بحث:عایشه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۸

2025-11-29T08:48:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[دختر ~~ابوبکر]]،~~ [[همسر]] [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} که نسبت به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} [[حسد]] و [[کینه]] داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان [[خلیفۀ اوّل]] و دوم، از [[حکومت]] طرفداری می‌کرد، در زمان [[عثمان]] از [[مخالفان]] [[خلیفه]] شد و در [[شورش]] علیه [[عثمان]] نقش عمده داشت، ولی با به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[مخالفان]] او پیوست و سوار بر شتر ماده ([[جمل]]) شد و [[جنگ جمل]] را پدید آورد و به نام [[دفاع]] از [[عثمان]]، اوضاع را بر ضدّ [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} آشفته ساخت. در [[جنگ جمل]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] کشته شدند، عایشه را هم [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} بخشید و او را محترمانه روانۀ [[مدینه]] کرد.<ref>ر.ک: نقش عایشه در اسلام، علامه عسکری</ref> گرچه بارها از حادثۀ [[جمل]] اظهار [[پشیمانی]] کرد، ولی به [[دشمنی]] خود با [[امام]] ادامه داد و از [[شهادت امیر مؤمنان]] {{ع}} شاد شد و [[سجدۀ شکر]] کرد.<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب ج ۵ ص ۸۷، به نقل از الجمل ص ۱۵۹ و مقاتل الطالبین ص۵۵</ref> پس از [[شهادت]] [[امام حسن\|امام مجتبی]] {{ع}}، از [[دفن]] او در کنار [[قبر پیامبر]] جلوگیری کرد. وی در سال ۵۷ یا ۵۸ [[هجری]] درگذشت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۸.</ref>.		دختر ابوبکر، [[همسر]] [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} که نسبت به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} [[حسد]] و [[کینه]] داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان [[خلیفۀ اوّل]] و دوم، از [[حکومت]] طرفداری می‌کرد، در زمان [[عثمان]] از [[مخالفان]] [[خلیفه]] شد و در [[شورش]] علیه [[عثمان]] نقش عمده داشت، ولی با به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[مخالفان]] او پیوست و سوار بر شتر ماده ([[جمل]]) شد و [[جنگ جمل]] را پدید آورد و به نام [[دفاع]] از [[عثمان]]، اوضاع را بر ضدّ [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} آشفته ساخت. در [[جنگ جمل]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] کشته شدند، عایشه را هم [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} بخشید و او را محترمانه روانۀ [[مدینه]] کرد.<ref>ر.ک: نقش عایشه در اسلام، علامه عسکری</ref> گرچه بارها از حادثۀ [[جمل]] اظهار [[پشیمانی]] کرد، ولی به [[دشمنی]] خود با [[امام]] ادامه داد و از [[شهادت امیر مؤمنان]] {{ع}} شاد شد و [[سجدۀ شکر]] کرد.<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب ج ۵ ص ۸۷، به نقل از الجمل ص ۱۵۹ و مقاتل الطالبین ص۵۵</ref> پس از [[شهادت]] [[امام حسن\|امام مجتبی]] {{ع}}، از [[دفن]] او در کنار [[قبر پیامبر]] جلوگیری کرد. وی در سال ۵۷ یا ۵۸ [[هجری]] درگذشت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۸.</ref>.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از [[همسران رسول خدا]]{{صل}}است. [[عایشه دختر خلیفه اول]] - عبدالله معروف به [[ابوبکر]] - بود و مادرش [[ام‌رومان]] نام داشت. در سال چهارم از [[بعثت]] در [[مکه]] به [[دنیا]] آمد و در همان جا بزرگ شد. [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[وفات]] نخستین [[همسر]] باوفایش [[خدیجه]] (و دو سال پیش از آنکه به [[مدینه]] [[هجرت]] کند) [[عایشه]] را به [[عقد]] خود در آورد و یک سال و نیم پس از هجرت - در [[ماه شوال]] و پس از [[جنگ بدر]] بود که - بنا به [[اصرار]] و پافشاری ابوبکر او را به [[خانه]] خود برد. عایشه نه سال و هفت ماه داشت که به عقد [[پیامبر]] در آمد و مدت هشت سال و پنج ماه از [[زندگی]] خود را در [[خانه پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} گذرانید. او هیجده ساله بود که رسول خدا{{صل}} [[رحلت]] کرد<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۱، ص۴۵.</ref>.		یکی از [[همسران رسول خدا]]{{صل}}است. [[عایشه دختر خلیفه اول]] - عبدالله معروف به [[ابوبکر]] - بود و مادرش [[ام‌رومان]] نام داشت. در سال چهارم از [[بعثت]] در [[مکه]] به [[دنیا]] آمد و در همان جا بزرگ شد. [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[وفات]] نخستین [[همسر]] باوفایش [[خدیجه]] (و دو سال پیش از آنکه به [[مدینه]] [[هجرت]] کند) [[عایشه]] را به [[عقد]] خود در آورد و یک سال و نیم پس از هجرت - در [[ماه شوال]] و پس از [[جنگ بدر]] بود که - بنا به اصرار و پافشاری ابوبکر او را به [[خانه]] خود برد. عایشه نه سال و هفت ماه داشت که به عقد [[پیامبر]] در آمد و مدت هشت سال و پنج ماه از [[زندگی]] خود را در [[خانه پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} گذرانید. او هیجده ساله بود که رسول خدا{{صل}} [[رحلت]] کرد<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۱، ص۴۵.</ref>.

	عایشه در شب سه‌شنبه، دهم ماه شوال سال ۵۷ یا ۵۹ [[هجری]] در ۶۶ یا ۶۸ سالگی در مدینه دیده از [[جهان]] فرو بست. [[ابوهریره]] - [[جانشین]] [[مروان حکم]] - که [[فرماندار مدینه]] بود بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند. در آن سال [[مروان]]، فرماندار مدینه به قصد ادای [[عمره]]، مدینه را ترک کرده بود و بنا به [[وصیت]] عایشه، او را در کنار [[بقیع]] و جوار سایر همسران رسول خدا{{صل}} به خاک سپردند<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۲، ص۲۵۴.</ref>.		عایشه در شب سه‌شنبه، دهم ماه شوال سال ۵۷ یا ۵۹ [[هجری]] در ۶۶ یا ۶۸ سالگی در مدینه دیده از [[جهان]] فرو بست. [[ابوهریره]] - [[جانشین]] [[مروان حکم]] - که [[فرماندار مدینه]] بود بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند. در آن سال [[مروان]]، فرماندار مدینه به قصد ادای [[عمره]]، مدینه را ترک کرده بود و بنا به [[وصیت]] عایشه، او را در کنار [[بقیع]] و جوار سایر همسران رسول خدا{{صل}} به خاک سپردند<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۲، ص۲۵۴.</ref>.

	رسول خدا{{صل}} عایشه را پس از [[مرگ]] خدیجه به عقد خود در آورد. اگر چه می‌گویند که پیامبر عایشه را بسیار [[دوست]] می‌داشت، اما آن چه در باب علاقه شدید رسول خدا{{صل}} به عایشه مشهور است، همگی احادیثی هستند که تنها از شخص عایشه نقل شده است<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۱، ص۹۶.</ref>.		رسول خدا{{صل}} عایشه را پس از [[مرگ]] خدیجه به عقد خود در آورد. اگر چه می‌گویند که پیامبر عایشه را بسیار [[دوست]] می‌داشت، اما آن چه در باب علاقه شدید رسول خدا{{صل}} به عایشه مشهور است، همگی احادیثی هستند که تنها از شخص عایشه نقل شده است<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام،مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۱، ص۹۶.</ref>.

	به [[شهادت]] [[تاریخ]]، عایشه زنی بوده [[برتری]] خواه و فزون [[طلب]] که هیچ عاملی نمی‌توانست او را از هدفی که در پیش داشت باز دارد. زنی بوده [[زیرک]]، [[سخنوری]] با [[فصاحت]] و [[بلاغت]]، سیاستمداری آشنا به رموز [[فرمانروایی]] و شخصیتی با [[نفوذ]] [[اجتماعی]]. جمله‌ای که در [[تأیید]] یا رد افرادی می‌گفت، [[دهان]] به دهان می‌چرخید و به عنوان یک [[حدیث]] از شهری به [[شهر]] دیگر به ارمغان می‌بردند. سپس این سخنان در کتاب‌ها نوشته می‌شد و در طول قرون برای نسل‌های بعد در زیر نام «حدیث» باقی می‌ماند. این نشانگر نفوذ [[شخصیت]] او در [[جهان]] آن [[روز]] [[اسلام]] بود. [[عایشه]] برای رسیدن به اهداف و مقاصدش از دو موضوع مایه می‌گرفت:		به [[شهادت]] [[تاریخ]]، عایشه زنی بوده [[برتری]] خواه و فزون [[طلب]] که هیچ عاملی نمی‌توانست او را از هدفی که در پیش داشت باز دارد. زنی بوده [[زیرک]]، [[سخنوری]] با [[فصاحت]] و [[بلاغت]]، سیاستمداری آشنا به رموز [[فرمانروایی]] و شخصیتی با [[نفوذ]] [[اجتماعی]]. جمله‌ای که در [[تأیید]] یا رد افرادی می‌گفت، [[دهان]] به دهان می‌چرخید و به عنوان یک [[حدیث]] از شهری به [[شهر]] دیگر به ارمغان می‌بردند. سپس این سخنان در کتاب‌ها نوشته می‌شد و در طول قرون برای نسل‌های بعد در زیر نام «حدیث» باقی می‌ماند. این نشانگر نفوذ [[شخصیت]] او در [[جهان]] آن [[روز]] [[اسلام]] بود. [[عایشه]] برای رسیدن به اهداف و مقاصدش از دو موضوع مایه می‌گرفت:
	#همسری [[پیامبر]] و [[ام المؤمنین]] بودن.		# همسری [[پیامبر]] و [[ام المؤمنین]] بودن.
	#از [[زندگانی پیامبر]]{{صل}} و از گفتار وی [[حدیثی]] نقل می‌کرد و آن را به نفع مقصد خویش به کار می‌گرفت. شاید علت [[ازدواج پیامبر]]{{صل}} با عایشه دو چیز باشد: [[استحکام]] [[قدرت]] [[مسلمانان]]، [[آسودگی خاطر]] از [[قبیله]] [[تیم]] که بخشی از [[قریش]] بود.		# از [[زندگانی پیامبر]]{{صل}} و از گفتار وی [[حدیثی]] نقل می‌کرد و آن را به نفع مقصد خویش به کار می‌گرفت. شاید علت [[ازدواج پیامبر]]{{صل}} با عایشه دو چیز باشد: [[استحکام]] [[قدرت]] [[مسلمانان]]، [[آسودگی خاطر]] از [[قبیله]] [[تیم]] که بخشی از [[قریش]] بود.

	اتفاقاتی در اواخر [[عمر رسول خدا]]{{صل}} رخ داد که در آن حوادث، عایشه باعث رنجش خاطر [[رسول خدا]]{{صل}} شد و موجبات [[آزار]] و [[اذیت]] حضرت را فراهم آورد. [[ابن سعد]] در [[طبقات الکبری]] می‌نویسد: وقتی عایشه خاطر رسول خدا{{صل}} را آزرد و رسول خدا{{صل}} [[شکایت]] او را نزد پدرش - [[ابوبکر]] بردند، ابوبکر نزد عایشه آمد و دستش را بلند کرد و به شدت عایشه را کتک زد. رسول خدا{{صل}} با [[مشاهده]] این وضع، واسطه شدند و مانع زدن ابوبکر به عایشه شدند و فرمودند: [[هدف]] من از شکایت کردن از عایشه [[کتک زدن]] او نبود. [[نعمان بن بشیر]] می‌گوید: ابوبکر [[اجازه]] ورود به [[خانه پیامبر]] گرفت. هنگامی که وارد شد مشاهده کرد که عایشه صدای خود را بر رسول خدا{{صل}} بلند کرده بود و داد می‌زد. ابوبکر [[خشمگین]] شد و گفت: ای دختر فلانی! آیا صدایت را بر رسول خدا بلند می‌کنی؟ آن گاه رسول خدا{{صل}} بین عایشه و ابوبکر واسطه شدند و ابوبکر را آرام کردند. در جایی دیگر رسول خدا{{صل}} درباره عایشه چنین فرمودند: وای بر او! اگر از دستش می‌آمد چه‌ها می‌کرد<ref>تصویر خانواده پیامبر{{صل}}، زیر نظر محمود تقی زاده داوری، مؤسسه شیعه‌شناسی، ۱۳۷۸، ص۱۳۳.</ref>.		اتفاقاتی در اواخر [[عمر رسول خدا]]{{صل}} رخ داد که در آن حوادث، عایشه باعث رنجش خاطر [[رسول خدا]]{{صل}} شد و موجبات [[آزار]] و [[اذیت]] حضرت را فراهم آورد. [[ابن سعد]] در [[طبقات الکبری]] می‌نویسد: وقتی عایشه خاطر رسول خدا{{صل}} را آزرد و رسول خدا{{صل}} [[شکایت]] او را نزد پدرش - [[ابوبکر]] بردند، ابوبکر نزد عایشه آمد و دستش را بلند کرد و به شدت عایشه را کتک زد. رسول خدا{{صل}} با [[مشاهده]] این وضع، واسطه شدند و مانع زدن ابوبکر به عایشه شدند و فرمودند: [[هدف]] من از شکایت کردن از عایشه [[کتک زدن]] او نبود. [[نعمان بن بشیر]] می‌گوید: ابوبکر [[اجازه]] ورود به [[خانه پیامبر]] گرفت. هنگامی که وارد شد مشاهده کرد که عایشه صدای خود را بر رسول خدا{{صل}} بلند کرده بود و داد می‌زد. ابوبکر [[خشمگین]] شد و گفت: ای دختر فلانی! آیا صدایت را بر رسول خدا بلند می‌کنی؟ آن گاه رسول خدا{{صل}} بین عایشه و ابوبکر واسطه شدند و ابوبکر را آرام کردند. در جایی دیگر رسول خدا{{صل}} درباره عایشه چنین فرمودند: وای بر او! اگر از دستش می‌آمد چه‌ها می‌کرد<ref>تصویر خانواده پیامبر{{صل}}، زیر نظر محمود تقی زاده داوری، مؤسسه شیعه‌شناسی، ۱۳۷۸، ص۱۳۳.</ref>.
	از ویژگی‌های دیگر [[عایشه]]، [[دنیاگرایی]] او بود. موافقت‌ها و مخالفت‌های عایشه با [[حاکمان]] وقت بر مبنای [[مصالح]] شخصی بود. تا وقتی [[عثمان]] و [[معاویه]] هوادارش بودند، از آنها [[حمایت]] می‌کرد و احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} را در [[منزلت]] آنان می‌ساخت، اما وقتی ورق بر می‌گشت و بنا بر دلایلی - به [[حق]] یا ناحق - [[خلیفه]] با او [[مخالفت]] می‌کرد، احادیثی از [[رسول اکرم]]{{صل}} را در [[مذمت]] آنان [[جعل]] می‌کرد. از عایشه به [[تنهایی]] ۲۲۱۰ [[حدیث]] [[روایت]] شده و [[حال]] آنکه سهم سایر [[زنان پیامبر]] در [[نقل حدیث]] ۶۱۲ حدیث است. [[بخاری]] و مسلم که کتاب‌های‌شان شامل ۱۲۰۰ حدیث در [[احکام]] است، نزدیک به ۲۹۰ حدیث آنها از عایشه است. از این رو گفته می‌شود که عایشه یک چهارم [[شریعت]] را حمل می‌کند. در [[حقیقت]]، [[حدیث‌سازی]] عایشه در موقعیت‌های مختلف به خاطر جلب نظر حاکمان وقت یا سرپوشی بر عقده‌های [[حقارت]] او بود<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام، مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۳، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۵۳.</ref>.

	~~== منابع ==~~		از ویژگی‌های دیگر [[عایشه]]، [[دنیاگرایی]] او بود. موافقت‌ها و مخالفت‌های عایشه با [[حاکمان]] وقت بر مبنای [[مصالح]] شخصی بود. تا وقتی [[عثمان]] و [[معاویه]] هوادارش بودند، از آنها حمایت می‌کرد و احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} را در [[منزلت]] آنان می‌ساخت، اما وقتی ورق بر می‌گشت و بنا بر دلایلی - به [[حق]] یا ناحق - [[خلیفه]] با او [[مخالفت]] می‌کرد، احادیثی از [[رسول اکرم]]{{صل}} را در [[مذمت]] آنان جعل می‌کرد. از عایشه به تنهایی ۲۲۱۰ [[حدیث]] [[روایت]] شده و حال آنکه سهم سایر [[زنان پیامبر]] در [[نقل حدیث]] ۶۱۲ حدیث است. [[بخاری]] و مسلم که کتاب‌های‌شان شامل ۱۲۰۰ حدیث در [[احکام]] است، نزدیک به ۲۹۰ حدیث آنها از عایشه است. از این رو گفته می‌شود که عایشه یک چهارم [[شریعت]] را حمل می‌کند. در [[حقیقت]]، [[حدیث‌سازی]] عایشه در موقعیت‌های مختلف به خاطر جلب نظر حاکمان وقت یا سرپوشی بر عقده‌های [[حقارت]] او بود<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام، مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۳، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۵۳.</ref>
	{{~~منابع~~}}
	# [[~~پرونده:IM010703~~.~~jpg\|22px~~]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|~~'''~~محمدنامه~~'''~~]]
	~~{{پایان منابع}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Jaafari: /* مقدمه */

2024-06-27T07:07:56Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	اتفاقاتی در اواخر [[عمر رسول خدا]]{{صل}} رخ داد که در آن حوادث، عایشه باعث رنجش خاطر [[رسول خدا]]{{صل}} شد و موجبات [[آزار]] و [[اذیت]] حضرت را فراهم آورد. [[ابن سعد]] در [[طبقات الکبری]] می‌نویسد: وقتی عایشه خاطر رسول خدا{{صل}} را آزرد و رسول خدا{{صل}} [[شکایت]] او را نزد پدرش - [[ابوبکر]] بردند، ابوبکر نزد عایشه آمد و دستش را بلند کرد و به شدت عایشه را کتک زد. رسول خدا{{صل}} با [[مشاهده]] این وضع، واسطه شدند و مانع زدن ابوبکر به عایشه شدند و فرمودند: [[هدف]] من از شکایت کردن از عایشه [[کتک زدن]] او نبود. [[نعمان بن بشیر]] می‌گوید: ابوبکر [[اجازه]] ورود به [[خانه پیامبر]] گرفت. هنگامی که وارد شد مشاهده کرد که عایشه صدای خود را بر رسول خدا{{صل}} بلند کرده بود و داد می‌زد. ابوبکر [[خشمگین]] شد و گفت: ای دختر فلانی! آیا صدایت را بر رسول خدا بلند می‌کنی؟ آن گاه رسول خدا{{صل}} بین عایشه و ابوبکر واسطه شدند و ابوبکر را آرام کردند. در جایی دیگر رسول خدا{{صل}} درباره عایشه چنین فرمودند: وای بر او! اگر از دستش می‌آمد چه‌ها می‌کرد<ref>تصویر خانواده پیامبر{{صل}}، زیر نظر محمود تقی زاده داوری، مؤسسه شیعه‌شناسی، ۱۳۷۸، ص۱۳۳.</ref>.		اتفاقاتی در اواخر [[عمر رسول خدا]]{{صل}} رخ داد که در آن حوادث، عایشه باعث رنجش خاطر [[رسول خدا]]{{صل}} شد و موجبات [[آزار]] و [[اذیت]] حضرت را فراهم آورد. [[ابن سعد]] در [[طبقات الکبری]] می‌نویسد: وقتی عایشه خاطر رسول خدا{{صل}} را آزرد و رسول خدا{{صل}} [[شکایت]] او را نزد پدرش - [[ابوبکر]] بردند، ابوبکر نزد عایشه آمد و دستش را بلند کرد و به شدت عایشه را کتک زد. رسول خدا{{صل}} با [[مشاهده]] این وضع، واسطه شدند و مانع زدن ابوبکر به عایشه شدند و فرمودند: [[هدف]] من از شکایت کردن از عایشه [[کتک زدن]] او نبود. [[نعمان بن بشیر]] می‌گوید: ابوبکر [[اجازه]] ورود به [[خانه پیامبر]] گرفت. هنگامی که وارد شد مشاهده کرد که عایشه صدای خود را بر رسول خدا{{صل}} بلند کرده بود و داد می‌زد. ابوبکر [[خشمگین]] شد و گفت: ای دختر فلانی! آیا صدایت را بر رسول خدا بلند می‌کنی؟ آن گاه رسول خدا{{صل}} بین عایشه و ابوبکر واسطه شدند و ابوبکر را آرام کردند. در جایی دیگر رسول خدا{{صل}} درباره عایشه چنین فرمودند: وای بر او! اگر از دستش می‌آمد چه‌ها می‌کرد<ref>تصویر خانواده پیامبر{{صل}}، زیر نظر محمود تقی زاده داوری، مؤسسه شیعه‌شناسی، ۱۳۷۸، ص۱۳۳.</ref>.
	از ویژگی‌های دیگر [[عایشه]]، [[دنیاگرایی]] او بود. موافقت‌ها و مخالفت‌های عایشه با [[حاکمان]] وقت بر مبنای [[مصالح]] شخصی بود. تا وقتی [[عثمان]] و [[معاویه]] هوادارش بودند، از آنها [[حمایت]] می‌کرد و احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} را در [[منزلت]] آنان می‌ساخت، اما وقتی ورق بر می‌گشت و بنا بر دلایلی - به [[حق]] یا ناحق - [[خلیفه]] با او [[مخالفت]] می‌کرد، احادیثی از [[رسول اکرم]]{{صل}} را در [[مذمت]] آنان [[جعل]] می‌کرد. از عایشه به [[تنهایی]] ۲۲۱۰ [[حدیث]] [[روایت]] شده و [[حال]] آنکه سهم سایر [[زنان پیامبر]] در [[نقل حدیث]] ۶۱۲ حدیث است. [[بخاری]] و مسلم که کتاب‌های‌شان شامل ۱۲۰۰ حدیث در [[احکام]] است، نزدیک به ۲۹۰ حدیث آنها از عایشه است. از این رو گفته می‌شود که عایشه یک چهارم [[شریعت]] را حمل می‌کند. در [[حقیقت]]، [[حدیث‌سازی]] عایشه در موقعیت‌های مختلف به خاطر جلب نظر حاکمان وقت یا سرپوشی بر عقده‌های [[حقارت]] او بود<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام، مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۳، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۵۳~~.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۵۱~~.</ref>.		از ویژگی‌های دیگر [[عایشه]]، [[دنیاگرایی]] او بود. موافقت‌ها و مخالفت‌های عایشه با [[حاکمان]] وقت بر مبنای [[مصالح]] شخصی بود. تا وقتی [[عثمان]] و [[معاویه]] هوادارش بودند، از آنها [[حمایت]] می‌کرد و احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} را در [[منزلت]] آنان می‌ساخت، اما وقتی ورق بر می‌گشت و بنا بر دلایلی - به [[حق]] یا ناحق - [[خلیفه]] با او [[مخالفت]] می‌کرد، احادیثی از [[رسول اکرم]]{{صل}} را در [[مذمت]] آنان [[جعل]] می‌کرد. از عایشه به [[تنهایی]] ۲۲۱۰ [[حدیث]] [[روایت]] شده و [[حال]] آنکه سهم سایر [[زنان پیامبر]] در [[نقل حدیث]] ۶۱۲ حدیث است. [[بخاری]] و مسلم که کتاب‌های‌شان شامل ۱۲۰۰ حدیث در [[احکام]] است، نزدیک به ۲۹۰ حدیث آنها از عایشه است. از این رو گفته می‌شود که عایشه یک چهارم [[شریعت]] را حمل می‌کند. در [[حقیقت]]، [[حدیث‌سازی]] عایشه در موقعیت‌های مختلف به خاطر جلب نظر حاکمان وقت یا سرپوشی بر عقده‌های [[حقارت]] او بود<ref>نقش عایشه در تاریخ اسلام، مرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۳، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۵۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۴

2024-06-27T07:04:41Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[دختر ابوبکر]]، [[همسر]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} که نسبت به [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} [[حسد]] و [[کینه]] داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان [[خلیفۀ اوّل]] و دوم، از [[حکومت]] طرفداری می‌کرد، در زمان [[عثمان]] از [[مخالفان]] [[خلیفه]] شد و در [[شورش]] علیه [[عثمان]] نقش عمده داشت، ولی با به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} به [[مخالفان]] او پیوست و سوار بر شتر ماده ([[جمل]]) شد و [[جنگ جمل]] را پدید آورد و به نام [[دفاع]] از [[عثمان]]، اوضاع را بر ضدّ [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} آشفته ساخت. در [[جنگ جمل]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] کشته شدند، عایشه را هم [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} بخشید و او را محترمانه روانۀ [[مدینه]] کرد.<ref>ر.ک: نقش عایشه در اسلام، علامه عسکری</ref> گرچه بارها از حادثۀ [[جمل]] اظهار [[پشیمانی]] کرد، ولی به [[دشمنی]] خود با [[امام]] ادامه داد و از [[شهادت امیر مؤمنان]] {{ع}} شاد شد و [[سجدۀ شکر]] کرد.<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب ج ۵ ص ۸۷، به نقل از الجمل ص ۱۵۹ و مقاتل الطالبین ص۵۵</ref> پس از [[شهادت]] [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}، از [[دفن]] او در کنار [[قبر پیامبر]] جلوگیری کرد. وی در سال ۵۷ یا ۵۸ [[هجری]] درگذشت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۸.</ref>.
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «دختر ابوبکر، همسر رسول خدا {{صل}} که نسبت به امیر المؤمنین {{ع}} حسد و کینه داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان خلیفۀ اوّل و دوم، از حکومت طرفداری می‌کرد، در زمان عثمان از مخالفان خلیفه شد و...» ایجاد کرد

2022-09-03T07:10:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «دختر ابوبکر، همسر رسول خدا {{صل}} که نسبت به امیر المؤمنین {{ع}} حسد و کینه داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان خلیفۀ اوّل و دوم، از حکومت طرفداری می‌کرد، در زمان عثمان از مخالفان خلیفه شد و...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[دختر ابوبکر]]، [[همسر]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} که نسبت به [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} [[حسد]] و [[کینه]] داشت و پیوسته علیه آن حضرت تلاش می‌کرد. وی زمان [[خلیفۀ اوّل]] و دوم، از [[حکومت]] طرفداری می‌کرد، در زمان [[عثمان]] از [[مخالفان]] [[خلیفه]] شد و در [[شورش]] علیه [[عثمان]] نقش عمده داشت، ولی با به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} به [[مخالفان]] او پیوست و سوار بر شتر ماده ([[جمل]]) شد و [[جنگ جمل]] را پدید آورد و به نام [[دفاع]] از [[عثمان]]، اوضاع را بر ضدّ [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} آشفته ساخت. در [[جنگ جمل]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] کشته شدند، عایشه را هم [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} بخشید و او را محترمانه روانۀ [[مدینه]] کرد.<ref>ر.ک: نقش عایشه در اسلام، علامه عسکری</ref> گرچه بارها از حادثۀ [[جمل]] اظهار [[پشیمانی]] کرد، ولی به [[دشمنی]] خود با [[امام]] ادامه داد و از [[شهادت امیر مؤمنان]] {{ع}} شاد شد و [[سجدۀ شکر]] کرد.<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب ج ۵ ص ۸۷، به نقل از الجمل ص ۱۵۹ و مقاتل الطالبین ص۵۵</ref> پس از [[شهادت]] [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}، از [[دفن]] او در کنار [[قبر پیامبر]] جلوگیری کرد. وی در سال ۵۷ یا ۵۸ [[هجری]] درگذشت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۸.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}