بحث:ندای آسمانی (نشانه ظهور) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* واژه‌شناسی لغوی */

2023-03-02T07:36:14Z

واژه‌شناسی لغوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	# صیحه: در لغت به معنای فریاد و صدای بلند بوده و در قرآن نیز به کار رفته است. اگر چه در روایات فراوانی صیحه در معنای «ندا» به کار رفته است؛ اما در بعضی، صیحه و ندا دو پدیده دانسته شده است		# صیحه: در لغت به معنای فریاد و صدای بلند بوده و در قرآن نیز به کار رفته است. اگر چه در روایات فراوانی صیحه در معنای «ندا» به کار رفته است؛ اما در بعضی، صیحه و ندا دو پدیده دانسته شده است
	# صوت: در لغت به معنای صدای سخن است. این واژه در آیاتی از قرآن به کار رفته است {{متن قرآن\| وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref> و بانگ آسمانی ستمگران را فرو گرفت و در خانه‌های خویش از پا درافتادند؛ سوره هود، آیه ۶۷.</ref> و اینجا منظور از ندای آسمانی، صدایی است که در آستانۀ ظهور [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} همۀ مردم، آن را از آسمان می‌شنوند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۱۸.</ref>.		# صوت: در لغت به معنای صدای سخن است. این واژه در آیاتی از قرآن به کار رفته است {{متن قرآن\| وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref> و بانگ آسمانی ستمگران را فرو گرفت و در خانه‌های خویش از پا درافتادند؛ سوره هود، آیه ۶۷.</ref> و اینجا منظور از ندای آسمانی، صدایی است که در آستانۀ ظهور [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} همۀ مردم، آن را از آسمان می‌شنوند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۱۸.</ref>.

			== چگونگی و گسترۀ ندای آسمانی ==
			این ندا توسط [[جبرئیل]] بلند می‌شود و همۀ انسان‌ها با گویش‌های مختلف آن را می‌فهمند و همه به صورت یکنواخت آن را می‌شنوند. دربارۀ گسترۀ آن در روایاتی از [[امام باقر]] {{ع}} نقل شده است: ندا دهنده‌ای از آسمان به نام قائم ندا می‌دهد که هر کس در شرق و غرب است، آن را می‌شنوند<ref>{{متن حدیث\|يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ الْقَائِمِ {{ع}} فَيَسْمَعُ مَنْ بِالْمَشْرِقِ وَ مَنْ بِالْمَغْرِب‏}}؛ الغیبة للنعمانی، ص۲۵۴.</ref>

			با توجه به این روایات و نیز رسالت فراگیر [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} برای همۀ مردم، به راحتی می‌توان مخاطبان این ندای آسمانی را همگان دانست و چنانچه به دیگر جانداران نیز اشاره شده، بدان جهت است که آنها نیز از این ظهور به طور تکوینی آگاه شده و از ظهور حجت الهی و رفع ستم بر انسان‌ها، شادمان می‌شوند.

			از عمومی بودن ندای آسمانی، می‌توان فهمید که هر کس به زبان خود آن را شنیده و می‌فهمد. در بعضی از روایات تصریح شده که هر کس به زبان خود آن را می‌شنود. در این باره [[زراره]] از [[امام صادق]] {{ع}} روایت می‌کند که: ندا کننده‌ای قائم {{ع}} را به نام می‌خواند. گفتم: ندای خاص است یا ندای عامّ؟ فرمود: ندای عامّ است و هر ملّتی به زبان خود آن را می‌شنود. گفتم: پس چه کسی با او مخالفت می‌کند، در حالی که او را به نام می‌خوانند؟ فرمود: ابلیس آنان را رها نمی‌کند. و در آخر شب ندا می‌کند و مردم را به شک می‌اندازد!<ref>{{متن حدیث\|يُنَادِي مُنَادٍ بِاسْمِ الْقَائِمِ {{ع}} قُلْتُ: خَاصٌّ أَوْ عَامٌّ قَالَ: عَامٌّ يَسْمَعُ كُلُّ قَوْمٍ بِلِسَانِهِمْ قُلْتُ: فَمَنْ يُخَالِفُ الْقَائِمَ {{ع}} وَ قَدْ نُودِيَ بِاسْمِهِ قَالَ: لا يَدَعُهُمْ إِبْلِيسُ حَتَّى يُنَادِيَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يُشَكِّكَ النَّاس‏}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۱.</ref>

			بیشتر روایات، آسمان را به عنوان محل ندای آسمانی معرفی کرده‌اند. [[محمد بن علی حلبی]] از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند: "... ندای آسمانی نیز از علامات حتمی است و خروج حضرت قائم نیز حتمی است؛ عرض کردم؛ ندای آسمانی چگونه است؟ فرمود: یک منادی در اول روز از آسمان ندا کند..."<ref>{{متن حدیث\|... وَ النِّدَاءُ مِنَ الْمَحْتُومِ وَ خُرُوجُ الْقَائِمِ مِنَ الْمَحْتُومِ قُلْتُ وَ كَيْفَ النِّدَاءُ قَالَ يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاء ...}}؛ الکافی، ج ۸، ص ۳۱۱.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۰.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۹

2023-03-02T07:29:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود:<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۳۷۲، ب ۳۵، ح ۵؛ خزاز، علی بن محمد، کفایه الأثر، ص ۲۷۱؛ طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۴۱: {{متن حدیث\|"أَلَا إِنَّ الْأَمْرَ لِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ فَفِيمَ الْقِتَالُ"}}</ref> «منادی آسمانی به نام حضرت مهدی {{ع}} بانگ زده می‌گوید: آگاه باشید که فرمان از آنِ فلان پسر فلان است، دیگر پیکار برای چیست؟»<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)\|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود:<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۳۷۲، ب ۳۵، ح ۵؛ خزاز، علی بن محمد، کفایه الأثر، ص ۲۷۱؛ طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۴۱: {{متن حدیث\|"أَلَا إِنَّ الْأَمْرَ لِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ فَفِيمَ الْقِتَالُ"}}</ref> «منادی آسمانی به نام حضرت مهدی {{ع}} بانگ زده می‌گوید: آگاه باشید که فرمان از آنِ فلان پسر فلان است، دیگر پیکار برای چیست؟»<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)\|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>
	# [[امام رضا]] {{ع}} درباره [[امام مهدی]] {{ع}} می‌فرمایند<ref>کمال‌ الدین، ص ۳۷۲: {{متن حدیث\|"َهُوَ الَّذِي يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ يَسْمَعُهُ جَمِيعُ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالدُّعَاءِ إِلَيْهِ يَقُول‏أَلَا إِنَّ حُجَّةَ اللَّهِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللَّهِ فَاتَّبِعُوهُ فَإِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فِیهِ"}}</ref>: «او کسی است که منادی از [[آسمان]] برای او ندا می‌دهد که همه [[مردم]] می‌شنوند: «[[آگاه]] باشید که [[حجت خدا]] در [[خانه خدا]] [[ظهور]] کرد، او را [[اطاعت]] کنید، به [[راستی]] که [[حق]] با او و در اوست».<ref>ر. ک: رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵</ref>		# [[امام رضا]] {{ع}} درباره [[امام مهدی]] {{ع}} می‌فرمایند<ref>کمال‌ الدین، ص ۳۷۲: {{متن حدیث\|"َهُوَ الَّذِي يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ يَسْمَعُهُ جَمِيعُ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالدُّعَاءِ إِلَيْهِ يَقُول‏أَلَا إِنَّ حُجَّةَ اللَّهِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللَّهِ فَاتَّبِعُوهُ فَإِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فِیهِ"}}</ref>: «او کسی است که منادی از [[آسمان]] برای او ندا می‌دهد که همه [[مردم]] می‌شنوند: «[[آگاه]] باشید که [[حجت خدا]] در [[خانه خدا]] [[ظهور]] کرد، او را [[اطاعت]] کنید، به [[راستی]] که [[حق]] با او و در اوست».<ref>ر. ک: رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵</ref>
	* از جمع‌بندی روایات این گونه فهمیده می‌شود که هم‌زمان با ظهور خجسته حضرت بقیة الله منادی آسمانی [[حضرت مهدی]] {{ع}} را با نام خود و نام پدر بزرگوارش معرفی می‌کند و به جهانیان اعلام می‌کند که هان‌ ای اهل عالم: حجت خدا ظاهر شد است و حق با او و با [[آل محمد]] {{صل}} است که دیگر دوران ستمگران سپری گردید او امیر شماست و فرمان به دست اوست، از او اطاعت کنید<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)\|در آستانه ظهور]]، ~~ص؟؟ ؟~~</ref>.		* از جمع‌بندی روایات این گونه فهمیده می‌شود که هم‌زمان با ظهور خجسته حضرت بقیة الله منادی آسمانی [[حضرت مهدی]] {{ع}} را با نام خود و نام پدر بزرگوارش معرفی می‌کند و به جهانیان اعلام می‌کند که هان‌ ای اهل عالم: حجت خدا ظاهر شد است و حق با او و با [[آل محمد]] {{صل}} است که دیگر دوران ستمگران سپری گردید او امیر شماست و فرمان به دست اوست، از او اطاعت کنید<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)\|در آستانه ظهور]].</ref>.

			== واژه‌شناسی لغوی ==
			این نشانه، در منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]] با واژه‌هایی چند، بیان شده است؛ از جمله:
			# نداء: در لغت به معنای بلند کردن و آشکار ساختن صدا است و گاهی فقط به صدا اطلاق می‌شود<ref>راغب، المفردات، ماده ندا.</ref> این واژه در قرآن در موارد مختلفی به کار رفته است {{متن قرآن\| وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَعْقِلُونَ }}<ref> و چون به نماز بانگ برآورید آن را به ریشخند و بازی می‌گیرند؛ این از آن روست که آنان گروهی هستند که خرد نمی‌ورزند؛ سوره مائده، آیه ۵</ref>. عموم روایات مربوط به ندای آسمانی، از این واژه بهره برده‌اند.
			# صیحه: در لغت به معنای فریاد و صدای بلند بوده و در قرآن نیز به کار رفته است. اگر چه در روایات فراوانی صیحه در معنای «ندا» به کار رفته است؛ اما در بعضی، صیحه و ندا دو پدیده دانسته شده است
			# صوت: در لغت به معنای صدای سخن است. این واژه در آیاتی از قرآن به کار رفته است {{متن قرآن\| وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref> و بانگ آسمانی ستمگران را فرو گرفت و در خانه‌های خویش از پا درافتادند؛ سوره هود، آیه ۶۷.</ref> و اینجا منظور از ندای آسمانی، صدایی است که در آستانۀ ظهور [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} همۀ مردم، آن را از آسمان می‌شنوند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۱۸.</ref>.

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «از علائم حتمی ظهور صیحه و ندای آسمانی است که در آن جبرئیل امین، به معرفی و شناساندن حضرت مهدی {{ع}} با بردن نام ایشان و پدرانشان می‌پردازد. سپس اعلام می‌کند که ایشان امیر شماست و باید از او اطاعت کنید. == ندای آسمانی و محتوای آن == *...» ایجاد کرد

2023-03-01T09:24:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از علائم حتمی ظهور صیحه و ندای آسمانی است که در آن جبرئیل امین، به معرفی و شناساندن حضرت مهدی {{ع}} با بردن نام ایشان و پدرانشان می‌پردازد. سپس اعلام می‌کند که ایشان امیر شماست و باید از او اطاعت کنید. == ندای آسمانی و محتوای آن == *...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[علائم حتمی ظهور]] [[صیحه]] و [[ندای آسمانی]] است که در آن [[جبرئیل امین]]، به معرفی و شناساندن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با بردن نام ایشان و پدرانشان می‌پردازد. سپس اعلام می‌کند که ایشان [[امیر]] شماست و باید از او [[اطاعت]] کنید.
== ندای آسمانی و محتوای آن ==
* از جمله علائم حتمیۀ پیش از ظهور صیحه و [[ندای آسمانی]] است.<ref>ر. ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۳؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۳۵؛ [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟ ؟؛ [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱</ref> صیحه به صدا و ندا اطلاق می‌شود که شب‌ بیست و سوم ماه رمضان از آسمان شنیده می‌شود و هر جمعیتی آن را به زبان خویش می‌شنود.<ref>ر. ک. [[مجتبی الساده|الساده، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۱۱۳ ـ ۱۲۱</ref> این ندا از [[جبرئیل]] امین است، که به زبانی رسا چنین اعلام می‌کند: «صبح نزدیک شد، بدانید که حق با [[مهدی‌]]{{ع}} و شیعیان اوست». دلیل برخاستن این صیحه آسمانی برای توجه دادن مردم به نزدیکی ظهور و به وجود آوردن آمادگی درونی در میان مؤمنان مخلص است.<ref>ر. ک. [[مجتبی الساده|الساده، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۱۱۳ ـ ۱۲۱؛ [[کامل سلیمان|کامل سلیمان]]، [[روزگار رهایی ج۱ (کتاب)|روزگار رهایی]]، ج ۲، ص ۶۱۰ ـ ۶۱۸.</ref> محتوای ندای آسمانی، معرفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} و نیز حقانیت [[حضرت علی]] {{ع}} و رستگاری شیعیان او است.<ref>ر. ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۳؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۳۵؛ [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>
* مضمون ندای آسمانی را می‌توان به دو قسمت إخباری و انشائی تقسیم کرد:
# مراد از محتوای إخباری، مطالبی است که قالب دستوری ندارد و برای آگاهی مخاطبان است.<ref>ر. ک. [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref> بیشترین مطالبی که به عنوان محتوای اخباری در ندای آسمانی مطرح شده، معرفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} به نام و نسب است و پس از آن، در ندای دوّم، برحق بودن [[حضرت علی]] {{ع}} و پیروانشان مطرح می‌شود تا کسانی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} را با نام و نسب نشناخته اند، به وسیله شیعیان [[حضرت علی]] {{ع}} که در جهان شناخته شده‌اند، ایشان را بشناسند.<ref>ر. ک. [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱</ref> و ... .<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>
# و مراد از محتوای انشایی، مطالبی است که قالب دستوری دارد و شنونده را به انجام اموری فرا می‌خواند.<ref>ر. ک. [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref> در محتوای انشایی دستور پیروی از [[حضرت مهدی]] {{ع}} است.<ref>ر. ک. [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱</ref>

== روایات و نکات آن ==
* چند روایت وجود دارد که در آن از مضمون و محتویات ندای آسمانی خبر داده شده است:<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۳؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۳۵؛ [[سید حسن زمانی|زمانی، سید حسن]]، [[نشانه‌های قیام حضرت مهدی (کتاب)|نشانه‌های قیام حضرت مهدی]]، ص ۳۸ ـ ۴۱</ref>
# [[امام رضا]] {{ع}} فرمود:<ref>نعمانی، ابو عبدالله محمد بن ابراهیم، الغیبه، ص ۱۸۱، ب ۱۰، ح ۲۸؛ حلی، حسن بن سلمان، مختصر بصائر الدرجات، ص ۴۷۸: {{متن حدیث|"أَلَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ فُلَاناً عَلَى هَلَاكِ الظَّالِمِينَ فَعِنْدَ ذَلِكَ يَأْتِي الْمُؤْمِنِينَ الْفَرَجُ وَ يَشْفِي اللَّهُ صُدُورَهُمْ وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ"}}</ref> «بدنی با قرص خورشید پدیدار شده بانگ می‌زند: آگاه باشید که خداوند فلانی را برای هلاک کردن ستمگران برانگیخت. در آن هنگام فرج مؤمنان فرا می‌رسد، خداوند سینه‌های آنان را شفا می‌دهد و خشم دل هایشان را می‌زداید.»<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود:<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۳۷۲، ب ۳۵، ح ۵؛ خزاز، علی بن محمد، کفایه الأثر، ص ۲۷۱؛ طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۴۱: {{متن حدیث|"أَلَا إِنَّ الْأَمْرَ لِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ فَفِيمَ الْقِتَالُ"}}</ref> «منادی آسمانی به نام حضرت مهدی {{ع}} بانگ زده می‌گوید: آگاه باشید که فرمان از آنِ فلان پسر فلان است، دیگر پیکار برای چیست؟»<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>
# [[امام رضا]] {{ع}} درباره [[امام مهدی]] {{ع}} می‌فرمایند<ref>کمال‌ الدین، ص ۳۷۲: {{متن حدیث|"َهُوَ الَّذِي يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ يَسْمَعُهُ جَمِيعُ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالدُّعَاءِ إِلَيْهِ يَقُول‏أَلَا إِنَّ حُجَّةَ اللَّهِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللَّهِ فَاتَّبِعُوهُ فَإِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فِیهِ"}}</ref>: «او کسی است که منادی از [[آسمان]] برای او ندا می‌دهد که همه [[مردم]] می‌شنوند: «[[آگاه]] باشید که [[حجت خدا]] در [[خانه خدا]] [[ظهور]] کرد، او را [[اطاعت]] کنید، به [[راستی]] که [[حق]] با او و در اوست».<ref>ر. ک: رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵</ref>
* از جمع‌بندی روایات این گونه فهمیده می‌شود که هم‌زمان با ظهور خجسته حضرت بقیة الله منادی آسمانی [[حضرت مهدی]] {{ع}} را با نام خود و نام پدر بزرگوارش معرفی می‌کند و به جهانیان اعلام می‌کند که هان‌ ای اهل عالم: حجت خدا ظاهر شد است و حق با او و با [[آل محمد]] {{صل}} است که دیگر دوران ستمگران سپری گردید او امیر شماست و فرمان به دست اوست، از او اطاعت کنید<ref>ر. ک. [[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص؟؟ ؟</ref>.

== پانویس ==
{{پانویس}}