برهان علت غایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:18:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	==مقدمه==		== مقدمه ==

	==برهان علت غایی در مباحث مهدویت==		== برهان علت غایی در مباحث مهدویت ==
	* یکی از برهان‌هایی که برای [[لزوم وجود امام]] در هر زمان و از جمله [[وجود امام زمان]] {{ع}} به آن استناد می‌شود، [[برهان علت غایی]] است. البته این نام برای [[براهین]] مختلفی که [[رسالت]] همه نیز [[اثبات ضرورت امامت]] می‌باشد، به کار می‌رود؛ براهینی که از لحاظ مواد [[استدلال]] گاه شباهت چندانی نیز به هم ندارند. (...)		* یکی از برهان‌هایی که برای [[لزوم وجود امام]] در هر زمان و از جمله [[وجود امام زمان]] {{ع}} به آن استناد می‌شود، [[برهان علت غایی]] است. البته این نام برای [[براهین]] مختلفی که [[رسالت]] همه نیز [[اثبات ضرورت امامت]] می‌باشد، به کار می‌رود؛ براهینی که از لحاظ مواد [[استدلال]] گاه شباهت چندانی نیز به هم ندارند. (...)
	*بر اساس [[آیات]] و [[روایات]] متعدد، [[هدف]] از [[آفرینش انسان]]، رسیدن به کمال حقیقی است که در قالب [[توحید]] و [[عبودیت]] [[پروردگار]]، تحقق می‌پذیرد<ref>در این باره به تفسیر المیزان، ج۱۸، ص ۳۹۰، سوره ذاریات، آیه ۵۶ {{متن قرآن\|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}} مراجعه شود.</ref>.		* بر اساس [[آیات]] و [[روایات]] متعدد، [[هدف]] از [[آفرینش انسان]]، رسیدن به کمال حقیقی است که در قالب [[توحید]] و [[عبودیت]] [[پروردگار]]، تحقق می‌پذیرد<ref>در این باره به تفسیر المیزان، ج۱۸، ص ۳۹۰، سوره ذاریات، آیه ۵۶ {{متن قرآن\|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}} مراجعه شود.</ref>.
	*تحقق این [[هدف]] در گرو وجود [[انسان‌های برگزیده]] و [[معصوم]] می‌باشد؛ زیرا همان طور که بر پایه [[عنایت الهی]] [[واجب]] است [[خداوند]] نوع [[انسان]] را، علاوه بر اینکه خیر و شر، و [[تقوا]] و [[فجور]] را از راه [[عقل]] به او [[الهام]] نماید، و از راه [[نبوت]] و [[وحی]]، [[احکام]] و [[قوانین]] شرعی را به او بیاموزد؛ همچنین بر اساس عنایت [[خداوند]]، [[واجب]] است که افرادی از نوع انسانی را به نفوسی طیب و [[طاهر]] و دل‌هایی سلیم و مستقیم مجهز نماید تا ملازم [[فطرت]] اصلی بوده لحظه‌ای از راه [[توحید]] به سوی [[شرک]] [[منحرف]] نگشته و در نتیجه اصل [[توحید]] در تمامی ادوار و اعصار باقی بماند، و [[روح]] [[سعادت]] در همه نسل‌ها زنده بماند.		* تحقق این [[هدف]] در گرو وجود [[انسان‌های برگزیده]] و [[معصوم]] می‌باشد؛ زیرا همان طور که بر پایه [[عنایت الهی]] [[واجب]] است [[خداوند]] نوع [[انسان]] را، علاوه بر اینکه خیر و شر، و [[تقوا]] و [[فجور]] را از راه [[عقل]] به او [[الهام]] نماید، و از راه [[نبوت]] و [[وحی]]، [[احکام]] و [[قوانین]] شرعی را به او بیاموزد؛ همچنین بر اساس عنایت [[خداوند]]، [[واجب]] است که افرادی از نوع انسانی را به نفوسی طیب و [[طاهر]] و دل‌هایی سلیم و مستقیم مجهز نماید تا ملازم [[فطرت]] اصلی بوده لحظه‌ای از راه [[توحید]] به سوی [[شرک]] [[منحرف]] نگشته و در نتیجه اصل [[توحید]] در تمامی ادوار و اعصار باقی بماند، و [[روح]] [[سعادت]] در همه نسل‌ها زنده بماند.
	* [[برهان]] این مطلب، همان [[برهان]] [[نبوت]] و [[وحی]] است؛ زیرا فرض [[شرک]] و نسیان [[توحید]] از افراد عادی [[انسان]] ممتنع نیست، و چیزی که برای یک فرد جایز است، برای همگان جایز خواهد بود؛ و تلبّس عموم افراد [[بشر]] به [[شرک]]، مستلزم [[تباهی]] غایت نوع انسانی و بطلان غرض الهی در [[آفرینش]] آن می‌باشد.		* [[برهان]] این مطلب، همان [[برهان]] [[نبوت]] و [[وحی]] است؛ زیرا فرض [[شرک]] و نسیان [[توحید]] از افراد عادی [[انسان]] ممتنع نیست، و چیزی که برای یک فرد جایز است، برای همگان جایز خواهد بود؛ و تلبّس عموم افراد [[بشر]] به [[شرک]]، مستلزم [[تباهی]] غایت نوع انسانی و بطلان غرض الهی در [[آفرینش]] آن می‌باشد.
	*به همین جهت بر اساس عنایت [[خداوند]] [[واجب]] است که در میان این نوع [[بشر]]، افرادی وجود داشته باشد که همواره دارای [[اخلاص]] در [[توحید]] بوده، آن را برپاداشته و از آن [[دفاع]] کنند؛ و با تبیین [[حجت‌های الهی]] و نشر شواهد و نشانه‌های او [[مردم]] را از [[خواب]] [[غفلت]] و [[جهالت]] بیدار نمایند، و در [[حقیقت]] میان این افراد و انسان‌های دیگر رابطه [[تعلیم و تعلم]] است نه سوق دادن و تبعیت کردن. این افراد همان [[پیامبران]] {{عم}} و [[امامان]] {{عم}} می‌باشند، و اگر چنین انسان‌های برگزیده‌ای در هر برهه‌ای از زمان وجود نمی‌داشتند، [[شرک]] [[زمین]] را فرا می‌گرفت و واسطه میان [[زمین]] و [[آسمان]] قطع، و [[غایت خلقت]] [[باطل]] می‌گردید و [[زمین]] اهلش را فرو می‌برد<ref>ایشان در ذیل آیه ۳۸ سوره یوسف و تحت عنوان «وجود مخلصین و معصومین {{عم}} فضل و فیض خدا بر ایشان و بر مردم است و موجب پایداری و استمرار راه حق در میان نوع بشر است» به تبیین این برهان پرداخته و نتیجه می‌گیرد: {{عربی\|"و لو لا رجال متألهون متولهون في الله الذين أخلصهم بخالصة ذكرى الدار في كل برهة من الزمان لأحيطت الأرض ~~بالعماء،و~~ انقطع السبب الموصول بين الأرض و ~~السماء،و~~ بطلت غاية ~~الخلقة،و~~ ساخت الأرض بأهلها"}}. (المیزان، ج ۱۱، ص ۱۷۳ و ۱۷۴). عبارت اخیر علامه ناظر به روایات معروف است که بقاء زمین و اهل آن را منوط به وجود امام می‌داند. از میان این روایات، می‌توان به این موارد اشاره نمود: {{عربی\|"عَلِيُّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ: وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا ثُمَّ قَالَ وَ لَمْ تَخْلُ الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا ظَاهِرٍ مَشْهُورٍ أَوْ غَائِبٍ مَسْتُورٍ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ"}}. اگر یکی از ما اهل بیت در زمین نباشیم، زمین اهلش را فرو می‌برد. و از زمانی که خداوند آدم را آفریده است هیچ‌گاه زمین از حجت خدا خالی نبوده است، چه آن حجت ظاهر و شناخته شده باشد و چه غائب و پس پرده. و تا برپایی قیامت زمین از حجت خالی نخواهد بود و اگر چنین نبود خداوند هرگز پرستیده نمی‌شد. (الاحتجاج، ج ۲، ص۳۱۷). {{عربی\|"قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}}: لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ يَوْماً وَاحِداً بِلَا إِمَامٍ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا، وَ لَعَذَّبَهُمُ اللَّهُ بِأَشَدِّ عَذَابِهِ، وَ ذَلِكَ لِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَنَا حُجَّةً فِي أَرْضِهِ وَ أَمَاناً لِأَهْلِها"}} حتی اگر زمین برای یک روز بدون امام بماند اهل خود را فرو می‌برد و خداوند آنها را با سخت‌ترین عذاب کیفر می‌کند. چرا که خداوند ما اهل بیت را حجت خود در زمین و امان برای اهل آن قرار داده است. (دلائل امامة، ص ۲۳۱).</ref>.		* به همین جهت بر اساس عنایت [[خداوند]] [[واجب]] است که در میان این نوع [[بشر]]، افرادی وجود داشته باشد که همواره دارای [[اخلاص]] در [[توحید]] بوده، آن را برپاداشته و از آن [[دفاع]] کنند؛ و با تبیین [[حجت‌های الهی]] و نشر شواهد و نشانه‌های او [[مردم]] را از [[خواب]] [[غفلت]] و [[جهالت]] بیدار نمایند، و در [[حقیقت]] میان این افراد و انسان‌های دیگر رابطه [[تعلیم و تعلم]] است نه سوق دادن و تبعیت کردن. این افراد همان [[پیامبران]] {{عم}} و [[امامان]] {{عم}} می‌باشند، و اگر چنین انسان‌های برگزیده‌ای در هر برهه‌ای از زمان وجود نمی‌داشتند، [[شرک]] [[زمین]] را فرا می‌گرفت و واسطه میان [[زمین]] و [[آسمان]] قطع، و [[غایت خلقت]] [[باطل]] می‌گردید و [[زمین]] اهلش را فرو می‌برد<ref>ایشان در ذیل آیه ۳۸ سوره یوسف و تحت عنوان «وجود مخلصین و معصومین {{عم}} فضل و فیض خدا بر ایشان و بر مردم است و موجب پایداری و استمرار راه حق در میان نوع بشر است» به تبیین این برهان پرداخته و نتیجه می‌گیرد: {{عربی\|"و لو لا رجال متألهون متولهون في الله الذين أخلصهم بخالصة ذكرى الدار في كل برهة من الزمان لأحيطت الأرض بالعماء، و انقطع السبب الموصول بين الأرض و السماء، و بطلت غاية الخلقة، و ساخت الأرض بأهلها"}}. (المیزان، ج ۱۱، ص ۱۷۳ و ۱۷۴). عبارت اخیر علامه ناظر به روایات معروف است که بقاء زمین و اهل آن را منوط به وجود امام می‌داند. از میان این روایات، می‌توان به این موارد اشاره نمود: {{عربی\|"عَلِيُّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ: وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا ثُمَّ قَالَ وَ لَمْ تَخْلُ الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا ظَاهِرٍ مَشْهُورٍ أَوْ غَائِبٍ مَسْتُورٍ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ"}}. اگر یکی از ما اهل بیت در زمین نباشیم، زمین اهلش را فرو می‌برد. و از زمانی که خداوند آدم را آفریده است هیچ‌گاه زمین از حجت خدا خالی نبوده است، چه آن حجت ظاهر و شناخته شده باشد و چه غائب و پس پرده. و تا برپایی قیامت زمین از حجت خالی نخواهد بود و اگر چنین نبود خداوند هرگز پرستیده نمی‌شد. (الاحتجاج، ج ۲، ص۳۱۷). {{عربی\|"قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}}: لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ يَوْماً وَاحِداً بِلَا إِمَامٍ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا، وَ لَعَذَّبَهُمُ اللَّهُ بِأَشَدِّ عَذَابِهِ، وَ ذَلِكَ لِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَنَا حُجَّةً فِي أَرْضِهِ وَ أَمَاناً لِأَهْلِها"}} حتی اگر زمین برای یک روز بدون امام بماند اهل خود را فرو می‌برد و خداوند آنها را با سخت‌ترین عذاب کیفر می‌کند. چرا که خداوند ما اهل بیت را حجت خود در زمین و امان برای اهل آن قرار داده است. (دلائل امامة، ص ۲۳۱).</ref>.
	*(...)تحقق‌بخش [[غایت خلقت]] [[انسان]] که در [[توحید]] تبلور می‌یابد، در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌ای از جانب [[خدا]] وجود داشته باشند، و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]] {{عم}} می‌باشند، و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان، همان [[امامان معصوم]] {{عم}} می‌باشند.		*(...)تحقق‌بخش [[غایت خلقت]] [[انسان]] که در [[توحید]] تبلور می‌یابد، در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌ای از جانب [[خدا]] وجود داشته باشند، و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]] {{عم}} می‌باشند، و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان، همان [[امامان معصوم]] {{عم}} می‌باشند.
	*اگر چه [[مرحوم علامه]] این [[برهان]] را بر [[وجود امام زمان]] تطبیق نکرده است، ولی از آنجا که در میان [[امت اسلامی]] که [[حق]] در هر مسأله را باید در میان آنها یافت غیر از [[امام زمان]] {{ع}} که [[شیعه امامیه]] به او [[معتقد]] است، مصداق دیگری وجود ندارد، لذا مصداق آن منحصر در وجود شریف آن حضرت خواهد بود<ref>[[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱- ۴۷.</ref>.		* اگر چه [[مرحوم علامه]] این [[برهان]] را بر [[وجود امام زمان]] تطبیق نکرده است، ولی از آنجا که در میان [[امت اسلامی]] که [[حق]] در هر مسأله را باید در میان آنها یافت غیر از [[امام زمان]] {{ع}} که [[شیعه امامیه]] به او [[معتقد]] است، مصداق دیگری وجود ندارد، لذا مصداق آن منحصر در وجود شریف آن حضرت خواهد بود<ref>[[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱- ۴۷.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]		* [[برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:48:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	==مقدمه==		==مقدمه==

خط ۲۶:		خط ۲۵:

	[[رده:برهان علت غایی]]		[[رده:برهان علت غایی]]

	[[رده:ضرورت وجود امام]]		[[رده:ضرورت وجود امام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:39:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[رده:برهان علت غایی]]		[[رده:برهان علت غایی]]

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:ضرورت وجود امام]]		[[رده:ضرورت وجود امام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:33:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۳
خط ۶:		خط ۶:
	*بر اساس [[آیات]] و [[روایات]] متعدد، [[هدف]] از [[آفرینش انسان]]، رسیدن به کمال حقیقی است که در قالب [[توحید]] و [[عبودیت]] [[پروردگار]]، تحقق می‌پذیرد<ref>در این باره به تفسیر المیزان، ج۱۸، ص ۳۹۰، سوره ذاریات، آیه ۵۶ {{متن قرآن\|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}} مراجعه شود.</ref>.		*بر اساس [[آیات]] و [[روایات]] متعدد، [[هدف]] از [[آفرینش انسان]]، رسیدن به کمال حقیقی است که در قالب [[توحید]] و [[عبودیت]] [[پروردگار]]، تحقق می‌پذیرد<ref>در این باره به تفسیر المیزان، ج۱۸، ص ۳۹۰، سوره ذاریات، آیه ۵۶ {{متن قرآن\|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}} مراجعه شود.</ref>.
	*تحقق این [[هدف]] در گرو وجود [[انسان‌های برگزیده]] و [[معصوم]] می‌باشد؛ زیرا همان طور که بر پایه [[عنایت الهی]] [[واجب]] است [[خداوند]] نوع [[انسان]] را، علاوه بر اینکه خیر و شر، و [[تقوا]] و [[فجور]] را از راه [[عقل]] به او [[الهام]] نماید، و از راه [[نبوت]] و [[وحی]]، [[احکام]] و [[قوانین]] شرعی را به او بیاموزد؛ همچنین بر اساس عنایت [[خداوند]]، [[واجب]] است که افرادی از نوع انسانی را به نفوسی طیب و [[طاهر]] و دل‌هایی سلیم و مستقیم مجهز نماید تا ملازم [[فطرت]] اصلی بوده لحظه‌ای از راه [[توحید]] به سوی [[شرک]] [[منحرف]] نگشته و در نتیجه اصل [[توحید]] در تمامی ادوار و اعصار باقی بماند، و [[روح]] [[سعادت]] در همه نسل‌ها زنده بماند.		*تحقق این [[هدف]] در گرو وجود [[انسان‌های برگزیده]] و [[معصوم]] می‌باشد؛ زیرا همان طور که بر پایه [[عنایت الهی]] [[واجب]] است [[خداوند]] نوع [[انسان]] را، علاوه بر اینکه خیر و شر، و [[تقوا]] و [[فجور]] را از راه [[عقل]] به او [[الهام]] نماید، و از راه [[نبوت]] و [[وحی]]، [[احکام]] و [[قوانین]] شرعی را به او بیاموزد؛ همچنین بر اساس عنایت [[خداوند]]، [[واجب]] است که افرادی از نوع انسانی را به نفوسی طیب و [[طاهر]] و دل‌هایی سلیم و مستقیم مجهز نماید تا ملازم [[فطرت]] اصلی بوده لحظه‌ای از راه [[توحید]] به سوی [[شرک]] [[منحرف]] نگشته و در نتیجه اصل [[توحید]] در تمامی ادوار و اعصار باقی بماند، و [[روح]] [[سعادت]] در همه نسل‌ها زنده بماند.
	*[[برهان]] این مطلب، همان [[برهان]] [[نبوت]] و [[وحی]] است؛ زیرا فرض [[شرک]] و نسیان [[توحید]] از افراد عادی [[انسان]] ممتنع نیست، و چیزی که برای یک فرد جایز است، برای همگان جایز خواهد بود؛ و تلبّس عموم افراد [[بشر]] به [[شرک]]، مستلزم [[تباهی]] غایت نوع انسانی و بطلان غرض الهی در [[آفرینش]] آن می‌باشد.		* [[برهان]] این مطلب، همان [[برهان]] [[نبوت]] و [[وحی]] است؛ زیرا فرض [[شرک]] و نسیان [[توحید]] از افراد عادی [[انسان]] ممتنع نیست، و چیزی که برای یک فرد جایز است، برای همگان جایز خواهد بود؛ و تلبّس عموم افراد [[بشر]] به [[شرک]]، مستلزم [[تباهی]] غایت نوع انسانی و بطلان غرض الهی در [[آفرینش]] آن می‌باشد.
	*به همین جهت بر اساس عنایت [[خداوند]] [[واجب]] است که در میان این نوع [[بشر]]، افرادی وجود داشته باشد که همواره دارای [[اخلاص]] در [[توحید]] بوده، آن را برپاداشته و از آن [[دفاع]] کنند؛ و با تبیین [[حجت‌های الهی]] و نشر شواهد و نشانه‌های او [[مردم]] را از [[خواب]] [[غفلت]] و [[جهالت]] بیدار نمایند، و در [[حقیقت]] میان این افراد و انسان‌های دیگر رابطه [[تعلیم و تعلم]] است نه سوق دادن و تبعیت کردن. این افراد همان [[پیامبران]] {{عم}} و [[امامان]] {{عم}} می‌باشند، و اگر چنین انسان‌های برگزیده‌ای در هر برهه‌ای از زمان وجود نمی‌داشتند، [[شرک]] [[زمین]] را فرا می‌گرفت و واسطه میان [[زمین]] و [[آسمان]] قطع، و [[غایت خلقت]] [[باطل]] می‌گردید و [[زمین]] اهلش را فرو می‌برد<ref>ایشان در ذیل آیه ۳۸ سوره یوسف و تحت عنوان «وجود مخلصین و معصومین {{عم}} فضل و فیض خدا بر ایشان و بر مردم است و موجب پایداری و استمرار راه حق در میان نوع بشر است» به تبیین این برهان پرداخته و نتیجه می‌گیرد: {{عربی\|"و لو لا رجال متألهون متولهون في الله الذين أخلصهم بخالصة ذكرى الدار في كل برهة من الزمان لأحيطت الأرض بالعماء،و انقطع السبب الموصول بين الأرض و السماء،و بطلت غاية الخلقة،و ساخت الأرض بأهلها"}}. (المیزان، ج ۱۱، ص ۱۷۳ و ۱۷۴). عبارت اخیر علامه ناظر به روایات معروف است که بقاء زمین و اهل آن را منوط به وجود امام می‌داند. از میان این روایات، می‌توان به این موارد اشاره نمود: {{عربی\|"عَلِيُّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ: وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا ثُمَّ قَالَ وَ لَمْ تَخْلُ الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا ظَاهِرٍ مَشْهُورٍ أَوْ غَائِبٍ مَسْتُورٍ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ"}}. اگر یکی از ما اهل بیت در زمین نباشیم، زمین اهلش را فرو می‌برد. و از زمانی که خداوند آدم را آفریده است هیچ‌گاه زمین از حجت خدا خالی نبوده است، چه آن حجت ظاهر و شناخته شده باشد و چه غائب و پس پرده. و تا برپایی قیامت زمین از حجت خالی نخواهد بود و اگر چنین نبود خداوند هرگز پرستیده نمی‌شد. (الاحتجاج، ج ۲، ص۳۱۷). {{عربی\|"قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}}: لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ يَوْماً وَاحِداً بِلَا إِمَامٍ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا، وَ لَعَذَّبَهُمُ اللَّهُ بِأَشَدِّ عَذَابِهِ، وَ ذَلِكَ لِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَنَا حُجَّةً فِي أَرْضِهِ وَ أَمَاناً لِأَهْلِها"}} حتی اگر زمین برای یک روز بدون امام بماند اهل خود را فرو می‌برد و خداوند آنها را با سخت‌ترین عذاب کیفر می‌کند. چرا که خداوند ما اهل بیت را حجت خود در زمین و امان برای اهل آن قرار داده است. (دلائل امامة، ص ۲۳۱).</ref>.		*به همین جهت بر اساس عنایت [[خداوند]] [[واجب]] است که در میان این نوع [[بشر]]، افرادی وجود داشته باشد که همواره دارای [[اخلاص]] در [[توحید]] بوده، آن را برپاداشته و از آن [[دفاع]] کنند؛ و با تبیین [[حجت‌های الهی]] و نشر شواهد و نشانه‌های او [[مردم]] را از [[خواب]] [[غفلت]] و [[جهالت]] بیدار نمایند، و در [[حقیقت]] میان این افراد و انسان‌های دیگر رابطه [[تعلیم و تعلم]] است نه سوق دادن و تبعیت کردن. این افراد همان [[پیامبران]] {{عم}} و [[امامان]] {{عم}} می‌باشند، و اگر چنین انسان‌های برگزیده‌ای در هر برهه‌ای از زمان وجود نمی‌داشتند، [[شرک]] [[زمین]] را فرا می‌گرفت و واسطه میان [[زمین]] و [[آسمان]] قطع، و [[غایت خلقت]] [[باطل]] می‌گردید و [[زمین]] اهلش را فرو می‌برد<ref>ایشان در ذیل آیه ۳۸ سوره یوسف و تحت عنوان «وجود مخلصین و معصومین {{عم}} فضل و فیض خدا بر ایشان و بر مردم است و موجب پایداری و استمرار راه حق در میان نوع بشر است» به تبیین این برهان پرداخته و نتیجه می‌گیرد: {{عربی\|"و لو لا رجال متألهون متولهون في الله الذين أخلصهم بخالصة ذكرى الدار في كل برهة من الزمان لأحيطت الأرض بالعماء،و انقطع السبب الموصول بين الأرض و السماء،و بطلت غاية الخلقة،و ساخت الأرض بأهلها"}}. (المیزان، ج ۱۱، ص ۱۷۳ و ۱۷۴). عبارت اخیر علامه ناظر به روایات معروف است که بقاء زمین و اهل آن را منوط به وجود امام می‌داند. از میان این روایات، می‌توان به این موارد اشاره نمود: {{عربی\|"عَلِيُّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ: وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا ثُمَّ قَالَ وَ لَمْ تَخْلُ الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا ظَاهِرٍ مَشْهُورٍ أَوْ غَائِبٍ مَسْتُورٍ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ"}}. اگر یکی از ما اهل بیت در زمین نباشیم، زمین اهلش را فرو می‌برد. و از زمانی که خداوند آدم را آفریده است هیچ‌گاه زمین از حجت خدا خالی نبوده است، چه آن حجت ظاهر و شناخته شده باشد و چه غائب و پس پرده. و تا برپایی قیامت زمین از حجت خالی نخواهد بود و اگر چنین نبود خداوند هرگز پرستیده نمی‌شد. (الاحتجاج، ج ۲، ص۳۱۷). {{عربی\|"قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}}: لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ يَوْماً وَاحِداً بِلَا إِمَامٍ مِنَّا لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا، وَ لَعَذَّبَهُمُ اللَّهُ بِأَشَدِّ عَذَابِهِ، وَ ذَلِكَ لِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَنَا حُجَّةً فِي أَرْضِهِ وَ أَمَاناً لِأَهْلِها"}} حتی اگر زمین برای یک روز بدون امام بماند اهل خود را فرو می‌برد و خداوند آنها را با سخت‌ترین عذاب کیفر می‌کند. چرا که خداوند ما اهل بیت را حجت خود در زمین و امان برای اهل آن قرار داده است. (دلائل امامة، ص ۲۳۱).</ref>.
	*(...)تحقق‌بخش [[غایت خلقت]] [[انسان]] که در [[توحید]] تبلور می‌یابد، در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌ای از جانب [[خدا]] وجود داشته باشند، و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]] {{عم}} می‌باشند، و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان، همان [[امامان معصوم]] {{عم}} می‌باشند.		*(...)تحقق‌بخش [[غایت خلقت]] [[انسان]] که در [[توحید]] تبلور می‌یابد، در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌ای از جانب [[خدا]] وجود داشته باشند، و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]] {{عم}} می‌باشند، و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان، همان [[امامان معصوم]] {{عم}} می‌باشند.
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	* [[ برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]		* [[برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته (ضرورت عقلی وجود امام مهدی) ==↵{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}'

2022-06-25T06:43:03Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته (ضرورت عقلی وجود امام مهدی) ==↵{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[ برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]		* [[ برهان علت غایی چگونه بر وجود امام مهدی دلالت دارد؟ (پرسش)]]

	== پرسش‌های وابسته ~~(ضرورت عقلی وجود امام مهدی)~~ ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}		{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:02:48Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پرسش‌های وابسته (ضرورت عقلی وجود امام مهدی) ==		== پرسش‌های وابسته (ضرورت عقلی وجود امام مهدی) ==
	{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}		{{پرسمان ضرورت عقلی وجود امام مهدی}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '''']] == پانویس == {{پانویس}}' به '''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}}'

2022-01-04T16:50:20Z

جایگزینی متن - '''']] == پانویس == {{پانویس}}' به '''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:151876.jpg\|22px]] [[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|'''آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی''']]		* [[پرونده:151876.jpg\|22px]] [[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|'''آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{{پانویس}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-01-04T16:02:22Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{{پانویس}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:برهان علت غایی]]		[[رده:برهان علت غایی]]

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T12:00:01Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T18:36:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۰۶
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	* [[پرونده:151876.jpg\|22px]] [[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|'''آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی''']]		* [[پرونده:151876.jpg\|22px]] [[علی رضا امامی میبدی\|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)\|'''آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی''']]

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{{پانویس}}		{{{پانویس}}