https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB%3A%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%ABبحث:علم لدنی در حدیث - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-24T15:11:21Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=%D8%A8%D8%AD%D8%AB:%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB&diff=533406&oldid=prevBahmani: صفحهای تازه حاوی «==روایات در مورد علم لدنی== *در مورد علم امام روایات متواترهای در جوامع حدیث...» ایجاد کرد2021-09-20T09:37:33Z<p>صفحهای تازه حاوی «==روایات در مورد علم لدنی== *در مورد علم امام روایات متواترهای در جوامع حدیث...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>==روایات در مورد علم لدنی==<br />
*در مورد علم امام روایات متواترهای در جوامع حدیث شیعه مانند کتاب کافی و بصائر و کتب صدوق و کتاب بحار و غیر آنها ضبط شده است و نشان میدهد امام از راه موهبت الهی و نه از راه اکتساب، به همه چیز واقف و از همه چیز آگاه است و هر چیز را بخواهد، به اذن خدا، به ادنی توجیهی میداند،<ref>ر.ک. موسوی، سید امین، گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی، ص۲۵۲</ref> در مورد علم امام نیز روایاتی وجود دارد که نشان میدهد این علم موهبتی از جانب خداوند است که شامل حال امام میشود. <br />
*مرحوم کلینی دو روایت در این مورد نقل میکند: <br />
#امام رضا(علیه السلام) میفرمایند: «اگر خداوند بندهای را به امامت برگزیند به او علمی الهی میکند که بعد از آن در پاسخ هیچ سؤالی در نمیماند، و به درستی به همه سؤالها پاسخ میگوید.» <br />
#امام صادق در ضمن خطبهای صفات و خصوصیات ائمه را توصیف میکنند، در ضمن بیان صفات می فرمایند: بعد از آنکه امام قبلی از دنیا رفت خداوند علم خودش را به امام بعدی میدهد و اسرار خودش را در نزد او به ودیعه میگذارد و او را مخزن علم خویش قرار میدهد. در این روایت دو نکته وجود دارد یکی این که علم امام از سوی خداوند به وی اعطا شده است و دیگر آنکه زمان دریافت این علم هم زمان با از دنیا رفتن امام قبلی و عهدهدار شدن وظایف امامت از طرف امام بعدی است.<ref>ر.ک. اوجاقی، ناصرالدین، علم امام از دیدگاه کلام امامیه، ص۴۱ و ۴۲</ref> و مراد از علم امام، علم باطنی فطری لدنی موهوبی از جانب خداوند عالم است با الهام و وحی - مع الواسطه یا بلاواسطه - و یا با هر اسبابی که اختصاص به انبیاء و اوصیاء آنها دارد.<ref>ر.ک. قاضی طباطبایی، سید محمد علی، علم امام، ص ۴۸۲</ref></div>Bahmani