برهان امانت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ولایت و خلافت' به 'ولایت و خلافت'

2023-03-15T11:30:59Z

جایگزینی متن - 'ولایت و خلافت' به 'ولایت و خلافت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	== [[فطرت]] الهی انسان؛ ارزشمندترین امانت الهی ==		== [[فطرت]] الهی انسان؛ ارزشمندترین امانت الهی ==
	[[ارزشمندی]] انسان صرفاً به دلیل پیچیدگی اندامی و ساختار جسمی‌اش نیست؛ چه، اگر این‌گونه بود، خداوند انسان و حیوان را در یک ردیف قرار نمی‌داد و در بیان نعمت‌های مادی، از قبیل [[غذا]] و [[خانه]] و [[تولید مثل]]، نمی‌فرمود که این همه [[نعمت‌ها]] برای بهره‌مندی موقت شما و حیوانات شما است<ref>{{متن قرآن\|أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا ...أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا * مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ}} «آیا آفرینش شما سخت‌تر است یا آسمان که آن را بنا نهاد؟ ... از آن، آب و (گیاه) چراگاهش را برون کشید و کوه‌ها را بر جای فرو کوفت * برای بهره‌وری شما و چارپایان شما» سوره نازعات، آیه ۲۷-۳۳.</ref>. پس آنچه به انسان ارزش ویژه می‌بخشد و او را تا [[مقام خلافت]] اللّهی اعتلا می‌بخشد، فطرت الهی است که خداوند با نفخه [[ملکوتی]] خود در او دمید. حال چنین [[استعداد]] [[فطری]]، اگر به [[درستی]] [[تربیت]] شود، توان آن را دارد که تا [[مقام]] [[ولایت و خلافت]] الهی [[عروج]] و ارتقاء یابد. از این [[جهت]]، انسان، به دلیل گوهر با ارزشی که در نهاد او است، ارزشمندترین [[امانت الهی]] در میان [[مخلوقات]] است.		[[ارزشمندی]] انسان صرفاً به دلیل پیچیدگی اندامی و ساختار جسمی‌اش نیست؛ چه، اگر این‌گونه بود، خداوند انسان و حیوان را در یک ردیف قرار نمی‌داد و در بیان نعمت‌های مادی، از قبیل [[غذا]] و [[خانه]] و [[تولید مثل]]، نمی‌فرمود که این همه [[نعمت‌ها]] برای بهره‌مندی موقت شما و حیوانات شما است<ref>{{متن قرآن\|أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا ...أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا * مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ}} «آیا آفرینش شما سخت‌تر است یا آسمان که آن را بنا نهاد؟ ... از آن، آب و (گیاه) چراگاهش را برون کشید و کوه‌ها را بر جای فرو کوفت * برای بهره‌وری شما و چارپایان شما» سوره نازعات، آیه ۲۷-۳۳.</ref>. پس آنچه به انسان ارزش ویژه می‌بخشد و او را تا [[مقام خلافت]] اللّهی اعتلا می‌بخشد، فطرت الهی است که خداوند با نفخه [[ملکوتی]] خود در او دمید. حال چنین [[استعداد]] [[فطری]]، اگر به [[درستی]] [[تربیت]] شود، توان آن را دارد که تا [[مقام]] [[ولایت]] و [[خلافت]] الهی [[عروج]] و ارتقاء یابد. از این [[جهت]]، انسان، به دلیل گوهر با ارزشی که در نهاد او است، ارزشمندترین [[امانت الهی]] در میان [[مخلوقات]] است.

	بر این مبنا، [[فلسفه]] [[ارسال رسل]] و [[انزال کتب]]، بر اساس “برهان لطف”، معنای دیگری پیدا می‌کند؛ به این ترتیب که [[انبیاء الهی]] {{عم}} به [[نبوّت]] [[مبعوث]] شدند تا [[راه و رسم]] [[امانت‌داری]] را به [[انسان]] بیاموزند و در این مسیر، [[مؤمنین]] به [[میزان]] [[استقامت]] بر [[اسلام]] و مرتبه [[ایمانی]] که دارند، امینان بر امانت الهی هستند.		بر این مبنا، [[فلسفه]] [[ارسال رسل]] و [[انزال کتب]]، بر اساس “برهان لطف”، معنای دیگری پیدا می‌کند؛ به این ترتیب که [[انبیاء الهی]] {{عم}} به [[نبوّت]] [[مبعوث]] شدند تا [[راه و رسم]] [[امانت‌داری]] را به [[انسان]] بیاموزند و در این مسیر، [[مؤمنین]] به [[میزان]] [[استقامت]] بر [[اسلام]] و مرتبه [[ایمانی]] که دارند، امینان بر امانت الهی هستند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:15:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:39:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۰۲:		خط ۱۰۱:

	[[رده:برهان امانت]]		[[رده:برهان امانت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:32:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	بر این مبنا، [[فلسفه]] [[ارسال رسل]] و [[انزال کتب]]، بر اساس “برهان لطف”، معنای دیگری پیدا می‌کند؛ به این ترتیب که [[انبیاء الهی]]{{عم}} به [[نبوّت]] [[مبعوث]] شدند تا [[راه و رسم]] [[امانت‌داری]] را به [[انسان]] بیاموزند و در این مسیر، [[مؤمنین]] به [[میزان]] [[استقامت]] بر [[اسلام]] و مرتبه [[ایمانی]] که دارند، امینان بر امانت الهی هستند.		بر این مبنا، [[فلسفه]] [[ارسال رسل]] و [[انزال کتب]]، بر اساس “برهان لطف”، معنای دیگری پیدا می‌کند؛ به این ترتیب که [[انبیاء الهی]]{{عم}} به [[نبوّت]] [[مبعوث]] شدند تا [[راه و رسم]] [[امانت‌داری]] را به [[انسان]] بیاموزند و در این مسیر، [[مؤمنین]] به [[میزان]] [[استقامت]] بر [[اسلام]] و مرتبه [[ایمانی]] که دارند، امینان بر امانت الهی هستند.

	از سوی دیگر، [[خیانت]] در [[امانت]]، امری [[مذموم]] است و طبعاً، هر قدرکه امانت گران‌مایه‌تر باشد، خیانت در آن زشت‌تر و عواقب و [[مجازات]] سهمگین‌تری در پی دارد. بنابراین، حساسیت صیانت از این گوهر ارجمند [[الهی]] برای انسان بسیار ضروری و مهم‌تر از هر امر مهم دیگری است. نکته دیگر آن‌که، بنابر [[اتحاد]] حامل و محمول در مجرّدات، انسان بسته به میزان [[توفیق]] در [[حفظ امانت]]، در [[حقیقت]] از جوهره [[انسانی]] خود محافظت نموده و خود را در مراتب [[اسماء]]، به [[مقام]] شامخ‌تری ارتقاء داده است و در صورت خیانت در امانت، در واقع به خود خیانت نموده و در معرکه گوهرفروشان، گوهر حقیقت خود را باخته است. {{متن قرآن\|فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ}}<ref>«بنابراین هر چه را می‌خواهید به جای او بپرستید! بگو: بی‌گمان زیانکاران آنانند که در روز رستخیز به خود و خانواده خویش زیان رسانده‌اند، آگاه باشید که این همان زیان آشکار است» سوره زمر، آیه ۱۵.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۴.</ref>		از سوی دیگر، [[خیانت]] در [[امانت]]، امری [[مذموم]] است و طبعاً، هر قدرکه امانت گران‌مایه‌تر باشد، خیانت در آن زشت‌تر و عواقب و [[مجازات]] سهمگین‌تری در پی دارد. بنابراین، حساسیت صیانت از این گوهر ارجمند [[الهی]] برای انسان بسیار ضروری و مهم‌تر از هر امر مهم دیگری است. نکته دیگر آن‌که، بنابر [[اتحاد]] حامل و محمول در مجرّدات، انسان بسته به میزان [[توفیق]] در [[حفظ امانت]]، در [[حقیقت]] از جوهره [[انسانی]] خود محافظت نموده و خود را در مراتب [[اسماء]]، به [[مقام]] شامخ‌تری ارتقاء داده است و در صورت خیانت در امانت، در واقع به خود خیانت نموده و در معرکه گوهرفروشان، گوهر حقیقت خود را باخته است. {{متن قرآن\|فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ}}<ref>«بنابراین هر چه را می‌خواهید به جای او بپرستید! بگو: بی‌گمان زیانکاران آنانند که در روز رستخیز به خود و خانواده خویش زیان رسانده‌اند، آگاه باشید که این همان زیان آشکار است» سوره زمر، آیه ۱۵.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۴.</ref>

	==[[جامعه انسانی]]؛ امانتی مهم‌تر از [[آحاد]] [[انسان‌ها]]==		==[[جامعه انسانی]]؛ امانتی مهم‌تر از [[آحاد]] [[انسان‌ها]]==
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	طیّ مباحث قبل روشن شد که گوهر [[فطرت انسان]]، امانت الهی است. در [[فرهنگ قرآن]]، فطرت انسان مبتنی بر دین توحیدی است. خداوند در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.		طیّ مباحث قبل روشن شد که گوهر [[فطرت انسان]]، امانت الهی است. در [[فرهنگ قرآن]]، فطرت انسان مبتنی بر دین توحیدی است. خداوند در این خصوص می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.

	بنابراین، گوهر وجودی [[انسان]]، در دامان [[دین]] به [[درستی]] [[رشد]] می‌کند. به عبارت دیگر، چنانچه انسان امانتی [[الهی]] است، چنین امانتی در بستر دین [[هویت]] خود را باز می‌یابد و انسان، به دور از هویت [[توحیدی]] خود، حیوانی است که تنها صورتی [[انسانی]] دارد. {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ}}<ref>«و کافران (از زندگی دنیا) برخوردار می‌شوند و همچون چارپایان می‌خورند و آتش (دوزخ) جایگاه آنهاست» سوره محمد، آیه ۱۲.</ref><ref>{{متن حدیث\|عَنْ كَامِلٍ التَّمَّارِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ{{ع}} يَقُولُ‏: النَّاسُ كُلُّهُمْ بَهَائِمُ ثَلَاثاً إِلَّا قَلِيلًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنُ غَرِيبٌ‏ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ}} (الکافی، ج۲، ص۲۴۲).</ref>. در [[حقیقت]]، کسی که از دین فاصله می‌گیرد، [[حقوق]] [[امانت الهی]] خود را پاس نداشته، [[شرافت]] آن را به [[ذلت]] کشیده است؛ چنان که [[امام سجاد]]{{ع}} در قالب [[دعا]] می‌فرمایند: {{متن حدیث\|فَإِنَّ الشَّرِيفَ‏ مَنْ‏ شَرَّفَتْهُ‏ طَاعَتُكَ‏، وَ الْعَزِيزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُكَ}}<ref>الصحیفة السجادیة، دعاء ۳۵: و کان من دعائه{{ع}} فی الرضا؛ إذا نظر إلی أصحاب الدنیا.</ref>. نتیجه آن‌که، هیچ فرد یا جامعه‌ای [[حق]] ندارد که [[هویّت]] انسانی خود را تباه سازد؛ زیرا [[فطرت انسانی]]، امانتی الهی است و باید در دست [[امین الهی]] قرارگیرد و به درستی محافظت شود، تا به صاحب [[امانت]] مسترد گردد<ref>برگرفته از کتاب «جامعه در قرآن»، اثر آیت الله جوادی آملی، ص۴۴۱.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۸.</ref>		بنابراین، گوهر وجودی [[انسان]]، در دامان [[دین]] به [[درستی]] [[رشد]] می‌کند. به عبارت دیگر، چنانچه انسان امانتی [[الهی]] است، چنین امانتی در بستر دین [[هویت]] خود را باز می‌یابد و انسان، به دور از هویت [[توحیدی]] خود، حیوانی است که تنها صورتی [[انسانی]] دارد. {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ}}<ref>«و کافران (از زندگی دنیا) برخوردار می‌شوند و همچون چارپایان می‌خورند و آتش (دوزخ) جایگاه آنهاست» سوره محمد، آیه ۱۲.</ref><ref>{{متن حدیث\|عَنْ كَامِلٍ التَّمَّارِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ{{ع}} يَقُولُ‏: النَّاسُ كُلُّهُمْ بَهَائِمُ ثَلَاثاً إِلَّا قَلِيلًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنُ غَرِيبٌ‏ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ}} (الکافی، ج۲، ص۲۴۲).</ref>. در [[حقیقت]]، کسی که از دین فاصله می‌گیرد، [[حقوق]] [[امانت الهی]] خود را پاس نداشته، [[شرافت]] آن را به [[ذلت]] کشیده است؛ چنان که [[امام سجاد]]{{ع}} در قالب [[دعا]] می‌فرمایند: {{متن حدیث\|فَإِنَّ الشَّرِيفَ‏ مَنْ‏ شَرَّفَتْهُ‏ طَاعَتُكَ‏، وَ الْعَزِيزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُكَ}}<ref>الصحیفة السجادیة، دعاء ۳۵: و کان من دعائه{{ع}} فی الرضا؛ إذا نظر إلی أصحاب الدنیا.</ref>. نتیجه آن‌که، هیچ فرد یا جامعه‌ای [[حق]] ندارد که [[هویّت]] انسانی خود را تباه سازد؛ زیرا [[فطرت انسانی]]، امانتی الهی است و باید در دست [[امین الهی]] قرارگیرد و به درستی محافظت شود، تا به صاحب [[امانت]] مسترد گردد<ref>برگرفته از کتاب «جامعه در قرآن»، اثر آیت الله جوادی آملی، ص۴۴۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۸.</ref>

	===انحصار امناء الهی در [[رسول خدا]]{{صل}} و [[ائمه هدی]]{{عم}}===		===انحصار امناء الهی در [[رسول خدا]]{{صل}} و [[ائمه هدی]]{{عم}}===
خط ۹۰:		خط ۹۰:

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	*[[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]		* [[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:33:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]~~</div>~~

	==برهان امانت در نصب الهی امام==		==برهان امانت در نصب الهی امام==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:21:02Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۸۹:		خط ۸۹:

	بنابراین، اگر قرآن و [[دین خدا]] امانت‌های [[الهی]] هستند و هر امانتی باید نزد امین مورد [[اعتماد]] از سوی صاحب امانت مستقر باشد، از این‌رو، همیشه قرآن و دین خدا می‌باید در کنار امین‌هایی [[مأذون]] از سوی خداوند قرار گیرند؛ تا از دستبرد و [[تحریف]] نااهلان در [[امان]] بمانند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۹.</ref>		بنابراین، اگر قرآن و [[دین خدا]] امانت‌های [[الهی]] هستند و هر امانتی باید نزد امین مورد [[اعتماد]] از سوی صاحب امانت مستقر باشد، از این‌رو، همیشه قرآن و دین خدا می‌باید در کنار امین‌هایی [[مأذون]] از سوی خداوند قرار گیرند؛ تا از دستبرد و [[تحریف]] نااهلان در [[امان]] بمانند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۱۹.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==

Wasity: جایگزینی متن - 'عصمت از گناه' به 'عصمت از گناه'

2022-05-12T20:11:05Z

جایگزینی متن - 'عصمت از گناه' به 'عصمت از گناه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	ثانیاً: به همه ظرائف و پیچیدگی‌های ظاهر و [[باطن]] انسان، یعنی [[فطرت انسانی]]، از [[نفس امّاره]] گرفته تا لوّامه و بالاخره [[نفس مطمئنه]] و دیگر ابعاد وجودی نوع [[آدمی]]، احاطه کامل داشته باشد.		ثانیاً: به همه ظرائف و پیچیدگی‌های ظاهر و [[باطن]] انسان، یعنی [[فطرت انسانی]]، از [[نفس امّاره]] گرفته تا لوّامه و بالاخره [[نفس مطمئنه]] و دیگر ابعاد وجودی نوع [[آدمی]]، احاطه کامل داشته باشد.

	ثالثاً: نه تنها او خود تربیت شده الهی باشد، بلکه در مرتبه‌ای از [[طهارت]] و [[عصمت الهی]] قرار داشته باشد که ذرّه‌ای شائبه خطا در تربیت و [[حفاظت]] از امانات الهی در او نرود؛ که در غیر این صورت، کاروان بشریّت را به [[انحراف]] می‌کشد و [[امانت الهی]]، نه به واسطه [[کید]] خائنان، بلکه به سبب [[تقصیر]] امینان بر [[امانت]]، به انحراف و [[بطالت]] می‌گراید. بی‌تردید، چنین فاجعه‌ای، در [[مقام]] بیان برهانی، به “نقص فاعلی” در [[تربیت]] امانت، یعنی [[خداوند تبارک و تعالی]] باز می‌گردد و چون چنین امری محال است، لازم است که امینان [[الهی]] از همه خطاهایی که منجر به [[نقص]] در [[تربیت نفوس]] [[انسانی]] می‌شود، مبرّا باشند؛ یعنی علاوه بر [[عصمت]] از [[گناه]] و انواع خطاها، از [[علم]] و [[حکمت الهی]] - به [[تعلیم]] [[خداوند]] - نیز برخوردار باشند.		ثالثاً: نه تنها او خود تربیت شده الهی باشد، بلکه در مرتبه‌ای از [[طهارت]] و [[عصمت الهی]] قرار داشته باشد که ذرّه‌ای شائبه خطا در تربیت و [[حفاظت]] از امانات الهی در او نرود؛ که در غیر این صورت، کاروان بشریّت را به [[انحراف]] می‌کشد و [[امانت الهی]]، نه به واسطه [[کید]] خائنان، بلکه به سبب [[تقصیر]] امینان بر [[امانت]]، به انحراف و [[بطالت]] می‌گراید. بی‌تردید، چنین فاجعه‌ای، در [[مقام]] بیان برهانی، به “نقص فاعلی” در [[تربیت]] امانت، یعنی [[خداوند تبارک و تعالی]] باز می‌گردد و چون چنین امری محال است، لازم است که امینان [[الهی]] از همه خطاهایی که منجر به [[نقص]] در [[تربیت نفوس]] [[انسانی]] می‌شود، مبرّا باشند؛ یعنی علاوه بر [[عصمت از گناه]] و انواع خطاها، از [[علم]] و [[حکمت الهی]] - به [[تعلیم]] [[خداوند]] - نیز برخوردار باشند.

	رابعاً: چون امانت [[فطرت انسان‌ها]] بر [[دین توحیدی]] [[استوار]] است و [[دین الهی]] نیز خود امانت دیگری از سوی [[پروردگار]] است، لذا [[امین]] پروردگار می‌باید بر [[دین خدا]] اشراف کامل داشته باشد و “راسخ” در [[قرآن]] باشد؛ تا در مقام تربیت نفوس انسانی، انحدار و تفوّق [[علمی]] و عملی بر امانت‌های پروردگار داشته باشد.		رابعاً: چون امانت [[فطرت انسان‌ها]] بر [[دین توحیدی]] [[استوار]] است و [[دین الهی]] نیز خود امانت دیگری از سوی [[پروردگار]] است، لذا [[امین]] پروردگار می‌باید بر [[دین خدا]] اشراف کامل داشته باشد و “راسخ” در [[قرآن]] باشد؛ تا در مقام تربیت نفوس انسانی، انحدار و تفوّق [[علمی]] و عملی بر امانت‌های پروردگار داشته باشد.

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T11:00:03Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[برهان امانت در کلام اسلامی]] - [[برهان امانت در فلسفه اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==برهان امانت در نصب الهی امام==		==برهان امانت در نصب الهی امام==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌ وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})

2022-01-01T17:18:09Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌ وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۹۵:		خط ۹۵:
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	*[[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]		*[[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان ~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T14:15:14Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۹۵:		خط ۹۵:
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	*[[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]		*[[برهان امانت چگونه نصب الهی امام را ثابت می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==