بحث:مقام تسلیم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۸

2018-06-25T07:48:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
			==سید مجتبی بحرینی==
			در کتاب: جامعه در حرم


			وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ
			و فقط تسلیم فرمان او هستید، آن چنان تسلیمی که گویا از خود هیچ اراده و اختیاری ندارید و تمام امور خود را به او واگذارده و به دست او سپرده‌اید؛ تسلیم محض و محض تسلیم.
			آری، تسلیم حقیقتی است که اگر کسی بویی از آن بوستان به مشام جانش رسیده باشد دیگر هیچ بوی خوشی برای خوشی و بویایی نداردد و همۀ ناخوشی‌ها در برابر چنین کسی جلوۀ خوشی دارد و با عینک تسلیم است، که همه چیز را زیبا می‌بیند؛ آنچه از دوست می‌رسد نیکوست.

			اگر کسی حقیقت تسلیم را درک کند و بفهمد که تسلیم چه جایگاه خاصی نزد خاصان دارد و چه گوهر گران‌بها و درّ شاهوار و لؤلؤ لالایی است و اولیای حق با داشتن مقام تسلیم، آن هم در اعلی درجه و بالاترین حدّ و مرز آن، چه وضعی دارند همۀ شبهاتی که گاه و بی‌گاه در سیره و روش و زندگی و تاریخ حضرات معصومین {{عم}} در نفوس ضعیفه جلوه می‌کند و جامی گیرد برای او حل شده و شبهه و شکّی برای او باقی نمی‌ماند. می‌فهمد که امیر المؤمنین {{ع}} با آن توان و قدرت و آن شجاعت و شهامت چرا به روی آن روبه صفتان دست باز نمی‌کند، و آن اسدالله الغالب و یدالله الباسط دست روی دست می‌گذارد و سکوت اختیار می‌کند و در خانه می‌نشیند؛

			آخر این دست و قدرت در اختیار و دست کسی است که در حقّش لَهُ تُسَلِّمُون گفته شده است. تسلیم محض خداست که اگر باب تسلیم باز شد همۀ درها بسته شده و همۀ اعتراضات از بین می‌رود.



			ص480
	==سید مجتبی بحرینی==		==سید مجتبی بحرینی==
	در کتاب: جامعه در حرم		در کتاب: جامعه در حرم

Jaafari در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۷

2018-06-25T07:47:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
			==سید مجتبی بحرینی==
			در کتاب: جامعه در حرم

			وَ سَلَّمتُم لَهُ القَضاءَ
			و هم‌چنین در این جهت پذیرای قضای حق گردیدید و برای هر چه قلم قضا رقم زده بود گردن تسلیم نهادید و سر انقیاد فرود آوردید، آن هم با توجه به کلمۀ «له»، برای او. این کلمۀ «له» در این میان نقش بسیار حسّاسی را ایفا می‌نماید که متأسّفانه به آن توجّه نشده است، لذا برای توضیح آن عرض می‌نماییم:
			مادّه «سلّم» در کتب لغت با حرف لام به مفعول دوم متعدّی نشده است. بنابراین «له» در این جا بیان‌گر این حقیقت است که تسلیم قضا شدن شما برای خدا بود نه این که ناچار بودید. نه، خدا اختیار هستی را در کفّ با کفایت شما قرار داده بود و بود و نبود را قرین کنف حمایت و مشیّت شما ساخته بود. ولی مع ذلک به خاطر او و برای او تسلیم قضای او گردیدید. در این جا توجّه به گفتگوی جناب حمران بن اعین با حضرت باقر {{ع}} مناسب به نظر می‌رسد. وی گوید:
			به حضرت باقر {{ع}} عرض کردم: در مورد قیام امیر المؤمنین {{ع}} و حضرت مجتبی و سیّد الشهدا {{عم}} در مقام نصرت دین خدا و آنچه از ناحیۀ طواغیت به آنان رسید تا کشته شدند چه می‌فرمایید؟

			فرمود: ای حمران، به درستی که خداوند تبارک و تعالی این امر را بر آنان مقدّر فرموده بود و از قلم قضا و امضای او گذشته بود، و با علم و آگاهی هر کدام از ما قیام می‌کند و یا صمت و خموشی به خود می‌گیرد.
			ای حمران، اگر حضراتشان در موقع نزول قضا و اظهار طاغوتیان از خدا بخواهند که آن را برطرف نماید و الحاح در مسألت نمایند هرآینه چنین خواهد کرد و رشتۀ امر آنان به سرعت پاره شده و از بین می‌روند، و آنچه به آنان رسیده‌ای حمران، به خاطر گناه یا عقوبت معصیت نبوده بلکه منازل و کراماتی از ناحیۀ حقّ متعال بوده که آنان را به آن گرامی داشته.@بحار الانوار 44 / 276.&

			آری، آن چنان تسلیم قضای او گردیدند که موجبات شگفت و تعجّب همه را فراهم آوردند، حتّی فرشتگان مقرّب و انبیای مرسل انگشت حیرت از تسلیمشان به دندان گرفتند، تا آن جا که وقتی عصر عاشورا، عنوان سلّمتم له القضایی این خاندان، در در سیمای خون رنگ و پیکر گل‌گون سیدالشهدا {{ع}} به تمام و کمال در گودی قتلگاه جلوه کرد خروش از هستی برخاست و فغان و شیون از ملائکه، که نتوانستند متحمّل شوند؛



			ص420
	==سید مجتبی حسینی==		==سید مجتبی حسینی==
	در کتاب: مقامات اولیا ج 2		در کتاب: مقامات اولیا ج 2

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-21T06:37:28Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.		منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
	این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:		این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}﴾}}؛</ref>«چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!»؛ سوره فصلت، آیه۳۳.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}﴾}}؛<ref>«چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!»؛ سوره فصلت، آیه۳۳.</ref>
	به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟		به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
	آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>		آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-21T06:37:00Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.		منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
	این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:		این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
	~~«وَمَنْ~~ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ ~~الْمُسْلِمِينَ»؛~~		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}﴾}}؛</ref>«چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!»؛ سوره فصلت، آیه۳۳.</ref>
	چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!
	به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟		به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
	آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>		آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>

Shafipour در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۴

2018-06-21T06:24:49Z

Shafipour در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۱۹

2018-06-21T06:19:42Z

Shafipour در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۱۲

2018-06-21T05:12:37Z

Jaafari در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۵

2018-06-20T07:15:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
			==سید مجتبی حسینی==
			در کتاب: مقامات اولیا ج 2

			وَلَهُ تُسَلِّمُونَ
			و تسلیم، رابطه شماست با خدا

			دقت در پس زمینه‌ها
			در عربی، ترکیب «لَهُ تُسَلِّمُونَ» و «بِأَمرِهِ تَعمَلُون» با عبارات «تُسَلِّمُونَ لَهُ» و «تَعمَلُون بِأَمرِهِ» متفاوت است. قرار گرفتن «لَهُ» و «بِأَمرِهِ» در ابتدا، نشان‌دهنده انحصار است؛ یعنی فقط تسلیم او هستید و فقط به امر او عمل می‌کنید.
			پس‌زمینه‌هایی که افراد را به مسلمانی کشانده، متنوع است. اهل بيت [[عم]] فقط برای او تسلیم هستند «وَلَهُ تُسَلِّمُونَ». تمام وجود امیرالمؤمنین، امام حسن و حضرت حسین [[عم]] تسليم خداست. امام حسین [[ع]] برای بشر کاری نکردند. اگر امام حسین [[ع]] بخواهند برای بشر کاری کنند، اصلاً نقض غرض است. قرار است انسان به امام نگاه کند. اگر قرار باشد امام به انسان نگاه کند که دور باطل است. پیشوایان الهی چشمشان به دست بندگان خدا نیست؛ آنها تسلیم خدا هستند، اما بالاخره کسی باید سرمشق و الگو باشد و این آن جایی است که «لَهُ تُسَلِّمُونَ».
			بسیاری از افراد می‌خواهند کار خوبی انجام دهند، ولی کارشان خوب نیست. در روز عاشورا همه کسانی که در برابر سیدالشهدا [[ع]] صف بستند، مسلمان بودند. نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. روز عاشورا را روز پیروزی خود می‌دانستند و به شکرانه آن پیروزی روزه گرفتند و روزه‌داری آنها در روز عاشورا در واقع روزه‌ی شکر بود. آنها هم مسلمان بودند ولی «لَهُ تُسَلِّمُونَ» را نفهمیدند.



			ص319
	==سید مجتبی حسینی==		==سید مجتبی حسینی==
	در کتاب: مقامات اولیا ج 2		در کتاب: مقامات اولیا ج 2

Jaafari در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۹

2018-06-20T06:59:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
			==سید مجتبی حسینی==
			در کتاب: مقامات اولیا ج 2


			وَ سَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضَاءَ
			و دل و جان به تقدیر و مشیّت [خداوند] سپردید

			مقام رضا، مقامی است که دو وجه دارد. زمانی بنده از خدا راضی است؛ گاهی خدا از بنده راضی است. لحنِ این عبارت از زیارت جامعه کبیره، بیشتر وجه دوم را در نظر دارد. انسان در اثر کارهایی که انجام می‌دهد، به مقام رضا می‌رسد.

			قضای الهی
			خداوند، چه در تکوین و چه در تشریع، اوامر و اراده‌ای دارد. مسلمان و مؤمن کسی است که اوامر تشریعی خدا را قبول کرده است، اما در کنار امر تشریعی، امر تکوینی هم وجود دارد. در طول زندگی همه انسان‌ها حوادثی پیش می‌آید. به طور مثال ممکن است کسی از ابتدا، ناقص‌الخلقه به دنیا بیاید و... این حوادث، قضای الهی است؛ البته نه به این معنا که وقوع این حوادث ریشه و دلیل زمینی ندارد و همه ریشه‌ها در آسمان است، بلکه اصل معادله را خدا برقرار کرده و او قانون را وضع نموده است. گاهی هم ممکن است علت بعضی مسائل مجهول باشد.
			در درون مؤمن و خصوصاً در زندگی روحانی او هم گاه امواج پیچیده‌ای وجود دارد که حالت‌هایش را دگرگون می‌کند. تغییر این حالت‌های درونی، حالت‌های بیرونی را ایجاد می‌کند. گاهی برخی حوادث پیش‌بینی نشده، پیش می‌آید و رضایت‌مندی به قضای الهی، خود را در این نقطه نشان می‌دهد.
			مثلاً هر کسی دوست دارد مشهور شود یا در شغلش موفق باشد، اما کسی که از خدا غافل است و به قضای الهی راضی نیست، به فرد دیگری که مشهور و موفق است حسادت می‌کند؛ یعنی یک نوع نارضایتی همیشه زجرش می‌دهد. چنین کسی توحیدش ضعیف است.
			تمام مسائل ریشه در توحید دارد. اگر کسی بخل می‌ورزد، یعنی عالم را عالم خدا نمی‌داند. این ضعف در توحید است. اگر رضایت‌مندی به خدا بیشتر باشد، نشانه علم به خدا و توحید است.
			«إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»@اصول کافی، ج ۲، ص ۶۰&
			عالم‌ترین مردم به خدا، کسی است که نسبت به قضای الهی از همه راضی‌تر است.
			کسی که با رضای الهی و تسلیم اوامر الهی زندگی می‌کند، هم‌زیستی بسیار خوبی با عالم دارد. عالم با او بیگانه نیست، بلکه عالم را از آن خدای خود می‌داند. خدا را دوستدار خود می‌داند و می‌داند که خدا کاری بیهوده انجام نمی‌دهد و راه رشد انسان را در عالم قرار داده است.



			ص166
	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==
	در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 3		در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 3

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «==سید علی حسینی میلانی== در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 3 فراز 32: فراخوانان ب...» ایجاد کرد

2018-06-18T05:02:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==سید علی حسینی میلانی== در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 3 فراز 32: فراخوانان ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==سید علی حسینی میلانی==
در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 3

فراز 32: فراخوانان به سوی خدا
ما در مباحث امامت گفته‌ایم که ائمّه {{عم}} همۀ وظایف و مسئولیت‌های رسول خدا {{صل}} را بر عهده داشتند، و بدین جهت باید واجد تمام صفات و مقامات آن حضرت –به جز نبوّت- باشند.
یکی از وظایف حضرت رسول، دعوت الی الله است که در قرآن مجید آمده:
« وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ ...»؛
و تو را دعوت کننده به سوی خدا به فرمان او قرار دادیم.
در آیه دیگری خداوند به آن حضرت فرموده:
«قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي»؛
بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم.
همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود:
ذلک رسول الله صلّی علیه و آله و أمیر المؤمنین و الأوصیاء علیهم السلام من بعدهما؛ @الکافی: 1 / 425، حدیث 66، مناقب آل ابی طالب: 3 / 486، بحار الأنوار: 24 / 21، حدیث 42.&
منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
«وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ»؛
چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!
به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. @.ک: تفسیر العیاشی: 1 / 212، ضمن حدیث 179.&
و اگر مراد از «وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» مقام تسلیم باشد که فرمود:
الإسلام هو التسلیم؛
باز ائمه {{عم}} در رآس اهل تسلیم هستند که «وله تسلّمون»

ائمّه و مقام تسلیم
ائمه {{عم}} مردم را به طرف خداوند متعال دلالت و هدایت می‌کنند و تسلیم خداوند متعال هستند. مقام تسلیم، مقام عجیبی است که در کتاب‌های اخلاقی در مکتب اهل بیت {{عم}} شرح مفصّلی دارد.
وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.
در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:
جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ @الأمالی، شیخ صدوق: 539، بحار الأنوار: 46 / 22.&
به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .
آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.
اگر انسان به این مقام و مرتبه برسد به بالاترین مقام رسیده است. این مقامات کجا و حال مخالفان ائمه {{عم}} کجا؟!!
وقتی ائمه {{عم}} چنین تسلیمی داشته باشند که ارشادشان، دعوت به سوی خداوند متعال باشد، قولشان، قول او و اراده‌شان اراده او باشد، اصلاً همه‌اش خدا خواهد بود و غیر خدا اصلاً نقشی نخواهد داشت. این است که در آن‌هایی که ادّعا می‌کنند و مکتب‌هایی برای خودشان دایر کرده‌اند و یا کسانی که ائمه دیگری برای خودشان ساخته‌اند، خبر نخواهد بود.
ما پیش‌تر گفتیم که دو راه بیشتر نداریم: یا راه خدا و یا راه شیطان. نمی‌شود راه سوّمی به صورت مستقل یا مرکب از این دو راه، تصویر کرد.

ص93 تا 95

ص93 تا 95

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	در آیه دیگری خداوند به آن حضرت فرموده:		در آیه دیگری خداوند به آن حضرت فرموده:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي"}}؛<ref>«بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم».</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي"}}؛<ref>«بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم».</ref>
	همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود: ذلک رسول الله ~~صلّی علیه و آله~~ و أمیرالمؤمنین و الأوصیاء{{عم}} من بعدهما؛ <ref>الکافی: ۱ / ۴۲۵، حدیث ۶۶، مناقب آل ابی طالب: ۳ / ۴۸۶، بحار الأنوار: ۲۴ / ۲۱، حدیث ۴۲.</ref>		همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود: ذلک رسول الله{{صل}} و أمیرالمؤمنین و الأوصیاء{{عم}} من بعدهما؛ <ref>الکافی: ۱ / ۴۲۵، حدیث ۶۶، مناقب آل ابی طالب: ۳ / ۴۸۶، بحار الأنوار: ۲۴ / ۲۱، حدیث ۴۲.</ref>
	منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.		منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
	این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:		این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟		به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
	آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>		آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>
	و اگر مراد از ~~«وَقَالَ~~ إِنَّنِي مِنَ ~~الْمُسْلِمِينَ»~~ مقام تسلیم باشد که فرمود:		و اگر مراد از {{عربی\|اندازه=155%\|"وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ"}} مقام تسلیم باشد که فرمود:
	الإسلام هو ~~التسلیم؛~~		{{عربی\|اندازه=155%\|"الإسلام هو التسلیم"}}؛
	باز ائمه {{عم}} در رآس اهل تسلیم هستند که ~~«وله تسلّمون»~~		باز ائمه {{عم}} در رآس اهل تسلیم هستند که {{عربی\|اندازه=155%\|"وله تسلّمون"}}

	ائمّه و مقام تسلیم		ائمّه و مقام تسلیم
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.		وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.
	در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:		در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:
	جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ <ref>الأمالی، شیخ صدوق: ۵۳۹، بحار الأنوار: ۴۶ / ۲۲.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به...."}}؛ <ref>الأمالی، شیخ صدوق: ۵۳۹، بحار الأنوار: ۴۶ / ۲۲.</ref>
	به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .		به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .
	آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.		آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۲:		خط ۲:
	در کتاب: مقامات اولیا ج 2		در کتاب: مقامات اولیا ج 2

	وَلَهُ تُسَلِّمُونَ		{{عربی\|اندازه=155%\|"وَلَهُ تُسَلِّمُونَ"}}<ref>«و تسلیم، رابطه شماست با خدا»</ref>
	و تسلیم، رابطه شماست با ~~خدا~~

	دقت در پس زمینه‌ها		دقت در پس زمینه‌ها
	در عربی، ترکیب ~~«لَهُ تُسَلِّمُونَ»~~ و ~~«بِأَمرِهِ تَعمَلُون»~~ با عبارات ~~«تُسَلِّمُونَ لَهُ»~~ و ~~«تَعمَلُون بِأَمرِهِ»~~ متفاوت است. قرار گرفتن «لَهُ» و «بِأَمرِهِ» در ابتدا، نشان‌دهنده انحصار است؛ یعنی فقط تسلیم او هستید و فقط به امر او عمل می‌کنید.		در عربی، ترکیب {{عربی\|اندازه=155%\|"لَهُ تُسَلِّمُونَ"}} و {{عربی\|اندازه=155%\|"بِأَمرِهِ تَعمَلُون"}} با عبارات {{عربی\|اندازه=155%\|"تُسَلِّمُونَ لَهُ"}} و {{عربی\|اندازه=155%\|"تَعمَلُون بِأَمرِهِ"}} متفاوت است. قرار گرفتن «لَهُ» و «بِأَمرِهِ» در ابتدا، نشان‌دهنده انحصار است؛ یعنی فقط تسلیم او هستید و فقط به امر او عمل می‌کنید.
	پس‌زمینه‌هایی که افراد را به مسلمانی کشانده، متنوع است. اهل بيت {{عم}} فقط برای او تسلیم هستند ~~«وَلَهُ تُسَلِّمُونَ»~~. تمام وجود امیرالمؤمنین، امام حسن و حضرت حسین {{عم}} تسليم خداست. امام حسین {{ع}} برای بشر کاری نکردند. اگر امام حسین {{ع}} بخواهند برای بشر کاری کنند، اصلاً نقض غرض است. قرار است انسان به امام نگاه کند. اگر قرار باشد امام به انسان نگاه کند که دور باطل است. پیشوایان الهی چشمشان به دست بندگان خدا نیست؛ آنها تسلیم خدا هستند، اما بالاخره کسی باید سرمشق و الگو باشد و این آن جایی است که ~~«لَهُ تُسَلِّمُونَ»~~.		پس‌زمینه‌هایی که افراد را به مسلمانی کشانده، متنوع است. اهل بيت {{عم}} فقط برای او تسلیم هستند {{عربی\|اندازه=155%\|"وَلَهُ تُسَلِّمُونَ"}}. تمام وجود امیرالمؤمنین، امام حسن و حضرت حسین {{عم}} تسليم خداست. امام حسین {{ع}} برای بشر کاری نکردند. اگر امام حسین {{ع}} بخواهند برای بشر کاری کنند، اصلاً نقض غرض است. قرار است انسان به امام نگاه کند. اگر قرار باشد امام به انسان نگاه کند که دور باطل است. پیشوایان الهی چشمشان به دست بندگان خدا نیست؛ آنها تسلیم خدا هستند، اما بالاخره کسی باید سرمشق و الگو باشد و این آن جایی است که {{عربی\|اندازه=155%\|"لَهُ تُسَلِّمُونَ"}}.
	بسیاری از افراد می‌خواهند کار خوبی انجام دهند، ولی کارشان خوب نیست. در روز عاشورا همه کسانی که در برابر سیدالشهدا {{ع}} صف بستند، مسلمان بودند. نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. روز عاشورا را روز پیروزی خود می‌دانستند و به شکرانه آن پیروزی روزه گرفتند و روزه‌داری آنها در روز عاشورا در واقع روزه‌ی شکر بود. آنها هم مسلمان بودند ولی ~~«لَهُ تُسَلِّمُونَ»~~ را نفهمیدند.		بسیاری از افراد می‌خواهند کار خوبی انجام دهند، ولی کارشان خوب نیست. در روز عاشورا همه کسانی که در برابر سیدالشهدا {{ع}} صف بستند، مسلمان بودند. نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. روز عاشورا را روز پیروزی خود می‌دانستند و به شکرانه آن پیروزی روزه گرفتند و روزه‌داری آنها در روز عاشورا در واقع روزه‌ی شکر بود. آنها هم مسلمان بودند ولی {{عربی\|اندازه=155%\|"لَهُ تُسَلِّمُونَ"}} را نفهمیدند.


خط ۱۷:		خط ۱۵:


	وَ سَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضَاءَ		{{عربی\|اندازه=155%\|"وَ سَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضَاءَ"}}
	و دل و جان به تقدیر و مشیّت [خداوند] سپردید		و دل و جان به تقدیر و مشیّت [خداوند] سپردید

خط ۲۷:		خط ۲۵:
	مثلاً هر کسی دوست دارد مشهور شود یا در شغلش موفق باشد، اما کسی که از خدا غافل است و به قضای الهی راضی نیست، به فرد دیگری که مشهور و موفق است حسادت می‌کند؛ یعنی یک نوع نارضایتی همیشه زجرش می‌دهد. چنین کسی توحیدش ضعیف است.		مثلاً هر کسی دوست دارد مشهور شود یا در شغلش موفق باشد، اما کسی که از خدا غافل است و به قضای الهی راضی نیست، به فرد دیگری که مشهور و موفق است حسادت می‌کند؛ یعنی یک نوع نارضایتی همیشه زجرش می‌دهد. چنین کسی توحیدش ضعیف است.
	تمام مسائل ریشه در توحید دارد. اگر کسی بخل می‌ورزد، یعنی عالم را عالم خدا نمی‌داند. این ضعف در توحید است. اگر رضایت‌مندی به خدا بیشتر باشد، نشانه علم به خدا و توحید است.		تمام مسائل ریشه در توحید دارد. اگر کسی بخل می‌ورزد، یعنی عالم را عالم خدا نمی‌داند. این ضعف در توحید است. اگر رضایت‌مندی به خدا بیشتر باشد، نشانه علم به خدا و توحید است.
	~~«إِنَّ~~ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ ~~جَلَّ»~~<ref>اصول کافی، ج ۲، ص ۶۰</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ"}}<ref>اصول کافی، ج ۲، ص ۶۰.</ref>
	عالم‌ترین مردم به خدا، کسی است که نسبت به قضای الهی از همه راضی‌تر است.		عالم‌ترین مردم به خدا، کسی است که نسبت به قضای الهی از همه راضی‌تر است.
	کسی که با رضای الهی و تسلیم اوامر الهی زندگی می‌کند، هم‌زیستی بسیار خوبی با عالم دارد. عالم با او بیگانه نیست، بلکه عالم را از آن خدای خود می‌داند. خدا را دوستدار خود می‌داند و می‌داند که خدا کاری بیهوده انجام نمی‌دهد و راه رشد انسان را در عالم قرار داده است.		کسی که با رضای الهی و تسلیم اوامر الهی زندگی می‌کند، هم‌زیستی بسیار خوبی با عالم دارد. عالم با او بیگانه نیست، بلکه عالم را از آن خدای خود می‌داند. خدا را دوستدار خود می‌داند و می‌داند که خدا کاری بیهوده انجام نمی‌دهد و راه رشد انسان را در عالم قرار داده است.
خط ۴۰:		خط ۳۸:
	ما در مباحث امامت گفته‌ایم که ائمّه {{عم}} همۀ وظایف و مسئولیت‌های رسول خدا {{صل}} را بر عهده داشتند، و بدین جهت باید واجد تمام صفات و مقامات آن حضرت –به جز نبوّت- باشند.		ما در مباحث امامت گفته‌ایم که ائمّه {{عم}} همۀ وظایف و مسئولیت‌های رسول خدا {{صل}} را بر عهده داشتند، و بدین جهت باید واجد تمام صفات و مقامات آن حضرت –به جز نبوّت- باشند.
	یکی از وظایف حضرت رسول، دعوت الی الله است که در قرآن مجید آمده:		یکی از وظایف حضرت رسول، دعوت الی الله است که در قرآن مجید آمده:
	« وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ ...»؛		{{عربی\|اندازه=155%\|"وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ ..."}}؛<ref>«و تو را دعوت کننده به سوی خدا به فرمان او قرار دادیم».</ref>
	و تو را دعوت کننده به سوی خدا به فرمان او قرار ~~دادیم~~.
	در آیه دیگری خداوند به آن حضرت فرموده:		در آیه دیگری خداوند به آن حضرت فرموده:
	~~«قُلْ~~ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ ~~اتَّبَعَنِي»؛~~		{{عربی\|اندازه=155%\|"قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي"}}؛<ref>«بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم».</ref>
	~~بگو~~: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت ~~می‌کنیم~~.		همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود: ذلک رسول الله صلّی علیه و آله و أمیرالمؤمنین و الأوصیاء{{عم}} من بعدهما؛ <ref>الکافی: ۱ / ۴۲۵، حدیث ۶۶، مناقب آل ابی طالب: ۳ / ۴۸۶، بحار الأنوار: ۲۴ / ۲۱، حدیث ۴۲.</ref>
	همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود:
	ذلک رسول الله صلّی علیه و آله و ~~أمیر المؤمنین~~ و الأوصیاء ~~علیهم السلام~~ من بعدهما؛ <ref>الکافی: 1 / ~~425،~~ حدیث ~~66،~~ مناقب آل ابی طالب: 3 / ~~486،~~ بحار الأنوار: 24 / ~~21،~~ حدیث 42.</ref>
	منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.		منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
	این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:		این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
خط ۵۲:		خط ۴۷:
	چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!		چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!
	به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟		به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
	آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: 1 / ~~212،~~ ضمن حدیث ~~179~~.</ref>		آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: ۱ / ۲۱۲، ضمن حدیث ۱۷۹.</ref>
	و اگر مراد از «وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» مقام تسلیم باشد که فرمود:		و اگر مراد از «وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» مقام تسلیم باشد که فرمود:
	الإسلام هو التسلیم؛		الإسلام هو التسلیم؛
خط ۶۱:		خط ۵۶:
	وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.		وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.
	در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:		در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:
	جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ <ref>الأمالی، شیخ صدوق: ~~539،~~ بحار الأنوار: 46 / 22.</ref>		جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ <ref>الأمالی، شیخ صدوق: ۵۳۹، بحار الأنوار: ۴۶ / ۲۲.</ref>
	به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .		به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .
	آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.		آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.
	اگر انسان به این مقام و مرتبه برسد به بالاترین مقام رسیده است. این مقامات کجا و حال مخالفان ائمه {{عم}} کجا؟!!		اگر انسان به این مقام و مرتبه برسد به بالاترین مقام رسیده است. این مقامات کجا و حال مخالفان ائمه {{عم}} کجا؟!!
	وقتی ائمه {{عم}} چنین تسلیمی داشته باشند که ارشادشان، دعوت به سوی خداوند متعال باشد، قولشان، قول او و اراده‌شان اراده او باشد، اصلاً همه‌اش خدا خواهد بود و غیر خدا اصلاً نقشی نخواهد داشت. این است که در آن‌هایی که ادّعا می‌کنند و مکتب‌هایی برای خودشان دایر کرده‌اند و یا کسانی که ائمه دیگری برای خودشان ساخته‌اند، خبر نخواهد بود.		وقتی [[ائمه]]{{عم}} چنین تسلیمی داشته باشند که ارشادشان، دعوت به سوی خداوند متعال باشد، قولشان، قول او و اراده‌شان اراده او باشد، اصلاً همه‌اش خدا خواهد بود و غیر خدا اصلاً نقشی نخواهد داشت. این است که در آن‌هایی که ادّعا می‌کنند و مکتب‌هایی برای خودشان دایر کرده‌اند و یا کسانی که ائمه دیگری برای خودشان ساخته‌اند، خبر نخواهد بود.
	ما پیش‌تر گفتیم که دو راه بیشتر نداریم: یا راه خدا و یا راه شیطان. نمی‌شود راه سوّمی به صورت مستقل یا مرکب از این دو راه، تصویر کرد.		ما پیش‌تر گفتیم که دو راه بیشتر نداریم: یا راه خدا و یا راه شیطان. نمی‌شود راه سوّمی به صورت مستقل یا مرکب از این دو راه، تصویر کرد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۷:		خط ۷:
	دقت در پس زمینه‌ها		دقت در پس زمینه‌ها
	در عربی، ترکیب «لَهُ تُسَلِّمُونَ» و «بِأَمرِهِ تَعمَلُون» با عبارات «تُسَلِّمُونَ لَهُ» و «تَعمَلُون بِأَمرِهِ» متفاوت است. قرار گرفتن «لَهُ» و «بِأَمرِهِ» در ابتدا، نشان‌دهنده انحصار است؛ یعنی فقط تسلیم او هستید و فقط به امر او عمل می‌کنید.		در عربی، ترکیب «لَهُ تُسَلِّمُونَ» و «بِأَمرِهِ تَعمَلُون» با عبارات «تُسَلِّمُونَ لَهُ» و «تَعمَلُون بِأَمرِهِ» متفاوت است. قرار گرفتن «لَهُ» و «بِأَمرِهِ» در ابتدا، نشان‌دهنده انحصار است؛ یعنی فقط تسلیم او هستید و فقط به امر او عمل می‌کنید.
	پس‌زمینه‌هایی که افراد را به مسلمانی کشانده، متنوع است. اهل بيت [[عم]] فقط برای او تسلیم هستند «وَلَهُ تُسَلِّمُونَ». تمام وجود امیرالمؤمنین، امام حسن و حضرت حسین [[عم]] تسليم خداست. امام حسین [[ع]] برای بشر کاری نکردند. اگر امام حسین [[ع]] بخواهند برای بشر کاری کنند، اصلاً نقض غرض است. قرار است انسان به امام نگاه کند. اگر قرار باشد امام به انسان نگاه کند که دور باطل است. پیشوایان الهی چشمشان به دست بندگان خدا نیست؛ آنها تسلیم خدا هستند، اما بالاخره کسی باید سرمشق و الگو باشد و این آن جایی است که «لَهُ تُسَلِّمُونَ».		پس‌زمینه‌هایی که افراد را به مسلمانی کشانده، متنوع است. اهل بيت {{عم}} فقط برای او تسلیم هستند «وَلَهُ تُسَلِّمُونَ». تمام وجود امیرالمؤمنین، امام حسن و حضرت حسین {{عم}} تسليم خداست. امام حسین {{ع}} برای بشر کاری نکردند. اگر امام حسین {{ع}} بخواهند برای بشر کاری کنند، اصلاً نقض غرض است. قرار است انسان به امام نگاه کند. اگر قرار باشد امام به انسان نگاه کند که دور باطل است. پیشوایان الهی چشمشان به دست بندگان خدا نیست؛ آنها تسلیم خدا هستند، اما بالاخره کسی باید سرمشق و الگو باشد و این آن جایی است که «لَهُ تُسَلِّمُونَ».
	بسیاری از افراد می‌خواهند کار خوبی انجام دهند، ولی کارشان خوب نیست. در روز عاشورا همه کسانی که در برابر سیدالشهدا [[ع]] صف بستند، مسلمان بودند. نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. روز عاشورا را روز پیروزی خود می‌دانستند و به شکرانه آن پیروزی روزه گرفتند و روزه‌داری آنها در روز عاشورا در واقع روزه‌ی شکر بود. آنها هم مسلمان بودند ولی «لَهُ تُسَلِّمُونَ» را نفهمیدند.		بسیاری از افراد می‌خواهند کار خوبی انجام دهند، ولی کارشان خوب نیست. در روز عاشورا همه کسانی که در برابر سیدالشهدا {{ع}} صف بستند، مسلمان بودند. نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. روز عاشورا را روز پیروزی خود می‌دانستند و به شکرانه آن پیروزی روزه گرفتند و روزه‌داری آنها در روز عاشورا در واقع روزه‌ی شکر بود. آنها هم مسلمان بودند ولی «لَهُ تُسَلِّمُونَ» را نفهمیدند.


خط ۲۷:		خط ۲۷:
	مثلاً هر کسی دوست دارد مشهور شود یا در شغلش موفق باشد، اما کسی که از خدا غافل است و به قضای الهی راضی نیست، به فرد دیگری که مشهور و موفق است حسادت می‌کند؛ یعنی یک نوع نارضایتی همیشه زجرش می‌دهد. چنین کسی توحیدش ضعیف است.		مثلاً هر کسی دوست دارد مشهور شود یا در شغلش موفق باشد، اما کسی که از خدا غافل است و به قضای الهی راضی نیست، به فرد دیگری که مشهور و موفق است حسادت می‌کند؛ یعنی یک نوع نارضایتی همیشه زجرش می‌دهد. چنین کسی توحیدش ضعیف است.
	تمام مسائل ریشه در توحید دارد. اگر کسی بخل می‌ورزد، یعنی عالم را عالم خدا نمی‌داند. این ضعف در توحید است. اگر رضایت‌مندی به خدا بیشتر باشد، نشانه علم به خدا و توحید است.		تمام مسائل ریشه در توحید دارد. اگر کسی بخل می‌ورزد، یعنی عالم را عالم خدا نمی‌داند. این ضعف در توحید است. اگر رضایت‌مندی به خدا بیشتر باشد، نشانه علم به خدا و توحید است.
	«إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»@اصول کافی، ج ۲، ص ۶۰&		«إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»<ref>اصول کافی، ج ۲، ص ۶۰</ref>
	عالم‌ترین مردم به خدا، کسی است که نسبت به قضای الهی از همه راضی‌تر است.		عالم‌ترین مردم به خدا، کسی است که نسبت به قضای الهی از همه راضی‌تر است.
	کسی که با رضای الهی و تسلیم اوامر الهی زندگی می‌کند، هم‌زیستی بسیار خوبی با عالم دارد. عالم با او بیگانه نیست، بلکه عالم را از آن خدای خود می‌داند. خدا را دوستدار خود می‌داند و می‌داند که خدا کاری بیهوده انجام نمی‌دهد و راه رشد انسان را در عالم قرار داده است.		کسی که با رضای الهی و تسلیم اوامر الهی زندگی می‌کند، هم‌زیستی بسیار خوبی با عالم دارد. عالم با او بیگانه نیست، بلکه عالم را از آن خدای خود می‌داند. خدا را دوستدار خود می‌داند و می‌داند که خدا کاری بیهوده انجام نمی‌دهد و راه رشد انسان را در عالم قرار داده است.
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم.		بگو: این راه من است، من و پیروانم، با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنیم.
	همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود:		همین وظیفه را ائمه {{عم}} داشته‌اند. در تفسیر آیه «وَمَنِ اتَّبَعَنِي» آمده است: سلام بن مستنیر گفت: امام ابوجعفر {{ع}} فرمود:
	ذلک رسول الله صلّی علیه و آله و أمیر المؤمنین و الأوصیاء علیهم السلام من بعدهما؛ @الکافی: 1 / 425، حدیث 66، مناقب آل ابی طالب: 3 / 486، بحار الأنوار: 24 / 21، حدیث 42.&		ذلک رسول الله صلّی علیه و آله و أمیر المؤمنین و الأوصیاء علیهم السلام من بعدهما؛ <ref>الکافی: 1 / 425، حدیث 66، مناقب آل ابی طالب: 3 / 486، بحار الأنوار: 24 / 21، حدیث 42.</ref>
	منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.		منظور رسول خدا {{صل}} ، امیر مؤمنان علی {{ع}} و جانشینان آن بزرگواران هستند.
	این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:		این دعوت رأس همه دعوت‌ها و بهترین دعوت‌ها است، خدای متعال می‌فرماید:
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!		چه کسی خوش گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت می‌کند و عمل صالح انجام می‌دهد و می‌گوید: من از مسلمانانم؟!
	به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟		به راستی چه کسی بهتر از ائمه اطهار {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} مردم را بهتر به سوی خدا دعوت کرده؟ و چه کسی چون ائمه {{عم}} عمل صالح داشته است؟
	آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. @.ک: تفسیر العیاشی: 1 / 212، ضمن حدیث 179.&		آری، آن بزرگواران سادة المسلمین هستند و از این رو در تفسیر آمده که مقصود از این آیه، امیرالمؤمنین {{ع}} است. <ref>.ک: تفسیر العیاشی: 1 / 212، ضمن حدیث 179.</ref>
	و اگر مراد از «وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» مقام تسلیم باشد که فرمود:		و اگر مراد از «وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» مقام تسلیم باشد که فرمود:
	الإسلام هو التسلیم؛		الإسلام هو التسلیم؛
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.		وقتی انسان تسلیم خداوند متعال باشد، در مقابل باری تعالی صفر؛ یعنی محو و خداوند متعال خواهد بود. در این صورت اراده، گفتار و کردار او الاهی خواهد بود و چنین فردی هرگز از تنهایی وحشت و دل تنگی نکرده و روی گردانی مردم از او، اثری نخواهد داشت.
	در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:		در روایتی آمده است که امام سجّاد {{ع}} فرمود:
	جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ @الأمالی، شیخ صدوق: 539، بحار الأنوار: 46 / 22.&		جهلوا –والله- أمر الله و أمر أولیائه معه، إنّ المراتب الرفیعة لا تنال إلّا بالتسلیم لله جلّ ثناؤه، و ترک الاقتراح علیه، و الرضا بما یدبّرهم به....؛ <ref>الأمالی، شیخ صدوق: 539، بحار الأنوار: 46 / 22.</ref>
	به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .		به خدا سوگند، اینان از کار خدا و دوستان او غافلند، به مقام‌های بلند نمی‌توان رسید مگر با تسلیم در مقابل خدای متعال و ترک اظهار نظر و رضا به آن چه او صلاح می‌داند.... .
	آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.		آری، مقام تسلیم از مقام رضا نیز بالاتر است، از این رو ائمه {{عم}} چیزی از خود ندارند؛ بلکه به فرمان خدا عمل می‌کنند، به سوی او ارشاد و به گفتار او حکم می‌نمایند.