بحث:معنای انتظار چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'سری' به 'سری'

2022-08-04T15:01:25Z

جایگزینی متن - 'سری' به 'سری'

Wasity: جایگزینی متن - ' یاس ' به ' یأس '

2021-07-13T13:34:00Z

جایگزینی متن - ' یاس ' به ' یأس '

Saqi در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۵

2020-12-29T07:25:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~===[[انتظار]] از [[اعتقادات]] بنیادین [[شیعه]]===~~
	[[انتظار]] از [[اعتقادات]] بنیادی و تردید ناپذیر [[شیعه]] است<ref>ر.ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۹۰-۹۱.</ref>. از نظر [[شیعه]]، مسألۀ [[انتظار]] و نوید [[ظهور]] [[مهدی موعود]] {{ع}} یکی از مسائل بسیار حیاتی به شمار می‌رود و به اندازه‌ای اهمیت دارد که در ردیف وقوع [[قیامت]] و [[تکذیب]] و تصدیقش در ردیف [[تکذیب]] و [[تصدیق]] [[رسول اکرم]] {{صل}} است<ref>ر.ک. [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷؛ [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۹۰-۹۱.</ref>. در [[فرهنگ شیعی]]، [[انتظار]] صرفاً یک مفهوم ذهنی و دانستنی نیست؛ بلکه مفهوم کاربردیِ مبتنی بر [[آموزه‌های دینی]] و ارزشی است. همچنین [[انتظار]]، صرفاً [[چشم به راهی]] و یک حالت روحی روانی معمول و متعارف نیست؛ بر این اساس [[انتظار]]، یک رویکرد عمل گرایانۀ برخاسته از یک [[اعتقاد]] عمیق قلبی است<ref>ر.ک. [[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)\|آخرین منجی]]، ص۱۱۷، ۱۱۸ و مقاله «اندیشه انتظار و جهانی شدن».</ref>. به عبارت دیگر از دیدگاه [[مکتب]] تشیّع، [[انتظار]]، لفظ نیست، گفتار نیست، توقّع تنها نیست، [[امید]] و آرزوی خالی نیست؛ بلکه [[پندار]] و [[کردار]] است، عمل و حرکت است، [[نهضت]] و [[مبارزه]] است، تلاش و کوشش است، [[صبر]] و [[مقاومت]] است، [[جهاد]] و [[فداکاری]] است. ازاین‌رو، ریشۀ تمام حرکت‌ها و نهضت‌های [[اسلامی]] و جنبش‌ها و قیام‌های [[شیعی]] پس از [[رحلت]] [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، همین [[روح]] حرکت‌بخشی [[انتظار]] بوده است<ref>ر.ک: [[سید اسدالله هاشمی شهیدی\|هاشمی شهیدی، سید اسدالله]]، [[ظهور حضرت مهدی از دیدگاه اسلام و مذاهب و ملل جهان (کتاب)\|ظهور حضرت مهدی از دیدگاه اسلام و مذاهب و ملل جهان]]، ص۲۴۱ ـ ۲۴۲.</ref>. در [[روایات]] از [[انتظار]] به "عمل" تعبیر شده و بلکه [[بهترین]] عمل ـ [[افضل الاعمال]] ـ بیان شده است. این تعبیر، بیانگر پیوند معنایی [[ایمان]] و عمل در این مقوله است<ref>ر.ک. [[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)\|آخرین منجی]]، ص۱۱۷، ۱۱۸.</ref>.
	*[[انتظار]] در [[مکتب]] [[تشیع]] یک حالت انسانی است که [[انسان]] به خاطر وجود آن، ضمن پیراستن وجود خویش از بدیها و آراستن آن به خوبیها، در ارتباط مستمر با [[امام]] و [[حجت]] زمان خویش، همه [[همت]] خود را صرف [[زمینه‌سازی ظهور]] [[مصلح]] [[آخرالزمان]] می‌کند و در جهت تحقق [[وعده الهی]] نسبت به برپایی [[دولت کریمه]] [[اهل بیت]] با تمام وجود تلاش می‌کند<ref>ر.ک. [[کریم حیدری‌نهند\|حیدری‌نهند، کریم]]، [[فرهنگ انتظار زمینه‌ساز تحقق جامعه مهدوی (مقاله)\|فرهنگ انتظار زمینه‌ساز تحقق جامعه مهدوی]]، ص؟؟؟</ref>.

	~~===[[روایات]] [[انتظار]]===~~
	*به [[اعتقاد]] [[شیعه]] علاوه بر [[آیات]] متعددی که [[پیشوایان دینی]] آنها را به وجود [[مقدس]] [[مهدی موعود]] {{ع}} و [[انتظار]] [[تفسیر]] و تاویل کرده‌اند، صدها [[حدیث]] معتبر و [[متواتر]] وجود دارد که در آنها کلیۀ صفات و خصوصیات و جزئیات [[زندگی]] آن [[حضرت]] بیان شده است<ref>ر.ک. [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷.</ref>. [[شیعیان]] [[عقیده]] دارند [[مهدی موعود]] {{ع}} سِرّی از [[اسرار]] [[حق]] و آخرین [[برگزیده الهی]] است که پس از [[تولد]] از نظرها [[غایب]] شده و بعد از مدت زمان طولانی [[ظهور]] خواهد کرد، او حجه [[الله]]، [[خلیفه]] [[الله]] و [[بقیة الله]] است<ref>ر.ک. [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷؛ [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۹۰-۹۱.</ref>.
	~~===[[مهدی]] از [[نسل]] [[حسین]]===~~
	*در نظر [[شیعه]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} همنام و هم کنیۀ [[پیامبر]] {{صل}}<ref>ر.ک. [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷.</ref>، [[دوازدهمین امام]] و [[حجت خداوند]] در روی [[زمین]] و از [[اهل بیت]] و [[عترت]] [[رسول]] خداست، زنده است و بر اساس [[مصلحت]] [[الهی]] در [[غیبت]] به سر می‌برد و روزی [[ظهور]] خواهد کرد و [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] می‌‌کند، همان طور که پر از [[ظلم و جور]] می‌‌شود و بر [[مؤمنین]] است که همواره در [[انتظار]] چنین روزی باشند و خودشان را برای چنین روزی آماده کنند<ref>ر.ک. [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷؛ فروهی، ناصر، مقاله «انتظار فرج»؛ [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۹۰-۹۱.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}} فرمودند: «اگر از [[دنیا]] جز یک روز نماند، [[خداوند]] آن روز را آنقدر طولانی می‌‌کند تا فرزندم [[مهدی]] که اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است [[ظهور]] کند و [[عدالت]] را بگستراند بعد از آن که [[زمین]] را [[ظلم و جور]] فرا گیرد»<ref>{{متن حدیث\|"لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ الدُّنْیَا إِلَّا یَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِکَ الْیَوْمَ، حَتَّی یَبْعَثَ رَجُلًا مِنْ وُلْدِی اسْمُهُ اسْمِی و یَمْلَأَهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْرا"}}؛ غیبت کبری، ص ۸؛ الیوم الموعود بین الفکر المادی والدینی، ص ۶۳۶؛ الهیات، ج۲، ص ۶۳۲.</ref>.<ref>ر.ک. [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|انتظار فرج]]، ص؟؟؟</ref>
	~~===[[انتظار]] پیوند [[معنوی]]===~~
	*البته باید توجه داشت گرچه [[انتظار]]، در مفهوم غیر [[شیعی]] تنها به معنای نظرداشت [[ظهور منجی]] به‌کار می‌رود؛ ولی طبق دیدگاه [[شیعه]]، افزون بر چنین انتظاری، [[انتظار]] [[ملاقات]] و [[دیدار]] با [[منجی]] نیز قابل تصور است<ref>ر.ک. [[علی نصیری\|نصیری، علی]]، [[نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن (مقاله)\|نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن]]، ص ۹۷ انتظار موعود، ص ۲۷ ـ ۳۲.</ref>


	~~===[[چیستی انتظار]]===~~
	*[[انتظار]] یک حالت قلبی و روحی است که از آن، آماده شدن برای چیزی که در انتظارش هستی استفاده می‌‌شود و هر [[قدر]] [[انتظار]] شدیدتر و زمان آمدن نزدیک‌تر شود، آماده شدن هم بیشتر می‌‌شود و این [[آمادگی]] دو مرتبه دارد: نخست، [[انتظار]] روحی یعنی [[آمادگی]] قبول [[دعوت]] برای رسیدن کسی که [[منتظر]] آمدنش است و دوم، [[انتظار عملی]] که [[آمادگی]] برای آمدن مهمان و [[پذیرایی]] از اوست. "[[انتظار]]" به معنای [[امید]] و [[انتظار ظهور]] است پس [[انسان]] [[منتظر]] در گرفتاری هایش هر [[قدر]] هم که سخت و شدید باشد از [[رحمت الهی]] مأیوس نمی‌شود<ref>ر.ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۱۹-۲۱.</ref>. [[انتظار]] به بیانی دقیق تر؛ [[آمادگی]] برای [[پاک]] شدن و [[پاک]] ماندن، [[آمادگی]] برای حرکتی مستمر با تلاش پی‌گیر به همراه [[خودسازی]]، دگرسازی و [[زمینه‌سازی]] است. لذا [[انتظار]] [[بهترین]]، اساسی‌ترین و مؤثرترین عامل تحرک است<ref>ر.ک. [[محمد حسین رحیمیان\|رحیمیان، محمد حسین]]، [[مفهوم واقعی انتظار در عصر حاضر ۲ (کتاب)\|مفهوم واقعی انتظار در عصر حاضر]]، ص ۱۰-۱۲.</ref>.

	~~===[[انتظار]] در [[اسلام]] و [[ادیان]] دیگر===~~
	*در [[اسلام]]، [[انتظار مهدی]] [[موعود]] {{ع}} یکی از مسایل حیاتی و [[اعتقادات]] قطعی عموم [[مسلمانان]] است که [[شیعه]] و [[سنی]] در طی قرون و اعصار پیاپی همه بر این [[عقیده]] [[اتفاق نظر]] دارند<ref>ر.ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۷-۷۸.</ref>. [[انتظار]] در [[اسلام]] به ویژه [[تشیع]]، در برگیرندۀ [[ایمان]] به امام‌ حاضر و ناظر است که همۀ [[اعتقادات]] بنیادین [[اسلام]] را در خود به همراه دارد و [[ظهور]] آخرین [[ذخیره]] و [[حجت الهی]]، اتمام دوران [[ظلم]] [[ظالمان]] و آغاز [[پیروزی]] نهایی [[صالحان]] است<ref>ر.ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۱۹-۲۱.</ref>. اما اکثر [[ادیان]] دیگر [[منتظر]] یک وجود مافوق بشری هستند که در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] کند‌ و [[عدالت]] را در [[جهان]] برقرار نماید. [[انتظار]] در‌ این‌ [[جوامع]]، از وجود بحران‌ها، نیازهای درونی و روحی انسان‌ و ‌‌ناتوانی‌ [[بشر]] برای [[اصلاح]]؛ نشأت می‌گیرد و تنها [[امید]] این [[جوامع]] برای رهایی از این‌ قیود، [[ظهور منجی]] و بروز یک [[انقلاب]] اجتماعی‌ همه جانبه است<ref>ر.ک. [[زهرا ابراهیمی\|ابراهیمی، زهرا]]، [[نگاهی به انتظار و ظهور منجی از منظر ادیان توحیدی (مقاله)\|نگاهی به انتظار و ظهور منجی از منظر ادیان توحیدی]]، ص ۷۷-۷۹.</ref>.
	*به عبارت دیگر [[انتظار فرج]] در [[اسلام]] و به ویژه در [[مذهب]] تشیّع، عبارت از [[ایمان]] [[استوار]] به [[امامت]] و [[ولایت]] [[حضرت]] [[ولیّ]] عصر {{ع}} و [[امید به ظهور]] [[مبارک]] [[حجّت]] [[خداوند]] و آرزوی فرا رسیدن [[روزگار رهایی]] [[مستضعفان]] از چنگال [[مستکبران]] و [[فتح]] و [[پیروزی]] نهایی [[مؤمنان]] و آغاز [[حکومت صالحان]]، تا [[پایان جهان]] است که همۀ اعتقادهای اساسی [[اسلام]] را از یکتایی [[خدا]] و [[رسالت پیامبر]]{{صل}} و [[امامت]] [[امامان معصوم]]{{ع}} و تحقّق [[وعده]] تخلّف‌ناپذیر [[خداوند]] دربر دارد<ref>ر.ک: [[سید اسدالله هاشمی شهیدی\|هاشمی شهیدی، سید اسدالله]]، [[ظهور حضرت مهدی از دیدگاه اسلام و مذاهب و ملل جهان (کتاب)\|ظهور حضرت مهدی از دیدگاه اسلام و مذاهب و ملل جهان]]، ص۱۹۳.</ref>.
	*[[اسلام]]، درصدد ایجاد جامعه‌ای [[خداباور]]، منسجم و در نهایت نهادینه‌سازی [[عدالت]] در [[جامعه انسانی]] است و در هزار و چهار صد سال قبل چنین‌ جامعۀ جهانی مبتنی بر [[عدل]] و [[اتحاد]] را [[پیش‌بینی]] نموده و مطرح می‌نماید که صالحان‌ و مستضعفان‌ بر‌ [[کافران]] و [[ظالمان]] [[غلبه]] می‌یابند و شخصی از تبار [[ابراهیم]] {{ع}}و از [[خاندان]] [[حضرت]] رسول‌ اکرم {{صل}} که نام او "[[محمد]]" و [[کنیه]] او "[[ابو القاسم]]" و [[لقب]] او "[[قائم]]" است، [[قیام]] خواهد نمود<ref>ر.ک. [[زهرا ابراهیمی\|ابراهیمی، زهرا]]، [[نگاهی به انتظار و ظهور منجی از منظر ادیان توحیدی (مقاله)\|نگاهی به انتظار و ظهور منجی از منظر ادیان توحیدی]]، ص ۷۷-۷۹.</ref>. البته باید توجه داشت همان‌گونه که دربارۀ [[مهدی]] و [[غیبت]] او [[عقاید]] [[انحرافی]] در میان [[مسلمانان]] وجود دارد، اصل [[اندیشه]] [[انتظار]] نیز به [[انحراف]] کشیده شده است؛ بدین معنا که گروه‌هایی از [[مسلمانان]] در طول [[تاریخ]] [[انتظار ظهور]] شخصی از [[قبیله]] یا [[طایفه]] خود را داشته‌اند<ref>ر.ک. [[مصطفی صادقی\|صادقی، مصطفی]]؛ [[تحلیل تاریخی نشانه‌های ظهور (کتاب)\|تحلیل تاریخی نشانه‌های ظهور]، ص ۷۹- ۸۱.</ref>.

	~~===نتیجه‌گیری===~~
	*بنابراین، [[انتظار]] در [[اسلام]] از مسایل حیاتی و [[اعتقادات]] قطعی عموم [[مسلمانان]] است که [[شیعه]] و [[سنی]] همه بر این [[عقیده]] [[اتفاق نظر]] دارند. [[انتظار]] به معنی [[آمادگی]] برای حرکتی مستمر با تلاش پی‌گیر به همراه [[خودسازی]]، دگرسازی و [[زمینه سازی]] برای [[ظهور]] است.

	==پاسخ جامع قبل==		==پاسخ جامع قبل==

Saqi در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۵

2020-12-29T07:25:21Z

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 ===[[انتظار]] پیوند [[معنوی]]===
 *البته باید توجه داشت گرچه [[انتظار]]، در مفهوم غیر [[شیعی]] تنها به معنای نظرداشت [[ظهور منجی]] به‌کار می‌رود؛ ولی طبق دیدگاه [[شیعه]]، افزون بر چنین انتظاری، [[انتظار]] [[ملاقات]] و [[دیدار]] با [[منجی]] نیز قابل تصور است<ref>ر.ک. [[علی نصیری|نصیری، علی]]، [[نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن (مقاله)|نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن]]، ص ۹۷ انتظار موعود، ص ۲۷ ـ ۳۲.</ref>
 ==پاسخ جامع قبل==

Saqi: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2020-12-29T07:10:24Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 ===[[انتظار]] پیوند [[معنوی]]===
 *البته باید توجه داشت گرچه [[انتظار]]، در مفهوم غیر [[شیعی]] تنها به معنای نظرداشت [[ظهور منجی]] به‌کار می‌رود؛ ولی طبق دیدگاه [[شیعه]]، افزون بر چنین انتظاری، [[انتظار]] [[ملاقات]] و [[دیدار]] با [[منجی]] نیز قابل تصور است<ref>ر.ک. [[علی نصیری|نصیری، علی]]، [[نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن (مقاله)|نگاهی به پدیده انتظار و آثار حیات‌بخش آن]]، ص ۹۷ انتظار موعود، ص ۲۷ ـ ۳۲.</ref>
 ==پاسخ جامع قبل==

Saqi: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2020-12-29T07:09:02Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==		==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==
	{{یادآوری پاسخ}}		{{یادآوری پاسخ}}

	~~{{جمع شدن\|۳. حجت الاسلام و المسلمین فروهی؛}}~~
	~~[[پرونده:Pic3063.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[ناصر فروهی]]]]~~
	::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[ناصر فروهی]]'''، در مقاله ''«[[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|انتظار فرج]]»'' در این‌باره گفته است:
	::::::«[[عقیده شیعه]] ([[امامیه]] [[اثناعشری]]) درباره [[انتظار]] این است که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[دوازدهمین امام]] و [[حجت خداوند]] در روی [[زمین]] و از [[اهل بیت]] و [[عترت]] [[رسول]] خداست و در پانزدهم [[شعبان]] ۲۵۰هجری قمری متولد شده و زنده است و بر اساس مصلحتی که [[خداوند متعال]] می‌داند در حال [[غیبت]] به سر می‌برد و روزی خواهد رسید که حضرتش [[ظهور]] کرده و [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] می‌‌کند، همان طور که پر از [[ظلم و جور]] می‌‌شود و بر [[مؤمنین]] است که همواره در [[انتظار]] چنین روزی باشند و خودشان را برای چنین روزی آماده کنند<ref>منهاج السنة، ج۴، ص ۲۱۱؛ المهدی المنتظر، ج۱، ص ۶۰؛ شرح نهج البلاغه، ج۱، ص ۲۸۱.</ref>.
	::::::در این زمینه [[روایات]] زیادی از [[نبی گرامی اسلام]] و [[ائمه اطهار]]{{عم}} وارد شده است. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} در [[حدیثی]] که [[فریقین]] آن را [[نقل]] کرده، فرمود: "اگر از [[دنیا]] جز یک روز نماند، [[خداوند]] آن روز را آن [[قدر]] طولانی می‌‌کند تا فرزندم [[مهدی]] که اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است [[ظهور]] کند و [[عدالت]] را بگستراند بعد از آن که [[زمین]] را [[ظلم و جور]] فرا گیرد"<ref>غیبت کبری، ص ۸؛ الیوم الموعود بین الفکر المادی والدینی، ص ۶۳۶؛ الهیات، ج۲، ص ۶۳۲.</ref>. باز [[حضرت]] می‌فرماید: "هر کس قائمی را که از [[فرزندان]] من است [[انکار]] کند مرا [[انکار]] کرده است"<ref>بحارالانوار، ج۵۱، ص ۷۴؛ کشف الغمة، ج۲، ص ۴۴۶.</ref>. همچنین فرمود: "[[قائم]] از [[فرزندان]] من است که اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است و شمائلش شمائل من و [[سنت]] او [[سنت]] من است و [[مردم]] را بر اساس [[ملت]] و [[شریعت]] من برپا دارد و به [[کتاب خداوند]] [[دعوت]] می‌‌کند، پس هر کس او را [[اطاعت]] کند مرا [[اطاعت]] کرده، و هر کس او را [[معصیت]] کند مرا [[معصیت]] کرده، و هر کس او را در غیبتش [[انکار]] کند مرا [[انکار]] کرده..."<ref>منتخب الأثر، ص ۴۹۲.</ref>»<ref>[[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.
	~~{{پایان جمع شدن}}~~

	{{جمع شدن\|۴. حجت الاسلام و المسلمین علی نصیری؛}}		{{جمع شدن\|۴. حجت الاسلام و المسلمین علی نصیری؛}}

Saqi: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2020-12-29T07:01:21Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==		==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==
	{{یادآوری پاسخ}}		{{یادآوری پاسخ}}

	~~{{جمع شدن\|۲. حجت الاسلام و المسلمین شفائی؛}}~~
	~~[[پرونده:13681166.jpg\|100px\|right\|بندانگشتی\|[[محبوب شفائی]]]]~~
	~~::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[محبوب شفائی]]'''، در کتاب ''«[[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]»'' در این‌باره گفته است:~~
	::::::«از نظر [[شیعه]] مسأله [[انتظار]] [[مهدویت]] و نوید [[ظهور]] [[مهدی موعود]]{{ع}} یکی از مسائل بسیار حیاتی به شمار می‌رود و به اندازه‌ای اهمیت دارد که [[اعتقاد]] به [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} در ردیف وقوع [[قیامت]] و [[تکذیب]] و تصدیقش در ردیف [[تکذیب]] و [[تصدیق]] [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌باشد. مسأله [[انتظار]] [[مهدویت]] و نوید [[ظهور]] آن [[مصلح]] [[الهی]] یک مسأله کهن و ریشه‌دار است و سابقه آن به نخستین روزهای [[طلوع فجر]] [[اسلام]] و دوران شخصی [[نبی اکرم]]{{صل}} بر می‌گردد. به [[اعتقاد]] [[شیعه]] علاوه بر [[آیات]] متعددی که در [[قرآن کریم]] وارد شده و [[پیشوایان دینی]] آنها را به وجود [[مقدس]] [[مهدی موعود]]{{ع}} و [[انتظار]] [[تفسیر]] و تاویل کرده‌اند صدها [[حدیث]] معتبر و [[متواتر]] از [[حضرت]] [[رسول اکرم]]{{صل}} و [[جانشینان]] آن [[حضرت]]{{عم}} صادر شده که در آنها کلیه صفات و خصوصیات و جزئیات [[زندگی]] آن [[منتظر موعود]]{{ع}} که پس از [[تولد]] دوبار [[غیبت]] خواهد داشت و پس از [[غیبت طولانی]] [[ظهور]] خواهد کرد و با تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد نمود. بیان شده است. [[شیعیان]] بر اساس [[روایات]] [[عقیده]] دارند که [[مهدی موعود]]{{ع}} سری از [[اسرار]] [[حق]] و [[رازی]] از رازهای نهفته [[خداوند]] و آخرین [[برگزیده الهی]] است که پس از [[تولد]] از نظرها [[غایب]] شده است و بعد از مدت زمان طولانی [[ظهور]] خواهد کرد. و او حجه [[الله]]، [[خلیفه]] [[الله]] و [[بقیة الله]] است. [[مهدی موعود]]{{ع}} از [[نسل]] [[پاک]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} بوده و از [[علی]]{{ع}} و زهرا{{س}} و نهمین نفر از [[فرزندان امام حسین]]{{ع}} و [[فرزند]] [[بلافصل]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} است<ref>همان، ص ۶۴.</ref>.
	::::::[[شیعیان]] [[دوازده امامی]] [[عقیده]] دارند که [[حضرت مهدی]]{{ع}} هم‌نام و هم [[کنیه]] [[پیامبر]]{{صل}} و هم اکنون زنده است و هنگامی که [[خداوند]] [[اذن]] ظهورش دهد [[قیام]] می‌کند و [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] می‌نماید. [[شیعیان]] طبق وعده‌های [[انبیاء]] [[سلف]] و نویدهای کتب مذهبی و وعده‌های صریح [[قرآن کریم]] [[عقیده]] دارند: آنگاه که [[اخلاق]] و [[معنویت]] از میان [[بشر]] رخت بربندد و [[ظلم و ستم]] فراگیر شود و اسباب [[ظهور]] که یکی از [[وظایف منتظران]] است مهیا گردد. [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[فرمان]] [[حق]] [[قیام]] می‌کند و [[دنیا]] را پر از [[عدل و داد]] می‌نماید و به همه [[رنج‌ها]] پایان می‌دهد. [[شیعیان]] براساس [[عقل]] و [[وجدان]] و [[کتاب و سنت]] [[عقیده]] دارند که با [[ظهور]] [[ولی خدا]] و آمدن [[موعود]] مکتب‌ها و رهایی‌بخش [[انسان‌ها]] هیچ [[حکومت]] باطلی روی [[زمین]] باقی نمی‌ماند بلکه همه مکتب‌های موجود و حکومت‌های [[مقتدر]] زمان یکی پس از دیگری از بین رفته و متلاشی می‌گردند مرزهای جغرافیایی بین کشورها برداشته می‌شوند؛ مظاهر [[شرک]]. [[کفر]] [[الحاد]] و [[بی‌عدالتی]] از بین می‌روند [[عدالت اجتماعی]] تأمین می‌گردد. هر حقی به [[صاحب]] [[حق]] می‌رسد همگان در [[رفاه]] و [[آسایش]] [[زندگی]] می‌کنند از [[ظلم و ستم]] و بد عدالتی خبری نیست و در سرتا سر [[جهان هستی]] تنها یک [[نظام]] [[حکومت]] می‌کند. که آن هم [[نظام]] عادلانه [[اسلام]] و [[احکام]] [[نجات‌بخش]] آسمانی و [[قرآن کریم]] است<ref>همان، ص ۶۴ و ۶۷.</ref>.
	::::::درباره [[وجود مهدی]] و [[ظهور]] او در [[آخرالزمان]] کتاب‌های بسیاری تألیف کرده‌اند و رساله‌ها و مقاله‌های جامع فراوان نوشته‌اند. [[نوشتن]] در این باره از زمان [[امام حسن عسکری]]{{ع}} شروع شده و تا عصر حاضر ادامه یافته است. و کمتر کسی در میان عالمیان [[شیعه]] یافت می‌شود که در این باره کتاب ننوشته باشد یا مقاله نگاشته یا سخن نگفته باشد<ref>محمد رضا حکیمی، خورشید مغرب، ص ۱۱۰.</ref>»<ref>[[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۵۷.</ref>.
	~~{{پایان جمع شدن}}~~

	{{جمع شدن\|۳. حجت الاسلام و المسلمین فروهی؛}}		{{جمع شدن\|۳. حجت الاسلام و المسلمین فروهی؛}}

Saqi: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2020-12-29T07:00:08Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==		==پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه==
	{{یادآوری پاسخ}}		{{یادآوری پاسخ}}
	~~{{جمع شدن\|۱. حجت الاسلام و المسلمین صمدی؛}}~~
	~~[[پرونده:783993038.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[قنبر علی صمدی]]]]~~
	::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[قنبر علی صمدی]]'''، در کتاب ''«[[آخرین منجی (کتاب)\|آخرین منجی]]»'' و مقاله ''«[[اندیشه انتظار و جهانی شدن (مقاله)\|اندیشه انتظار و جهانی شدن]]»'' در این‌باره گفته است:
	:::::*«در [[فرهنگ شیعی]]، [[انتظار]]، صرفاً [[چشم به راهی]] و یک حالت روحی روانی معمول و متعارف نیست؛ بلکه ماهیت [[انتظار]]، نگرش فعال برخاسته از [[ایمان]] به [[ظهور]] است. بر این اساس، [[انتظار]]، یک رویکرد عمل گرایانه از یک [[اعتقاد]] عمیق قلبی است.
	::::::براین اساس، جوهر اصلی [[انتظار]]، [[اعتقاد]] و [[ایمان]] قلبی به حتمیت [[ظهور]] [[مصلح جهانی]]، [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} و دخالت مستقیم این [[باور]] در رفتارهای فردی و [[اجتماعی]] [[انسان]] [[منتظر]] و نگرش او نسبت به چگونگی [[زندگی]] حال و [[آینده]] است. مادامی که ما دخالت مستقیم و نقش تأثیرگذار این [[اندیشه]] و باورداشت را در ساختار ذهنی، اسلوب [[اندیشه]]، شیوه [[زندگی]] و چگونگی حال و [[آینده]] خود، به عنوان یک واقعیت نپذیریم و آن را در حیات فردی و [[اجتماعی]] خود به یک جریان [[فکری]] و [[رفتاری]] تبدیل نکنیم، هرگز به آثار پر [[برکت]] این [[تفکر]] دست نخواهیم یافت. بنابراین، نخستین قدم در این راستا، آن است که [[درک]] درست و تصور صحیحی از این مفهوم ارزشی و [[اسلامی]] داشته باشیم تا به اهمیت آن پی ببریم. با تأمل در روایاتی که به موضوع [[انتظار]] و الزامات آن پرداخته‌اند نیز به روشنی در می‌یابیم که در [[فرهنگ شیعی]]، [[انتظار]] صرفاً یک مفهوم ذهنی و دانستنی نیست تا در لغت‌نامه‌ها و کتاب‌خانه‌ها سراغ آن را بگیریم؛ بلکه یک مفهوم کاربردی و سازنده است که در متن [[زندگی]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خودمان می‌باید آن را جستجو کنیم.
	::::::ماهیت‌شناسی [[انتظار]]، در گرو تحلیل صحیح از رابطه [[ایمان]] قلبی با [[اقدام عملی]] و پیوند معنایی آن دو است. آموزه [[انتظار]]، [[اعتقادی]] [[فرهنگ]] زا و مسؤلیت آفرین است. از این‌رو، در [[روایات]] از [[انتظار]] به "عمل" تعبیر شده و بلکه [[بهترین]] عمل ([[افضل الاعمال]]) بیان شده است. این تعبیر، بیانگر پیوند معنایی [[ایمان]] و عمل در این مقوله است. برپایه این گونه [[روایات]]، [[اندیشه]] [[انتظار]] چنان در انگیزش [[اراده]] و خواست [[انسان]] [[منتظر]]، کارساز و نقش آفرین است که ذهن او را به سمت اهداف مورد [[انتظار]] سوق داده و باورهای او را به [[عزم]] و [[اراده]] تبدیل می‌کند. از این‌رو، در [[تفکر شیعی]]، [[انتظار]] به عنوان یک نگرش کاربردی مبتنی برآموزه‌های [[دینی]] و ارزشی، مدنظر قرار گرفته است؛ نگرشی که شرایط گذشته و حال را به چشم انداز [[آینده]] پیوند می‌دهد و در رویکرد و [[انتخاب]] [[انسان]]، تأثیر گذار است. [[انتظار]] یک آموزه [[دینی]] [[هدایت]] بخش است که [[رفتاری]] هدفمند را در پی داشته و به تصمیمات و اقدامات [[اصلاح]] گرایانه در عرصه‌های مختلف [[فرهنگی]]، [[سیاسی]]، [[اجتماعی]]، [[اقتصادی]] و... منتهی می‌گردد. این [[تفکر]] جریان ساز و [[هویت]] آفرین، چگونه بودن و چگونه زیستن را برای ما تعریف و اهداف کلی حرکت [[جامعه]] به سوی [[آینده]] را تعیین می‌کند»<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)\|آخرین منجی]]، ص۱۱۷، ۱۱۸.</ref>.
	:::::*«در [[فرهنگ شیعی]]، [[انتظار]]، یک مفهوم [[دینی]] و ارزشی است که نگرش [[انسان]] به شرایط گذشته و حال را به چشم انداز [[آینده]] پیوند می‌دهد. این مفهوم [[دینی]] و [[اسلامی]]، یک مفهوم هدایت‌بخش و برانگیزاننده است که رفتار‌های جهتمندی را در پی دارد و به تصمیمات و اقدامات عملی [[اصلاح]] گرایانه در عرصه‌های مختلف [[فرهنگی]]، [[سیاسی]]، [[اجتماعی]] و [[اقتصادی]] می‌انجامد.
	::::::جوهره اصلی [[انتظار]] در [[تفکر شیعی]]، [[اعتقاد]] و [[ایمان]] قلبی، به حتمیت [[ظهور]] [[مصلح جهانی]] [[حضرت مهدی موعود]]{{ع}} و دخالت مستقیم این باورداشت در نگرش‌ها و رفتار‌های فردی و [[اجتماعی]] [[انسان]] [[منتظر]] در رابطه با [[سرنوشت]] و [[آینده]] او است. تا هنگامی که ما دخالت مستقیم و نقش تأثیرگذار این [[اندیشه]] و باورداشت را در ساختار ذهنی، اسلوب [[اندیشه]]، شیوه [[زندگی]] وچگونگی حال و [[آینده]] خود، در [[جایگاه]] یک واقعیت نپذیریم و آن را در حیات فردی و [[اجتماعی]] خود به یک جریان [[فکری]] و [[رفتاری]] تبدیل نکنید، هرگز به آثار پربرکت این [[تفکر]] دست نخواهیم یافت؛ بنا‌براین، نخستین قدم در این راستا، آن است که [[درک]] درست و تصور صحیحی از این مفهوم ارزشی و [[اسلامی]] داشته باشیم، تا به اهمیت آن پی ببریم.
	::::::از تأمل در روایاتی که به موضوع [[انتظار]] و الزامات آن پرداخته است، به روشنی در می‌یابیم که در [[فرهنگ شیعی]]، [[انتظار]]، صرفاً یک مفهوم ذهنی و دانستنی نیست که در لغتنامه‌ها و کتابخانه‌ها، سراغ آن را بگیریم؛ بلکه یک مفهوم کاربردی و سازنده است که در متن [[زندگی]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خود ‌باید آن را جست و جو کرد. در [[اندیشه شیعی]]، [[انتظار]]، یک [[تفکر]] جریان ساز و هویت‌بخش است که چگونه بودن و چگونه زیستن را برای ما تعریف و جهت‌گیری کلی حرکت [[جامعه]] به سوی [[آینده]] را تعیین می‌کند. مهم آن است که با تأمل و نگرش صحیح به [[روایات]] و دستور‌العمل‌های [[عصر غیبت]] و [[انتظار]]، جنبه‌های کاربردی این [[تفکر]] را استخراج و در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] خویش به‌کار بندیم.
	::::::اگر می‌بینیم در [[احادیث]] و [[روایات]]، این همه از [[فضیلت]] و [[ارزش انتظار]] و ارج گذاری [[منتظران]]، سخن به میان آمده و از [[انتظار ظهور]] [[مهدی]]{{ع}}، با عناوین و اوصافی چون [[برترین عمل]]<ref>{{متن حدیث\| أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ الامامه و التبصره، ص۲۱؛ کمال الدین، ص۶۴۴؛ مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۳۴۴. (در برخی از احادیث، در صدر این جمله، عبارت: {{متن حدیث\| أَفْضَلُ أَعْمَالِ شِيعَتِنَا...}} ذکر شده است. ر.ک: کمال الدین، ص۳۷۷).</ref>، بافضیلت‌ترین [[عبادت]]<ref>{{متن حدیث\| أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ کمال الدین، ص۲۸۷؛ بحار الانوار، ج۵۲، ص۱۲۵.</ref>، بالا‌ترین [[جهاد]] در [[راه خدا]]<ref>{{متن حدیث\| أَفْضَلُ جِهَادِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ تحف العقول، ص۳۸؛ بحار الانوار، ج۷۴، ص۱۴۱.</ref>، محبوب‌ترین عمل در پیشگاه [[الهی]]<ref>{{متن حدیث\|أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}؛ عیون الحکم و المواعظ، ص۹۳.</ref>، هم‌سنگ بودن با [[شهادت]] و به [[خون]] طپیدن در [[راه خدا]]<ref>{{متن حدیث\| الْمُنْتَظِرُ لِأَمْرِنَا كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ الخصال، ۶۲۶؛ کمال الدین، ص۶۴۵؛ شرح الاخبار، ج۳، ص۵۶۰؛ تحف العقول، ص۱۱۵؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۳، ص۷۵.</ref>، در رکاب [[حضرت قائم]]{{ع}} بودن<ref>{{متن حدیث\|كَمَنْ كَانَ فِي فُسْطَاطِ الْقَائِمِ{{ع}} }}؛ المحاسن، ج۱، ص۱۷۳؛ کمال الدین، ص۶۴۴؛ بحار الانوار، ج۷۴، ص۱۲۶.</ref>، در حال [[پیکار]] با [[دشمنان]] و [[شمشیر]] زدن در محضر [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>{{متن حدیث\| الْمُنْتَظِرُ لِلثَّانِي عَشَرَ مِنْهُمْ كَالشَّاهِرِ سَيْفَهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} يَذُبُّ عَنْهُ}}؛ الغیبه النعمانی، ص۹۲؛ کمال الدین، ص۳۳۵- ۶۴۷؛ الصراط المستقیم، ج۲، ص۲۲۸.</ref> و دیگر تعابیری که هرکدام، با [[عنایت]] و [[حکمت]] خاصی بیان شده است، همه و همه از ارتباط و [[پیوستگی]] این [[باور]] درونی با عملکرد بیرونی و رفتارهای سازمان یافته فردی و [[اجتماعی]] [[انسان]] [[منتظر]]، حکایت دارد»<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبر علی]]، [[اندیشه انتظار و جهانی شدن (مقاله)\|اندیشه انتظار و جهانی شدن]].</ref>.
	~~{{پایان جمع شدن}}~~

	{{جمع شدن\|۲. حجت الاسلام و المسلمین شفائی؛}}		{{جمع شدن\|۲. حجت الاسلام و المسلمین شفائی؛}}
خط ۷۲:		خط ۶۱:
	::::::بنابراین [[شیعیان]] معتقدند که "[[مهدی موعود]]" سری از [[اسرار]] [[حق]] و [[رازی]] از رازهای نهفته [[خدا]] و آخرین [[برگزیده الهی]] است که پس از طی شدن [[دوران غیبت]] و [[عصر انتظار]]، [[ظهور]] می‌‌نماید و او [[حجة الله]]، [[خلیفة الله]] و [[بقیة الله]] است»<ref>[[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص 90-91.</ref>.		::::::بنابراین [[شیعیان]] معتقدند که "[[مهدی موعود]]" سری از [[اسرار]] [[حق]] و [[رازی]] از رازهای نهفته [[خدا]] و آخرین [[برگزیده الهی]] است که پس از طی شدن [[دوران غیبت]] و [[عصر انتظار]]، [[ظهور]] می‌‌نماید و او [[حجة الله]]، [[خلیفة الله]] و [[بقیة الله]] است»<ref>[[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص 90-91.</ref>.
	{{پایان جمع شدن}}		{{پایان جمع شدن}}

	==پاسخ جامع قبل==		==پاسخ جامع قبل==
	===چیستی [[انتظار]]===		===چیستی [[انتظار]]===

Saqi در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۰

2020-12-29T06:50:36Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

2020-12-24T05:40:45Z

جایگزینی متن - 'باقی' به 'باقی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.		*[[انتظار فرج]] یعنی، [[انتظار]] [[حاکمیت قرآن]] و [[اسلام]]<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>، یعنی [[انتظار]] برای برآورده شدن [[هدف]] و مقصود نهایی و خدایی، یعنی رسیدن [[انسان]] به یک [[زندگی]] عادلانه تحت [[رهبری]] و [[زعامت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر\|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)\|تاریخ غیبت کبری]]، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>، یعنی [[راضی]] و قانع نبودن [[انسان]] به وضع موجود<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶؛ [[عباس رحیمی\|رحیمی، عباس]]، [[امید فردا (کتاب)\|امید فردا]]، ص۳۰.</ref>. البته معنای [[انتظار فرج]] فقط در [[انتظار]] برای [[ظهور]] [[حضرت]] خلاصه نمی‌شود، بلکه مصادیق مختلفی دارد. به طور کلی می‌‌توان گفت [[انتظار فرج]] یعنی باز شدن تمام بن بست ها، چرا که وقتی [[عاقبت]] زندگیِ [[انسان]]، در مقابله با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، ختم به [[گشایش]] می‌‌شود، در بن‌بست‌های جاری [[زندگی]] هم همین [[گشایش]] وجود دارد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، [[ما منتظریم (کتاب)\|ما منتظریم]]، ص۹۵-۹۶.</ref>.
	====[[انتظار]]، تمنا و آرزوی صرف نیست====		====[[انتظار]]، تمنا و آرزوی صرف نیست====
	*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] [[باقی]] بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. اینرا [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در [[حد ]] [[آرزو]] [[باقی]] می‌‌ماند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.		*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. اینرا [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در [[حد ]] [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.

	====[[انتظار مثبت]] و منفی====		====[[انتظار مثبت]] و منفی====
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:
	*[[انتظار فرج]] یک مفهوم بسیار وسیع و گسترده است به این معنا که [[بشریت]] اگر می‌بیند [[طاغیان]]، به حقِ [[انسان‌ها]] [[تعدی]] می‌کنند، نباید [[خیال]] کند [[سرنوشت]] [[دنیا]] غیر از این نیست؛ نباید تصور کند چاره ای‌ وجود ندارد بلکه این وضعیت یک وضعیت گذراست و آن چیزی که متعلق به این عالم و [[طبیعت]] این عالم است، عبارت است از استقرار [[حکومت عدل]] و داد در تمام [[جهان]]<ref>ر.ک. حسینی خامنه‌ای، سید علی؛ انتظار فرج امام زمان، ص۹۵-۹۶.</ref>. با این وجود می‌‌فهمیم، مفهوم [[انتظار]]، اعم و کلی‏تر از مفهوم [[اسلامی]] است؛ به همین [[دلیل]] [[پیروان]] دیگر [[ادیان آسمانی]] نیز با صرف‏نظر از نام و عنوان، به [[پیشوایی]] جهانی که برپا کننده [[عدل و داد]] است معتقدند و ملتزم به [[انتظار ظهور]] او هستند. این [[عقیده]] به خودی خود، ثمرۀ منحصر به فردی دارد و آن این است که [[بهترین]] انگیزه برای [[تربیت]] و [[تهذیب]] [[نفوس]] تمامی [[پیروان]] و معتقدان به این [[ادیان]] است و باعث رشد و [[تربیت]] و [[تهذیب]] [[اخلاق]] آنان و تکمیل درجۀ [[اخلاص]] و نیروی [[اراده]] و [[ایمان]] اشخاص می‌‏شود تا [[مقدمات ظهور]] را در خود و دیگر [[برادران دینی]] و انسانی خود فراهم آورند<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>.		*[[انتظار فرج]] یک مفهوم بسیار وسیع و گسترده است به این معنا که [[بشریت]] اگر می‌بیند [[طاغیان]]، به حقِ [[انسان‌ها]] [[تعدی]] می‌کنند، نباید [[خیال]] کند [[سرنوشت]] [[دنیا]] غیر از این نیست؛ نباید تصور کند چاره ای‌ وجود ندارد بلکه این وضعیت یک وضعیت گذراست و آن چیزی که متعلق به این عالم و [[طبیعت]] این عالم است، عبارت است از استقرار [[حکومت عدل]] و داد در تمام [[جهان]]<ref>ر.ک. حسینی خامنه‌ای، سید علی؛ انتظار فرج امام زمان، ص۹۵-۹۶.</ref>. با این وجود می‌‌فهمیم، مفهوم [[انتظار]]، اعم و کلی‏تر از مفهوم [[اسلامی]] است؛ به همین [[دلیل]] [[پیروان]] دیگر [[ادیان آسمانی]] نیز با صرف‏نظر از نام و عنوان، به [[پیشوایی]] جهانی که برپا کننده [[عدل و داد]] است معتقدند و ملتزم به [[انتظار ظهور]] او هستند. این [[عقیده]] به خودی خود، ثمرۀ منحصر به فردی دارد و آن این است که [[بهترین]] انگیزه برای [[تربیت]] و [[تهذیب]] [[نفوس]] تمامی [[پیروان]] و معتقدان به این [[ادیان]] است و باعث رشد و [[تربیت]] و [[تهذیب]] [[اخلاق]] آنان و تکمیل درجۀ [[اخلاص]] و نیروی [[اراده]] و [[ایمان]] اشخاص می‌‏شود تا [[مقدمات ظهور]] را در خود و دیگر [[برادران دینی]] و انسانی خود فراهم آورند<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۳۵۴، ۳۵۵.</ref>.
	===[[انتظار]]، تمنا و آرزوی صرف نیست===		===[[انتظار]]، تمنا و آرزوی صرف نیست===
	*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] [[باقی]] بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. اینرا [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در [[حد]] [[آرزو]] [[باقی]] می‌‌ماند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.		*[[انتظار]]، تمنا و [[آرزو]] نیست، به طوری که روشی برای رسیدن به آن وجود نداشته باشد و در حد یک [[آرزو]] باقی بماند؛ مثلا یک کشاورز بدون تلاش و کشت و کار، [[آرزو]] می‌‌کند محصول فراوانی به دست بیاورد. اینرا [[انتظار]] نمی‌گویند. چنانکه در مسئلۀ [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] با اعراض از [[کتاب خدا]] و [[سنت انبیا]] نمی‌توان به محصولی رسید و این امر در [[حد]] [[آرزو]] باقی می‌‌ماند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.
	*نکتۀ دیگر دربارۀ [[انتظار]] اینکه ممکن است در جایی [[امید]] بعیدی برای رسیدن به چیزی که منتظرش هستی وجود داشته باشد، در اینجا دیگر از لفظ [[انتظار]] استفاده نمی‌کنند، بلکه در این مواقع از لفظ رجا استفاده می‌‌شود چراکه [[انتظار]] به معنی وقوع امر قریبی است؛ یعنی شخصی روشی [[انتخاب]] کند و عقایدی را داشته باشد که تحقق آن امر را نزدیک بداند. مسافری را که چند سال دیگر برمی‌گردد، [[انتظار]] در مورد او به کار نمی‌رود؛ بلکه اگر مسافری در زمان نزدیک قرار باشد برگردد، در این مورد از لفظ [[انتظار]] استفاده می‌‌شود و این [[انتظار]] قطعاً تنها در غالب تمنی و [[آرزو]] به فعلیت نمی‌رسد بلکه [[منتظر]] باید خودش را برای این امر [[عظیم]] آماده کند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.		*نکتۀ دیگر دربارۀ [[انتظار]] اینکه ممکن است در جایی [[امید]] بعیدی برای رسیدن به چیزی که منتظرش هستی وجود داشته باشد، در اینجا دیگر از لفظ [[انتظار]] استفاده نمی‌کنند، بلکه در این مواقع از لفظ رجا استفاده می‌‌شود چراکه [[انتظار]] به معنی وقوع امر قریبی است؛ یعنی شخصی روشی [[انتخاب]] کند و عقایدی را داشته باشد که تحقق آن امر را نزدیک بداند. مسافری را که چند سال دیگر برمی‌گردد، [[انتظار]] در مورد او به کار نمی‌رود؛ بلکه اگر مسافری در زمان نزدیک قرار باشد برگردد، در این مورد از لفظ [[انتظار]] استفاده می‌‌شود و این [[انتظار]] قطعاً تنها در غالب تمنی و [[آرزو]] به فعلیت نمی‌رسد بلکه [[منتظر]] باید خودش را برای این امر [[عظیم]] آماده کند<ref>ر.ک. خرازی، سید محسن، انتظار ریشه اصلاحات فردی و اجتماعی.</ref>.