بحث:سنت در لغت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* سنت */

2024-06-15T09:13:27Z

سنت

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 از نظر لغت نیز می‌توان گفت سیره و سنت به یک معنا آمده و آن عبارت است از روش و طریقه پیموده شده. تفاوتی که میان سیره و سنت در اصطلاح فقهی - اصولی وجود دارد این است که [[سنت]]، بر اقوال و [[افعال]] و تقریر اطلاق می‌شود، در حالی که [[سیره]] تنها بر افعال اطلاق می‌شود. البته به کیفیت و هیئت قول نیز سیره اطلاق می‌شود؛ مثلاً اگر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[مقام]] [[سخن گفتن]] [[متین]] یا [[فصیح]] سخن می‌گفتند، می‌گوییم [[سیره قولی]] آن حضرت چنین بود و این غیر از خودِ قول و سخن است؛ چون در اینجا با هیئت و چگونگی سخن گفتن [[پیامبر]]{{صل}} ـ که سخن گفتن هم خود نوعی فعل است ـ سروکار داریم<ref>[[سید علی حسینی‌زاده|حسینی‌زاده]] و [[محمد داوودی|داوودی]]، [[سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت (کتاب)|سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت]]، ص ۹.</ref>.
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== سنت == سنّت در لغت به معنای صورت، طریقه و سیره آمده استابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ذیل ماده سنن. و در اصطلاح، به معانی متفاوتی به کار رفته است. نزد مورخان، «سنّت» به معنای شرح حال، تاریخ زندگی و تولد رسول خدا{{صل}}، شرح [[غزوات]...» ایجاد کرد

2024-06-15T09:08:24Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== سنت == سنّت در لغت به معنای صورت، طریقه و سیره آمده است<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ذیل ماده سنن.</ref> و در اصطلاح، به معانی متفاوتی به کار رفته است. نزد مورخان، «سنّت» به معنای شرح حال، تاریخ زندگی و تولد رسول خدا{{صل}}، شرح [[غزوات]...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== سنت ==
سنّت در لغت به معنای صورت، طریقه و سیره آمده است<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ذیل ماده سنن.</ref> و در اصطلاح، به معانی متفاوتی به کار رفته است. نزد مورخان، «سنّت» به معنای شرح حال، [[تاریخ]] [[زندگی]] و تولد رسول خدا{{صل}}، شرح [[غزوات]]، تاریخ زندگی [[فرزندان]] و [[خاندان]] و [[یاران]] آن حضرت و مانند اینهاست<ref>طباطبایی، محمدحسین، سنن النبی{{صل}}، ص۱۵.</ref>.

در اصطلاح اصولیان و [[فقیهان]]، سنّت عبارت از اقوال، [[افعال]] و [[تقریر معصوم]] است که البته از نظر [[عامه]]، تنها [[پیامبر]]{{صل}} و از نظر [[شیعه]]، [[ائمه اطهار]]{{عم}} را نیز شامل می‌شود. در اصطلاح دیگر [[فقهی]] - [[حدیثی]]، سنت عبارت است از [[احکام]] [[مستحب]] در مقابل احکام چهارگانه دیگر ([[واجب]]، [[حرام]]، [[مکروه]] و [[مباح]])<ref>طباطبایی، محمدحسین، سنن النبی{{صل}}، ص۱۵.</ref>.

در [[احادیث]] نیز گاهی سنت به معنای دیگری به کار رفته و آن کلیه مقرراتی است که از جانب [[رسول خدا]]{{صل}} معیّن شده است؛ مانند تعداد رکعت‌های نمازهای واجب، کیفیت [[طلاق]]، تشهد، قرائت و مانند اینها<ref>طباطبایی، محمدحسین، سنن النبی{{صل}}، ص۱۵.</ref>.

از معانی بسیار رایج سنت و در عین حال دور از موضوع بحث، راه و رسم زندگی و قوانینی است که دست کم در چندین [[نسل]] باقی مانده باشد در [[عربستان]] قدیم به سنت به این معنا، بسیار اهمیت می‌دادند و به آن [[احترام]] می‌گذاشتند. با توجه به معانی‌ای که از سنّت بیان شد می‌توان گفت در [[عرف]] مورخان، سیره و سنّت به یک معناست و آن شرح حال و تاریخ [[زندگی پیامبر]]{{صل}} (از نظر سنّیان) و [[ائمه]]{{عم}} (از نظر شیعه) است؛ اما در سایر حوزه‌ها اصطلاح سیره و سنت متفاوت است.

از نظر لغت نیز می‌توان گفت سیره و سنت به یک معنا آمده و آن عبارت است از روش و طریقه پیموده شده. تفاوتی که میان سیره و سنت در اصطلاح فقهی - اصولی وجود دارد این است که [[سنت]]، بر اقوال و [[افعال]] و تقریر اطلاق می‌شود، در حالی که [[سیره]] تنها بر افعال اطلاق می‌شود. البته به کیفیت و هیئت قول نیز سیره اطلاق می‌شود؛ مثلاً اگر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[مقام]] [[سخن گفتن]] [[متین]] یا [[فصیح]] سخن می‌گفتند، می‌گوییم [[سیره قولی]] آن حضرت چنین بود و این غیر از خودِ قول و سخن است؛ چون در اینجا با هیئت و چگونگی سخن گفتن [[پیامبر]]{{صل}} ـ که سخن گفتن هم خود نوعی فعل است ـ سروکار داریم<ref>[[سید علی حسینی‌زاده|حسینی‌زاده]] و [[محمد داوودی|داوودی]]، [[سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت (کتاب)|سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت]]، ص ۹.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}