بحث:محتوای دعای ندبه چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

2020-02-19T06:57:31Z

جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}~~
	~~[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]]~~
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.
	::::::بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.
	::::::بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.
	::::::بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.
	::::::بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.
	::::::بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
	~~{{پایان جمع شدن}}~~

	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==
	==پاسخ تفصیلی ندارد==		==پاسخ تفصیلی ندارد==

Msadeq در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۰۵

2020-02-12T09:05:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}		{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}
	[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]		[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]]
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:		::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.		::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.

Msadeq در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۴

2020-02-12T08:24:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۳:		خط ۳:
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:		::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.		::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.
	*بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.
	*بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.		::::::بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.
	*بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.
	*بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.
	*بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.		::::::بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
	{{پایان جمع شدن}}		{{پایان جمع شدن}}

Msadeq در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۳

2020-02-12T08:23:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}
			[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]
			::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
			::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.
			*بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.
			*بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.
			*بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.
			*بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.
			*بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
			{{پایان جمع شدن}}

	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==
	==پاسخ تفصیلی ندارد==		==پاسخ تفصیلی ندارد==

Jaafari: /* پاسخ اجمالی */

2020-01-14T09:30:22Z

پاسخ اجمالی

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 ==نویسنده: آقای ظرافتی==
 ==پاسخ تفصیلی ندارد==
 ==پانویس==
 {{یادآوری پانویس}}
 {{پانویس2}}

Bahmani در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۱۹

2020-01-13T06:19:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==
			==پاسخ اجمالی==
			*از دعاهای مشهور که [[مستحب]] است در چهار عید "فطر، قربان، [[غدیر]] و [[روز جمعه]]" خوانده شود، "[[دعای ندبه]]" است<ref>ر.ک. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۵۹؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>. همواره بسیاری از [[منتظران ظهور]] [[دولت حق]] و [[حکومت جهانی]] [[اسلام]]، [[خواندن]] آن را [[شعار]] خود قرار داده و به وسیلۀ آن، با [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} به [[نجوا]] می‌‏پردازند<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>. ندبه، به معنای فراخوانی و نیز [[گریه]] و ناله است. این دعای [[شریف]]، مشتمل بر [[استغاثه]] و [[استمداد]] از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} و تأسّف بر [[غیبت]] و [[گریه]] از [[فراق]] آن بزرگوار است؛ از این‌‏رو به این نام شهرت یافته است<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
			*این [[دعا]] از هشت فراز تشکیل شده است که با یکدیگر مرتبط بوده و در مجموع، یک منظومۀ منظم و منسجم را سامان داده است:
			#[[حمد]] و [[صلوات]] و ثنای بر قضا‏: این [[دعا]] با [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] و [[درود]] بر [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{ع}} آغاز می‌‏شود. در [[آداب دعا]] بیان شده است که با [[نام خداوند]] و تحمید و [[تمجید]] او و [[صلوات بر محمد]]{{صل}} و آل او انجام گیرد که این امر، در این [[دعا]]، به [[زیبایی]] به چشم می‌‌خورد<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲؛ سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>. در ادامه، [[حمد]] و ثنای دوباره بر جریان [[قضای الهی]] نسبت به اولیائش بیان می‌‌شود، در واقع دربردارندۀ همۀ [[دعا]] به نحو اجمال است که با عباراتی مختصر، مضامین بعدی [[دعا]] را مورد اشاره قرار می‏‌دهد: «بارخدایا! [[ستایش]] فقط تو را سزاست بر آن [[قضا]] و قدری که دربارۀ‏ [[اولیا]] و نمایندگانت جاری شد... و آنان را سبب دست‏‌آویزی به سویت و وسیله‌‏ای برای [[خشنودی]] محضت قرار دادی»<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
			#[[سپاس]] به درگاه [[الهی]] برای [[نعمت]] بزرگ [[وحی]] و [[نبوت]] و [[ولایت]] و [[امامت]]: در فرازهای ابتدایی [[دعا]]، ویژگی [[اولیای الهی]] به ویژه [[زهد]] و بی‌رغبت بودن به مادیات و [[علت]] این [[گزینش]] و [[اصطفاء]] که همان [[وفای به عهد]] و پیمانی است که با خدای خود بسته‌اند بیان شده و بر این نکته تاکید می‌‌گردد که این [[حجت‌های الهی]]، واسطۀ درگاه [[خداوند]] و راه رسیدن به [[رضایت]] و [[خشنودی]] [[حق تعالی]] هستند<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲. </ref>.
			#[[ضرورت وحی]] و [[نبوت]] و [[خالی نبودن زمین از حجت]] {{متن حدیث\|فَبَعْضٌ أَسْکَنْتَه‏.... فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزی}}: در این بخشِ از [[دعا]]، به [[پیامبران بزرگ الهی]] که [[صاحب]] [[دین]] و [[شریعت]] بودند با برشمردن برخی از ویژگی‌هایشان اشاره شده است که به نوعی [[تاریخ]] از آغاز تا تکامل‏ بیان شده و این [[پیامبران]] عبارت است از: [[حضرت آدم]] {{ع}}، [[حضرت نوح]] {{ع}}، [[حضرت ابراهیم]] {{ع}}، [[حضرت موسی]] {{ع}}، و [[حضرت عیسی]] {{ع}} که هر کدام از اینان [[صاحب]] [[شریعت]] بودند<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲؛ کبیری، محسن، بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه، ص ۱۳۷.</ref>. [[خداوند]] برای هر یک از آنها جانشینانی قرار داد تا [[زمین]] هرگز از [[حجت]] خالی نماند<ref>{{متن قرآن\|رُّسُلاً مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ}}«پیامبرانی نویدبخش و هشدار دهنده تا پس از این پیامبران برای مردم بر خداوند حجتی نباشد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۶۵.‏</ref>، [[دین]] پابرجا و [[حجت]] بر [[بندگان]] تمام باشد و [[حق]] از بین نرود و هیچ کس بهانه‌ای نداشته باشد که بگوید چرا [[پیامبری]] برایمان نفرستادی که ما را [[انذار]] کند! و [[راهنمایی]] برایمان قرار ندادی! که در نتیجه از [[آیات]] تو [[پیروی]] می‌‌کردیم و [[خوار]] و ذلیل نمی‌شدیم!<ref>{{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَى}}«و اگر ما پیش از آن با عذابی آنان را نابود می‌کردیم می‌گفتند: پروردگارا! چرا فرستاده‌ای برای ما نفرستادی تا از آیات تو پیش از آنکه زبون و خوار گردیم پیروی کنیم» سوره طه، آیه ۱۳۴.</ref>.<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۰-۹۱؛ کبیری، محسن، بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه، ص ۱۳۷.</ref> باید توجه داشت این بخش‌ها با وجود [[جامعه]] معنا می‌یابد؛ زیرا بدون [[جامعه]] چگونه می‌توان فراز «تا [[حق]] از میان نرود و [[باطل]] بر اهلش [[غلبه]] نکند» را فهمید و معنا کرد؛ لذا اقامۀ [[دین]] بدون [[جامعه]] امکان ندارد و این [[ضرورت]] جامعۀ [[اسلامی]] را بیان می‌کند<ref>ر.ک. کبیری، محسن، بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه، ص ۱۳۷.</ref>.
			#[[شریعت خاتم]] [[انبیاء]] [[حضرت محمد]] {{صل}} و [[اهل بیت]] طاهرینش {{ع}}: در سلسلۀ [[پیامبران]] به [[حضرت رسول]] می‌رسد که آورندۀ [[دین اسلام]] به عنوان آخرین و [[کامل‌ترین]] [[دین]] از سوی [[خداوند]] است و سرانجام بر همۀ دین‌ها [[غلبه]] پیدا خواهد کرد<ref>{{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ}}«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد اگر چه مشرکان نپسندند» سوره توبه، آیه ۳۳.</ref>. در این فراز از [[دعا]]، [[عصمت اهل بیت]] {{ع}} با ذکر آیۀ [[تطهیر]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}«جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref> تاکید می‌‌گردد و ماجرای [[مودّت]] [[اهل بیت]] به عنوان [[اجر رسالت]]<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ ـ ۲۳۱.</ref> و وظیفۀ [[امت]] در برابر آنان و سرِّ این [[وظیفه]] بیان می‌‌شود<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۰-۹۱.</ref>.
			#[[امامت]] و [[فضائل]] امیرالمؤمنین علی {{ع}} و مظلومیت‌های [[خاندان رسالت]]: [[نصب]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} به [[امامت]] و [[ولایت]] و اشاره به [[حدیث غدیر]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث مدینة العلم]]، موضوع [[وصایت]] و [[اخوّت]] آن [[حضرت]] با [[پیامبر]] و اینکه او [[ساقی کوثر]] است و شیعیانش رستگارند و اینکه پس از [[پیامبر]]، دورۀ "[[قتال بر تأویل]]" بود و وی با [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] جنگید و سران [[کفر]] و [[شرک]] و [[نفاق]] را درهم کوبید و در [[دل]] آنان کینه‌های [[بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] را نهاد و سرانجام به دست شقی‌ترین فرد به [[شهادت]] رسید<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲.</ref>. سپس اشاره به قضایای پس از [[پیامبر]] و [[دشمنی]] [[قریش]] با او و کنار زدنش از [[خلافت]] و آواره ساختن فرزندانش و مظلومیت‌های [[خاندان رسالت]] دارد. در این بخش از [[انتقام‌گیری]] [[امام زمان]] از خون‌های به ناحق ریختۀ [[اهل بیت]] و احیاگری او نسبت به [[دین خدا]] و اعادۀ [[شکوه]] [[مکتب]] و [[قبله]] و [[نبرد]] با [[بدعت‌ها]] و تحریف‌ها و تجدید [[عدالت]] [[علوی]] سخن به میان می‌آید. از این جهت [[دعای ندبه]] را می‌توان منشور خط [[علوی]] و [[مظلومیت شیعه]] دانست که به فلسفۀ [[غیبت امام زمان]] {{ع}} و [[اعتقاد]] به [[ظهور منجی]] و احیای کتاب و [[سنّت]] گره می‌خورد<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ ـ ۲۳۱؛ کبیری، محسن، بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه، ص ۱۳۷.</ref>.
			#[[موعود]] امم، [[بقیة الله الاعظم]]{{ع}} و بی‌قراری منتظرانِ: در این بخش از [[دعا]] با تعبیر "أَیْنَ " در حدود سی فراز، برنامه‌ها و هدف‌های ظهورِ [[حضرت]] و [[جایگاه]] و [[منزلت]] ایشان مورد توجه قرار می‌‌گیرد و ندبه خوان [[حزن]] و [[غم]] خود را در [[فراق]] مولایش و شرح درد اشتیاقش را با سوز و گداز ابراز می‌‌کند و خطاب به [[حضرت]] چنین می‌‌گوید: [[پدر]] و مادرم به فدای تو و جانم سپر و بلاگردان تو باشد...<ref>{{متن حدیث\|بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی لَکَ الْوِقَاءُ وَ الْحِمَی‏...‏}}</ref>.<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۰-۹۱.</ref>
			#[[استمداد]] و [[استغاثه]] به درگاه [[الهی]] برای پایان یافتن بلای [[غیبت]]: [[دعای ندبه]] ترکیبی از [[دعا]] و [[زیارت]] است؛ یعنی در فرازهایی از آن مخاطبِ ندبه خوان، [[خلیفة الله]] یعنی [[امام]] و [[محبوب]] [[منتظران]] [[بقیة الله الاعظم]] است و به نجوای با ایشان می‌‌پردازد و در فرازهایی مخاطب خودِ "[[الله]]" است و از او می‌‌خواهد تا هرچه زودتر بلای [[غیبت]] پایان یابد و با ظهورش [[نعمت]] بر ما تمام شود<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲؛ کبیری، محسن، بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه، ص ۱۳۷.</ref>. این فراز از [[دعای ندبه]] بیش‌ترین قسمت [[دعا]] و متناسب با [[امام عصر]] {{ع}} و فریادخواهی از ایشان است: «خدایا! تویی تنها برطرف‌‏کننده گرفتاری‌‏ها و سختی‌‏ها»<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ ـ ۲۳۱؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>.
			#دعا‌های پایانی و واسطۀ [[فیض]] بودن [[امام زمان]] {{ع}}: در این فرازهای پایانی حدود ۲۷ خواسته از [[خداوند متعال]] درخواست می‌‌کنیم، آن هم با یک ویژگی خاص یعنی با تعبیرِ "به"، یعنی به واسطۀ [[فیض]] بودن [[امام]] در [[نعمت‌های الهی]] اشاره می‌‌کنیم و این چنین [[حاجت]] خود را طلب می‌‌نماییم: «خدایا! [[حق]] را به واسطه [[حضرت مهدی]] برپا دار و به واسطه او [[باطل]] را نابود گردان..».<ref>ر.ک. اباذری، محمود، ادعیه و زیارات مهدوی، ص ۹۱ ـ ۹۲.</ref>.

	==پاسخ تفصیلی ندارد==		==پاسخ تفصیلی ندارد==

Bahmani: جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

2020-01-12T07:58:43Z

جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{جمع شدن\|۲. حجت الاسلام و المسلمین کبیری؛}}~~
	~~[[پرونده:137940.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[محسن کبیری]]]]~~
	::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[محسن کبیری]]''' در مقاله ''«[[بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه (مقاله)\|بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
	~~::::::«به طور کلی، [[دعای ندبه]] از چهار محور زیر تشکیل شده است:~~
	:::::#نخست به [[تاریخ]] [[انبیا]] پرداخته و ویژگی‌ها و خصوصیات [[پیامبران]] بزرگ به‌خصوص [[پیامبران اولوالعزم]] از جمله [[حضرت آدم]]، [[نوح]]، [[ابراهیم]]، [[موسی]]، [[عیسی]] و [[محمد]]{{عم}} را بیان می‌کند؛
	:::::#در مقطع بعدی، یعنی [[ولایت]]، خصوصیات و ویژگی‌های [[ولیّ]] را مطرح می‌کند و [[ولایت]] را ادامه [[رسالت]] برمی‌شمرد؛
	:::::#موضع‌گیری [[امت]] با [[ولایت]] و [[ائمه]]{{عم}} در نهایت [[ظلم و ستم]] [[امت]] بر [[ائمه]]{{عم}} و [[شهادت]] آنها و بودن [[جهان]] بدون [[امام]] حاضر را بیان می‌کند.
	~~:::::#آخرین مقطع، [[بکاء]] و ندبه بر [[اهل‌بیت]] را همراه با طلب و [[امید]] بیان می‌نماید.~~
	::::::در بخشی از [[دعای ندبه]] می‌فرماید:"و برای هر کدام از [[پیغمبران]]، [[شریعت]] و کتاب عطا کردی و طریقه و قانونی معین داشتی و برایشان جانشینانی [[انتخاب]] کردی که یکی پس از دیگری از مدتی تا مدتی معین [[نگهبان دین]] و [[شریعت]] باشند، برای [[اقامه دین]] تو و [[دلیل]] بر بندگانت و به [[علت]] اینکه [[حق]] از قرارگاه خود خارج نشود و [[باطل]] بر اهلش چیره نگردد و احدی نگوید که ای [[خدا]] چرا [[رسول]] برای ما نفرستادی که ما را [[انذار]] و [[نصیحت]] و [[ارشاد]] کند؟ و چرا [[پیشوا]] و [[رهبری]] برای ما نگماشتی که ما از [[آیات]] تو [[پیروی]] کنیم پیش از آن‌که [[خوار]] و رسوا شویم"<ref>{{متن حدیث\|وَ كُلٌّ شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً، وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهاجاً، وَ تَخَيَّرْتَ لَهُ أَوْصِياءَ، مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ، مِنْ مُدَّةٍ إِلى‏ مُدَّةٍ، إِقامَةً لِدِينِكَ، وَ حُجَّةً عَلى‏ عِبادِكَ، وَ لِئَلّا يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ، وَ يَغْلِبَ الْباطِلُ عَلى‏ أَهْلِهِ، وَ لا يَقُولَ أَحَدٌ لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا مُنْذِراً، وَ أَقَمْتَ لَنا عَلَماً هادِياً، فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‏}}؛ مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>.
	::::::این بخش‌ها با وجود [[جامعه]] معنا می‌یابد؛ زیرا بدون [[جامعه]] چگونه می‌توان این فراز "تا [[حق]] از میان نرود و [[باطل]] بر اهلش [[غلبه]] نکند"<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref> را فهمید و معنا کرد.
	~~::::::در نتیجه [[اقامه دین]] بدون [[جامعه]] امکان ندارد و این [[ضرورت]] [[جامعه اسلامی]] را بیان می‌کند.~~
	::::::در بخش دیگری از [[دعای ندبه]] آمده: "کجاست آن کسی که برای تجدید و احیای فرایض و [[سنن]] [[ذخیره]] شده و..."<ref>شرحی بر ترجمه دعای ندبه، ص۲۱۵.</ref>.
	::::::این [[دعا]] را زمانی باید درخواست کرد که جامعه‌ای باشد تا زنده کردن فرایض در [[جامعه]] درخواست گردد. بنابراین، [[جامعه اسلامی]] [[ضرورت]] دارد و در واقع بدون [[ضرورت]] [[جامعه اسلامی]] بخش‌های [[دعای ندبه]] بی‌معناست»<ref>[[محسن کبیری\|کبیری، محسن]]، [[بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه (مقاله)\|بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه]]، ص۱۳۷.</ref>.
	~~{{پایان جمع شدن}}~~

	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==

Msadeq در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۶

2020-01-12T06:46:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{جمع شدن\|۲. حجت الاسلام و المسلمین کبیری؛}}
			[[پرونده:137940.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[محسن کبیری]]]]
			::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[محسن کبیری]]''' در مقاله ''«[[بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه (مقاله)\|بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
			::::::«به طور کلی، [[دعای ندبه]] از چهار محور زیر تشکیل شده است:
			:::::#نخست به [[تاریخ]] [[انبیا]] پرداخته و ویژگی‌ها و خصوصیات [[پیامبران]] بزرگ به‌خصوص [[پیامبران اولوالعزم]] از جمله [[حضرت آدم]]، [[نوح]]، [[ابراهیم]]، [[موسی]]، [[عیسی]] و [[محمد]]{{عم}} را بیان می‌کند؛
			:::::#در مقطع بعدی، یعنی [[ولایت]]، خصوصیات و ویژگی‌های [[ولیّ]] را مطرح می‌کند و [[ولایت]] را ادامه [[رسالت]] برمی‌شمرد؛
			:::::#موضع‌گیری [[امت]] با [[ولایت]] و [[ائمه]]{{عم}} در نهایت [[ظلم و ستم]] [[امت]] بر [[ائمه]]{{عم}} و [[شهادت]] آنها و بودن [[جهان]] بدون [[امام]] حاضر را بیان می‌کند.
			:::::#آخرین مقطع، [[بکاء]] و ندبه بر [[اهل‌بیت]] را همراه با طلب و [[امید]] بیان می‌نماید.
			::::::در بخشی از [[دعای ندبه]] می‌فرماید:"و برای هر کدام از [[پیغمبران]]، [[شریعت]] و کتاب عطا کردی و طریقه و قانونی معین داشتی و برایشان جانشینانی [[انتخاب]] کردی که یکی پس از دیگری از مدتی تا مدتی معین [[نگهبان دین]] و [[شریعت]] باشند، برای [[اقامه دین]] تو و [[دلیل]] بر بندگانت و به [[علت]] اینکه [[حق]] از قرارگاه خود خارج نشود و [[باطل]] بر اهلش چیره نگردد و احدی نگوید که ای [[خدا]] چرا [[رسول]] برای ما نفرستادی که ما را [[انذار]] و [[نصیحت]] و [[ارشاد]] کند؟ و چرا [[پیشوا]] و [[رهبری]] برای ما نگماشتی که ما از [[آیات]] تو [[پیروی]] کنیم پیش از آن‌که [[خوار]] و رسوا شویم"<ref>{{متن حدیث\|وَ كُلٌّ شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً، وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهاجاً، وَ تَخَيَّرْتَ لَهُ أَوْصِياءَ، مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ، مِنْ مُدَّةٍ إِلى‏ مُدَّةٍ، إِقامَةً لِدِينِكَ، وَ حُجَّةً عَلى‏ عِبادِكَ، وَ لِئَلّا يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ، وَ يَغْلِبَ الْباطِلُ عَلى‏ أَهْلِهِ، وَ لا يَقُولَ أَحَدٌ لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا مُنْذِراً، وَ أَقَمْتَ لَنا عَلَماً هادِياً، فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‏}}؛ مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>.
			::::::این بخش‌ها با وجود [[جامعه]] معنا می‌یابد؛ زیرا بدون [[جامعه]] چگونه می‌توان این فراز "تا [[حق]] از میان نرود و [[باطل]] بر اهلش [[غلبه]] نکند"<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref> را فهمید و معنا کرد.
			::::::در نتیجه [[اقامه دین]] بدون [[جامعه]] امکان ندارد و این [[ضرورت]] [[جامعه اسلامی]] را بیان می‌کند.
			::::::در بخش دیگری از [[دعای ندبه]] آمده: "کجاست آن کسی که برای تجدید و احیای فرایض و [[سنن]] [[ذخیره]] شده و..."<ref>شرحی بر ترجمه دعای ندبه، ص۲۱۵.</ref>.
			::::::این [[دعا]] را زمانی باید درخواست کرد که جامعه‌ای باشد تا زنده کردن فرایض در [[جامعه]] درخواست گردد. بنابراین، [[جامعه اسلامی]] [[ضرورت]] دارد و در واقع بدون [[ضرورت]] [[جامعه اسلامی]] بخش‌های [[دعای ندبه]] بی‌معناست»<ref>[[محسن کبیری\|کبیری، محسن]]، [[بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه (مقاله)\|بررسی مفاهیم سیاسی دعای ندبه]]، ص۱۳۷.</ref>.
			{{پایان جمع شدن}}

	==نویسنده: آقای ظرافتی==		==نویسنده: آقای ظرافتی==

Bahmani: جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

2020-01-10T07:30:34Z

جایگزینی صفحه با '==نویسنده: آقای ظرافتی== ==پاسخ تفصیلی ندارد== ==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	==~~پاسخ اجمالی~~==		==نویسنده: آقای ظرافتی==
	*از دعاهای مشهور که [[مستحب]] است در چهار عید "فطر، قربان، [[غدیر]] و [[روز جمعه]]" خوانده شود، "[[دعای ندبه]]" است<ref>ر.ک. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۵۹؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>. همواره بسیاری از [[منتظران ظهور]] [[دولت حق]] و [[حکومت جهانی]] [[اسلام]]، [[خواندن]] آن را [[شعار]] خود قرار داده و به وسیلۀ آن، با [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} به [[نجوا]] می‌‏پردازند<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>. ندبه، به معنای فراخوانی و نیز [[گریه]] و ناله است. این دعای [[شریف]]، مشتمل بر [[استغاثه]] و [[استمداد]] از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} و تأسّف بر [[غیبت]] و [[گریه]] از [[فراق]] آن بزرگوار است؛ از این‌‏رو به این نام شهرت یافته است<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
	*این [[دعا]] از چهار فراز تشکیل شده است که با یکدیگر مرتبط بوده و در مجموع، یک منظومۀ منظم و منسجم را سامان داده است:
	#[[حمد]] و صلوات‏: این [[دعا]] با [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] و [[درود]] بر [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{ع}} آغاز می‌‏شود. [[ستایش]]، مخصوص [[پروردگار]] جهانیان است و [[درود]] و [[سلام]] مخصوص [[خداوند]] سبحانه و تعالی بر آقای ما، پیامبرش و [[خاندان]] او [[باد]]<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
	#ثنای بر [[قضاء]]: این فراز که با [[حمد]] و ثنای دوباره بر جریان [[قضای الهی]] نسبت به اولیائش شروع می‌‏شود، در واقع دربردارندۀ همۀ [[دعا]] به نحو اجمال است که با عباراتی مختصر، مضامین بعدی [[دعا]] را مورد اشاره قرار می‏‌دهد: "بارخدایا! [[ستایش]] فقط تو را سزاست بر آن [[قضا]] و قدری که دربارۀ‏ [[اولیا]] و نمایندگانت جاری شد... و آنان را سبب دست‏‌آویزی به سویت و وسیله‌‏ای برای [[خشنودی]] محضت قرار دادی<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
	#[[تاریخ]] از آغاز تا تکامل‏: ماجرای تفصیلی [[قضا]] و [[حکم]] [[الهی]] دربارۀ اولیائش که در آن، نقطۀ شروع [[تاریخ]] [[بشریت]] و تحوّلات اساسی مورد توجه واقع می‌‏شود. در سلسلۀ [[پیامبران]] به [[حضرت رسول]] می‌رسد و ماجرای [[مودّت]] [[اهل بیت]] به عنوان [[اجر رسالت]] و [[حادثۀ غدیر]] و [[نصب]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} به [[امامت]] و [[ولایت]] و اشاره به [[حدیث غدیر]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث مدینة العلم]]، موضوع [[وصایت]] و [[اخوّت]] آن [[حضرت]] با [[پیامبر]] و اینکه او [[ساقی کوثر]] است و شیعیانش رستگارند و اینکه پس از [[پیامبر]]، دورۀ "[[قتال بر تأویل]]" بود و وی با [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] جنگید و سران [[کفر]] و [[شرک]] و [[نفاق]] را درهم کوبید و در [[دل]] آنان کینه‌های [[بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] را نهاد و سرانجام به دست شقی‌ترین فرد به [[شهادت]] رسید. سپس اشاره به قضایای پس از [[پیامبر]] و [[دشمنی]] [[قریش]] با او و کنار زدنش از [[خلافت]] و آواره ساختن فرزندانش و مظلومیت‌های [[خاندان رسالت]] دارد. در این بخش از [[انتقام‌گیری]] [[امام زمان]] از خون‌های به ناحق ریختۀ [[اهل بیت]] و احیاگری او نسبت به [[دین خدا]] و اعادۀ [[شکوه]] [[مکتب]] و [[قبله]] و [[نبرد]] با [[بدعت‌ها]] و تحریف‌ها و تجدید [[عدالت]] [[علوی]] سخن به میان می‌آید. از این جهت [[دعای ندبه]] را می‌توان منشور خط [[علوی]] و [[مظلومیت شیعه]] دانست که به فلسفۀ [[غیبت امام زمان]] {{ع}} و [[اعتقاد]] به [[ظهور منجی]] و احیای کتاب و [[سنّت]] گره می‌خورد<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
	#[[استغاثه]] و طلب‏: [[استغاثه]] به درگاه [[حضرت]] [[حق]]، آخرین فراز از [[دعای ندبه]] را به خود اختصاص می‌‏دهد که بیش‌ترین قسمت [[دعا]] ومتناسب با [[امام عصر]] {{ع}} و فریادخواهی از ایشان است: خدایا! تویی تنها برطرف‌‏کننده گرفتاری‌‏ها و سختی‌‏ها<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ ـ ۲۳۱؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>.
	==پاسخ تفصیلی ندارد==		==پاسخ تفصیلی ندارد==
	==پانویس==		==پانویس==
	{{یادآوری پانویس}}		{{یادآوری پانویس}}
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==پاسخ اجمالی== *از دعاهای مشهور که مستحب است در چهار عید "فطر، قربان، غدیر...» ایجاد کرد

2020-01-06T12:38:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==پاسخ اجمالی== *از دعاهای مشهور که مستحب است در چهار عید "فطر، قربان، غدیر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==پاسخ اجمالی==
*از دعاهای مشهور که [[مستحب]] است در چهار عید "فطر، قربان، [[غدیر]] و [[روز جمعه]]" خوانده شود، "[[دعای ندبه]]" است<ref>ر.ک. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۵۹؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>. همواره بسیاری از [[منتظران ظهور]] [[دولت حق]] و [[حکومت جهانی]] [[اسلام]]، [[خواندن]] آن را [[شعار]] خود قرار داده و به وسیلۀ آن، با [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} به [[نجوا]] می‌‏پردازند<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>. ندبه، به معنای فراخوانی و نیز [[گریه]] و ناله است. این دعای [[شریف]]، مشتمل بر [[استغاثه]] و [[استمداد]] از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} و تأسّف بر [[غیبت]] و [[گریه]] از [[فراق]] آن بزرگوار است؛ از این‌‏رو به این نام شهرت یافته است<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
*این [[دعا]] از چهار فراز تشکیل شده است که با یکدیگر مرتبط بوده و در مجموع، یک منظومۀ منظم و منسجم را سامان داده است:
#[[حمد]] و صلوات‏: این [[دعا]] با [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] و [[درود]] بر [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{ع}} آغاز می‌‏شود. [[ستایش]]، مخصوص [[پروردگار]] جهانیان است و [[درود]] و [[سلام]] مخصوص [[خداوند]] سبحانه و تعالی بر آقای ما، پیامبرش و [[خاندان]] او [[باد]]<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
#ثنای بر [[قضاء]]: این فراز که با [[حمد]] و ثنای دوباره بر جریان [[قضای الهی]] نسبت به اولیائش شروع می‌‏شود، در واقع دربردارندۀ همۀ [[دعا]] به نحو اجمال است که با عباراتی مختصر، مضامین بعدی [[دعا]] را مورد اشاره قرار می‏‌دهد: "بارخدایا! [[ستایش]] فقط تو را سزاست بر آن [[قضا]] و قدری که دربارۀ‏ [[اولیا]] و نمایندگانت جاری شد... و آنان را سبب دست‏‌آویزی به سویت و وسیله‌‏ای برای [[خشنودی]] محضت قرار دادی<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
#[[تاریخ]] از آغاز تا تکامل‏: ماجرای تفصیلی [[قضا]] و [[حکم]] [[الهی]] دربارۀ اولیائش که در آن، نقطۀ شروع [[تاریخ]] [[بشریت]] و تحوّلات اساسی مورد توجه واقع می‌‏شود. در سلسلۀ [[پیامبران]] به [[حضرت رسول]] می‌رسد و ماجرای [[مودّت]] [[اهل بیت]] به عنوان [[اجر رسالت]] و [[حادثۀ غدیر]] و [[نصب]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} به [[امامت]] و [[ولایت]] و اشاره به [[حدیث غدیر]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث مدینة العلم]]، موضوع [[وصایت]] و [[اخوّت]] آن [[حضرت]] با [[پیامبر]] و اینکه او [[ساقی کوثر]] است و شیعیانش رستگارند و اینکه پس از [[پیامبر]]، دورۀ "[[قتال بر تأویل]]" بود و وی با [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] جنگید و سران [[کفر]] و [[شرک]] و [[نفاق]] را درهم کوبید و در [[دل]] آنان کینه‌های [[بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] را نهاد و سرانجام به دست شقی‌ترین فرد به [[شهادت]] رسید. سپس اشاره به قضایای پس از [[پیامبر]] و [[دشمنی]] [[قریش]] با او و کنار زدنش از [[خلافت]] و آواره ساختن فرزندانش و مظلومیت‌های [[خاندان رسالت]] دارد. در این بخش از [[انتقام‌گیری]] [[امام زمان]] از خون‌های به ناحق ریختۀ [[اهل بیت]] و احیاگری او نسبت به [[دین خدا]] و اعادۀ [[شکوه]] [[مکتب]] و [[قبله]] و [[نبرد]] با [[بدعت‌ها]] و تحریف‌ها و تجدید [[عدالت]] [[علوی]] سخن به میان می‌آید. از این جهت [[دعای ندبه]] را می‌توان منشور خط [[علوی]] و [[مظلومیت شیعه]] دانست که به فلسفۀ [[غیبت امام زمان]] {{ع}} و [[اعتقاد]] به [[ظهور منجی]] و احیای کتاب و [[سنّت]] گره می‌خورد<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ - ۲۳۱.</ref>.
#[[استغاثه]] و طلب‏: [[استغاثه]] به درگاه [[حضرت]] [[حق]]، آخرین فراز از [[دعای ندبه]] را به خود اختصاص می‌‏دهد که بیش‌ترین قسمت [[دعا]] ومتناسب با [[امام عصر]] {{ع}} و فریادخواهی از ایشان است: خدایا! تویی تنها برطرف‌‏کننده گرفتاری‌‏ها و سختی‌‏ها<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۲۹ ـ ۲۳۱؛ رحیمی، عباس، امید فردا، ص۶۹.</ref>.
==پاسخ تفصیلی ندارد==
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}		{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین مهدی‌پور؛}}
	[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]		[[پرونده:Pic661.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|]]
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:		::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.		::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۳:		خط ۳:
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:		::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی اکبر مهدی‌پور]]'''، در کتاب ''«[[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.		::::::«دعای ندبه‌ای که در این کتاب ثبت شده، ۱۴۸ سطر می‌باشد و بخش اوّل آن از سطر یک تا سطر ۱۹ قرار دارد، این بخش اختصاص به [[حمد]] و [[ستایش]] [[پروردگار]] در برابر [[نعمت]] بزرگ [[ارسال رسل]] و انزال کتب دارد و با جمله: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏}} آغاز می‌شود.
	*بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش دوم آن از سطر ۲۰ تا سطر ۳۶ قرار دارد، این بخش به [[نبوت خاصّه]]، [[نعمت]] بزرگ [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} و قسمتی از [[فضائل]] و [[مناقب]] آن [[حضرت]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ}} آغاز می‌شود.
	*بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.		::::::بخش سوم آن از سطر ۳۶ تا ۵۸ قرار دارد، این بخش به [[نصب]] [[امامت]]، داستان [[تاریخی]] [[غدیر خم]] و ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] مولای [[متقیان]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\| فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}} آغاز می‌شود.
	*بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش چهارم آن از سطر ۵۹ تا ۷۲ قرار دارد، این بخش به ذکر [[مصائب]] وارد شده بر [[عترت طاهره]] و [[اشک]] [[حسرت]] بر محرومیّت [[امّت]] از آثار [[پیشوایی]] [[امامان معصوم]] {{عم}} اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ}} آغاز می‌شود.
	*بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.		::::::بخش پنجم آن از سطر ۷۲ تا ۱۲۱ قرار دارد و به ابراز تأثّر و تأسّف از طولانی شدن [[دوران غیبت]]، درد هجران و اظهار [[اشتیاق]] به [[دیدار]] [[یار]] اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ}} آغاز می‌شود.
	*بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.		::::::بخش ششم آن از سطر ۱۲۲ تا ۱۴۸ در آخرین قسمت از [[دعای ندبه]] قرار دارد و به [[دعا]] و [[نیایش]] و [[مناجات]] با [[خداوند]] [[قاضی]] الحاجات اختصاص دارد و با جمله: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى}} آغاز می‌شود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
	{{پایان جمع شدن}}		{{پایان جمع شدن}}