بحث:لیلة المبیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-08-04T06:25:33Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	مرحوم [[طبرسی]] می‌فرماید: {{عربی\|فَاخْتَارُوا خَمْسَةَ عَشَرَ رَجُلًا فِيهِمْ أَبُو لَهَبٍ عَلَى أَنْ يَدْخُلُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَيَقْتُلُونَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَى رَسُولِهِ {{متن قرآن\|وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که کافران با تو نیرنگ می‌باختند تا تو را بازداشت کنند یا بکشند یا بیرون رانند، آنان نیرنگ می‌باختند و خداوند تدبیر می‌کرد و خداوند بهترین تدبیر کنندگان است» سوره انفال، آیه ۳۰.</ref> ثُمَّ تَفَرَّقُوا عَلَى هَذَا وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَدْخُلُوا عَلَيْهِ لَيْلًا وَ كَتَمُوا أَمْرَهُمْ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ بَلْ نَحْرُسُهُ... وَ قَالَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} يَا عَلِيُّ افْدِنِي بِنَفْسِكَ قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَهُ نَمْ عَلَى فِرَاشِي وَ الْتَحِفْ بِبُرْدِي}}<ref>اعلام الوری، طبرسی، ص۷۲.</ref>.		مرحوم [[طبرسی]] می‌فرماید: {{عربی\|فَاخْتَارُوا خَمْسَةَ عَشَرَ رَجُلًا فِيهِمْ أَبُو لَهَبٍ عَلَى أَنْ يَدْخُلُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَيَقْتُلُونَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَى رَسُولِهِ {{متن قرآن\|وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که کافران با تو نیرنگ می‌باختند تا تو را بازداشت کنند یا بکشند یا بیرون رانند، آنان نیرنگ می‌باختند و خداوند تدبیر می‌کرد و خداوند بهترین تدبیر کنندگان است» سوره انفال، آیه ۳۰.</ref> ثُمَّ تَفَرَّقُوا عَلَى هَذَا وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَدْخُلُوا عَلَيْهِ لَيْلًا وَ كَتَمُوا أَمْرَهُمْ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ بَلْ نَحْرُسُهُ... وَ قَالَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} يَا عَلِيُّ افْدِنِي بِنَفْسِكَ قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَهُ نَمْ عَلَى فِرَاشِي وَ الْتَحِفْ بِبُرْدِي}}<ref>اعلام الوری، طبرسی، ص۷۲.</ref>.
	[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: علی [[جان]]! حاضری خود را [[فدا]] کنی! آن حضرت پذیرفت و آن چه در «[[لیلة المبیت]]» رخ داده مایه [[افتخار]] و [[مباهات]] است و [[شیعه]] باید برخود ببالد که در [[سایه]] چنین رهبرانی [[زندگی]] نموده و از آنها [[پیروی]] می‌کند<ref>منتهی الامال، ج۱، ص۱۱۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۱۸.</ref>.		[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: علی [[جان]]! حاضری خود را [[فدا]] کنی! آن حضرت پذیرفت و آن چه در «[[لیلة المبیت]]» رخ داده مایه [[افتخار]] و [[مباهات]] است و [[شیعه]] باید برخود ببالد که در [[سایه]] چنین رهبرانی [[زندگی]] نموده و از آنها [[پیروی]] می‌کند<ref>منتهی الامال، ج۱، ص۱۱۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۱۸.</ref>.

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: /* منابع */

2024-08-04T06:23:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368106.jpg\|22px]] [[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۸''']]
	# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]		# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2024-07-02T07:47:20Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	به نوشته [[یعقوبی]]، [[خداوند]] در آن شب به [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] فرمود: «من برای یکی از شما [[مرگ]] را برگزیده‌ام. کدام یک حاضرید در راه [[رفیق]] خود، از خویش بگذرید؟» هر دو [[زندگی]] را برگزیدند. خدا فرمود: «چرا شما همچون [[علی بن ابی‌طالب]] نیستید؟ من میان او و محمد [[برادری]] برقرار کردم و [[عمر]] یکی از آنان را بیش‌تر قرار دادم. علی [[مرگ]] را برای خویش برگزید و [[زندگی]] را برای محمد و بر جای او آرامید. اکنون به [[زمین]] فرود آیید و از او در برابر [[دشمن]] [[پاسداری]] کنید». [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] فرود آمدند. یکی بالای سر و دیگری در پایین پای علی{{ع}} نشست تا او را از دشمن [[حفظ]] کنند و سنگ‌ها را از او دور بدارند. در آن حال جبرئیل می‌گفت: «به! به! ای پسر [[ابوطالب]]! چه کسی مانند تو است؟ [[خدا]] با تو بر [[فرشتگان]] [[هفت آسمان]] [[مباهات]] می‌کند»<ref>احمد بن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۳۹.</ref>. در [[احادیث معتبر]] [[شیعه]] و [[سنی]] آمده است که در آن شب این [[آیه شریفه]] در [[بزرگداشت]] علی{{ع}} بر [[پیغمبر]] نازل شد: {{متن قرآن\|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۸]] ص ۱۵۷.</ref>		به نوشته [[یعقوبی]]، [[خداوند]] در آن شب به [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] فرمود: «من برای یکی از شما [[مرگ]] را برگزیده‌ام. کدام یک حاضرید در راه [[رفیق]] خود، از خویش بگذرید؟» هر دو [[زندگی]] را برگزیدند. خدا فرمود: «چرا شما همچون [[علی بن ابی‌طالب]] نیستید؟ من میان او و محمد [[برادری]] برقرار کردم و [[عمر]] یکی از آنان را بیش‌تر قرار دادم. علی [[مرگ]] را برای خویش برگزید و [[زندگی]] را برای محمد و بر جای او آرامید. اکنون به [[زمین]] فرود آیید و از او در برابر [[دشمن]] [[پاسداری]] کنید». [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] فرود آمدند. یکی بالای سر و دیگری در پایین پای علی{{ع}} نشست تا او را از دشمن [[حفظ]] کنند و سنگ‌ها را از او دور بدارند. در آن حال جبرئیل می‌گفت: «به! به! ای پسر [[ابوطالب]]! چه کسی مانند تو است؟ [[خدا]] با تو بر [[فرشتگان]] [[هفت آسمان]] [[مباهات]] می‌کند»<ref>احمد بن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۳۹.</ref>. در [[احادیث معتبر]] [[شیعه]] و [[سنی]] آمده است که در آن شب این [[آیه شریفه]] در [[بزرگداشت]] علی{{ع}} بر [[پیغمبر]] نازل شد: {{متن قرآن\|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۸]] ص ۱۵۷.</ref>

			==لیلةُ المبیت==
			در [[تاریخ اسلام]] شبی را گویند که [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} در آن به جای [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} بیتوته کرد. آن شب را تا بامداد در بستر آن حضرت [[خفت]]، تا [[مشرکان]] که در آن شب، قصد [[جان رسول خدا]]{{صل}} را داشتند، حضرتش را در بستر خویش خفته پندارند و به تعقیب وی که از [[تاریکی]] شب استفاده نموده و رهسپار [[کوه]] ثور گشت، نپردازند. آن شب حَسَب کتب [[تاریخی]]، شب اول [[ربیع الاول]] بود و همان شب مبدأ [[تاریخ هجری]] گردید<ref>معارف و معاریف، دائرة المعارف جامع اسلامی، ج۸، ص۷۹۲.</ref>.
			نکته مهم در این صفحه درخشان، همان [[جانبازی]] علی{{ع}} در راه [[حقیقت]] است. [[خوابیدن]] علی{{ع}} در بستر [[پیامبر]]{{صل}} در آن شب پرغوغا، نمونه بارزی از [[عشق]] او به حقیقت است.
			این جانبازی به اندازه‌ای [[ارزش]] داشت که [[خداوند]] آن را [[ستوده]] است و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> به نقل از بسیاری از [[مفسرین]] [[اسلامی]]، در این مورد نازل گردیده است<ref>برخی از مردم با خدا معامله نموده و جان خود را برای رضایت خدا از دست می‌دهند، خدا به بندگان خود مهربان است.</ref>.

			[[مفسران]] و [[محدثان]] غالباً اعتراف کرده‌اند که آیه فوق در «[[لیلة المبیت]]» درباره [[فداکاری حضرت علی]]{{ع}} نازل شده است<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۴۲۵ و ۴۲۶.</ref>.
			مرحوم [[طبرسی]] می‌فرماید: {{عربی\|فَاخْتَارُوا خَمْسَةَ عَشَرَ رَجُلًا فِيهِمْ أَبُو لَهَبٍ عَلَى أَنْ يَدْخُلُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَيَقْتُلُونَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَى رَسُولِهِ {{متن قرآن\|وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که کافران با تو نیرنگ می‌باختند تا تو را بازداشت کنند یا بکشند یا بیرون رانند، آنان نیرنگ می‌باختند و خداوند تدبیر می‌کرد و خداوند بهترین تدبیر کنندگان است» سوره انفال، آیه ۳۰.</ref> ثُمَّ تَفَرَّقُوا عَلَى هَذَا وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَدْخُلُوا عَلَيْهِ لَيْلًا وَ كَتَمُوا أَمْرَهُمْ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ بَلْ نَحْرُسُهُ... وَ قَالَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} يَا عَلِيُّ افْدِنِي بِنَفْسِكَ قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَهُ نَمْ عَلَى فِرَاشِي وَ الْتَحِفْ بِبُرْدِي}}<ref>اعلام الوری، طبرسی، ص۷۲.</ref>.
			[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: علی [[جان]]! حاضری خود را [[فدا]] کنی! آن حضرت پذیرفت و آن چه در «[[لیلة المبیت]]» رخ داده مایه [[افتخار]] و [[مباهات]] است و [[شیعه]] باید برخود ببالد که در [[سایه]] چنین رهبرانی [[زندگی]] نموده و از آنها [[پیروی]] می‌کند<ref>منتهی الامال، ج۱، ص۱۱۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۱۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368106.jpg\|22px]] [[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۸''']]		# [[پرونده:1368106.jpg\|22px]] [[محمد حسین رجبی\|رجبی، محمد حسین]]، [[امام علی در عهد پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در عهد پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۸''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Jaafari: /* پانویس */

2023-11-11T07:37:18Z

پانویس

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 بدین‌سان، پیامبر{{صل}} پس از سیزده سال تلاش بی‌وقفه در [[مکه]] رهسپار مدینه شد و اصول [[رفتاری]] مهمی را در [[رویارویی]] با [[مخالفان]] و [[لجاجت]] [[قریش]] به نمایش گذاشت، تا نمونه‌ای برای همگان باشد<ref>[[رمضان محمدی|محمدی]]، [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام (کتاب)|تاریخ اسلام]] ص ۱۴۵.</ref>.
 == پانویس ==
 {{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «== جانفشانی امام علی{{ع}} در لیله المبیت == نخستین اقدام پیامبر خدا{{صل}} برای اجرای فرمان هجرت، انتخاب امام علی{{ع}} به عنوان جانشین خود برای انجام اموری مانند پرداخت دیون و تحویل امانت‌های مردم مکه بود. شبی که مشرکان، خانه پیا...» ایجاد کرد

2022-11-30T06:40:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== جانفشانی امام علی{{ع}} در لیله المبیت == نخستین اقدام پیامبر خدا{{صل}} برای اجرای فرمان هجرت، انتخاب امام علی{{ع}} به عنوان جانشین خود برای انجام اموری مانند پرداخت دیون و تحویل امانت‌های مردم مکه بود. شبی که مشرکان، خانه پیا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== جانفشانی [[امام علی]]{{ع}} در لیله المبیت ==
نخستین [[اقدام]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} برای اجرای [[فرمان]] [[هجرت]]، [[انتخاب امام]] علی{{ع}} به عنوان [[جانشین]] خود برای انجام اموری مانند پرداخت دیون و تحویل امانت‌های [[مردم]] [[مکه]] بود. شبی که مشرکان، [[خانه پیامبر]]{{صل}} را به محاصره کامل خود در آوردند تا صبح هنگام او را بکشند، رسول خدا{{صل}} عازم «[[غار ثور]]» شد و از علی{{ع}} خواست در بستر وی بخوابد و از روانداز مخصوص ایشان استفاده کند سپس علی را در آغوش کشید و با چشمانی [[اشک]] بار از یکدیگر خداحافظی کردند<ref>طوسی، الامالی، ص۴۶۶.</ref>.

علی{{ع}} با [[گزینش]] [[مرگ]] برای خود، زمینه‌ساز هجرت [[تاریخی]] رسول خدا{{صل}} به مدینه شد و بدین‌سان مراتب [[ایثار]] خود را بی‌هیچ چشم‌داشتی به نمایش گذاشت. [[جبرئیل]]، خطاب به پسر ابوطالب گفت [[خدا]] به واسطه تو بر [[ملائکه]] [[هفت آسمان]] [[مباهات]] می‌کند<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۹.</ref>. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> در [[ستایش]] [[ایثارگری]] او نازل شد و این حادثه به «[[لیلة المبیت]]» [[شهرت]] یافت. [[ابوجعفر اسکافی]] [[خوابیدن]] علی{{ع}} را در بستر [[رسول خدا]]{{صل}} از [[اخبار متواتر]] و ثابت شده‌ای شمرده که جز [[بی‌خردان]]، کسی را یارای [[انکار]] آن نیست<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۲۶۱-۲۶۲.</ref>.

به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] پیش گفته نشان می‌دهد کسی که [[جان]] خود را با [[خداوند]] [[معامله]] کرده، هدفی جز رضای خداوند نداشته، رفتارش امر [[دین]] و [[دنیا]] را [[اصلاح]] می‌کرده، به وسیله او [[حق]] برپا می‌شده و در زندگانی [[انسانی]] [[پاکیزه]] می‌شده و [[بشر]] از [[برکات]] [[اسلام]] برخوردار می‌شده است. او در بیان [[ارتباط]] صدر و ذیل آیه نیز فرموده است: وجود چنین فردی در میان [[انسان‌ها]]، نمود [[رأفت]] خداوند بر بندگانش است<ref>طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۸.</ref>.

[[پیامبر خدا]]{{صل}} با سپردن امور به علی{{ع}}، ضمن خواندن بخشی از [[سوره یس]] (آیه ۹)، از [[منزل]] خود به طرف [[غار ثور]] حرکت کرد، تا در فرصتی مناسب، از آنجا رهسپار [[مدینه]] شود. غار ثور در خلاف جهت مسیر مدینه بود و [[انتخاب]] این مسیر حضرت را از [[شر]] [[دشمن]] دور نگه می‌داشت.

[[مشرکان]] صبح‌دم هنگامی که به [[خانه پیامبر]]{{صل}} [[هجوم]] آوردند و با [[مشاهده]] [[علی بن ابی طالب]] در بستر [[پیامبر]]{{صل}} متوجه [[شکست]] طرح خود شدند و از علی{{ع}} خواستند تا بگوید پیامبر کجاست. آن حضرت فرمود: مگر او را به من سپرده بودید که از من می‌خواهید. آنان از [[خشم]] در این هنگام به سوی علی{{ع}} [[یورش]] بردند و به نقل [[طبری]] او را آزردند و آن‌گاه وی را به سوی [[مسجدالحرام]] کشیدند و پس از بازداشت، او را [[آزاد]] ساختند<ref>طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۷۳.</ref>.

بدین‌سان، پیامبر{{صل}} پس از سیزده سال تلاش بی‌وقفه در [[مکه]] رهسپار مدینه شد و اصول [[رفتاری]] مهمی را در [[رویارویی]] با [[مخالفان]] و [[لجاجت]] [[قریش]] به نمایش گذاشت، تا نمونه‌ای برای همگان باشد<ref>[[رمضان محمدی|محمدی]]، [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام (کتاب)|تاریخ اسلام]] ص ۱۴۵.</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}