بحث:مقام شهادت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

2020-02-26T20:30:38Z

جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:
	ابوحمزه می‌گوید: خدایا! اگر اعمالی که تو از من دیدی، دیگری می‌دید، هرگز انجام نمی‌دادم. نه به این دلیل که تو از همه پایین‌تر یا بی‌ارزش‌تری، به این دلیل که به خاطر اینکه تو خطا را می‌پوشانی و گناه را می‌بخشی.		ابوحمزه می‌گوید: خدایا! اگر اعمالی که تو از من دیدی، دیگری می‌دید، هرگز انجام نمی‌دادم. نه به این دلیل که تو از همه پایین‌تر یا بی‌ارزش‌تری، به این دلیل که به خاطر اینکه تو خطا را می‌پوشانی و گناه را می‌بخشی.
	{{عربی\|اندازه=155%\|"فَلَوِ اِطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاَجْتَنَبْتُهُ لاَ لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ إِلَيَّ وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِينَ [وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ] وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ"}}<ref>اقبال الاعمال، ج ۱، ص ۶۹</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"فَلَوِ اِطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاَجْتَنَبْتُهُ لاَ لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ إِلَيَّ وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِينَ [وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ] وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ"}}<ref>اقبال الاعمال، ج ۱، ص ۶۹</ref>
	اگر قرار شود در روز قیامت، خداوند عادلانه رفتار کند و میزان الاعمال امیرالمؤمنین {{ع}} باشند، هر که در سبيل الله بود، عملش را حساب و کتاب می‌کنند و اگر نبود، اعمالش باطل است.<ref>[[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ~~ص:۲۶۸~~.</ref>		اگر قرار شود در روز قیامت، خداوند عادلانه رفتار کند و میزان الاعمال امیرالمؤمنین {{ع}} باشند، هر که در سبيل الله بود، عملش را حساب و کتاب می‌کنند و اگر نبود، اعمالش باطل است.<ref>[[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص۲۶۸.</ref>


خط ۱۵۰:		خط ۱۵۰:
	لذا فرمودند:		لذا فرمودند:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>
	دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.<ref>ر.ک: [[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ~~ص:۷۰~~.</ref>		دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.<ref>ر.ک: [[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص۷۰.</ref>

	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==

Jaafari در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۳

2018-07-16T07:43:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			==محمد حسین فاریاب==
			در کتاب: بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت

			امام کاظم{{ع}} در روایتی صحیح به سماعه فرمودند: {{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"يَا سَمَاعَةُ! إِلَيْنَا إِيَابُ هَذَا الْخَلْقِ وَ عَلَيْنَا حِسَابُهُمْ"}}.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص۱۶۲. روایتی به همین مضمون از امام کاظم{{ع}} نیز نقل شده است (ر.ک: فرات بن ابراهیم کوفی، تفسیر فرات الكوفی، ص۵۵۲).</ref> امام هادی{{ع}} نیز در زیارت جامعه کبیره فرمودند: {{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"إِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَيْكُمْ"}}.<ref>محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، من لايحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۲.</ref>
			در این دو نقل، حسابرسی، ویژه روز قیامت نیست؛ بلکه عام است و می‌توان از اطلاق آن، برای اثبات شأن حسابرسی اعمال در برزخ نیز استفاده کرد.
			در روایتی دیگر نیز آمده که هریک از بندگان که از دنیا می‌رود، اعمال او بر رسول الله{{صل}} و دیگر امامان{{عم}} عرضه می‌شود.<ref>محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۴۲۸.</ref> این روایت اعتبار سندی لازم را ندارد؛ زیرا یک راوی مهمل - عبدالكريم بن يحيى خثعمی - در میان افراد این سند وجود دارد. با وجود این، می‌توان از این روایت به‌عنوان تأیید روایات پیشین بهره برد.
			(...)


			براساس آیات قرآن کریم، در سرای آخرت موجوداتی به عنوان شاهد بر اعمال حاضر می‌شوند؛<ref>برای آشنایی با شاهدان روز قیامت، ر.ک: عبدالله جوادی آملی، معاد در قرآن، ج۴، ص۴۱۱-۴۲۱؛ حبيب الله طاهری، سیری در جهان پس از مرگ، ص۴۰۹-۴۱۷.</ref> چنان‌که قرآن کریم می‌فرماید: {{عربی\|اندازه=۱۵۵%\|﴿{{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ}}﴾}}.<ref>«روزی که گواهان به‌پا می‌خیزند» (غافر، ۵۱).</ref>
			از برخی آیات و نیز روایات معتبری که در تفسير آنها وارد شده است، چنين برمی‌آید که یکی از شئون امامان{{عم}} ما در آخرت، شاهد بودن ایشان است. برای نمونه، در قرآن کریم چنین آمده است: {{عربی\|اندازه=۱۵۵%\|﴿{{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}}﴾}}.<ref>«همچنین شما را امت میانه‌ای قرار دادیم تا بر مردم گواه باشید و پیامبر نیز بر شما گواه است» (بقره، ۱۴۳).</ref>
			امام باقر{{ع}} در روایتی صحیح در تفسیر آیه یادشده فرمودند: {{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"نَحْنُ الْأُمَّةُ الْوَسَطُ وَ نَحْنُ شُهَدَاءُ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ"}}.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۱؛ محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۶۳.</ref> روایات پرشمار دیگری نیز با سندهای مختلف، همین مضمون را تأیید کرده‌اند؛<ref>همو، بصائر الدرجات، ص۶۲، ۸۲ و ۸۳؛ محمد بن مسعود عیاشی، تفسير العیاشی، ج۱، ص۶۲ و ۶۳.</ref> چنان‌که ابوبصیر در روایتی، همین مضمون را از امام صادق{{ع}} نقل کرده است.<ref>محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۸۳.</ref>
			برید عجلی نیز در روایتی صحیح از امام صادق{{ع}} درباره آیه یادشده می‌پرسد. امام{{ع}} با تأكيد بر شاهد بودن امامان{{عم}} این مطلب را بیان کردند که رسول خدا{{صل}} نیز شاهد بر آنها هستند و هر کس امامان را تصدیق یا تکذیب کند، ایشان نیز روز قیامت او را تصدیق یا تکذیب می‌کنند.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۰. گفتنی است برخی مفسران به‌طور کلی معنای عرفی شهادت در این آیه را برنتافته، بر آن شده‌اند که اساساً مراد از شهادت پیامبر، معنای عرفی آن نیست؛ بلکه بدین معناست که چون پیامبر کامل‌ترین انسان‌هاست، رفتار او میزان سنجش رفتار دیگر انسان‌هاست (محمد رشیدرضا، تفسير المنار، ج۲، ص۴ و ۵). برخی دیگر از مفسران اهل سنت نیز با نقل برخی روایات یادشده، دیدگاه شیعه مبنی بر انحصار شاهدان در آیه ۱۴۳ سوره بقره را به‌شدت رد کرده‌اند (سید محمود آلوسی، روح المعانی فی تفسير القرآن العظيم والسبع المثانی، ج۱، ص۴۰۴). در سوی مقابل، برخی مفسران معاصر شیعی بدون استفاده از روایات یادشده، مقصود از شاهدان در آیه را تنها بر امامان معصوم{{عم}} قابل صدق دانسته‌اند (سید محمد حسین طباطبایی، الميزان فی تفسير القرآن، ج۱، ص۳۱۹-۳۲۳؛ عبدالله جوادی آملی، تسنیم، ج۷، ص۳۲۷-۳۳۱). ازآنجاکه نقد و بررسی دیدگاه‌های یادشده در روند این تحقیق تأثیری ندارد، خوانندگان را به منابع یادشده ارجاع می‌دهیم.</ref>
			آیه دیگری که در همین راستا می‌تواند وجود این شأن را برای امامان{{عم}} اثبات کند، آيه {{عربی\|اندازه=۱۵۵%\|﴿{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا}}﴾}}<ref>«حال آنها چگونه است آن روزی که از هر امتی، شاهد و گواهی می‌آوریم، و تو را نیز بر آنان گواه خواهیم آورد» (نساء، ۴۱).</ref> است. امامان{{عم}} در تفسیر این آیه، خود را به عنوان شاهد اعمال بندگان به‌شمار آورده‌اند؛ چنان‌که سماعة در روایتی موثق از امام صادق{{ع}} نقل می‌کند که ایشان با اختصاص پیام این آیه به امت اسلام، این شأن را برای امامان{{عم}} یادآور شدند.<ref>{{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"نَزَلَتْ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} خَاصَّةً فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ{{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا"}} (محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۰).</ref>
			افزون بر آن، در روایاتی نیز به‌طور مستقل این شأن برای امامان{{عم}} بیان شده؛ چنان‌که سلیم بن قیس هلالی در روایتی صحیح این آموزه را از امام علی{{ع}} نقل کرده است.<ref>همان، ص۱۹۱.</ref>
			ظاهر روایات یادشده بر شاهد بودن امامان{{عم}} دلالتی روشن دارد، با وجود این، چیستی این شهادت، گستره آن و سرانجامْ ارتباط آن با مقام امامت سخنی دیگر است که تأمل بیشتری می‌طلبد. به دیگر سخن، اولاً، مقصود از شهادت امام چیست؟ ثانياً، شهادت امام بر چه چیزی است؟ آیا بر اعمال انسان شهادت می‌دهد یا شهادت در اموری دیگر است؟ آیا شهادت او تنها نسبت به امت خود است یا آنکه او بر رفتار تمام انسان‌ها و نیز دیگر امور شاهد است؟ و ثالثاً، مقام شهادت با مقام امامت چه ارتباطی دارد؟
			درباره پرسش اول باید دانست که این پرسش تنها درباره امام و شهادت او نیست؛ بلکه می‌توان آن را درباره شهادت پیامبران و فرشتگان نیز جاری دانست. در نگاه عرفی، شهادتْ مقوله‌ای است که با مسئله علم ارتباطی تنگاتنگ دارد؛ بدین معنا که شهادتْ نیازمند علم، آن هم علم از راه مشاهده و دیدن است؛ بنابراین کسی می‌تواند بر عمل کسی شهادت بدهد که شاهد انجام آن عمل باشد. از‌این‌روست که خداوند متعال که خودْ شاهد و ناظر على‌الاطلاق است، بر همه اعمال انسان‌ها گواه است: {{عربی\|اندازه=۱۵۵%\|﴿{{متن قرآن\|أَنتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}﴾}}.<ref>مائده (۵)، ۱۱۷.</ref>
			همچنین اعضای انسان اگر می‌توانند شهادت دهند نیز از همین باب است.<ref>{{عربی\|اندازه=۱۵۵%\|﴿{{متن قرآن\|يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}﴾}} (نور، ۲۴).</ref> به‌همین‌سان اگر پیامبر و امام{{عم}} می‌توانند بر چیزی شهادت دهند، بدین معناست که آن را دیده، بِدان علم دارند؛ در غیر این صورت شهادت ایشان معنادار نخواهد بود و این حقیقت نشان از علم فراوان آن حضرات دارد.
			پرسش دوم درباره گستره شهادت امام بود. چنان‌که گفته شد، پرسش اینجاست که آیا شهادت امام بر اعمال انسان‌هاست یا در اموری دیگر است؟ آیا شهادت او تنها درباره مردم عصر خود است یا آنکه او شاهد بر رفتار تمام انسان‌ها و نیز دیگر امور است؟
			نکته آغازین در پاسخ به پرسش یادشده آن است که مطابق برخی روایات، هر امامی بر امت دوره خود شاهد است.<ref>{{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"...فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ{{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا"}} (محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۰).</ref> البته این امر با آنکه امام{{ع}} بتواند بر تمام امت‌ها شهادت بدهد، منافاتی ندارد. نکته دوم آنکه در نگاه نخست چنین به نظر می‌رسد که شهادت امام، شهادت بر اعمال انسان‌هاست و این شهادت، همچون شهادت فرشتگان یا اعضای انسانی است. در این صورت، چنین مقامی نشانگر گستره فراوان علم امام است که نسبت به اعمال انسان‌ها شهودی عینی دارد. البته در روایات، سخنی از آنکه امام بر تمام اعمال انسان‌ها شهادت می‌دهند، نیست و تنها از اصل شهادت حکایت می‌کنند که چنین امری با شهادت کلی یا جزئی هردو سازگار است. نکته دیگر آنکه با وجود شاهدانی همچون فرشتگان - به‌ویژه فرشتگانی که همواره همراه انسان‌اند - و نیز اعضای انسانی، آیا نیازی به شهادت امام{{ع}} احساس می‌شود؟
			این نکات موجب می‌شود تا این احتمال به ذهن خطور کند که مقصود از شهادت امام{{ع}} به‌طور خاص، شهادتی ویژه و متناسب با مقام امامت است که می‌تواند شهادت بر پذیرش یا عدم پذیرش ولایت و امامت امامان معصوم{{عم}} باشد. به دیگر سخن، امامان{{عم}} که صاحب منصب امامت‌اند، بر پذیرش یا عدم پذیرش امامت و ولایت خود از سوی مردم شهادت می‌دهند. در تأیید انگاره یادشده می‌توان به صحيحه برید عجلی از امام صادق{{ع}} اشاره کرد. امام{{ع}} با بیان آنکه امامان، شاهدان الهی بر مردم، و حجت‌های خدا در زمین هستند، فرمودند: «...ما شاهدان بر مردم هستیم؛ پس هرکس تصدیق کند، در قیامت او را تصدیق می‌کنیم و هرکس تکذیب کند، در قیامت او را تکذیب می‌کنیم».<ref>{{عربي\|اندازه=۱۵۵%\|"نَحْنُ الشُّهَدَاءُ عَلَى النَّاسِ فَمَنْ صَدَّقَ صَدَّقْنَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَنْ كَذَّبَ كَذَّبْنَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ"}} (همان).</ref>
			در این روایت، مسئله شاهد بودن و حجت بودن، توأمان بیان می‌شود که می‌تواند این برداشت را تقویت کند که مقصود از تصدیق، تصديق به حجت بودن امامان{{عم}} است.
			انگارۀ یادشده به‌خوبی ارتباط میان امامت و شهادت را به تصویر می‌کشد. اگرچه احتمال نخست (شهادت بر اعمال انسان‌ها) نیز نمی‌تواند باطل دانسته شود و اساساً احتمال نخست، به‌طور کلی تمام اعمال و عقاید، از جمله مسئله ولایت را دربرمی‌گیرد.


	==سید مجتبی بحرینی==		==سید مجتبی بحرینی==
	در کتاب: جامعه در حرم		در کتاب: جامعه در حرم

Shafipour: /* سید مجتبی حسینی */

2018-07-01T13:07:11Z

سید مجتبی حسینی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۳۷
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۵:
	لذا فرمودند:		لذا فرمودند:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>
	دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.<ref>[[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص:۷۰.</ref>		دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.<ref>ر.ک: [[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص:۷۰.</ref>

	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==

Shafipour در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۰۳

2018-07-01T13:03:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	ابوحمزه می‌گوید: خدایا! اگر اعمالی که تو از من دیدی، دیگری می‌دید، هرگز انجام نمی‌دادم. نه به این دلیل که تو از همه پایین‌تر یا بی‌ارزش‌تری، به این دلیل که به خاطر اینکه تو خطا را می‌پوشانی و گناه را می‌بخشی.		ابوحمزه می‌گوید: خدایا! اگر اعمالی که تو از من دیدی، دیگری می‌دید، هرگز انجام نمی‌دادم. نه به این دلیل که تو از همه پایین‌تر یا بی‌ارزش‌تری، به این دلیل که به خاطر اینکه تو خطا را می‌پوشانی و گناه را می‌بخشی.
	{{عربی\|اندازه=155%\|"فَلَوِ اِطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاَجْتَنَبْتُهُ لاَ لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ إِلَيَّ وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِينَ [وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ] وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ"}}<ref>اقبال الاعمال، ج ۱، ص ۶۹</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"فَلَوِ اِطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاَجْتَنَبْتُهُ لاَ لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ إِلَيَّ وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِينَ [وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ] وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ"}}<ref>اقبال الاعمال، ج ۱، ص ۶۹</ref>
	اگر قرار شود در روز قیامت، خداوند عادلانه رفتار کند و میزان الاعمال امیرالمؤمنین {{ع}} باشند، هر که در سبيل الله بود، عملش را حساب و کتاب می‌کنند و اگر نبود، اعمالش باطل است.		اگر قرار شود در روز قیامت، خداوند عادلانه رفتار کند و میزان الاعمال امیرالمؤمنین {{ع}} باشند، هر که در سبيل الله بود، عملش را حساب و کتاب می‌کنند و اگر نبود، اعمالش باطل است.<ref>[[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص:۲۶۸.</ref>


	~~ص۲۶۸~~

	==سید مجتبی حسینی==		==سید مجتبی حسینی==
خط ۱۲۷:		خط ۱۲۵:
	لذا فرمودند:		لذا فرمودند:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"فَبِهِمْ مَلَأَت سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ"}}<ref>«با اهل‌بیت {{عم}} فضای عالم را پر کردی تا مشخص شود که خدایی جز تو نیست»؛ اقبال الاعمال، ج ۲، ص ۶۴۶</ref>
	دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.		دلالت بر این دارد که با حضور و وجود این نورها در ارکان آسمان و زمین، مشخص می‌شود که خدایی جز الله نیست. پس ارکان توحید و شهدا بر خلق، ویژگی مشترکی دارند و آن حضور و تسلط بر قلب است.<ref>[[سید مجتبی حسینی\|حسینی، سید مجتبی]]، [[مقامات اولیاء ج۲ (کتاب)\|مقامات اولیا]]؛ ج۲، ص:۷۰.</ref>


	~~ص۷۰~~

	==سید علی حسینی میلانی==		==سید علی حسینی میلانی==
خط ۱۶۱:		خط ۱۵۶:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال"}}.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال"}}.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>
	از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.		از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.
	گفتنی است که این بحث در شرح {{عربی\|اندازه=155%\|"وشهداء دار الفناء"}} نیز خواهد آمد.		گفتنی است که این بحث در شرح {{عربی\|اندازه=155%\|"وشهداء دار الفناء"}} نیز خواهد آمد.<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر ج۲ (کتاب)\|با پیشوایان هدایتگر، ج۲]]، ص۱۶۹-۱۷۱.</ref>


	~~ص۱۶۹ تا ۱۷۱~~

Shafipour در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۵۵

2018-07-01T12:55:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"سَیاتی فی ابواب وفات کل منهم {{عم}} ما یدل علی شهادتهم"}}.<ref>بحار الانوار ۲۷ / ۲۱۷.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"سَیاتی فی ابواب وفات کل منهم {{عم}} ما یدل علی شهادتهم"}}.<ref>بحار الانوار ۲۷ / ۲۱۷.</ref>
	به زودی در ابواب وفات هر کدام از [[معصومین]]{{عم}} خواهد آمد آنچه دلالت بر شهادت حضراتشان دارد.		به زودی در ابواب وفات هر کدام از [[معصومین]]{{عم}} خواهد آمد آنچه دلالت بر شهادت حضراتشان دارد.
	و شاید قید دار الفناء با این معنی مناسبت بیشتری داشته باشد؛ زیرا مقام شهادت به معنای گواهی بر خلق، گرچه از جهت تحمّل شهادت و گواه بودن در دنیا و دارالفناست، ولی مقام ادای آن در دارالبقا و قیامت است. در هر حال از جمله می‌توان هر دو معنی را استفاده نمود با رجحانی که معنای شهید شدن دارد.		و شاید قید دار الفناء با این معنی مناسبت بیشتری داشته باشد؛ زیرا مقام شهادت به معنای گواهی بر خلق، گرچه از جهت تحمّل شهادت و گواه بودن در دنیا و دارالفناست، ولی مقام ادای آن در دارالبقا و قیامت است. در هر حال از جمله می‌توان هر دو معنی را استفاده نمود با رجحانی که معنای شهید شدن دارد.<ref>ر.ک: [[سید مجتبی بحرینی\|بحرینی، سید مجتبی]]، [[جامعه در حرم (کتاب)\|جامعه در حرم]]، ص ۴۵۰.</ref>


	~~ص۴۵۰~~

	==سید مجتبی بحرینی==		==سید مجتبی بحرینی==
خط ۵۶:		خط ۵۴:
	حضرت باقر {{ع}} فرمود: هیچ مؤمنی و هیچ کافری را در قبر نگذارند جز این که عملش را بر رسول خدا {{صل}} و هم‌چنین بر ائمّۀ بعد که طاعتشان واجب است، عرضه می‌دارند.<ref>تفسیر عیّاشی ۲ / ۱۰۹.</ref>		حضرت باقر {{ع}} فرمود: هیچ مؤمنی و هیچ کافری را در قبر نگذارند جز این که عملش را بر رسول خدا {{صل}} و هم‌چنین بر ائمّۀ بعد که طاعتشان واجب است، عرضه می‌دارند.<ref>تفسیر عیّاشی ۲ / ۱۰۹.</ref>
	عبدالله بن ابان زیّات به صاحب این قبر مطهر، [[امام رضا\|حضرت رضا]]{{ع}} عرض کرد:		عبدالله بن ابان زیّات به صاحب این قبر مطهر، [[امام رضا\|حضرت رضا]]{{ع}} عرض کرد:
	برای من و اهل بیتم دعا کنید. حضرت فرمود: دعا نمی‌کنم؟ به خدا قسم اعمال شما هر روز و شب بر من عرضه می‌شود. این سخن را از حضرتش بزرگ شمردم برایم سنگین جلوه کرد. فرمود: کتاب خدا را نخوانده‌ای؟ {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ}}﴾}}. بگو هر چه خواهید انجام دهید –ولی بدانید- که خدا و رسول خدا و مؤمنان عمل شما را می‌بینند.<ref>بحار الانوار ۲۳ / ۳۴۷.</ref>		برای من و اهل بیتم دعا کنید. حضرت فرمود: دعا نمی‌کنم؟ به خدا قسم اعمال شما هر روز و شب بر من عرضه می‌شود. این سخن را از حضرتش بزرگ شمردم برایم سنگین جلوه کرد. فرمود: کتاب خدا را نخوانده‌ای؟ {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ}}﴾}}. بگو هر چه خواهید انجام دهید –ولی بدانید- که خدا و رسول خدا و مؤمنان عمل شما را می‌بینند.<ref>بحار الانوار ۲۳ / ۳۴۷.</ref><ref>ر.ک: [[سید مجتبی بحرینی\|بحرینی، سید مجتبی]]، [[جامعه در حرم (کتاب)\|جامعه در حرم]]، ص ۳۵۸-۳۶۲.</ref>





	~~ص۳۵۸ تا~~ ۳۶۲

	==سید مجتبی حسینی==		==سید مجتبی حسینی==

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T12:34:15Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۰۴
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	۵. روایات اخبار ائمّه {{عم}} از نیّت‌های اشخاص و وقایع خصوصی آنان.<ref>بطائر الدرجات: ۲۴۲ – ۲۵۰.</ref>		۵. روایات اخبار ائمّه {{عم}} از نیّت‌های اشخاص و وقایع خصوصی آنان.<ref>بطائر الدرجات: ۲۴۲ – ۲۵۰.</ref>
	اگر از چگونگی این حضور و احاطه سؤال شود، کافی است که بدانیم که امام دارای نفس قدسی و مؤیّد به «روح القدس» است که قبلاً بیان شده، و درروایات هم به این معنا اشاره شده که می‌فرماید:		اگر از چگونگی این حضور و احاطه سؤال شود، کافی است که بدانیم که امام دارای نفس قدسی و مؤیّد به «روح القدس» است که قبلاً بیان شده، و درروایات هم به این معنا اشاره شده که می‌فرماید:
	إنّ الإمام مؤیّد بروح القدس و بینه و بین الله عمود من نور یری فیه أعمال ~~العباد؛~~<ref>عیون أخبار الرّضا {{ع}}: ۲ / ۱۹۳، حدیث ۲، الخصال: ۵۲۸، بحار الأنوار: ۲۵ / ۱۱۷، حدیث ۲.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"إنّ الإمام مؤیّد بروح القدس و بینه و بین الله عمود من نور یری فیه أعمال العباد"}}؛<ref>عیون أخبار الرّضا {{ع}}: ۲ / ۱۹۳، حدیث ۲، الخصال: ۵۲۸، بحار الأنوار: ۲۵ / ۱۱۷، حدیث ۲.</ref>
	به راستی که امام به وسیله روح القدس تأیید می‌شود و بین او و خدا ستونی از نور است که در آن اعمال بندگان را می‌بینند.		به راستی که امام به وسیله روح القدس تأیید می‌شود و بین او و خدا ستونی از نور است که در آن اعمال بندگان را می‌بینند.
	بلکه در بعضی روایات آمده است:		بلکه در بعضی روایات آمده است:

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T12:32:48Z

سید علی حسینی میلانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۱۶۹:		خط ۱۶۹:
	{{عربی\|اندازه=155%\|"ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال"}}.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال"}}.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>
	از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.		از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.
	گفتنی است که این بحث در شرح ~~«وشهداء~~ دار ~~الفناء»~~ نیز خواهد آمد.		گفتنی است که این بحث در شرح {{عربی\|اندازه=155%\|"وشهداء دار الفناء"}} نیز خواهد آمد.


	ص۱۶۹ تا ۱۷۱		ص۱۶۹ تا ۱۷۱

Shafipour: /* سید علی حسینی میلانی */

2018-06-25T12:29:23Z

سید علی حسینی میلانی

Shafipour در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۱۹

2018-06-25T12:19:14Z

نمایش تغییرات

Shafipour در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۰۴

2018-06-25T12:04:25Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۵۹
خط ۱۵۱:		خط ۱۵۱:
	بنابراین، خداوند متعال ائمّه را شاهدان بر نیّات و اعمال همه خلایق قرار داده است. وقتی خدا رضایت داد به این که بزرگواران «حججاً علی بریّته» باشند، پس لابد باید بر شئون همۀ «بریه» -یعنی خلقی که طرف احتجاجند و نیاز به حجّت دارند- احاطه داشته باشند، وگرنه نقض غرض، یا خُلف لازم می‌آید. این از نظر برهان عقلی.		بنابراین، خداوند متعال ائمّه را شاهدان بر نیّات و اعمال همه خلایق قرار داده است. وقتی خدا رضایت داد به این که بزرگواران «حججاً علی بریّته» باشند، پس لابد باید بر شئون همۀ «بریه» -یعنی خلقی که طرف احتجاجند و نیاز به حجّت دارند- احاطه داشته باشند، وگرنه نقض غرض، یا خُلف لازم می‌آید. این از نظر برهان عقلی.
	اما دلیل از کتاب، این جمله به آیۀ مبارکه‌ای از قرآن اشاره دارد، آن جا که می‌فرماید:		اما دلیل از کتاب، این جمله به آیۀ مبارکه‌ای از قرآن اشاره دارد، آن جا که می‌فرماید:
	{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|كَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ...}}﴾}}<ref>~~« و~~ بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید»؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|﴿{{متن قرآن\|كَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ...}}﴾}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید»؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>
	امام {{ع}} در تفسیر این آیه فرموده است:		امام {{ع}} در تفسیر این آیه فرموده است:
	نحن الاُمّة الوسطی و نحن شهداء الله علی خلقه و حججه فی أرضه... .<ref>الکافی: ۱ / ۱۹۰، حدیث ۲، بحار الأنوار: ۱۶ / ۳۵۷، حدیث ۴۸.</ref>		نحن الاُمّة الوسطی و نحن شهداء الله علی خلقه و حججه فی أرضه... .<ref>الکافی: ۱ / ۱۹۰، حدیث ۲، بحار الأنوار: ۱۶ / ۳۵۷، حدیث ۴۸.</ref>
	روایات در این باب چند قسم هستند:		روایات در این باب چند قسم هستند:
	۱. روایات: «نحن عین الله».<ref>بصائر الدرجات: ۶۱، باب ۲ از جزء ۲.</ref>		۱. روایات: «نحن عین الله».<ref>بصائر الدرجات: ۶۱، باب ۲ از جزء ۲.</ref>
	۲. روایات: ~~«نحن~~ شهداء الله فی ~~خلقه»~~.		۲. روایات: {{عربی\|اندازه=155%\|"نحن شهداء الله فی خلقه"}}.
	در روایتی حضرتش می‌فرماید:		در روایتی حضرتش می‌فرماید:
	یابن أبی یعفور! إنّ الله تبارک و تعالی واحد متوحّد بالوحدانیة، متفرّد بأمره، فخلق خلقاً ففرّدهم لذلک الأمر فنحن هم.		{{عربی\|اندازه=155%\|"یابن أبی یعفور! إنّ الله تبارک و تعالی واحد متوحّد بالوحدانیة، متفرّد بأمره، فخلق خلقاً ففرّدهم لذلک الأمر فنحن هم"}}.
	یابن إبی یعفور! نحن حجج الله فی عباده و شهداؤه فی خلقه و اُمناؤه و خزّانه علی علمه و الدّاعون إلی سبیله و القائمون بذلک، فمن أطاعنا فقد أطاع الله. <ref>همان: ۸۱، حدیث ۴، بحار الأنوار: ۲۶ / ۲۴۷، حدیث ۱۵.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"یابن إبی یعفور! نحن حجج الله فی عباده و شهداؤه فی خلقه و اُمناؤه و خزّانه علی علمه و الدّاعون إلی سبیله و القائمون بذلک، فمن أطاعنا فقد أطاع الله"}}.<ref>همان: ۸۱، حدیث ۴، بحار الأنوار: ۲۶ / ۲۴۷، حدیث ۱۵.</ref>
	۳. روایات وارده در اصول کافی «باب أنّ الأئمة شهداء الله».<ref>الکافی: ۱ / ۱۹۰ و ۱۹۱، حدیث‌های ۱ – ۵.</ref>		۳. روایات وارده در اصول کافی «باب أنّ الأئمة شهداء الله».<ref>الکافی: ۱ / ۱۹۰ و ۱۹۱، حدیث‌های ۱ – ۵.</ref>
	روایات واردۀ در عرض اعمال بر رسول الله و ائمّه {{عم}}، که در اصول کافی بابی به این عنوان نیز وجود دارد.<ref>همان: ۱ / ۲۱۹ و ۲۲۰، حدیث‌های ۱ – ۶.</ref>		روایات واردۀ در عرض اعمال بر رسول الله و ائمّه {{عم}}، که در اصول کافی بابی به این عنوان نیز وجود دارد.<ref>همان: ۱ / ۲۱۹ و ۲۲۰، حدیث‌های ۱ – ۶.</ref>
خط ۱۶۷:		خط ۱۶۷:
	به راستی که امام به وسیله روح القدس تأیید می‌شود و بین او و خدا ستونی از نور است که در آن اعمال بندگان را می‌بینند.		به راستی که امام به وسیله روح القدس تأیید می‌شود و بین او و خدا ستونی از نور است که در آن اعمال بندگان را می‌بینند.
	بلکه در بعضی روایات آمده است:		بلکه در بعضی روایات آمده است:
	ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>		{{عربی\|اندازه=155%\|"ما من شیء و لا من آدمیّ و لا إنسیّ و لا جنّی و لا ملک فی السماوات إلّا و نحن الحجج علیهم، و ما خلق الله خلقاً إلّا و قد عرض و لا یتنا علیه و احتجّ بنا علیه، فمؤمن بنا و کافر و جاحد حتّی السماوات و الأرض و الجبال"}}.<ref>السرائر: ۳ / ۵۷۵ و ۵۷۶، بحار الأنوار: ۲۷ / ۴۶، حدیث ۷.</ref>
	از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.		از این روایت استفاده می‌شود که مطلب بالاتر است. والله العالم.
	گفتنی است که این بحث در شرح «وشهداء دار الفناء» نیز خواهد آمد.		گفتنی است که این بحث در شرح «وشهداء دار الفناء» نیز خواهد آمد.