاب المناقب باب مناقب علی بن ابی طالب با بیش از ۸ حدیث؛ صحیح مسلم، کتاب فضائل الصحابه، باب فضائل علی بن ابی طالب، با بیش از ۹ حدیث؛ سنن ترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب علی بن ابی طالب{{ع}} با بیش از ۲۷ حدیث؛ سنن ابن ماجه، کتاب المقدمه، باب فضل علی بن ابی طالب، با بیش از ۹ حدیث.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۵-۹۶.</ref>.

	۷. سرّ [[مخالفت]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با وجود [[اقرار]] و اعتراف به [[فضائل]] و [[مناقب]] بی‌شمار ایشان ({{متن حدیث\|وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏.... حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِين‏ }}).		۷. سرّ [[مخالفت]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با وجود [[اقرار]] و اعتراف به [[فضائل]] و [[مناقب]] بی‌شمار ایشان ({{متن حدیث\|وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏.... حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِين‏ }}).

Bahmani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۳

2020-04-13T05:53:51Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	*دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن\| إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن\| عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمی‌گیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آن‌ها، عصمتشان را تأیید نمی‌کند.		*دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن\| إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن\| عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمی‌گیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آن‌ها، عصمتشان را تأیید نمی‌کند.
	*نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر می‌‌برد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] می‌‌دهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر می‌‌گردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است<ref>{{متن حدیث\| لَا وَایْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَهَ تَکُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنْ الدَّهْرِ ثُمَّ یُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَی أَبِیهَا وَقَوْمِهَا أَهْلُ بَیْتِهِ أَصْلُهُ وَعَصَبَتُهُ الَّذِینَ حُرِمُوا الصَّدَقَهَ بَعْدَهُ }}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>.<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>.		*نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر می‌‌برد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] می‌‌دهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر می‌‌گردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است<ref>{{متن حدیث\| لَا وَایْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَهَ تَکُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنْ الدَّهْرِ ثُمَّ یُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَی أَبِیهَا وَقَوْمِهَا أَهْلُ بَیْتِهِ أَصْلُهُ وَعَصَبَتُهُ الَّذِینَ حُرِمُوا الصَّدَقَهَ بَعْدَهُ }}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>.<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>.
	*[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل الصحابه]] [[باب ]][[فضائل اهل بیت النبی]] از [[عایشه]] [[نقل]] می‌‌کند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه: ۳۳.</ref><ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۶، ح۲۴۲۴.</ref>.		*[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل الصحابه]] [[باب]] [[فضائل اهل بیت النبی]] از [[عایشه]] [[نقل]] می‌‌کند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه: ۳۳.</ref><ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۶، ح۲۴۲۴.</ref>.
	*همچنین در همین کتاب در [[باب ]][[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص ]] [[نقل]] می‌‌کند که به [[معاویه]] گفت: وقتی [[آیه]] {{متن قرآن\| فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي‏ }}<ref>صحیح مسلم، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.		*همچنین در همین کتاب در [[باب]] [[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص ]] [[نقل]] می‌‌کند که به [[معاویه]] گفت: وقتی [[آیه]] {{متن قرآن\| فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي‏ }}<ref>صحیح مسلم، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref><ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.
	*[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] می‌‌کند که وقتی این [[آیه]] در خانه‌ [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود:تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث\| أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ }}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>.		*[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] می‌‌کند که وقتی این [[آیه]] در خانه‌ [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود:تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث\| أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ }}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>.
	*در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونه‌ای از ده‌ها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.		*در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونه‌ای از ده‌ها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۴.</ref>.