بحث:صاحب السیف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹

2023-03-05T07:59:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۵:		خط ۵:

	گفتنی است این [[لقب]]، همانند بسیاری از [[القاب]] دیگر [[حضرت مهدی]] {{ع}}، اختصاص به آن [[حضرت]] ندارد و بقیه [[ائمه]] {{عم}} نیز به این عنوان، ملقب بوده‌اند. در این‌باره [[حکم]] بن ابی نعیم گوید: در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام باقر]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]] نذر کرده و به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کنم، از [[مدینه]] بیرون نروم تا زمانی که بدانم شما [[قائم آل محمد]] {{صل}} هستید یا نه؟ [[حضرت]] هیچ پاسخی به من نفرمود. من سی روز در [[مدینه]] بودم، سپس در بین راهی به من برخورد کرد و فرمود: ای [[حکم]]! تو هنوز اینجایی؟ گفتم آری، من نذر خود را به شما عرض کردم و شما مرا [[امر و نهی]] نکرده و پاسخی نفرمودید. فرمود: فردا صبح زود به منزل من بیا. فردا خدمتش رفتم، فرمود: مطلبت را بپرس. عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]]، نذر کرده و [[روزه]] و صدقه‌ای برای [[خدا]] به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کردم، از [[مدینه]] بیرون نروم؛ جز آنکه بدانم آیا شما [[قائم آل محمد]] هستید یا نه؟ اگر شما هستید، ملازم خدمتتان باشم و اگر نیستید، در روی [[زمین]] بگردم و در طلب معاش برآیم. فرمود: ای [[حکم]]! همه ما [[قائم]] به امر [[خدا]] هستیم. عرض کردم: شما [[مهدی]] هستی؟ فرمود: همه ما به سوی [[خدا]] [[هدایت]] می‌کنیم. عرض کردم: شما [[صاحب]] شمشیری؟ فرمود: همه ما [[صاحب]] [[شمشیر]] و [[وارث]] شمشیریم ([[شمشیر]] [[پیغمبر]] به ما به [[ارث]] رسیده و همراه ما است). عرض کردم: شما هستید آن‌که [[دشمنان]] [[خدا]] را می‌کشد و [[دوستان]] [[خدا]] به وسیله او [[عزیز]] می‌شود و [[دین خدا]] آشکار می‌گردد؟ فرمود: ای [[حکم]]! چگونه من او باشم، در صورتی که به ۴۵ سالگی رسیده‌ام؛ حال آنکه [[صاحب]] این امر از من به دوران شیرخوارگی نزدیک‌تر و هنگام سواری چالاک‌تر است"<ref>کافی، ج ۱، ص ۵۳۶، ح ۱.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۶، ۲۲۷.</ref>.		گفتنی است این [[لقب]]، همانند بسیاری از [[القاب]] دیگر [[حضرت مهدی]] {{ع}}، اختصاص به آن [[حضرت]] ندارد و بقیه [[ائمه]] {{عم}} نیز به این عنوان، ملقب بوده‌اند. در این‌باره [[حکم]] بن ابی نعیم گوید: در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام باقر]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]] نذر کرده و به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کنم، از [[مدینه]] بیرون نروم تا زمانی که بدانم شما [[قائم آل محمد]] {{صل}} هستید یا نه؟ [[حضرت]] هیچ پاسخی به من نفرمود. من سی روز در [[مدینه]] بودم، سپس در بین راهی به من برخورد کرد و فرمود: ای [[حکم]]! تو هنوز اینجایی؟ گفتم آری، من نذر خود را به شما عرض کردم و شما مرا [[امر و نهی]] نکرده و پاسخی نفرمودید. فرمود: فردا صبح زود به منزل من بیا. فردا خدمتش رفتم، فرمود: مطلبت را بپرس. عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]]، نذر کرده و [[روزه]] و صدقه‌ای برای [[خدا]] به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کردم، از [[مدینه]] بیرون نروم؛ جز آنکه بدانم آیا شما [[قائم آل محمد]] هستید یا نه؟ اگر شما هستید، ملازم خدمتتان باشم و اگر نیستید، در روی [[زمین]] بگردم و در طلب معاش برآیم. فرمود: ای [[حکم]]! همه ما [[قائم]] به امر [[خدا]] هستیم. عرض کردم: شما [[مهدی]] هستی؟ فرمود: همه ما به سوی [[خدا]] [[هدایت]] می‌کنیم. عرض کردم: شما [[صاحب]] شمشیری؟ فرمود: همه ما [[صاحب]] [[شمشیر]] و [[وارث]] شمشیریم ([[شمشیر]] [[پیغمبر]] به ما به [[ارث]] رسیده و همراه ما است). عرض کردم: شما هستید آن‌که [[دشمنان]] [[خدا]] را می‌کشد و [[دوستان]] [[خدا]] به وسیله او [[عزیز]] می‌شود و [[دین خدا]] آشکار می‌گردد؟ فرمود: ای [[حکم]]! چگونه من او باشم، در صورتی که به ۴۵ سالگی رسیده‌ام؛ حال آنکه [[صاحب]] این امر از من به دوران شیرخوارگی نزدیک‌تر و هنگام سواری چالاک‌تر است"<ref>کافی، ج ۱، ص ۵۳۶، ح ۱.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۶، ۲۲۷.</ref>.

			== صاحب السیف در فرهنگنامه آخرالزمان ==
			* صاحب السیف به معنی دارنده [[شمشیر]] است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: همه ما یکی پس از دیگری "[[قائم]]" و برپادارنده [[امر الهی]] هستیم و این تا زمانی که "دارنده [[شمشیر]]" [[قیام]] کند ادامه خواهد داشت. زمانی که "[[صاحب]] [[شمشیر]]" آمد، امر و دستوری غیر از آنچه از قبل بوده است خواهد آورد (زیرا سایر [[ائمه]] {{عم}} در زمان [[امامت]] خود [[مأمور]] به [[صبر]] کردن و [[تقیه]] نمودن شده بودند، اما [[حضرت قائم]] {{ع}} [[مأمور]] به [[جهاد]] و براندازی [[ستم]] خواهد بود)<ref>اصول کافی: ج ۱، ص ۵۳۶.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== صاحب السیف در درسنامه == یکی از القاب حضرت مهدی {{ع}}- که در پاره‌ای از روایات معصومین {{عم}} به آن اشاره شده- "صاحب السیف" (صاحب شمشیر) است. درباره سلاح حضرت مهدی {{ع}} هنگام ظهور، صراحتی وجود ندارد؛ ولی ممکن است، این‌گونه روایات ر...» ایجاد کرد

2023-03-05T07:59:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== صاحب السیف در درسنامه == یکی از القاب حضرت مهدی {{ع}}- که در پاره‌ای از روایات معصومین {{عم}} به آن اشاره شده- "صاحب السیف" (صاحب شمشیر) است. درباره سلاح حضرت مهدی {{ع}} هنگام ظهور، صراحتی وجود ندارد؛ ولی ممکن است، این‌گونه روایات ر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== صاحب السیف در درسنامه ==
یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}}- که در پاره‌ای از [[روایات معصومین]] {{عم}} به آن اشاره شده- "صاحب السیف" ([[صاحب]] [[شمشیر]]) است. درباره [[سلاح]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[هنگام ظهور]]، صراحتی وجود ندارد؛ ولی ممکن است، این‌گونه [[روایات]] را حمل بر ظاهر کرد؛ یعنی، آن [[حضرت]] با همان سلاح‌های متداول عصر [[بعثت]] [[پیامبر]] {{صل}} [[ظهور]] خواهد فرمود. در این صورت "صاحب السیف" در معنای حقیقی خود به کار می‌رود؛ اگرچه در مقابل می‌توان آن را کنایه از "[[صاحب]] القدرة و العظمة" دانست و "[[سیف]]" را در اینجا به معنای ابزار [[غلبه]] و [[قدرت]] معنا کرد.

در کتاب [[الکافی (کتاب)|الکافی]] [[نقل]] شده است: وقتی از [[امام صادق]] {{ع}} درباره [[قائم]] {{ع}} پرسیده شد، آن‌ [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث|"كُلُّنَا قَائِمٌ بِأَمْرِ اَللَّهِ وَاحِدٌ بَعْدَ وَاحِدٍ حَتَّى يَجِيءَ صَاحِبُ اَلسَّيْفِ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُ اَلسَّيْفِ جَاءَ بِأَمْرٍ غَيْرِ اَلَّذِي كَانَ"}}<ref>کافی، ج ۱، ص ۵۳۶، ح ۲.</ref>؛ "همه ما [[قائم]] به امر خداییم؛ یکی پس از دیگری تا زمانی که [[صاحب]] [[شمشیر]] بیاید. چون [[صاحب]] [[شمشیر]] آمد، امر و دستوری غیر از آنچه بوده، می‌آورد (پدرانش [[مأمور]] به [[تقیه]] و [[صبر]] بودند و او [[مأمور]] به [[جهاد]] و برانداختن [[ظلم]] است)".

گفتنی است این [[لقب]]، همانند بسیاری از [[القاب]] دیگر [[حضرت مهدی]] {{ع}}، اختصاص به آن [[حضرت]] ندارد و بقیه [[ائمه]] {{عم}} نیز به این عنوان، ملقب بوده‌اند. در این‌باره [[حکم]] بن ابی نعیم گوید: در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام باقر]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]] نذر کرده و به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کنم، از [[مدینه]] بیرون نروم تا زمانی که بدانم شما [[قائم آل محمد]] {{صل}} هستید یا نه؟ [[حضرت]] هیچ پاسخی به من نفرمود. من سی روز در [[مدینه]] بودم، سپس در بین راهی به من برخورد کرد و فرمود: ای [[حکم]]! تو هنوز اینجایی؟ گفتم آری، من نذر خود را به شما عرض کردم و شما مرا [[امر و نهی]] نکرده و پاسخی نفرمودید. فرمود: فردا صبح زود به منزل من بیا. فردا خدمتش رفتم، فرمود: مطلبت را بپرس. عرض کردم: من بین [[رکن و مقام]]، نذر کرده و [[روزه]] و صدقه‌ای برای [[خدا]] به عهده گرفته‌ام که اگر شما را [[ملاقات]] کردم، از [[مدینه]] بیرون نروم؛ جز آنکه بدانم آیا شما [[قائم آل محمد]] هستید یا نه؟ اگر شما هستید، ملازم خدمتتان باشم و اگر نیستید، در روی [[زمین]] بگردم و در طلب معاش برآیم. فرمود: ای [[حکم]]! همه ما [[قائم]] به امر [[خدا]] هستیم. عرض کردم: شما [[مهدی]] هستی؟ فرمود: همه ما به سوی [[خدا]] [[هدایت]] می‌کنیم. عرض کردم: شما [[صاحب]] شمشیری؟ فرمود: همه ما [[صاحب]] [[شمشیر]] و [[وارث]] شمشیریم ([[شمشیر]] [[پیغمبر]] به ما به [[ارث]] رسیده و همراه ما است). عرض کردم: شما هستید آن‌که [[دشمنان]] [[خدا]] را می‌کشد و [[دوستان]] [[خدا]] به وسیله او [[عزیز]] می‌شود و [[دین خدا]] آشکار می‌گردد؟ فرمود: ای [[حکم]]! چگونه من او باشم، در صورتی که به ۴۵ سالگی رسیده‌ام؛ حال آنکه [[صاحب]] این امر از من به دوران شیرخوارگی نزدیک‌تر و هنگام سواری چالاک‌تر است"<ref>کافی، ج ۱، ص ۵۳۶، ح ۱.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۶، ۲۲۷.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}