Bahmani در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۶

2025-09-02T11:46:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	==~~نویسنده: آقای یوسفی و روان نویسی آقای قاضی زاده~~==		==مقدمه==
			[[علم]] [[خداوند]] از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد است<ref>ارشاد الطالبین‌، ۲۰.</ref>.[[خداوند]] برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. [[دانش]] او [[خطاناپذیر]] است و مستلزم اثرپذیری از غیر نیست. [[علم]] [[خداوند]] عین ذات او است و ذات او، عین [[علم]] او است<ref>اصول کافی‌، ۱/ ۱۰۷.</ref>. موضوع "علم الهی" در [[علوم]] مختلف [[اسلامی]] مطرح است؛ مانند [[تفسیر]]، [[فلسفه]] و [[کلام]]، و محل بحث‌های مفصل و گسترده‌ای است. [[خداوند]] به همه چیز عالِم است؛ به ذات خود و همه موجودات. از ظاهر و [[باطن]] و آغاز و انجام هر چیز [[آگاه]] است.

	~~==مقدمه==~~		[[اعتقاد]] به [[دانایی]] مطلق و بی‌کران [[خدا]]- به عنوان یکی از حقایق بنیادی در باب اوصاف [[الهی]]- نقش مهمی در به کمال رساندن [[خداشناسی]] دارد و آثار [[تربیتی]] فراوان در پی می‌آورد. تقویت صفت [[توکل]] در شخص [[مؤمن]] از پیامدهای سازنده آن است و همچنین انگیزه بخشیدن به [[زندگی]] [[آدمی]] و پرهیز و دوری او از [[گناهان]]. در [[قرآن کریم]] آمده است که همه کلیدهای [[غیب]] نزد [[خدا]] است و جز او کسی از آنها [[آگاه]] نیست. او [[آگاه]] است از آنچه در خشکی و [[آب]] است. هیچ برگی از درختی فرو نمی‌افتد مگر [[خدا]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\| وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ }}؛ سوره انعام، آیه ۵۹.</ref>. نیز در [[قرآن کریم]] آمده است که [[خداوند]] از هنگام [[رستاخیز]] [[آگاه]] است. می‌داند چه هنگام [[باران]] می‌بارد و [[آگاه]] است از جنینی که در رحم [[مادر]] است و چه هنگام و در چه مکان، [[مرگ]] [[آدمیان]] فرا می‌رسد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }}؛ سوره لقمان، ۳۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۳۳۴.</ref>
	*[[علم]] [[خداوند]] از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد است<ref>ارشاد الطالبین‌، ۲۰.</ref>.[[خداوند]] برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. [[دانش]] او [[خطاناپذیر]] است و مستلزم اثرپذیری از غیر نیست. [[علم]] [[خداوند]] عین ذات او است و ذات او، عین [[علم]] او است<ref>اصول کافی‌، ۱/ ۱۰۷.</ref>. موضوع "علم الهی" در [[علوم]] مختلف [[اسلامی]] مطرح است؛ مانند [[تفسیر]]، [[فلسفه]] و [[کلام]]، و محل بحث‌های مفصل و گسترده‌ای است. [[خداوند]] به همه چیز عالِم است؛ به ذات خود و همه موجودات. از ظاهر و [[باطن]] و آغاز و انجام هر چیز [[آگاه]] است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 334.</ref>.
	*[[اعتقاد]] به [[دانایی]] مطلق و بی‌کران [[خدا]]- به عنوان یکی از حقایق بنیادی در باب اوصاف [[الهی]]- نقش مهمی در به کمال رساندن [[خداشناسی]] دارد و آثار [[تربیتی]] فراوان در پی می‌آورد. تقویت صفت [[توکل]] در شخص [[مؤمن]] از پیامدهای سازنده آن است و همچنین انگیزه بخشیدن به [[زندگی]] [[آدمی]] و پرهیز و دوری او از [[گناهان]]. در [[قرآن کریم]] آمده است که همه کلیدهای [[غیب]] نزد [[خدا]] است و جز او کسی از آنها [[آگاه]] نیست. او [[آگاه]] است از آنچه در خشکی و [[آب]] است. هیچ برگی از درختی فرو نمی‌افتد مگر [[خدا]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\| وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ }}؛ سوره انعام، آیه ۵۹.</ref>. نیز در [[قرآن کریم]] آمده است که [[خداوند]] از هنگام [[رستاخیز]] [[آگاه]] است. می‌داند چه هنگام [[باران]] می‌بارد و [[آگاه]] است از جنینی که در رحم [[مادر]] است و چه هنگام و در چه مکان، [[مرگ]] [[آدمیان]] فرا می‌رسد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }}؛ سوره لقمان، ۳۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ~~334~~.</ref>.

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای یوسفی و روان نویسی آقای قاضی زاده== ==مقدمه== *علم خداوند از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد استارشاد الطالبین‌، ۲۰..خداوند برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. دانش او خطاناپذیر است و مستلزم اثرپ...» ایجاد کرد

2022-04-04T06:33:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای یوسفی و روان نویسی آقای قاضی زاده== ==مقدمه== *علم خداوند از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد است<ref>ارشاد الطالبین‌، ۲۰.</ref>.خداوند برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. دانش او خطاناپذیر است و مستلزم اثرپ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==نویسنده: آقای یوسفی و روان نویسی آقای قاضی زاده==

==مقدمه==
*[[علم]] [[خداوند]] از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد است<ref>ارشاد الطالبین‌، ۲۰.</ref>.[[خداوند]] برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. [[دانش]] او [[خطاناپذیر]] است و مستلزم اثرپذیری از غیر نیست. [[علم]] [[خداوند]] عین ذات او است و ذات او، عین [[علم]] او است<ref>اصول کافی‌، ۱/ ۱۰۷.</ref>. موضوع "علم الهی" در [[علوم]] مختلف [[اسلامی]] مطرح است؛ مانند [[تفسیر]]، [[فلسفه]] و [[کلام]]، و محل بحث‌های مفصل و گسترده‌ای است. [[خداوند]] به همه چیز عالِم است؛ به ذات خود و همه موجودات. از ظاهر و [[باطن]] و آغاز و انجام هر چیز [[آگاه]] است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 334.</ref>.
*[[اعتقاد]] به [[دانایی]] مطلق و بی‌کران [[خدا]]- به عنوان یکی از حقایق بنیادی در باب اوصاف [[الهی]]- نقش مهمی در به کمال رساندن [[خداشناسی]] دارد و آثار [[تربیتی]] فراوان در پی می‌آورد. تقویت صفت [[توکل]] در شخص [[مؤمن]] از پیامدهای سازنده آن است و همچنین انگیزه بخشیدن به [[زندگی]] [[آدمی]] و پرهیز و دوری او از [[گناهان]]. در [[قرآن کریم]] آمده است که همه کلیدهای [[غیب]] نزد [[خدا]] است و جز او کسی از آنها [[آگاه]] نیست. او [[آگاه]] است از آنچه در خشکی و [[آب]] است. هیچ برگی از درختی فرو نمی‌افتد مگر [[خدا]] می‌داند<ref>{{متن قرآن| وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ }}؛ سوره انعام، آیه ۵۹.</ref>. نیز در [[قرآن کریم]] آمده است که [[خداوند]] از هنگام [[رستاخیز]] [[آگاه]] است. می‌داند چه هنگام [[باران]] می‌بارد و [[آگاه]] است از جنینی که در رحم [[مادر]] است و چه هنگام و در چه مکان، [[مرگ]] [[آدمیان]] فرا می‌رسد<ref>{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }}؛ سوره لقمان، ۳۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 334.</ref>.

==پانویس==
{{پانویس}}

بحث:علم خدا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۶