بحث:هویت‌بخشی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-16T05:58:48Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	*[[اعتقاد به مهدویت]]، تأثیر بسزایی در هویت‌بخشی به فرد و [[جامعه]] دارد. فردی که الگویی از وضع مطلوب دارد و همواره [[موقعیت]] و [[منزلت]] خود را با آن می‌سنجد، همواره در تلاش برای ایجاد جامعه‌ای [[الهی]] و [[انسانی]] است که این در نهایت، حیاتی با [[معنویت]] و به دور از [[پوچی]] و [[بی‌هویتی]] را برای وی رقم خواهد زد. هویت‌بخشی به [[جامعه]]، بدان جهت است که [[فرهنگ مهدوی]] مرزهای میان [[انسان‌ها]] را مبتنی بر مرزهای [[عقیدتی]] دانسته و مرزهای جغرافیایی را تنها به [[دلیل]] واقعیت‌های موجود به رسمیت می‌‌شناسد.		*[[اعتقاد به مهدویت]]، تأثیر بسزایی در هویت‌بخشی به فرد و [[جامعه]] دارد. فردی که الگویی از وضع مطلوب دارد و همواره [[موقعیت]] و [[منزلت]] خود را با آن می‌سنجد، همواره در تلاش برای ایجاد جامعه‌ای [[الهی]] و [[انسانی]] است که این در نهایت، حیاتی با [[معنویت]] و به دور از [[پوچی]] و [[بی‌هویتی]] را برای وی رقم خواهد زد. هویت‌بخشی به [[جامعه]]، بدان جهت است که [[فرهنگ مهدوی]] مرزهای میان [[انسان‌ها]] را مبتنی بر مرزهای [[عقیدتی]] دانسته و مرزهای جغرافیایی را تنها به [[دلیل]] واقعیت‌های موجود به رسمیت می‌‌شناسد.
	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~یادآوری~~ پانویس}}		{{پانویس}}
	~~{{پانویس2~~}}

Bahmani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۸

2024-09-16T05:58:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~==نویسنده: آقای یوسفی==~~
	==چیستی هویت‌بخشی==		==چیستی هویت‌بخشی==
	*[[هویت]]، مرز ما با دیگران است و آنچه ما را‌ از‌ دیگران متمایز می‌سازد [[هویت]] ماست<ref>ر.ک: [[امیر محسن عرفان\|عرفان، امیر محسن]] و [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی (مقاله)\|باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ]].</ref>. این واژه، بیانگر چه کسی بودن است که از [[نیاز]] [[بشر]] به شناسانده شدن به چیزی یا جایی ناشی می‌‌شود. سرزمین، [[تاریخ]]، [[ زبان]]، [[ادبیات]]، [[ دین]]، ساختار [[سیاسی]]، [[فرهنگ]] و [[هنر]] مشترک، از جمله عناصر تشکیل‌دهندۀ [[هویت]] هستند. فرد در فرآیند دست‌یابی به [[هویت]] کامل [[انسانی]]، از عوامل گوناگونی مانند [[مذهب]]، [[ خانواده]]، نهادهای [[آموزش و پرورش]]، [[نظام سیاسی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[جامعه]]، رسانه‌ها، مطبوعات و [[تبلیغات]] بیگانگان و... متأثر می‌‌شود که در این میان، دو عامل نخست ([[مذهب]] و [[خانواده]])، بیشترین تأثیر را دارند<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.		*[[هویت]]، مرز ما با دیگران است و آنچه ما را‌ از‌ دیگران متمایز می‌سازد [[هویت]] ماست<ref>ر.ک: [[امیر محسن عرفان\|عرفان، امیر محسن]] و [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی (مقاله)\|باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ]].</ref>. این واژه، بیانگر چه کسی بودن است که از [[نیاز]] [[بشر]] به شناسانده شدن به چیزی یا جایی ناشی می‌‌شود. سرزمین، [[تاریخ]]، [[ زبان]]، [[ادبیات]]، [[ دین]]، ساختار [[سیاسی]]، [[فرهنگ]] و [[هنر]] مشترک، از جمله عناصر تشکیل‌دهندۀ [[هویت]] هستند. فرد در فرآیند دست‌یابی به [[هویت]] کامل [[انسانی]]، از عوامل گوناگونی مانند [[مذهب]]، [[ خانواده]]، نهادهای [[آموزش و پرورش]]، [[نظام سیاسی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[جامعه]]، رسانه‌ها، مطبوعات و [[تبلیغات]] بیگانگان و... متأثر می‌‌شود که در این میان، دو عامل نخست ([[مذهب]] و [[خانواده]])، بیشترین تأثیر را دارند<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای یوسفی== ==چیستی هویت‌بخشی== *هویت، مرز ما با دیگران است و آنچه...» ایجاد کرد

2020-07-22T15:35:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==نویسنده: آقای یوسفی== ==چیستی هویت‌بخشی== *هویت، مرز ما با دیگران است و آنچه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==نویسنده: آقای یوسفی==
==چیستی هویت‌بخشی==
*[[هویت]]، مرز ما با دیگران است و آنچه ما را‌ از‌ دیگران متمایز می‌سازد [[هویت]] ماست<ref>ر.ک: [[امیر محسن عرفان|عرفان، امیر محسن]] و [[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی (مقاله)|باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ]].</ref>. این واژه، بیانگر چه کسی بودن است که از [[نیاز]] [[بشر]] به شناسانده شدن به چیزی یا جایی ناشی می‌‌شود. سرزمین، [[تاریخ]]، [[ زبان]]، [[ادبیات]]، [[ دین]]، ساختار [[سیاسی]]، [[فرهنگ]] و [[هنر]] مشترک، از جمله عناصر تشکیل‌دهندۀ [[هویت]] هستند. فرد در فرآیند دست‌یابی به [[هویت]] کامل [[انسانی]]، از عوامل گوناگونی مانند [[مذهب]]، [[ خانواده]]، نهادهای [[آموزش و پرورش]]، [[نظام سیاسی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[جامعه]]، رسانه‌ها، مطبوعات و [[تبلیغات]] بیگانگان و... متأثر می‌‌شود که در این میان، دو عامل نخست ([[مذهب]] و [[خانواده]])، بیشترین تأثیر را دارند<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.
*از [[ناتوانی]] فرد در کسب [[هویت]] [[انسانی]]، تعبیرهای متفاوتی صورت گرفته است. بعضی از صاحب‌نظران آن را "گم کردن خویش" یا "[[از خود بیگانگی]]" یاد می‌‌کنند. روان‌شناسان از این حالت، بیشتر با عنوان‌هایی چون: [[آشفتگی]] [[هویت]]، اختلال [[هویت]] و بحران [[هویت]] یاد می‌‌کنند<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.
*در [[تبیین]] [[هویت]] باید در نظر داشته باشیم همیشه معنایی ارزشی به همراه ندارد؛ چه‌بسا فرد یا ملتی ویژگی‌های ناپسندی نیز داشته باشند که‌ بخشی‌ از [[هویت]] آنان را می‌سازد<ref>ر.ک: [[امیر محسن عرفان|عرفان، امیر محسن]] و [[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی (مقاله)|باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ]].</ref>.
==[[انتظار]] و هویت‌بخشی به [[منتظر]]==
*در [[فرهنگ]] و [[مکتب اهل بیت]]، [[امام]]، هویت‌بخش است و فرد را از [[جامعه]] و عصر [[جاهلی]] جدا می‌سازد. از این رو، اهمیت آموزه‌های [[مهدویت]] در یک [[جامعه ایمانی]]، هویت‌بخشی آن در [[زندگی]] [[مؤمنان]] است. بی‌شک کانون [[مقاومت]] [[هویت اسلامی]] در برابر چالش‌های دنیای امروز، [[باور به مهدویت]] به شمار می‌رود و [[تمسک]] به نام و یاد [[مهدی]]{{ع}} به ما کمک می‌کند تا به آسانی و [[راحتی]]، چالش‌ها را پشت سر بگذاریم<ref>ر.ک: [[محسن موحدی|موحدی، محسن]]، [[آثار روان‌شناختی آموزه‌های مهدویت (مقاله)|آثار روان‌شناختی آموزه‌های مهدویت]]، ص ۶.</ref>.
*[[اعتقاد به مهدویت]]، تأثیر بسزایی در هویت‌بخشی به فرد و [[جامعه]] دارد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.
#هویت‌بخشی به [[جامعه]]: این نوع هویت‌بخشی بدان جهت است که [[فرهنگ مهدوی]] مرزهای میان [[انسان‌ها]] را مبتنی بر مرزهای [[عقیدتی]] دانسته و مرزهای جغرافیایی را تنها به [[دلیل]] واقعیت‌های موجود به رسمیت می‌‌شناسد. قلمرو‌زدایی با از بین بردن این مرزها، مسیر پیش‌روی [[فرهنگ مهدوی]] را هموار کرده و راه را برای ترسیم [[هویت]] مذهبی می‌گشاید<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.
#هویت‌بخشی به فرد [[منتظر]]: این نوع هویت‌بخشی از این جهت است که فرد و جامعه‌ای که در [[انتظار]] به سر می‌برد، به آینده‌ای درخشان که متفاوت از وضع موجود است [[باور]] دارد. فرد [[منتظر]]، الگویی از وضع مطلوب<ref>حضور آن حقیقت متعالی در زندگی و توجه به او و رهایی از نیست‌انگاری، وضعیت مطلوب منتظر حقیقی است.</ref> دارد و همواره [[موقعیت]] و [[منزلت]] خود را با آن می‌‌سنجد که نتیجۀ آن، تلاش برای ایجاد جامعه‌ای [[الهی]] و [[انسانی]] است تا [[آمادگی]] لازم [[انسان‌ها]] برای [[قرب الهی]] نیز فراهم آید و در نهایت، حیاتی با [[معنویت]] و به دور از [[پوچی]] و [[بی‌هویتی]] حاصل آید. بنابراین، [[انتظار]] با [[گرایش]] به [[معنویت]] و [[قرب الهی]] ترسیم می‌‌شود. از این‌رو، [[انتظار]]، مهم‌ترین عامل [[معنابخشی به زندگی]] و [[رهایی از پوچی]] و نیست‌انگاری است. بدین ترتیب، هویتِ یک [[شیعه]] با [[امام زمان]] خویش تعریف می‌شود و بدون [[مهدی]]{{ع}} گم‌شده‌ای بیش نیست<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۱۱۳-۱۱۴.</ref>.
*این‌ آموزه نقش تعیین‌کننده‌ای در هویت‌بخشی به چیستی [[تحولات اجتماعی]] خواهد داشت. [[جامعه اسلامی]] در [[احادیث نبوی]]، [[امت]] برنامه‌محور و تلاش‌گر نامیده شده است: {{متن حدیث|أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین، ص۶۴۴.</ref>؛ {{متن حدیث|أَفْضَلُ جِهَادِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ}}<ref>ابن شعبه حرّانی‌، حسن بن علی، تحف العقول، ص۳۷.</ref>. بدین‌سان [[پیامبر]]{{صل}}[[ راز]] و رمز [[هویت]] [[امت]] خویش را با [[انتظار]] و چشم‌اندازنگری آورده است، همچنین نسبت [[افضل]] [[اعمال]] را با این‌ چشم‌انداز‌ ـ که همان برنامه‌محوری است ـ یادآور شده است<ref>ر.ک: [[امیر محسن عرفان|عرفان، امیر محسن]] و [[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی (مقاله)|باورداشت آموزه‌های مهدویت و نقش آن در احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ]].</ref>.

==نتیجه==
*[[اعتقاد به مهدویت]]، تأثیر بسزایی در هویت‌بخشی به فرد و [[جامعه]] دارد. فردی که الگویی از وضع مطلوب دارد و همواره [[موقعیت]] و [[منزلت]] خود را با آن می‌سنجد، همواره در تلاش برای ایجاد جامعه‌ای [[الهی]] و [[انسانی]] است که این در نهایت، حیاتی با [[معنویت]] و به دور از [[پوچی]] و [[بی‌هویتی]] را برای وی رقم خواهد زد. هویت‌بخشی به [[جامعه]]، بدان جهت است که [[فرهنگ مهدوی]] مرزهای میان [[انسان‌ها]] را مبتنی بر مرزهای [[عقیدتی]] دانسته و مرزهای جغرافیایی را تنها به [[دلیل]] واقعیت‌های موجود به رسمیت می‌‌شناسد.
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}