Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== لات نام بت ثقیف است که در طائف بوده و قریش و قبائل دیگر عرب آن را می‌‌پرستیدند. نام لات فقط یک بار در قرآن مجید در آیه ۱۹ از سوره «والنجم» مذکور است. این بت سنگی مربع شکل بوده است و برای آن خانه‌ای بر پا کرده بودند....» ایجاد کرد

2023-11-30T05:10:59Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== لات نام بت ثقیف است که در طائف بوده و قریش و قبائل دیگر عرب آن را می‌‌پرستیدند. نام لات فقط یک بار در قرآن مجید در آیه ۱۹ از سوره «والنجم» مذکور است. این بت سنگی مربع شکل بوده است و برای آن خانه‌ای بر پا کرده بودند....» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
[[لات]] نام [[بت]] ثقیف است که در [[طائف]] بوده و [[قریش]] و [[قبائل]] دیگر [[عرب]] آن را می‌‌پرستیدند. نام لات فقط یک بار در [[قرآن مجید]] در [[آیه]] ۱۹ از [[سوره]] «[[والنجم]]» مذکور است. این بت سنگی مربع شکل بوده است و برای آن خانه‌ای بر پا کرده بودند. قدما در وجه [[تسمیه]] آن می‌‌گفتند در زمانی بسیار دور مردی بر این سنگ می‌نشست و به [[زوار]] و حجاج روغن می‌فروخت و سویق آنان را به روغن می‌آمیخت به همین مناسبت او را لات به تشدید تاء یعنی آمیزنده سویق به روغن مینامیدند. چون آن مرد روغن فروش مُرد [[عمرو بن لحی]] گفت آن مرد نمرده بلکه به درون سنگ داخل شده است. از آن پس معمول شد که [[مردم]] آن سنگ را پرستیدند و سنگ را به نام آن مرد، لات نامیدند و به مرور [[زمان]] تاء [[تخفیف]] یافت و آن را لات به تخفیف تاء خواندند.

[[روایت]] مذکور، اصلی [[تاریخی]] ندارد [[حقیقت]] این است که لات از خداوندان مؤنث [[بابل]] است. او دختر «بعل» و [[خواهر]] «منات» و «اشتار» بود و [[عبادت]] آن نخست از [[سوریه]] سرایت کرد و او را در سوریه «بابرجیتس» نامیدند و زوجه «حداد» خدای [[باران]] پنداشتند. آنگاه [[پرستش]] این بت میان نبطی‌ها به نام لات معمول گردید. بنابر [[عقیده]] «استرابون» و «سیفانیوس» لات در نزد ربة النوع [[خورشید]] بوده است و به همین عنوان عبادت لات به [[عرب‌ها]] منتقل گردیده و [[اعراب]] هم این بت را [[مظهر]] خورشید می‌دانسته‌اند. «[[اللات]]» در نزد اعراب [[جاهلیت]] با «الاله» [[قرابت]] لفظی و [[معنوی]] داشته است و در زمان [[ظهور اسلام]] باز اعراب آن را عبادت می‌کرده‌اند و حتی می‌گویند [[ابوسفیان]] لات را با خود در [[جنگ]] «[[احد]]» همراه آورده بود.

باری حضرت [[پیغمبر]]{{ص}} پس از [[فتح مکه]] [[مغیرة بن شعبه]] را که با متولی لات «[[عتاب بن مالک]]» [[خویشاوندی]] داشت [[مأمور]] [[هدم]] [[خانه]] لات گردانید و آن خانه به دست وی ویران شد. [[زنان]] ثقیف بر [[لات]] گریستند و [[شداد بن عارض]] آنان را از این کار بازداشت و به وسیله شعری ایشان را به ترک لات و [[پرستش]] [[خدای یگانه]] [[دعوت]] کرد. چندی بعد در محل [[معبد]] لات [[مسجد]] [[طائف]] برپا گشت و در محل سنگ مربعی که وقتی به نام لات مورد پرستش [[قبائل]] [[عرب]] بود مناره‌ای ساخته شد که [[مؤذن]] هر [[روز]] از فراز آن [[مردم]] را به [[توحید]] و [[یکتاپرستی]] دعوت کنند.

یکی از مستشرقین نوشته است که در حدود طائف هم اکنون سنگی است که مردم [[عوام]] برای شفای بعضی از [[بیماری‌ها]] به آن [[متوسل]] می‌شوند و تن خود را به آن می‌مالند. البته محتمل است که این نوع [[خرافات]] از [[عهد]] [[جاهلیت]] باقی مانده باشد و عوام مردم دارای چنین عقایدی باشند لکن دیگر کسی بدان [[بت]] توجه ندارد و نام لات به کلی از زبان‌ها افتاده است.

خبری مجعول و بی‌اساس نقل می‌کنند که [[پیغمبر]] چون آیه‌های ۱۹ و ۲۰ از [[سوره نجم]] را قرائت می‌کرد [[شیطان]] بر زبان وی جاری ساخت که لات و [[عزی]] و [[منات]]، بزرگوارانند و باید به [[شفاعت]] ایشان [[امیدوار]] بود. می‌گویند این قصه به [[گوش]] [[مهاجرین]] [[حبشه]] رسید و به [[حجاز]] بازگشتند.

برخی از مستشرقین این خبر مجعول را اساس [[تبلیغات سوء]] قرار داده و گفته‌اند که پیغمبر نخست با [[قریش]] [[سازش]] کرده و چون [[اسلام]] قوت یافته با آنان از در [[مخالفت]] درآمده است. خبر مذکور به کلی مجعول است و [[پیغمبر اسلام]] هرگز از آئین توحید [[منحرف]] نشد چه اگر [[انحرافی]] حاصل شده بود مورد [[اعتراض]] واقع می‌‌شد و اعتراض [[مشرکین]] در این باب مانند [[اعتراضات]] دیگرشان در [[قرآن مجید]] با ذکر جواب منعکس می‌گردید.<ref>[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص 532-533.</ref>
== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010214.jpg|22px]] [[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|'''اعلام قرآن''']]
{{پایان منابع}}

بحث:لات - تاریخچهٔ نسخه‌ها