https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB%3A%D8%B1%D9%88%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86 2026-04-26T02:09:38Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB:%D8%B1%D9%88%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86&diff=1271608&oldid=prev 2023-11-21T06:27:03Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== <a href="/wiki/%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87" title="سوره">سوره</a> سی از <a href="/wiki/%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF" class="mw-redirect" title="قرآن مجید">قرآن مجید</a> با این <a href="/wiki/%D8%A2%DB%8C%D8%A7%D8%AA" class="mw-redirect" title="آیات">آیات</a> شروع می‌شود {{متن قرآن|الم * غُلِبَتِ الرُّومُ * فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ * فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>==مقدمه==<br /> [[سوره]] سی از [[قرآن مجید]] با این [[آیات]] شروع می‌شود {{متن قرآن|الم * غُلِبَتِ الرُّومُ * فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ * فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ}}&lt;ref&gt;«الم * رومیان شکست خوردند * در نزدیک‌ترین سرزمین و آنان پس از شکستشان به زودی پیروز می‌گردند * در چند سال؛ کار گذشته و آینده با خداوند است و در آن روز مؤمنان شاد می‌شوند * به یاری خداوند که هر کس را بخواهد یاری می‌رساند و او پیروزمند بخشاینده است» سوره روم، آیه ۲-۵.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> [[اصحاب]] قرائت و [[تفسیر]] در طرز قرائت غلبت الروم [[اختلاف]] دارند. اکثر [[مفسرین]] فعل را به صیغه مجهول خوانده‌اند و برخی از مفسرین فعل را به صیغه معلوم قرائت کرده‌اند و [[محمد بن جریر طبری]] هر دو [[روایت]] را نقل کرده است.<br /> <br /> [[ترجمه]] [[آیات کریمه]] چنین است: «[[رومیان]] در نزدیک‌ترین [[زمین]] (مراد [[شام]] است) مغلوب شدند یا رومیان در نزدیک‌ترین زمین [[غلبه]] یافتند. ایشان پس از مغلوبیت خود در مدت چند سال که از سه سال کمتر و از ده سال بیشتر نباشد غالب خواهند شد و بنابر قرائت دوم، ایشان پس از این غلبه و [[پیروزی]] که به دست آورده‌اند در خلال چند سال مغلوب خواهند گردید. همیشه [[حکم]] و [[مشیت]] از آن [[خدا]] است خواه پیش از این حادثه باشد یا پس از چنین حادثه مهم. در آن [[روز]] که رومیان غالب یا مغلوب شوند [[مؤمنین]] از پیروزی خدا داده شادمان خواهند شد. خدا هر کس را که بخواهد [[یاری]] می‌دهد و همواره خدا [[پیروز]] و [[مهربان]] است». مراد از [[روم]] در [[آیه شریفه]] [[دولت]] روم شرقی یعنی امپراطوری بیزانس است که بر شام و [[فلسطین]] [[تسلط]] داشته که در بعضی از [[قبایل]] [[جزیرة العرب]] هم [[نفوذ]] و قدرتی بهم رسانیده بود.<br /> <br /> اکثر مفسرین برآنند که چون رومیان مغلوب پارسیان شدند [[مشرکین]]، شاد گردیدند و گفتند [[رومیان]] که [[اهل کتاب]] بودند مغلوب [[مجوسیان]] شدند همچنین [[عرب]] [[مشرک]] هم بر [[مسلمانان]] [[پیروز]] خواهد شد. از این رو برای [[تسلیت]] خاطر مسلمانان [[سوره روم]] نازل گردید.<br /> <br /> همه [[مفسرین]] معتقدند که [[سورۀ روم]] در [[مکه]] نازل شده منتهی بعدی گفته‌اند که خبر [[شکست روم]] در [[سال دوم بعثت]] به [[عربستان]] رسیده و بنابراین، سورۀ روم در همان سال نازل شده است.<br /> <br /> به [[عقیده]] عده دیگر، سورۀ روم در [[سال هشتم بعثت]] نازل گردیده برخی از مستشرقین می‌گویند از نظر سبک نمی‌توان سورۀ روم را ردیف سور دو [[سال اول بعثت]] جای داد و چون شکست روم به طوریکه بعدا ذکر خواهد شد بین ششصد و پنج تا ششصد و ده اتفاق افتاده اگر سورۀ روم از جمله سور اولیه نباشد نمی‌توان گفت که در این [[آیات]] به مغلوبیت رومیان اشاره شده است. به علاوه در صورتی که سوره روم حاکی از شکست روم باشد اشکال دیگری پیش می‌آید به این ترتیب که [[غلبه]] [[روم]] بر پارسیان میان سال‌های ۶۲۲ تا ۶۲۷ بوده است و مدت [[موعود]] در [[قرآن]] کمی از «بضع سنین» بیشتر می‌شود. مخصوصا اگر مغلوبیت نهائی منظور باشد، از [[زمان]] شکست روم تا غلبۀ [[قطعی]] روم بر [[ایران]] بیش از ۱۸ سال فاصله دارد.<br /> <br /> بنا بر [[دلایل]] فوق می‌بایست سوره روم ناظر به غلبه روم بر ایران باشد در این صورت، سورۀ روم از جمله سور مکی نخواهد بود و می‌بایست در حدود سال ۶۲۸ یعنی سال [[هجرت]] نازل شده باشد و در نتیجه، مغلوبیت روم حادثه موعود [[قرآنی]] است که در سال ۶۳۶ میلادی، [[سال چهاردهم هجری]] یعنی هشت سال پس از [[تاریخ]] [[نزول]] سوره روم اتفاق افتاده است.<br /> <br /> مؤید این نظر روایتی است در کافی از [[حضرت باقر]] که ملامحسن [[فیض]] آن را در [[تفسیر صافی]] نقل کرده است. به موجب آن [[حدیث]]، حضرت [[پیغمبر]] [[پادشاه روم]] و [[پادشاه ایران]] را به [[دین]] خود [[دعوت]] فرمود. [[پادشاه روم]] فرستاده [[پیغمبر]] را با [[احترام]] تمام پذیرفت ولی [[پادشاه ایران]] [[نامه]] پیغمبر را پاره کرد و این [[آیات]] حاکی است از مغلوب و منکوب شدن [[ایرانیان]] به دست [[مسلمانان]].<br /> <br /> اگر چه [[حدیث]] مرقوم معلوم نمی‌کند قسمت اول [[آیه]] ناظر به [[غلبه]] [[روم]] یا به مغلوبیت روم باشد معهذا مؤید این است که [[سورۀ روم]] در [[مدینه]] نازل شده چه [[پیغمبر اکرم]] در مدینه از [[پادشاهان]] ممالک مجاور برای قبول [[دین اسلام]] دعوت فرموده است.&lt;ref&gt;[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص340-342.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> {{منابع}}<br /> # [[پرونده:IM010214.jpg|22px]] [[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|&#039;&#039;&#039;اعلام قرآن&#039;&#039;&#039;]]<br /> {{پایان منابع}}</div>

Msadeq