بحث:مقام تأیید الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shafipour در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۳۸

2018-07-01T14:38:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۸:۰۸
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.		در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.

	همۀ آنچه گفتیم بر سبیل احتمال بود، در سایۀ استمداد و تأیید از خود این ارباب ایّدکم بروحه. و بهتر است علم این گونه امور را به خود آن ذوات مقدّس رد بنماییم.		همۀ آنچه گفتیم بر سبیل احتمال بود، در سایۀ استمداد و تأیید از خود این ارباب ایّدکم بروحه. و بهتر است علم این گونه امور را به خود آن ذوات مقدّس رد بنماییم.<ref>ر.ک: [[سید مجتبی بحرینی\|بحرینی، سید مجتبی]]، [[جامعه در حرم (کتاب)\|جامعه در حرم]]، ص ۳۴۵.</ref>


	~~ص۳۴۵~~

	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==
خط ۱۱۵:		خط ۱۱۳:
	او آفریده‌ای از آفریدگان خدای تعالی است به خدا قسم! از جبرئیل و میکائیل بزرگ‌تر است با پیامبر {{صل}} بوده و به او خبر می‌داد و تقویت می‌کرد. او با ائمّه {{عم}} نیز می‌باشد و موجب تسدید و تقویت آن‌ها می‌شود.		او آفریده‌ای از آفریدگان خدای تعالی است به خدا قسم! از جبرئیل و میکائیل بزرگ‌تر است با پیامبر {{صل}} بوده و به او خبر می‌داد و تقویت می‌کرد. او با ائمّه {{عم}} نیز می‌باشد و موجب تسدید و تقویت آن‌ها می‌شود.
	این روایت صریح است و این که همان ملکی که مأموریّت حفظ و مواظبت رسول الله را داشته، مأمور است پس از ایشان، همراه ائمّه بوده و آن‌ها را تسدید کند.		این روایت صریح است و این که همان ملکی که مأموریّت حفظ و مواظبت رسول الله را داشته، مأمور است پس از ایشان، همراه ائمّه بوده و آن‌ها را تسدید کند.
	این مقام –دارا بودن روح قدسی، و نگهبانی روح القدس- برای چه کسی جز ائمّه {{عم}} حاصل می‌شود؟ البته در این باره در بحث ولایت و اقسام ولایت به تفصیل سخن خواهیم گفت.		این مقام –دارا بودن روح قدسی، و نگهبانی روح القدس- برای چه کسی جز ائمّه {{عم}} حاصل می‌شود؟ البته در این باره در بحث ولایت و اقسام ولایت به تفصیل سخن خواهیم گفت.<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر ج۲ (کتاب)\|با پیشوایان هدایتگر، ج۲]]، ص۱۳۷-۱۴۵.</ref>

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-30T05:39:22Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	در آیه دیگری می‌فرماید:		در آیه دیگری می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى‌ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ}}﴾}}؛</ref>«ما مؤمنان را در برابر دشمنشان تأیید کردیم و سرانجام پیروز شدند»؛ سوره صف، آیه ۱۴.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى‌ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ}}﴾}}؛<ref>«ما مؤمنان را در برابر دشمنشان تأیید کردیم و سرانجام پیروز شدند»؛ سوره صف، آیه ۱۴.</ref>

	خداوند متعال در این آیه به مؤمنان قوّت شدید عنایت می‌کند که نتیجه آن تأیید، غلبه و پیروزی است. البته غلبه در هر میدانی مصداق خود را دارد. برای مثال غلبه در میدان جنگ معلوم است، در میدان بحث و مناظره و جدل به شکل دیگری تحقق پیدا می‌کند، وگرنه مفهوم لفظ همان غلبه است.		خداوند متعال در این آیه به مؤمنان قوّت شدید عنایت می‌کند که نتیجه آن تأیید، غلبه و پیروزی است. البته غلبه در هر میدانی مصداق خود را دارد. برای مثال غلبه در میدان جنگ معلوم است، در میدان بحث و مناظره و جدل به شکل دیگری تحقق پیدا می‌کند، وگرنه مفهوم لفظ همان غلبه است.

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T11:27:30Z

سید علی حسینی میلانی

Shafipour در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۵۶

2018-06-25T10:56:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"أیّد: قال الله عزّوجلّ «أَیَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ» فعلت من الأید أی القوّه الشدیده. و قال تعالی: «وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ» أی یکثر تأییده"}}.		{{عربی\|اندازه=155%\|"أیّد: قال الله عزّوجلّ «أَیَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ» فعلت من الأید أی القوّه الشدیده. و قال تعالی: «وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ» أی یکثر تأییده"}}.
	این واژه در قرآن مجید نیز در مواردی به کار رفته است. در آیه‌ای می‌خوانیم:		این واژه در قرآن مجید نیز در مواردی به کار رفته است. در آیه‌ای می‌خوانیم:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ}}﴾}}؛		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ}}﴾}}؛<ref>«و خداوند هر که را بخواهد با یاری خود تأیید می‌کند»؛ سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref>
	و خداوند هر که را بخواهد با یاری خود تأیید ~~می‌کند~~.
	در آیه‌ای دیگر آمده است:		در آیه‌ای دیگر آمده است:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ}}﴾}}؛		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ}}﴾}}؛<ref>«اوست که تو را با یاری خود و مؤمنان تقویت کرد»؛ سوره انفال، آیه ۶۲.</ref>
	~~اوست~~ که تو را با یاری خود و مؤمنان تقویت ~~کرد~~.
	در آیه دیگری می‌فرماید:		در آیه دیگری می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى‌ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ}}﴾}}؛		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى‌ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ}}﴾}}؛</ref>«ما مؤمنان را در برابر دشمنشان تأیید کردیم و سرانجام پیروز شدند»؛ سوره صف، آیه ۱۴.</ref>
	ما مؤمنان را در برابر دشمنشان تأیید کردیم و سرانجام پیروز ~~شدند~~.
	خداوند متعال در این آیه به مؤمنان قوّت شدید عنایت می‌کند که نتیجه آن تأیید،		خداوند متعال در این آیه به مؤمنان قوّت شدید عنایت می‌کند که نتیجه آن تأیید، غلبه و پیروزی است. البته غلبه در هر میدانی مصداق خود را دارد. برای مثال غلبه در میدان جنگ معلوم است، در میدان بحث و مناظره و جدل به شکل دیگری تحقق پیدا می‌کند، وگرنه مفهوم لفظ همان غلبه است.
	غلبه و پیروزی است. البته غلبه در هر میدانی مصداق خود را دارد. برای مثال غلبه در میدان جنگ معلوم است، در میدان بحث و مناظره و جدل به شکل دیگری تحقق پیدا می‌کند، وگرنه مفهوم لفظ همان غلبه است.		هم‌چنین کیفیت تأیید خداوند متعال نیز مختلف است، و بر حسب موارد فرق می‌کند.
	هم‌چنین ~~کیفیّت~~ تأیید خداوند متعال نیز مختلف است، و بر حسب موارد فرق می‌کند.
	گاهی خداوند متعال برای حصول غلبه، به وسیله‌ای ظاهری تأیید می‌کند و قوّت شدید عناید می‌کند. در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:		گاهی خداوند متعال برای حصول غلبه، به وسیله‌ای ظاهری تأیید می‌کند و قوّت شدید عناید می‌کند. در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ}}﴾}}؛<ref>~~سوره انفال (۸): آیه ۶۲.</ref>~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ}}﴾}}؛<ref>«اوست که تو را با یاری خود و مؤمنان تقویت کرد»؛ سوره انفال، آیه ۶۲.</ref>
	~~اوست~~ که تو را با یاری خود و مؤمنان تقویت ~~کرد~~.
	در این آیه «بالمؤمنین» بر «بنصره» عطف شده، و باء در هر دو سببی است.		در این آیه «بالمؤمنین» بر «بنصره» عطف شده، و باء در هر دو سببی است.
	معنای «نصر» معلوم است، راغب اصفهانی می‌گوید:		معنای «نصر» معلوم است، راغب اصفهانی می‌گوید:
خط ۶۰:		خط ۵۹:
	کوتاه سخن که تأیید گاهی به وسیله ظاهری است و گاهی به وسیله غیبی.		کوتاه سخن که تأیید گاهی به وسیله ظاهری است و گاهی به وسیله غیبی.
	خداوند متعال در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:		خداوند متعال در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا}}﴾}}؛<ref>~~سوره توبه (۹): آیه ۴۰.</ref>~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا}}﴾}}؛<ref>«خداوند سکینه و آرامش خود را بر وی فرستاد و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌شدند او را تقویت نمود»؛ سوره توبه، آیه ۴۰.</ref>
	~~خداوند~~ سکینه و آرامش خود را بر وی فرستاد و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌شدند او را تقویت ~~نمود~~.
	در این آیه تأیید به وسیله غیبی بوده؛ یعنی نیروهایی که دیده نمی‌شوند؛ یعنی ملائکه، چنان‌که در تفسیر ذیل آیه مبارکه آمده است<ref>ر.ک: الکافی: ۸ / ۳۷۸، حدیث ۵۷۱.</ref> هم‌چنان که در آیات جنگ بدر و جنگ حنین به آمدن ملائکه جهت نصرت رسول الله {{صل}} تصریح شده است.<ref>عیون أخبار الرّضا علیه السّلام: ۱ / ۲۰۷، المسترشد: ۴۳۶.</ref>		در این آیه تأیید به وسیله غیبی بوده؛ یعنی نیروهایی که دیده نمی‌شوند؛ یعنی ملائکه، چنان‌که در تفسیر ذیل آیه مبارکه آمده است<ref>ر.ک: الکافی: ۸ / ۳۷۸، حدیث ۵۷۱.</ref> هم‌چنان که در آیات جنگ بدر و جنگ حنین به آمدن ملائکه جهت نصرت رسول الله {{صل}} تصریح شده است.<ref>عیون أخبار الرّضا علیه السّلام: ۱ / ۲۰۷، المسترشد: ۴۳۶.</ref>
	امّا در چند جای قرآن، وسیله غیبی مطلقِ جنود نیست؛ بلکه خصوص روح آمده و خداوند متعال به وسیله روح رسول اکرم {{صل}} و مسلمانان را غلبه داده است. امّا به انحاء مختلف آمده است:		امّا در چند جای قرآن، وسیله غیبی مطلقِ جنود نیست؛ بلکه خصوص روح آمده و خداوند متعال به وسیله روح رسول اکرم {{صل}} و مسلمانان را غلبه داده است. امّا به انحاء مختلف آمده است:

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T07:57:56Z

سید علی حسینی میلانی

نمایش تغییرات

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T07:54:03Z

سید علی حسینی میلانی

نمایش تغییرات

Shafipour: /* سید مجتبی بحرینی */

2018-06-25T07:45:32Z

سید مجتبی بحرینی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	از طرفی گفتن این سخن که مقصود از این روح خود آن ذوات مقدّس هستند خلاف ظاهر است؛ چون ظاهر مقتضی تعدّد است؛ یعنی مؤیّد باید غیر از مؤیّد باشد، مگر تعدد اعتباری را کافی بدانیم.		از طرفی گفتن این سخن که مقصود از این روح خود آن ذوات مقدّس هستند خلاف ظاهر است؛ چون ظاهر مقتضی تعدّد است؛ یعنی مؤیّد باید غیر از مؤیّد باشد، مگر تعدد اعتباری را کافی بدانیم.

	هم‌چنین قول به این که از روحه، روح القدس است مناسب نیست؛ زیرا علاوه بر این خاندان، با سایر انبیا هم فی‌الجمله همراهی داشته. مگر قائل به تفاوت مراتب شده و بگوییم: روح القدس در مرتبه‌ای از مراتبش با سایر پیامبران همراه بوده، آن هم با حفظ تفاوت رتبی آن‌ها با هر کدامشان در مرتبه‌ای که مناسب با رتبۀ آنان بوده همراهی داشته و با حضرات معصومین {{عم}} در مرتبه‌ای فوق جمیع مراتب، و الّا اگر ما باشیم و ظاهر اَیَّدکم بروحه باید بگوییم: بروحه غیر از روح القدس گویای حقیقت دیگری است؛ زیرا اگر مقصود روح القدس بود مناسب بود اَیّدکم بروح القدس تعبیر شود، همان طور که در دعای قنوت روز جمعه که از صاحب این قبر مطهّر نسبت به امام عصر {{ع}} رسیده، جملۀ وَ اَیده بروح القدس من عندک یافت می‌شود.<ref>جمال الاسبوع ۴۱۳.</ref>		هم‌چنین قول به این که از روحه، [[روح القدس]] است مناسب نیست؛ زیرا علاوه بر این خاندان، با سایر [[انبیا]] هم فی‌الجمله همراهی داشته. مگر قائل به تفاوت مراتب شده و بگوییم: روح القدس در مرتبه‌ای از مراتبش با سایر پیامبران همراه بوده، آن هم با حفظ تفاوت رتبی آن‌ها با هر کدامشان در مرتبه‌ای که مناسب با رتبۀ آنان بوده همراهی داشته و با [[معصومین\|حضرات معصومین]]{{عم}} در مرتبه‌ای فوق جمیع مراتب، و الّا اگر ما باشیم و ظاهر اَیَّدکم بروحه باید بگوییم: بروحه غیر از روح القدس گویای حقیقت دیگری است؛ زیرا اگر مقصود روح القدس بود مناسب بود اَیّدکم بروح القدس تعبیر شود، همان طور که در دعای قنوت روز جمعه که از صاحب این قبر مطهّر نسبت به امام عصر {{ع}} رسیده، جملۀ وَ اَیده بروح القدس من عندک یافت می‌شود.<ref>جمال الاسبوع ۴۱۳.</ref>

	لذا نسبت به این جملۀ زیارت باید یکی از دو مطلب را بگوییم: به این جهت که آنچه می‌آوریم مخالفت کلّی با فرمودۀ سایر بزرگان نداشته باشد و تا حدودی موافق گفته آنان باشد، بگوییم: از اَیّدکم بروحه این است که خداوند متعال حضراتشان را مؤیّد به اعلی مراتب روح القدس قرار داده به طوری که در آن مرتبه هیچ کس از مخلوقات، حتّی انبیای اولوا العزم و کمّلین از اولیا و اوصیا راه نداشته، حظّ و بهره‌ای ندارند.		لذا نسبت به این جملۀ زیارت باید یکی از دو مطلب را بگوییم: به این جهت که آنچه می‌آوریم مخالفت کلّی با فرمودۀ سایر بزرگان نداشته باشد و تا حدودی موافق گفته آنان باشد، بگوییم: از اَیّدکم بروحه این است که خداوند متعال حضراتشان را مؤیّد به اعلی مراتب [[روح القدس]] قرار داده به طوری که در آن مرتبه هیچ کس از مخلوقات، حتّی انبیای اولوا العزم و کمّلین از اولیا و اوصیا راه نداشته، حظّ و بهره‌ای ندارند.
	نتیجه اختصاص اَیدکم بروحه به خاندان رسالت {{عم}} با توجّه به اشتراک در اصل آن با سایر انبیا، از جهت مرتبه و درجه است، همان طور که نسبت به بقیّۀ کمالاتشان قائل هستیم. مثلاً اگر اعطای اسم اعظم را از خصائص این خاندان می‌دانیم مقصود اختصاص در مرتبۀ هفتاد و دومی آن است، و این امر منافات با این جهت ندار که رتبه‌های پایین‌تر و مراتب نازلۀ آن را سایر پیامبران با حفظ مراتب واجد باشند.		نتیجه اختصاص اَیدکم بروحه به خاندان رسالت {{عم}} با توجّه به اشتراک در اصل آن با سایر انبیا، از جهت مرتبه و درجه است، همان طور که نسبت به بقیّۀ کمالاتشان قائل هستیم. مثلاً اگر اعطای اسم اعظم را از خصائص این خاندان می‌دانیم مقصود اختصاص در مرتبۀ هفتاد و دومی آن است، و این امر منافات با این جهت ندار که رتبه‌های پایین‌تر و مراتب نازلۀ آن را سایر پیامبران با حفظ مراتب واجد باشند.
	و یا بگوییم: مقصود از اَیَّدکم بروحه –در عین این که مؤیّد بودن حضراتشان به روح القدس امری مسلّم و مفروغ عنه است- تأیید به امر آخری است. امّا آن روح خدایی که حضراتشان مؤیّد به آن هستند، چیست؟ نمی‌دانیم. همین‌قدر می‌دانیم مرتبه‌ای است فوق جمیع مراتب، که منسوب است به جناب حقّ متعال بدون هیچ واسطه‌ای، حتّی وساطت حرفی چون مِن و یا لفظی چون لفظ قدس. بلکه ارتباط آن با ذات قدّوس الهی ارتباط ضمیر «ه» در بروحه است که شاید اشاره به مقام هوهویّت حق تعالی داشته باشد.		و یا بگوییم: مقصود از اَیَّدکم بروحه –در عین این که مؤیّد بودن حضراتشان به روح القدس امری مسلّم و مفروغ عنه است- تأیید به امر آخری است. امّا آن روح خدایی که حضراتشان مؤیّد به آن هستند، چیست؟ نمی‌دانیم. همین‌قدر می‌دانیم مرتبه‌ای است فوق جمیع مراتب، که منسوب است به جناب حقّ متعال بدون هیچ واسطه‌ای، حتّی وساطت حرفی چون مِن و یا لفظی چون لفظ قدس. بلکه ارتباط آن با ذات قدّوس الهی ارتباط ضمیر «ه» در بروحه است که شاید اشاره به مقام هوهویّت حق تعالی داشته باشد.

	در مورد حضرت آدم {{ع}} {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فِيهِ مِن رُّوحِهِ}}﴾}}<ref>«از روح خویش در او دمید»؛ سورۀ سجده: ۹.</ref> {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي}}﴾}}<ref>«در او از روان خویش دمیدم»؛ سورۀ حجر: ۲۹.</ref> آمده است. بر فرض اتّحاد هر دو روح، بون بعید و فاصلۀ کثیری است میان مِن رُوحِهِ حضرت آدم و بِرُوحِه این حضرات، که اگر نباشد هیچ تفاوتی مگر همان تفاوت که میان جزء و کلّ موجود است، در مقام فرق کافی است. مضاف بر این، چه بسا ممکن است در اصل، روحِ مِن رُوحِهِ و روحِ اَیَّدَکُم بِرُوحِهِ متفاوت باشند.		در مورد حضرت آدم {{ع}} {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فِيهِ مِن رُّوحِهِ}}﴾}}<ref>«از روح خویش در او دمید»؛ سورۀ سجده: ۹.</ref> {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي}}﴾}}<ref>«در او از روان خویش دمیدم»؛ سورۀ حجر: ۲۹.</ref> آمده است. بر فرض اتّحاد هر دو روح، بون بعید و فاصلۀ کثیری است میان مِن رُوحِهِ حضرت آدم و بِرُوحِه این حضرات، که اگر نباشد هیچ تفاوتی مگر همان تفاوت که میان جزء و کلّ موجود است، در مقام فرق کافی است. مضاف بر این، چه بسا ممکن است در اصل، {{عربی\|اندازه=155%\|"روحِ مِن رُوحِهِ و روحِ اَیَّدَکُم بِرُوحِهِ"}} متفاوت باشند.

	در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.		در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.

Shafipour: /* سید مجتبی بحرینی */

2018-06-25T07:43:50Z

سید مجتبی بحرینی

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T07:31:38Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	همین مقدار مسلّم است که ائمّه {{عم}} به آن ملک عظیم مقرّب مؤیّد هستند که به این معنا در روایاتی که در بصائر الدرجات و اصول کافی آمده کاملاً تصریح شده است.<ref>بصائر الدرجات: ۴۷۱ – ۴۷۶، الکافی: ۱ / ۲۷۱ – ۲۷۴.</ref>		همین مقدار مسلّم است که ائمّه {{عم}} به آن ملک عظیم مقرّب مؤیّد هستند که به این معنا در روایاتی که در بصائر الدرجات و اصول کافی آمده کاملاً تصریح شده است.<ref>بصائر الدرجات: ۴۷۱ – ۴۷۶، الکافی: ۱ / ۲۷۱ – ۲۷۴.</ref>
	در نهج البلاغه امیرالمؤمنین علیه السلام در وصف پیامبر اکرم {{صل}} می‌فرماید:		در نهج البلاغه امیرالمؤمنین علیه السلام در وصف پیامبر اکرم {{صل}} می‌فرماید:
	و لقد قرن الله به {{صل}} من لدن أن کان فطیماً أعظم ملک من ملائکته یسلک به طریق المکارم و محاسن أخلاق العالم لیله و نهاره و لقد کنت اتّبعه اتّباع الفصیل أثر أمّه، یرفع لی فی کلِّ یومٍ من أخلاقه علماً و یأمرنی بالاقتداء به؛<ref>نهج البلاغه: ۲ / ۱۵۷ (در ضمن خطبه قاصعه)، بحار الأنوار: ۱۴ / ۴۷۵. در این منبع آمده است: علماً من أخلاقه».		و لقد قرن الله به {{صل}} من لدن أن کان فطیماً أعظم ملک من ملائکته یسلک به طریق المکارم و محاسن أخلاق العالم لیله و نهاره و لقد کنت اتّبعه اتّباع الفصیل أثر أمّه، یرفع لی فی کلِّ یومٍ من أخلاقه علماً و یأمرنی بالاقتداء به؛<ref>نهج البلاغه: ۲ / ۱۵۷ (در ضمن خطبه قاصعه)، بحار الأنوار: ۱۴ / ۴۷۵. در این منبع آمده است: علماً من أخلاقه».</ref>
	همانا خداوند بزرگ‌ترین فرشته خود را مأمور تربت پیامبر {{صل}} کرد تا شب و روز او را به راه‌های بزرگواری و راستی و اخلاق نیکو هدایت نماید و من نیز همواره با پیامبر بودم به مانند فرزندی که با مادر است. پیامبر هر روز از اخلاق خویش به من تعلیم و من نیز همواره از وی پیروی می‌نمودم.		همانا خداوند بزرگ‌ترین فرشته خود را مأمور تربت پیامبر {{صل}} کرد تا شب و روز او را به راه‌های بزرگواری و راستی و اخلاق نیکو هدایت نماید و من نیز همواره با پیامبر بودم به مانند فرزندی که با مادر است. پیامبر هر روز از اخلاق خویش به من تعلیم و من نیز همواره از وی پیروی می‌نمودم.
	به تعبیر ما، از همان بدو زندگی سُکّان پیامبر خدا {{صل}} در دست این ملک؛ بزرگ‌ترین فرشته بوده است و این با اختیار منافات ندارد. در این صورت دقیقاً جمیع حرکات و سکنات و افعال، اقوال و همۀ شئونات پیامبر اکرم {{صل}} زیر نظر این ملک بوده است.		به تعبیر ما، از همان بدو زندگی سُکّان پیامبر خدا {{صل}} در دست این ملک؛ بزرگ‌ترین فرشته بوده است و این با اختیار منافات ندارد. در این صورت دقیقاً جمیع حرکات و سکنات و افعال، اقوال و همۀ شئونات پیامبر اکرم {{صل}} زیر نظر این ملک بوده است.

Shafipour در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۱

2018-06-25T07:31:04Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	خداوند متعال در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:		خداوند متعال در آیه مبارکه‌ای می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا}}﴾}}؛<ref>«خداوند سکینه و آرامش خود را بر وی فرستاد و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌شدند او را تقویت نمود»؛ سوره توبه، آیه ۴۰.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا}}﴾}}؛<ref>«خداوند سکینه و آرامش خود را بر وی فرستاد و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌شدند او را تقویت نمود»؛ سوره توبه، آیه ۴۰.</ref>
	در این آیه تأیید به وسیله غیبی بوده؛ یعنی نیروهایی که دیده نمی‌شوند؛ یعنی ملائکه، چنان‌که در تفسیر ذیل آیه مبارکه آمده است<ref>ر.ک: الکافی: ۸ / ۳۷۸، حدیث ۵۷۱.</ref> هم‌چنان که در آیات جنگ بدر و جنگ حنین به آمدن ملائکه جهت نصرت رسول الله {{صل}} تصریح شده است.<ref>عیون أخبار الرّضا ~~علیه السّلام~~: ۱ / ۲۰۷، المسترشد: ۴۳۶.</ref>		در این آیه تأیید به وسیله غیبی بوده؛ یعنی نیروهایی که دیده نمی‌شوند؛ یعنی ملائکه، چنان‌که در تفسیر ذیل آیه مبارکه آمده است<ref>ر.ک: الکافی: ۸ / ۳۷۸، حدیث ۵۷۱.</ref> هم‌چنان که در آیات جنگ بدر و جنگ حنین به آمدن ملائکه جهت نصرت رسول الله {{صل}} تصریح شده است.<ref>عیون أخبار الرّضا{{ع}}: ۱ / ۲۰۷، المسترشد: ۴۳۶.</ref>
	امّا در چند جای قرآن، وسیله غیبی مطلقِ جنود نیست؛ بلکه خصوص روح آمده و خداوند متعال به وسیله روح رسول اکرم {{صل}} و مسلمانان را غلبه داده است. امّا به انحاء مختلف آمده است:		امّا در چند جای قرآن، وسیله غیبی مطلقِ جنود نیست؛ بلکه خصوص روح آمده و خداوند متعال به وسیله روح رسول اکرم {{صل}} و مسلمانان را غلبه داده است. امّا به انحاء مختلف آمده است:
	در یک جا می‌فرماید:		در یک جا می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ}}﴾}}؛<ref>سوره ~~مجادله (۵۸):~~ آیه ۲۲.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ}}﴾}}؛<ref>«با روحی از خویش تأییدشان کرده است »؛ سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>
	و آنان را با روحی از جانب خویش تقویت فرمود.		و آنان را با روحی از جانب خویش تقویت فرمود.
	و در جای دیگری می‌فرماید:		و در جای دیگری می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ}}﴾}}.		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ}}﴾}}.<ref>«ما او را با روح القدس تقویت نمودیم»؛ سوره بقره، آیه ۸۷.</ref>
	ما او را با روح القدس تقویت ~~نمودیم~~.
	و این روح القدس، وسیله غلبه پیامبر اکرم {{صل}} بوده است.		و این روح القدس، وسیله غلبه پیامبر اکرم {{صل}} بوده است.
	و هم به توسط او مطالب نازل می‌شده است، آن جا که می‌فرماید:		و هم به توسط او مطالب نازل می‌شده است، آن جا که می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا}}﴾}}؛<ref>~~سوره نحل (۱۶): آیه ۱۰۲.</ref>~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا}}﴾}}؛<ref>«بگو: روح القدس آن را از جانب پروردگارت به حق نازل کرده است تا افراد مؤمن را ثابت قدم گرداند»؛ سوره نحل، آیه ۱۰۲.</ref>
	~~بگو~~: روح القدس آن را از جانب پروردگارت به حق نازل کرده است تا افراد مؤمن را ثابت قدم ~~گرداند~~.
	این مقام خاصّی است که اگر مراد از روح القدس، ملک باشد –که ظاهراً هم همین طور است- شأن خاصّی در دستگاه ربوبی دارد.		این مقام خاصّی است که اگر مراد از روح القدس، ملک باشد –که ظاهراً هم همین طور است- شأن خاصّی در دستگاه ربوبی دارد.
	و در آیه‌ای از قرآن می‌خوانیم:		و در آیه‌ای از قرآن می‌خوانیم:
خط ۹۷:		خط ۹۶:
	و ظاهر این روایات آن است که «روح القدس» از جنس ملائکه بوده و مقام ویژه‌ای دارد.		و ظاهر این روایات آن است که «روح القدس» از جنس ملائکه بوده و مقام ویژه‌ای دارد.
	از طرفی در قرآن مجید می‌فرماید:		از طرفی در قرآن مجید می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ}}﴾}}؛<ref>سوره ~~قدر (۹۷):~~ آیه ۴.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ}}﴾}}؛<ref>«ملائکه و روح نازل می‌شوند»؛ سوره قدر، آیه ۴.</ref>
	~~ملائکه و روح نازل می‌شوند.~~
	اما در قرآن مجید «روح» به خدا اضافه شده؛ گاهی با واسطه مثل:		اما در قرآن مجید «روح» به خدا اضافه شده؛ گاهی با واسطه مثل:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ}}﴾}}؛<ref>~~سوره مجادله (۵۸): آیه ۲۲.</ref>~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ}}﴾}}؛<ref>«آنان کسانی هستند که خداوند ایمان را بر دل‌هایشان نوشته (ثابت کرده) است و با روحی از جانب خود آنان را تقویت نموده است»؛ سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>
	~~آنان~~ کسانی هستند که خداوند ایمان را بر دل‌هایشان نوشته (ثابت کرده) است و با روحی از جانب خود آنان را تقویت نموده ~~است~~.
	و گاهی مستقیم به خود خداوند متعال اضافه شده است، آن جا که می‌فرماید:		و گاهی مستقیم به خود خداوند متعال اضافه شده است، آن جا که می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}}﴾}}؛<ref>~~سوره مریم (۱۹): آیه ۱۷.</ref>~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}}﴾}}؛<ref>«ما روح خود را به سوی او فرستادیم و به صورت انسانی بی‌عیب و نقص (بر مریم) ظاهر شد»؛ سوره مریم، آیه ۱۷.</ref>
	ما روح خود را به سوی او فرستادیم و به صورت انسانی بی‌عیب و نقص (بر مریم) ظاهر شد.
	حال باید تحقیق شود که «روح» در این دو آیه یکی است؟ و آیا همان «روح القدس» است یا نه؟		حال باید تحقیق شود که «روح» در این دو آیه یکی است؟ و آیا همان «روح القدس» است یا نه؟
	در زیارت جامعه می‌خوانیم: {{عربی\|اندازه=155%\|"و أیّدکم بروحه"}} نه {{عربی\|اندازه=155%\|"أیّدکم بروحٍ منه"}} نه {{عربی\|اندازه=155%\|"أیّدکم بروح القدس"}} یا {{عربی\|اندازه=155%\|"الروح الأمین"}}.		در زیارت جامعه می‌خوانیم: {{عربی\|اندازه=155%\|"و أیّدکم بروحه"}} نه {{عربی\|اندازه=155%\|"أیّدکم بروحٍ منه"}} نه {{عربی\|اندازه=155%\|"أیّدکم بروح القدس"}} یا {{عربی\|اندازه=155%\|"الروح الأمین"}}.
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۱:
	به تعبیر ما، از همان بدو زندگی سُکّان پیامبر خدا {{صل}} در دست این ملک؛ بزرگ‌ترین فرشته بوده است و این با اختیار منافات ندارد. در این صورت دقیقاً جمیع حرکات و سکنات و افعال، اقوال و همه شئونات پیامبر اکرم {{صل}} زیر نظر این ملک بوده است.		به تعبیر ما، از همان بدو زندگی سُکّان پیامبر خدا {{صل}} در دست این ملک؛ بزرگ‌ترین فرشته بوده است و این با اختیار منافات ندارد. در این صورت دقیقاً جمیع حرکات و سکنات و افعال، اقوال و همه شئونات پیامبر اکرم {{صل}} زیر نظر این ملک بوده است.
	پس بنا به فرمایش امیرالمؤمنین {{ع}}، در آن زمان که امور در دست [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بوده و امیرالمؤمنین فردی از افراد امّت و شاگرد رسول الله بودند، این سکّانی که در دست آن ملک بوده تنها برای رسول الله نبوده؛ بلکه امیرالمؤمنین{{ع}} نیز بوده، چون امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود: من همواره از او پیروی می‌کردم.		پس بنا به فرمایش امیرالمؤمنین {{ع}}، در آن زمان که امور در دست [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بوده و امیرالمؤمنین فردی از افراد امّت و شاگرد رسول الله بودند، این سکّانی که در دست آن ملک بوده تنها برای رسول الله نبوده؛ بلکه امیرالمؤمنین{{ع}} نیز بوده، چون امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود: من همواره از او پیروی می‌کردم.
	علاوه بر این روایت، در اصول کافی از جمله آن چه درذیل آیه مبارکه {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ}}﴾}}؛<~~ref>سوره شوری (۴۳): آیه ۵۲.</~~ref> «همین طور بر تو نیز روحی را به فرمان خویش امر نمودیم و تا پیش از آن نمی‌دانستی که کتاب و ایمان ~~چیست»~~ وارد شده است که امام صادق {{ع}} فرمود:		علاوه بر این روایت، در اصول کافی از جمله آن چه درذیل آیه مبارکه {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ}}﴾}}؛<ref>«همین طور بر تو نیز روحی را به فرمان خویش امر نمودیم و تا پیش از آن نمی‌دانستی که کتاب و ایمان چیست»؛ سوره شوری، آیه ۵۲.</ref> وارد شده است که [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"خلقٌ من خلق الله عزّوجلّ أعظم من جبرئیل و میکائیل، کان مع رسول الله{{صل}} یخبره و یسدّده و هو الأئمّة من بعده"}}؛<ref>الکافی: ۱ / ۲۷۳، حدیث ۱، بحار الأنوار: ۱۸ / ۲۶۴، حدیث ۲۲.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"خلقٌ من خلق الله عزّوجلّ أعظم من جبرئیل و میکائیل، کان مع رسول الله{{صل}} یخبره و یسدّده و هو الأئمّة من بعده"}}؛<ref>الکافی: ۱ / ۲۷۳، حدیث ۱، بحار الأنوار: ۱۸ / ۲۶۴، حدیث ۲۲.</ref>
	او آفریده‌ای از آفریدگان خدای تعالی است به خدا قسم! از جبرئیل و میکائیل بزرگ‌تر است با پیامبر {{صل}} بوده و به او خبر می‌داد و تقویت می‌کرد. او با ائمّه {{عم}} نیز می‌باشد و موجب تسدید و تقویت آن‌ها می‌شود.		او آفریده‌ای از آفریدگان خدای تعالی است به خدا قسم! از جبرئیل و میکائیل بزرگ‌تر است با پیامبر {{صل}} بوده و به او خبر می‌داد و تقویت می‌کرد. او با ائمّه {{عم}} نیز می‌باشد و موجب تسدید و تقویت آن‌ها می‌شود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۶:		خط ۶:
	با نگرشی به موارد استعمال روح در قرآن شریف درمی‌یابیم مجموعاً بیست و یک مرتبه کلمۀ روح در قرآن با تعبیرات روح القدس، روح منه، بالروح، عن الروح، الروح الامین، الروح من امره، الروح من امر ربّی، الملائکة و الروح، روحنا، روحاً من امرنا، من روحی، من روحه آمده است.		با نگرشی به موارد استعمال روح در قرآن شریف درمی‌یابیم مجموعاً بیست و یک مرتبه کلمۀ روح در قرآن با تعبیرات روح القدس، روح منه، بالروح، عن الروح، الروح الامین، الروح من امره، الروح من امر ربّی، الملائکة و الروح، روحنا، روحاً من امرنا، من روحی، من روحه آمده است.

	تعبیر زیارت در این جا بِرُوحِه است که در قرآن چنین تعبیری نیامده است و بعید نیست اگر بگوییم این روح امری است بالاتر از همۀ آنچه گفته‌اند و فوق آنچه در آیات آمده است؛ زیرا مکرّر گفته‌ایم این تعبیرات زیارت در مقام بیان کمالات خاصّه این خاندان است، و حال آن که تأیید بروح منه شامل اهل ایمان نیز می‌شود: وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ.<ref>سورۀ مجادله: ۲۲.</ref>		تعبیر زیارت در این جا بِرُوحِه است که در قرآن چنین تعبیری نیامده است و بعید نیست اگر بگوییم این روح امری است بالاتر از همۀ آنچه گفته‌اند و فوق آنچه در آیات آمده است؛ زیرا مکرّر گفته‌ایم این تعبیرات زیارت در مقام بیان کمالات خاصّه این خاندان است، و حال آن که تأیید بروح منه شامل اهل ایمان نیز می‌شود: {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ}}﴾}}.<ref>« با روحی از خویش تأییدشان کرده است»؛ سورۀ مجادله: ۲۲.</ref>
	و تأیید به روح القدس در حقّ عیسی {{ع}} نیز رسیده است: وَآتَیْنَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّنَاتِ وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ.<ref>سورۀ بقره: ۸۷.</ref>		و تأیید به روح القدس در حقّ [[عیسی]]{{ع}} نیز رسیده است: {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَآتَیْنَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّنَاتِ وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ}}﴾}}.<ref>«و به عیسی پسر مریم برهان‌ها (ی روشن) دادیم و او را با روح القدس نیرومند کردیم»؛ سورۀ بقره: ۸۷.</ref>
	و من روحه و من روحی در حقّ حضرت آدم {{ع}} آمده است. همین طور سایر تعبیرات قرآنی روح اختصاصی حضراتشان نیست، بلکه نوعاً راجع به غیر آنان است.		و من روحه و من روحی در حقّ [[حضرت آدم]]{{ع}} آمده است. همین طور سایر تعبیرات قرآنی روح اختصاصی حضراتشان نیست، بلکه نوعاً راجع به غیر آنان است.
	از طرفی گفتن این سخن که مقصود از این روح خود آن ذوات مقدّس هستند خلاف ظاهر است؛ چون ظاهر مقتضی تعدّد است؛ یعنی مؤیّد باید غیر از مؤیّد باشد، مگر تعدد اعتباری را کافی بدانیم.		از طرفی گفتن این سخن که مقصود از این روح خود آن ذوات مقدّس هستند خلاف ظاهر است؛ چون ظاهر مقتضی تعدّد است؛ یعنی مؤیّد باید غیر از مؤیّد باشد، مگر تعدد اعتباری را کافی بدانیم.

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	و یا بگوییم: مقصود از اَیَّدکم بروحه –در عین این که مؤیّد بودن حضراتشان به روح القدس امری مسلّم و مفروغ عنه است- تأیید به امر آخری است. امّا آن روح خدایی که حضراتشان مؤیّد به آن هستند، چیست؟ نمی‌دانیم. همین‌قدر می‌دانیم مرتبه‌ای است فوق جمیع مراتب، که منسوب است به جناب حقّ متعال بدون هیچ واسطه‌ای، حتّی وساطت حرفی چون مِن و یا لفظی چون لفظ قدس. بلکه ارتباط آن با ذات قدّوس الهی ارتباط ضمیر «ه» در بروحه است که شاید اشاره به مقام هوهویّت حق تعالی داشته باشد.		و یا بگوییم: مقصود از اَیَّدکم بروحه –در عین این که مؤیّد بودن حضراتشان به روح القدس امری مسلّم و مفروغ عنه است- تأیید به امر آخری است. امّا آن روح خدایی که حضراتشان مؤیّد به آن هستند، چیست؟ نمی‌دانیم. همین‌قدر می‌دانیم مرتبه‌ای است فوق جمیع مراتب، که منسوب است به جناب حقّ متعال بدون هیچ واسطه‌ای، حتّی وساطت حرفی چون مِن و یا لفظی چون لفظ قدس. بلکه ارتباط آن با ذات قدّوس الهی ارتباط ضمیر «ه» در بروحه است که شاید اشاره به مقام هوهویّت حق تعالی داشته باشد.

	در مورد حضرت آدم {{ع}} فِيهِ مِن رُّوحِهِ <ref>سورۀ سجده: ۹.</ref> نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي <ref>سورۀ حجر: ۲۹.</ref> آمده است. بر فرض اتّحاد هر دو روح، بون بعید و فاصلۀ کثیری است میان مِن رُوحِهِ حضرت آدم و بِرُوحِه این حضرات، که اگر نباشد هیچ تفاوتی مگر همان تفاوت که میان جزء و کلّ موجود است، در مقام فرق کافی است. مضاف بر این، چه بسا ممکن است در اصل، روحِ مِن رُوحِهِ و روحِ اَیَّدَکُم بِرُوحِهِ متفاوت باشند.		در مورد حضرت آدم {{ع}} {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|فِيهِ مِن رُّوحِهِ}}﴾}}<ref>«از روح خویش در او دمید»؛ سورۀ سجده: ۹.</ref> {{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي}}﴾}}<ref>«در او از روان خویش دمیدم»؛ سورۀ حجر: ۲۹.</ref> آمده است. بر فرض اتّحاد هر دو روح، بون بعید و فاصلۀ کثیری است میان مِن رُوحِهِ حضرت آدم و بِرُوحِه این حضرات، که اگر نباشد هیچ تفاوتی مگر همان تفاوت که میان جزء و کلّ موجود است، در مقام فرق کافی است. مضاف بر این، چه بسا ممکن است در اصل، روحِ مِن رُوحِهِ و روحِ اَیَّدَکُم بِرُوحِهِ متفاوت باشند.

	در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.		در هر حال گاهی آدمی متحیّر می‌ماند چه بگوید؛ چون می‌بیند لفظی برای گفتار و بیانی برای اظهار ندارد جز این که خود آن جمله را تکرار کرده، در شرح و توضیح جملۀ و ایّدکم بروحه، ایّدکم بروحه بگوید؛ خاندانی که نفس نفیس و ذات قدّوس قیّوم ازلی و دیموم سرمدی مؤیّد آنان بوده و هست و خواهد بود.
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	ص۳۴۵		ص۳۴۵

	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==
	در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد ۲		در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد ۲