Wasity: جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

2020-12-24T05:34:58Z

جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	==[[امامیه]] در موعودنامه==		==[[امامیه]] در موعودنامه==
	*عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، [[امام علی\|علی بن ابی طالب]] {{ع}} را [[جانشین]] [[پیامبر خاتم\|پیغمبر اسلام]] {{صل}} می‌دانند و معتقدند که [[امامت]] در [[فرزندان علی]] {{ع}} [[باقی]] است و [[دنیا]] هرگز از [[امام]] خالی نیست و منتظرند که یکی از [[علویان]] در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] کند و [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید. در مقابل آنان، [[اهل سنت]] هستند.		*عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، [[امام علی\|علی بن ابی طالب]] {{ع}} را [[جانشین]] [[پیامبر خاتم\|پیغمبر اسلام]] {{صل}} می‌دانند و معتقدند که [[امامت]] در [[فرزندان علی]] {{ع}} باقی است و [[دنیا]] هرگز از [[امام]] خالی نیست و منتظرند که یکی از [[علویان]] در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] کند و [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید. در مقابل آنان، [[اهل سنت]] هستند.
	*[[امامیه]] در مقاطع مختلف [[تاریخ]] به فرقه‌های متعدد منشعب شده‌اند: فرقه‌ای [[امامت]] را پس از [[امام حسین]] {{ع}} به [[محمد حنفیه]] ختم می‌دانند و او را [[امام مهدی]] می‌خوانند و آنان کیسانیه‌اند. فرقه‌ای پس از [[امام سجاد\|امام علی بن الحسین]] {{عم}}، به [[امامت]] [[زید]]، [[فرزند]] آن [[حضرت]] قائلند و آن‌ها را [[زیدیه]] گویند. گروهی [[امام]] پس از [[امام صادق\|حضرت جعفر بن محمد]] {{عم}} را، [[اسماعیل]] [[فرزند]] آن [[حضرت]] می‌دانند، و آن‌ها را [[اسماعیلیه]] می‌شناسند. جمعی [[امام کاظم\|امام موسی بن جعفر]] {{عم}} را [[آخرین امام]] می‌دانند و آنان واقفه‌اند. [[امامیه]] [[اثنی عشریه]]، [[شیعه]] جعفری‌ [[مذهب]] که از [[امام علی\|علی بن ابی طالب]] {{ع}} تا [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] [[فرزند]] [[امام حسن عسکری]] {{عم}} را [[امام]] [[واجب]] الطاعة می‌دانند، [[اکثریت]] [[امامیه]] را تشکیل می‌دهند. این گروه تنها گروهی بودند که بر صفحه [[تاریخ]] [[تشیع]] [[باقی]] ماند و این نشانگر آن است که اقدامات صورت گرفته و مقدماتی برای [[غیبت]]، به اندازه‌ای حساب شده بود که توانست [[شیعه]] را از گرفتاری‌های [[شک و تردید]] پس از [[رحلت]] [[امام عسکری]] {{ع}} [[نجات]] دهد. [[نمایندگان]] ویژه [[حضرت]] با حرکت‌های سنجیده و رهبریت مدبّرانه خود، اوضاع نابسامان اجتماع [[شیعه]] را سامان بخشیده و [[مردم]] را از [[سرگردانی]] [[نجات]] دادند و [[اختلافات]] و انشعابات را به تدریج از بین بردند. [[شیخ مفید]] [[تأیید]] می‌کند که از آن فرقه‌های چهارده‌گانه، تنها [[امامیه]] [[باقی]] مانده است. به نوشته وی این گروه، بزرگ‌ترین [[فرقه]] [[شیعه]] از نظر جمعیت، [[علماء]]، متکلّمان، نظّار، [[صالحان]]، عابدان، [[فقیهان]]، [[محدّثان]]، ادیبان و [[شاعران]] هستند. انان آبروی [[شیعه امامیه]]، سرپرستان اجتماع و در [[دین]]، مورد [[اعتماد]] [[شیعیان]] می‌باشند<ref>الفصول المختاره، ص ۲۶۱؛ حیات مرکزی سیاسی امامان شیعه، ج ۲، ص ۲۲۰. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۱۹.</ref>.		*[[امامیه]] در مقاطع مختلف [[تاریخ]] به فرقه‌های متعدد منشعب شده‌اند: فرقه‌ای [[امامت]] را پس از [[امام حسین]] {{ع}} به [[محمد حنفیه]] ختم می‌دانند و او را [[امام مهدی]] می‌خوانند و آنان کیسانیه‌اند. فرقه‌ای پس از [[امام سجاد\|امام علی بن الحسین]] {{عم}}، به [[امامت]] [[زید]]، [[فرزند]] آن [[حضرت]] قائلند و آن‌ها را [[زیدیه]] گویند. گروهی [[امام]] پس از [[امام صادق\|حضرت جعفر بن محمد]] {{عم}} را، [[اسماعیل]] [[فرزند]] آن [[حضرت]] می‌دانند، و آن‌ها را [[اسماعیلیه]] می‌شناسند. جمعی [[امام کاظم\|امام موسی بن جعفر]] {{عم}} را [[آخرین امام]] می‌دانند و آنان واقفه‌اند. [[امامیه]] [[اثنی عشریه]]، [[شیعه]] جعفری‌ [[مذهب]] که از [[امام علی\|علی بن ابی طالب]] {{ع}} تا [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] [[فرزند]] [[امام حسن عسکری]] {{عم}} را [[امام]] [[واجب]] الطاعة می‌دانند، [[اکثریت]] [[امامیه]] را تشکیل می‌دهند. این گروه تنها گروهی بودند که بر صفحه [[تاریخ]] [[تشیع]] باقی ماند و این نشانگر آن است که اقدامات صورت گرفته و مقدماتی برای [[غیبت]]، به اندازه‌ای حساب شده بود که توانست [[شیعه]] را از گرفتاری‌های [[شک و تردید]] پس از [[رحلت]] [[امام عسکری]] {{ع}} [[نجات]] دهد. [[نمایندگان]] ویژه [[حضرت]] با حرکت‌های سنجیده و رهبریت مدبّرانه خود، اوضاع نابسامان اجتماع [[شیعه]] را سامان بخشیده و [[مردم]] را از [[سرگردانی]] [[نجات]] دادند و [[اختلافات]] و انشعابات را به تدریج از بین بردند. [[شیخ مفید]] [[تأیید]] می‌کند که از آن فرقه‌های چهارده‌گانه، تنها [[امامیه]] باقی مانده است. به نوشته وی این گروه، بزرگ‌ترین [[فرقه]] [[شیعه]] از نظر جمعیت، [[علماء]]، متکلّمان، نظّار، [[صالحان]]، عابدان، [[فقیهان]]، [[محدّثان]]، ادیبان و [[شاعران]] هستند. انان آبروی [[شیعه امامیه]]، سرپرستان اجتماع و در [[دین]]، مورد [[اعتماد]] [[شیعیان]] می‌باشند<ref>الفصول المختاره، ص ۲۶۱؛ حیات مرکزی سیاسی امامان شیعه، ج ۲، ص ۲۲۰. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۱۹.</ref>.

	==پانویس==		==پانویس==
	{{یادآوری پانویس}}		{{یادآوری پانویس}}
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==امامیه در موعودنامه== *عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، ا...» ایجاد کرد

2020-04-18T06:29:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==امامیه در موعودنامه== *عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==[[امامیه]] در موعودنامه==
*عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}} را [[جانشین]] [[پیامبر خاتم|پیغمبر اسلام]] {{صل}} می‌دانند و معتقدند که [[امامت]] در [[فرزندان علی]] {{ع}} [[باقی]] است و [[دنیا]] هرگز از [[امام]] خالی نیست و منتظرند که یکی از [[علویان]] در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] کند و [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] نماید. در مقابل آنان، [[اهل سنت]] هستند.
*[[امامیه]] در مقاطع مختلف [[تاریخ]] به فرقه‌های متعدد منشعب شده‌اند: فرقه‌ای [[امامت]] را پس از [[امام حسین]] {{ع}} به [[محمد حنفیه]] ختم می‌دانند و او را [[امام مهدی]] می‌خوانند و آنان کیسانیه‌اند. فرقه‌ای پس از [[امام سجاد|امام علی بن الحسین]] {{عم}}، به [[امامت]] [[زید]]، [[فرزند]] آن [[حضرت]] قائلند و آن‌ها را [[زیدیه]] گویند. گروهی [[امام]] پس از [[امام صادق|حضرت جعفر بن محمد]] {{عم}} را، [[اسماعیل]] [[فرزند]] آن [[حضرت]] می‌دانند، و آن‌ها را [[اسماعیلیه]] می‌شناسند. جمعی [[امام کاظم|امام موسی بن جعفر]] {{عم}} را [[آخرین امام]] می‌دانند و آنان واقفه‌اند. [[امامیه]] [[اثنی عشریه]]، [[شیعه]] جعفری‌ [[مذهب]] که از [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}} تا [[امام مهدی|حضرت مهدی]] [[فرزند]] [[امام حسن عسکری]] {{عم}} را [[امام]] [[واجب]] الطاعة می‌دانند، [[اکثریت]] [[امامیه]] را تشکیل می‌دهند. این گروه تنها گروهی بودند که بر صفحه [[تاریخ]] [[تشیع]] [[باقی]] ماند و این نشانگر آن است که اقدامات صورت گرفته و مقدماتی برای [[غیبت]]، به اندازه‌ای حساب شده بود که توانست [[شیعه]] را از گرفتاری‌های [[شک و تردید]] پس از [[رحلت]] [[امام عسکری]] {{ع}} [[نجات]] دهد. [[نمایندگان]] ویژه [[حضرت]] با حرکت‌های سنجیده و رهبریت مدبّرانه خود، اوضاع نابسامان اجتماع [[شیعه]] را سامان بخشیده و [[مردم]] را از [[سرگردانی]] [[نجات]] دادند و [[اختلافات]] و انشعابات را به تدریج از بین بردند. [[شیخ مفید]] [[تأیید]] می‌کند که از آن فرقه‌های چهارده‌گانه، تنها [[امامیه]] [[باقی]] مانده است. به نوشته وی این گروه، بزرگ‌ترین [[فرقه]] [[شیعه]] از نظر جمعیت، [[علماء]]، متکلّمان، نظّار، [[صالحان]]، عابدان، [[فقیهان]]، [[محدّثان]]، ادیبان و [[شاعران]] هستند. انان آبروی [[شیعه امامیه]]، سرپرستان اجتماع و در [[دین]]، مورد [[اعتماد]] [[شیعیان]] می‌باشند<ref>الفصول المختاره، ص ۲۶۱؛ حیات مرکزی سیاسی امامان شیعه، ج ۲، ص ۲۲۰. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۱۹.</ref>.

==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}

بحث:مذهب جعفری در معارف مهدویت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==امامیه در موعودنامه== *عنوانی است برای عموم فرقه‌هایی که به نصّ‌ روشن، ا...» ایجاد کرد