بحث:صفا و مروه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-11-02T05:28:10Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۸
خط ۹:		خط ۹:

	بنا به گفته برخی از نویسندگان؛ سعی از [[صفا]] آغاز می‌شود و صفا در جانب جنوبی مایل به [[شرق]] در ۱۳۰ متری [[کعبه]] واقع است. «[[کوه]] ابوقبیس مشرف بر صفاست، امروزه به علت ساختمان‌های بلند ساخته شده بر فراز آن، گوشه‌هایی از کوه داخل مسجدالحرام دیده می‌شود»<ref>محمد الیاس عبدالغنی؛ راهنمای حج و عمره، ج۲، ص۴.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۸.</ref>		بنا به گفته برخی از نویسندگان؛ سعی از [[صفا]] آغاز می‌شود و صفا در جانب جنوبی مایل به [[شرق]] در ۱۳۰ متری [[کعبه]] واقع است. «[[کوه]] ابوقبیس مشرف بر صفاست، امروزه به علت ساختمان‌های بلند ساخته شده بر فراز آن، گوشه‌هایی از کوه داخل مسجدالحرام دیده می‌شود»<ref>محمد الیاس عبدالغنی؛ راهنمای حج و عمره، ج۲، ص۴.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۸.</ref>

			==المَروَه==
			مروه کوهی است در [[مکه]] روبروی [[صفا]]، دیگر [[کوه]] این [[شهر]].<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۱۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۶.</ref> این کوه که کوهی مایل به سرخی توصیف شده است،<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۶.</ref> در برخی اقوال، تپه‌ای ملایم معرفی شده در وسط [[شهر مکه]] که شهر از هر سو آن را احاطه کرده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۶.</ref> اما «ذوالمروه» مکان دیگری است و آن، ناحیه‌ای است از نواحی [[مدینه]] و یا روستایی است از روستاهای [[وادی القری]].<ref>ر. ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۶.</ref> این مکان در برخی منابع، موضعی بین خشب و وادی القری معرفی شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۶.</ref> این روستای وسیع، متعلق به [[قبیله جهینه]] بوده و در فاصله ۸ بردی مدینه قرار دارد.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۱۸.</ref> بعضی از متأخران، نام ذوالمروه را برگرفته از سنگریزه سفید برجسته از نوع [[مرو]] که در این منطقه بسیار است، دانسته در توصیف و تحدید موقعیت این مکان، ذوالمروه را در دشت سیلابی «[[وادی]] الجزل» گفته‌اند در حدود سیصد کیلومتری شمال مدینه، که هنوز هم به این نام معروف است.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۹۰.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: /* سعی مابین صفا و مروه */

2024-11-02T05:26:52Z

سعی مابین صفا و مروه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۳:		خط ۳:

	==سعی مابین [[صفا و مروه]]==		==سعی مابین [[صفا و مروه]]==
	مهم‌ترین [[مناسک حج]]، [[طواف]] گرد خانه [[کعبه]] است. عمل دوم از مناسک حج عبارت است از هروله کردن یعنی هفت بار بین [[صفا و مروه]] (که نام دو [[کوه]] کوتاه است) و در جنب [[مکه]] واقع شده اندلی لی می‌‌کنند این عمل به یاد [[هاجر]] و طفلش اسماعیل است که بعد از [[تولد]] فرزند، هفت بار در [[طلب]] جرعه‌ای آب آن مسافت را شتابان رفته و باز آمده است<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref> هاجر فاصله میان دو کوه صفا و مروه را که حدود ۵/ ۷۷۶ ذراع برابر یا ۵/۳۷۷ متر بوده، هفت بار در جستجوی آب طی کرد<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۳۴.</ref> البته شاید از گفتار [[جان]] بی‌ناس در سطور بالا این طور برداشت شود که [[حاجیان]] تمام طول صفا و مروه را هروله می‌کنند اما باید دانست «قسمتی از این مسیر را که امروزه با چراغ سبز روش است با [[اضطراب]] شدیدی که ناشی از [[نگرانی]] نسبت به فرزند خود بود، سریع‌تر پیمود و در اصطلاح «هروله» کرد».<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>		مهم‌ترین [[مناسک حج]]، [[طواف]] گرد خانه [[کعبه]] است. عمل دوم از مناسک حج عبارت است از هروله کردن یعنی هفت بار بین [[صفا و مروه]] (که نام دو [[کوه]] کوتاه است) و در جنب [[مکه]] واقع شده اندلی لی می‌‌کنند این عمل به یاد [[هاجر]] و طفلش اسماعیل است که بعد از [[تولد]] فرزند، هفت بار در [[طلب]] جرعه‌ای آب آن مسافت را شتابان رفته و باز آمده است<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref> هاجر فاصله میان دو کوه صفا و مروه را که حدود ۵/ ۷۷۶ ذراع برابر یا ۵/۳۷۷ متر بوده، هفت بار در جستجوی آب طی کرد<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۳۴.</ref> البته شاید از گفتار [[جان]] بی‌ناس در سطور بالا این طور برداشت شود که [[حاجیان]] تمام طول صفا و مروه را هروله می‌کنند اما باید دانست «قسمتی از این مسیر را که امروزه با چراغ سبز روش است با [[اضطراب]] شدیدی که ناشی از [[نگرانی]] نسبت به فرزند خود بود، سریع‌تر پیمود و در اصطلاح «هروله» کرد»<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>.

			==[[اختلاف]] در فاصله صفا و مروه==
			در منابع و مآخذ طول سعی با [[اختلاف]] ذکر شده است و ما نیز هنگام ارجاع به آنها از دخل و [[تصرف]] [[خلع]] ید هستیم اما به نظر می‌رسد گفته برخی از پژوهشگران درست‌تر باشد، آنجا که می‌گویند: طول سعی ۵/۳۹۴ و عرض آن ۲۰ متر است ارتفاع طبقه اول ۱۲ و ارتفاع طبقه فوقانی آن ۹ متر است. [[شیعیان]] همان‌گونه که در طبقه دوم و سوم [[مسجدالحرام]] به [[طواف]] نمی‌پردازند در طبقه دوم [[مسعی]] نیز سعی نمی‌کنند<ref>رسول جعفریان، تاریخ و آحاد مکه، ص۷۹.</ref>. قطعاً فاصله [[صفا و مروه]] از این متراژ کمتر از ۴۲۰متر بیشتر نیست.

			بنا به گفته برخی از نویسندگان؛ سعی از [[صفا]] آغاز می‌شود و صفا در جانب جنوبی مایل به [[شرق]] در ۱۳۰ متری [[کعبه]] واقع است. «[[کوه]] ابوقبیس مشرف بر صفاست، امروزه به علت ساختمان‌های بلند ساخته شده بر فراز آن، گوشه‌هایی از کوه داخل مسجدالحرام دیده می‌شود»<ref>محمد الیاس عبدالغنی؛ راهنمای حج و عمره، ج۲، ص۴.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۸.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-11-02T05:24:04Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده که [[آدم]]{{ع}} بر [[کوه]] [[مکه]] فرود آمد و چون [[لقب]] او آدم [[صفی الله]] {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ}}<ref>«خداوند، آدم را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref> بود آن را [[کوه صفا]] نامیدند؛ صفا در لغت به معنای سنگ محکم و صافی است که با [[خاک]] و شن آمیخته نباشد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>		در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده که [[آدم]]{{ع}} بر [[کوه]] [[مکه]] فرود آمد و چون [[لقب]] او آدم [[صفی الله]] {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ}}<ref>«خداوند، آدم را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref> بود آن را [[کوه صفا]] نامیدند؛ صفا در لغت به معنای سنگ محکم و صافی است که با [[خاک]] و شن آمیخته نباشد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>

			==سعی مابین [[صفا و مروه]]==
			مهم‌ترین [[مناسک حج]]، [[طواف]] گرد خانه [[کعبه]] است. عمل دوم از مناسک حج عبارت است از هروله کردن یعنی هفت بار بین [[صفا و مروه]] (که نام دو [[کوه]] کوتاه است) و در جنب [[مکه]] واقع شده اندلی لی می‌‌کنند این عمل به یاد [[هاجر]] و طفلش اسماعیل است که بعد از [[تولد]] فرزند، هفت بار در [[طلب]] جرعه‌ای آب آن مسافت را شتابان رفته و باز آمده است<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref> هاجر فاصله میان دو کوه صفا و مروه را که حدود ۵/ ۷۷۶ ذراع برابر یا ۵/۳۷۷ متر بوده، هفت بار در جستجوی آب طی کرد<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۳۴.</ref> البته شاید از گفتار [[جان]] بی‌ناس در سطور بالا این طور برداشت شود که [[حاجیان]] تمام طول صفا و مروه را هروله می‌کنند اما باید دانست «قسمتی از این مسیر را که امروزه با چراغ سبز روش است با [[اضطراب]] شدیدی که ناشی از [[نگرانی]] نسبت به فرزند خود بود، سریع‌تر پیمود و در اصطلاح «هروله» کرد».<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == در روایتی از امام صادق{{ع}} نقل شده که آدم{{ع}} بر کوه مکه فرود آمد و چون لقب او آدم صفی الله {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ}}«خداوند، آدم را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳. بود آن را کوه صفا نامید...» ایجاد کرد

2024-11-02T05:23:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == در روایتی از امام صادق{{ع}} نقل شده که آدم{{ع}} بر کوه مکه فرود آمد و چون لقب او آدم صفی الله {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ}}<ref>«خداوند، آدم را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref> بود آن را کوه صفا نامید...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== مقدمه ==
در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده که [[آدم]]{{ع}} بر [[کوه]] [[مکه]] فرود آمد و چون [[لقب]] او آدم [[صفی الله]] {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ}}<ref>«خداوند، آدم را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref> بود آن را [[کوه صفا]] نامیدند؛ صفا در لغت به معنای سنگ محکم و صافی است که با [[خاک]] و شن آمیخته نباشد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ص۱۵۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۷.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}