Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== لفظ مدین ده بار بدین قرار در قرآن مجید مذکور است: #در سوره اعراف آیه ۸۵. #در سوره توبه آیه ۷۱. #سوره هود آیتین ۸۵ - ۹۸. #در سوره طه آیه ۴۲. #در سوره حج آیه ۴۳. #در سوره نمل آیات ۲۱ - ۲۲ - ۴۵. #در سوره قصص آیه ۳۵. بدون شک لف...» ایجاد کرد

2023-12-02T04:59:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== لفظ مدین ده بار بدین قرار در قرآن مجید مذکور است: #در سوره اعراف آیه ۸۵. #در سوره توبه آیه ۷۱. #سوره هود آیتین ۸۵ - ۹۸. #در سوره طه آیه ۴۲. #در سوره حج آیه ۴۳. #در سوره نمل آیات ۲۱ - ۲۲ - ۴۵. #در سوره قصص آیه ۳۵. بدون شک لف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
لفظ [[مدین]] ده بار بدین قرار در [[قرآن مجید]] مذکور است:
#در [[سوره اعراف]] [[آیه]] ۸۵.
#در [[سوره توبه]] آیه ۷۱.
#[[سوره هود]] آیتین ۸۵ - ۹۸.
#در [[سوره طه]] آیه ۴۲.
#در [[سوره حج]] آیه ۴۳.
#در [[سوره نمل]] [[آیات]] ۲۱ - ۲۲ - ۴۵.
#در [[سوره قصص]] آیه ۳۵.
بدون [[شک]] لفظ مدین [[اعجمی]] است و غیرمنصرف می‌باشد معهذا عده‌ای از لغویون آن را [[عربی]] پنداشته و از مدن به معنی اقامت یا از دان به معنی [[قرب]] مشتق پنداشته‌اند و برخی هم آن را لفظ عربی مهمل شناخته‌اند.

[[مدین در قرآن]] هم بر [[شهر]] [[شعیب]] اطلاق شده و هم بر [[قوم شعیب]] قابل تطبیق است. [[شهر]] شعیب یا مدین در [[مشرق]] [[خلیج عقبه]] قرار داشته است. و [[مردم]] آن از [[فرزندان]] اسماعیل بوده‌اند و با [[مصر]] و لبنان و [[فلسطین]] [[تجارت]] داشته‌اند. امروزه [[شهر مدین]] بنام [[معان]] نامیده می‌شود. بعضی از جغرافیون نام مدین را بر مردمی که میان خلیج عقبه تا [[کوه سینا]] می‌زیسته‌اند اطلاق کرده‌اند و بعضی [[مسکن]] آنان را از خلیج عقبه تا کنار [[فرات]] امتداد داده‌اند.

در [[تورات]]، مدیان به عنوان نام قبائلی مذکور است و در [[زبان عبری]] این کلمه به معنی [[دشمن]] آمده است. مقریزی مدیان را فرزند ابرهیم [[خلیل]] شمرده و مادرش را قنطورا «[[قطورا]]» معرفی کرده است. به موجب تورات، مدیان در برابر [[دعوت]] [[یوشع]] [[مقاومت]] کرده‌اند و در فروش یوسف با سماعیلیان دست داشته‌اند.

به موجب تورات و [[قرآن]] [[حضرت موسی]] مدتی در مدین یا مدیان اقامت داشته و پدرزن حضرت موسی که در تورات «یترون» نامیده می‌شود مقیم این ناحیه بوده است. در قرآن چنانکه در مقاله مربوط به شعیب گفته شد پدرزن [[موسی]] به نام، مذکور نیست لکن بنابر مسطورات قرآن مجید [[رسول]] مدین شعیب نام دارد و از این رو [[مفسرین]] پدرزن موسی را شعیب نامیده‌اند. بنابر مندرجات قرآن مجید شعیب بر مردم مدین [[مبعوث]] بود و آنان را به وفای کیل و [[میزان]] دعوت می‌کرد. از این [[نصیحت]] به خوبی ظاهر می‌گردد که [[مردم]] [[مدین]] بازرگان بوده‌اند. [[اهل مدین]] به [[شعیب]] گفتند آیا [[نماز]] تو ما را بر آن می‌دارد که از [[عبادت]] و [[پرستش]] چیزهایی که [[معبود]] [[پدران]] ما بوده است دست برداریم؟ اگر [[قبیله]] تو نبود تو را سنگسار می‌‌کردیم و اینک باید از [[شهر]] ما بیرون شوی یا به [[ملت]] ما باز گردی. شعیب باز [[دعوت]] ایشان را از دست فرو نگذاشت و بر [[خدا]] [[توکل]] کرد و از درگاه او فتح و فیروزی خواست. مردم به [[عناد]] و [[تکذیب]] خود ماندند و دچار [[صیحه]] و [[عذاب]] شدند.

در [[سوره شعراء]] و [[سوره حجر]] و سورۀ صقوم شعیب به نام [[اصحاب ایکه]] نامیده شده‌اند و چنانکه در مقاله «اصحاب ایکه» گفته شد ممکن است مراد از [[ایکه]] «[[ایله]]» باشد که نزدیک مدین واقع است و بنابر قول [[مسعودی]] [[قوم شعیب]] پس از [[نجات]]، از مدین به ایله رفته‌اند. به علاوه ایکه به معنی درخت است و [[سرزمین مدین]] برای [[تربیت]] درختان [[استعداد]] داشته و اکنون هم [[زمین]] آن مستعد و بارور می‌باشد و به همین دلیل اطلاق ایکه بر آن [[سرزمین]] رواست. بعضی گفته‌اند ایکه نام بیشه‌ای است و «لیکه» نام شهری بوده که در آن [[بیشه]] قرار داشته است اما از این گفتار اثر تصنع هویدا است.

در جغرافیای بطلمیوس، مدیانا و مدیانو نام یک شهر ساحلی است و مدیاکا نام شهری است در داخل شبه جزیرة [[سینا]]. بعضی هم محل مدین را در [[شام]] روبروی غزه نشان داده‌اند و [[محمد بن سهل]]، مدین را یکی از توابع یثرب و نظیر [[فدک]] شناخته است.

[[یعقوبی]] و [[یاقوت]] از [[آبادانی]] مدین سخن گفته‌اند و استخری این شهر را خود دیده و چشمه‌هائی که [[دختران شعیب]] یا [[دختران]] [[برادر]] شعیب از آن برای گوسفندان خود آب تهیه می‌کردند [[مشاهده]] نموده است. ابوالفدا مدین را بصورت یک ناحیه ویرانی معرفی کرده است. مسعودی سلسله [[پادشاهان]] مدین را به نام ابجد و هوز و حطی و کلمن و سعفص و قرشت معرفی کرده و برای آنان [[جنگ‌ها]] و وقایعی برشمرده است. پیدا است که این چنین نام‌ها و ذکر وقایع صرفا جنبه داستان‌سازی دارد.

مقریزی می‌نویسد که در سال هفتصد و شصت و اندی پس از [[هجرت]] در [[شهر]] اعوج که یکی از شهرهای [[مدین]] بوده کتابی به‌دست آمده و در آن کتاب، شرح آمدن [[موسی]] به مدین و قصه پادشاهانی که بر مدین پس از [[شعیب]] [[حکومت]] کرده‌اند آمده است.

در [[روایت]] است که چون [[وفد]] [[جذام]] به حضور [[پیغمبر]] شرفیاب شدند [[پیغمبر اکرم]] به ایشان فرمود مرحبا [[قوم]] جذام که پدرزن موسی‌اند و [[مسیح]] زوج خود را از میان آنان بر خواهد گزید بنابراین روایت میبایست [[مردم]] مدین از [[دودمان]] [[جذام]] و از [[خاندان]] [[لخم]] باشند.<ref>[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص573-575.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010214.jpg|22px]] [[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|'''اعلام قرآن''']]
{{پایان منابع}}

بحث:مدین در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها