بحث کاربر:J.Hashemi - تاریخچهٔ نسخه‌ها

J.Hashemi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۷

2021-11-25T07:47:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۵:		خط ۵:

	ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)		ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)

	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

	متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

J.Hashemi: خنثی‌سازی ویرایش 575714 از Bahmani (بحث)

2021-11-25T07:46:11Z

خنثی‌سازی ویرایش 575714 از Bahmani (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۱:	خط ۱:
		==سلام==
		{{پینگ\|bahmani}}
		صفدد دد[[کاربر:J.Hashemi\|J.Hashemi]] ([[بحث کاربر:J.Hashemi\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳ (+0330)
		{{پینگ\|J.Hashemi}}

		ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)

		واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

		متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

Bahmani: صفحه را خالی کرد

2021-11-25T07:45:40Z

صفحه را خالی کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~==سلام==~~
	~~{{پینگ\|bahmani}}~~
	~~صفدد دد[[کاربر:J.Hashemi\|J.Hashemi]] ([[بحث کاربر:J.Hashemi\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳ (+0330)~~
	~~{{پینگ\|J.Hashemi}}~~

	~~ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)~~

	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

	متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

Bahmani: /* سلام */

2021-11-25T07:45:14Z

سلام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۵:		خط ۵:

	ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)		ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)

	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>		واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

	متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .		متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

Bahmani: /* سلام */

2021-11-25T07:44:47Z

سلام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۲:		خط ۲:
	{{پینگ\|bahmani}}		{{پینگ\|bahmani}}
	صفدد دد[[کاربر:J.Hashemi\|J.Hashemi]] ([[بحث کاربر:J.Hashemi\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳ (+0330)		صفدد دد[[کاربر:J.Hashemi\|J.Hashemi]] ([[بحث کاربر:J.Hashemi\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳ (+0330)
			{{پینگ\|J.Hashemi}}

			ممنون[[کاربر:Bahmani\|Bahmani]] ([[بحث کاربر:Bahmani\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۴ (+0330)
	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>		واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

	متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .		متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

J.Hashemi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۳

2021-11-25T07:43:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			==سلام==
			{{پینگ\|bahmani}}
			صفدد دد[[کاربر:J.Hashemi\|J.Hashemi]] ([[بحث کاربر:J.Hashemi\|بحث]]) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳ (+0330)

	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>		واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

	متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .		متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

J.Hashemi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۹

2021-11-25T07:29:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>		واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث\|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)\|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>

			متکلمین امامیه ادلّه فراوانی بر عصمت امام بیان کرده‌اند. ایشان بنا بر قاعده افضلیت مقام امامت و قبح عقلی تقدیم مفضول بر فاضل، قائل به لدنی بودن علم امام هستند، سپس نتیجه گرفته اند، کسی که جانشین رسول خدا(ص) و عهده دار هدایت بعد از ایشان است، لزوما باید صفات ایشان را دارا باشد که به طور قطع یکی از این صفات، عصمت است .

J.Hashemi: صفحه‌ای تازه حاوی «واژه عصمت در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک نیروی درونی حفا...» ایجاد کرد

2021-11-25T07:27:45Z

صفحه‌ای تازه حاوی «واژه عصمت در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک نیروی درونی حفا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

واژه [[عصمت]] در لغت به معنای منع و امساک است و در اصطلاح یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت]] از [[اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفته‌ها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[حق]] و [[دین]] خداست و [[دلیل]] چنین عصمتی برای [[معصومین]]، به خاطر قابلیت [[قوه عاقله]] و [[لطف الهی]] است<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص ۳۵۹ - ۳۶۲. </ref>. در روایتی [[هشام بن حکم]] از [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ چیستی [[عصمت]] [[امامان معصوم]] سوال می‌‌کند، [[حضرت]] در پاسخ می‌‌فرماید: «[[معصوم]] کسی است که خود را به کمک [[خداوند]] از تمامی [[محرمات الهی]] نگه می‌دارد»<ref>{{متن حدیث|الْمَعْصُومُ هُوَ الْمُمْتَنِعُ بِاللَّهِ مِنْ جَمِیعِ مَحَارِمِ اللَّهِ‏}}؛ معانی لأخبار، باب العصمة، ص ۳۱ ح ۲. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)|امامت]]، ص۱۴۶ ـ ۱۵۶.</ref>