برهان معجزه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-09-27T07:46:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	یکی از [[~~راه‌های~~ شناخت خدا]]، [[معجزه]] است. [[انسان]] با [[مشاهده]] معجزه، دست توانای [[خدا]] را می‌بیند. از همین رو [[پیامبران]] برای [[اثبات]] [[صدق]] دعوی خود و [[اتمام حجت]]، به [[اذن خدا]]، معجزه می‌آوردند. در [[قرآن]]، [[معجزات]] بسیاری به [[انبیای گذشته]] نسبت داده شده است که به [[اذن خداوند]] بر ایجاد آنها [[قدرت]] پیدا می‌کردند. بر اینگونه حوادث در قرآن، [[آیه]]، [[بینه]]، [[حجت]]، [[برهان]] و [[سلطان]] اطلاق شده است. غرض و [[غایت]] عمده این [[آیات]] و [[نشانه‌ها]]، [[اثبات حقانیت~~]] [[~~مدعی رسالت]] بوده است. [[تحدی]] و مبارز‌طلبی قرآن، نشانه [[اعجاز]] آن است و این ماجرا چندین بار در قرآن تکرار شده است.		یکی از راه‌های [[شناخت خدا]]، [[معجزه]] است. [[انسان]] با مشاهده معجزه، دست توانای [[خدا]] را می‌بیند. از همین رو [[پیامبران]] برای [[اثبات]] [[صدق]] دعوی خود و [[اتمام حجت]]، به [[اذن خدا]]، معجزه می‌آوردند. در [[قرآن]]، [[معجزات]] بسیاری به انبیای گذشته نسبت داده شده است که به [[اذن خداوند]] بر ایجاد آنها [[قدرت]] پیدا می‌کردند. بر اینگونه حوادث در قرآن، [[آیه]]، [[بینه]]، [[حجت]]، [[برهان]] و [[سلطان]] اطلاق شده است. غرض و غایت عمده این [[آیات]] و [[نشانه‌ها]]، اثبات حقانیت مدعی رسالت بوده است. [[تحدی]] و مبارز‌طلبی قرآن، نشانه [[اعجاز]] آن است و این ماجرا چندین بار در قرآن تکرار شده است.
	بنابراین انسان با مشاهده قرآن که معجزه [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} است، می‌تواند پی به خدا ببرد؛ زیرا هر اثری دلالت بر مؤثر خود دارد. در اینجا اثر که قرآن است جز از خدا صادر نمی‌شود. در قرآن و [[روایات معصومین]]{{ع}} مخصوصاً [[~~کلمات~~ امام علی]]{{ع}} تعابیری وجود دارد که قرآن را دلیل وجود خدا گرفته‌اند؛ چنانکه قرآن خود فرموده است:
	{{متن قرآن\|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا}}<ref>«آیا به قرآن نیک نمی‌اندیشند که اگر از سوی (کسی) جز خداوند می‌بود در آن اختلاف بسیار می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۸۲.</ref>.		بنابراین انسان با مشاهده قرآن که معجزه [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} است، می‌تواند پی به خدا ببرد؛ زیرا هر اثری دلالت بر مؤثر خود دارد. در اینجا اثر که قرآن است جز از خدا صادر نمی‌شود. در قرآن و [[روایات معصومین]]{{ع}} مخصوصاً کلمات [[امام علی]]{{ع}} تعابیری وجود دارد که قرآن را دلیل وجود خدا گرفته‌اند؛ چنانکه قرآن خود فرموده است: {{متن قرآن\|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا}}<ref>«آیا به قرآن نیک نمی‌اندیشند که اگر از سوی (کسی) جز خداوند می‌بود در آن اختلاف بسیار می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۸۲.</ref>.

	[[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید:		[[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید:
	#{{متن حدیث\|وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ «قرآن را دلیل گیرید بر [[شناخت]] پروردگارتان».		# {{متن حدیث\|وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ «قرآن را دلیل گیرید بر [[شناخت]] پروردگارتان».
	#{{متن حدیث\|فَالْقُرْآنُ... حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۳.</ref>؛ «قرآن... [[حجت خدا]] است بر آفریدگانش».		# {{متن حدیث\|فَالْقُرْآنُ... حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۳.</ref>؛ «قرآن... [[حجت خدا]] است بر آفریدگانش».
	#{{متن حدیث\|فَتَجَلَّى سُبْحَانَهُ لَهُمْ فِي كِتَابِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونُوا رَأَوْهُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۳.</ref>؛ «پس [[خدای سبحان]] در کتاب خویش، بی‌آنکه او را ببینند، خود را به ایشان ([[بندگان]]) نمایانده است».		# {{متن حدیث\|فَتَجَلَّى سُبْحَانَهُ لَهُمْ فِي كِتَابِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونُوا رَأَوْهُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۳.</ref>؛ «پس [[خدای سبحان]] در کتاب خویش، بی‌آنکه او را ببینند، خود را به ایشان ([[بندگان]]) نمایانده است».

	بنابراین انسان با مشاهده قرآن و عدم [[اختلاف]] در آن و سایر جنبه‌های اعجاز، در می‌یابد که این کتاب جز از جانب خدا نیست. به دیگر سخن، [[حکمت]] و [[تدبیر]] خدا در این کتاب تجلی یافته، انسان با مشاهده آن، پی به [[خداوند]] می‌برد.		بنابراین انسان با مشاهده قرآن و عدم [[اختلاف]] در آن و سایر جنبه‌های اعجاز، در می‌یابد که این کتاب جز از جانب خدا نیست. به دیگر سخن، [[حکمت]] و [[تدبیر]] خدا در این کتاب تجلی یافته، انسان با مشاهده آن، پی به [[خداوند]] می‌برد.

	معجزه ویژگی‌هایی دارد که بدین قرار است:		معجزه ویژگی‌هایی دارد که بدین قرار است:
	#مدعی [[نبوت]] آن را برای [[اثبات]] [[صدق گفتار]] خویش اقامه کند. اگر از [[اولیای الهی]] امور خارق‌العاده‌ای سر زند، ملازم با [[دعوی نبوت]] نیست و به آنها [[کرامت]] می‌گویند؛ مثل آماده شدن [[غذا]] برای [[حضرت مریم]]<ref>{{متن قرآن\|فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}} «پس خداوند آن (دختر) را به نیکی پذیرفت و به نیکی (پروراند و) برآورد و زکریّا را سرپرست او کرد و هرگاه زکریّا در محراب (عبادت) نزد وی می‌رفت کنار او، رزقی می‌یافت و می‌پرسید: ای مریم! این از کجا برای تو آمده است؟ و او می‌گفت: از نزد خداوند؛ (آری) خداوند به هر که بخواهد بی‌حساب (و شمار) روزی می‌دهد» سوره آل عمران، آیه ۳۷.</ref>.		# مدعی [[نبوت]] آن را برای [[اثبات]] صدق گفتار خویش اقامه کند. اگر از [[اولیای الهی]] امور خارق‌العاده‌ای سر زند، ملازم با [[دعوی نبوت]] نیست و به آنها [[کرامت]] می‌گویند؛ مثل آماده شدن غذا برای [[حضرت مریم]]<ref>{{متن قرآن\|فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}} «پس خداوند آن (دختر) را به نیکی پذیرفت و به نیکی (پروراند و) برآورد و زکریّا را سرپرست او کرد و هرگاه زکریّا در محراب (عبادت) نزد وی می‌رفت کنار او، رزقی می‌یافت و می‌پرسید: ای مریم! این از کجا برای تو آمده است؟ و او می‌گفت: از نزد خداوند؛ (آری) خداوند به هر که بخواهد بی‌حساب (و شمار) روزی می‌دهد» سوره آل عمران، آیه ۳۷.</ref>.
	#باید مطابق خواسته مدعی نبوت باشد.		# باید مطابق خواسته مدعی نبوت باشد.
	# [[مردم]] از انجام آن ناتوانند و راهی برای [[تعلیم و تعلم]] آن وجود ندارد؛ چنانکه [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا}}<ref>«بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.</ref>.		# [[مردم]] از انجام آن ناتوانند و راهی برای [[تعلیم و تعلم]] آن وجود ندارد؛ چنانکه [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا}}<ref>«بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.</ref>.
	#همراه [[تحدی]] است؛ یعنی مدعی نبوت، دیگران را به مقابله [[دعوت]] کند. ممکن است کسی امور [[خارق‌العاده]] انجام دهد، ولی [[جرأت]] تحدی نداشته باشد؛ زیرا ممکن است دیگری بهتر از او را بیاورد. قرآن در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.		# همراه [[تحدی]] است؛ یعنی مدعی نبوت، دیگران را به مقابله [[دعوت]] کند. ممکن است کسی امور [[خارق‌العاده]] انجام دهد، ولی جرأت تحدی نداشته باشد؛ زیرا ممکن است دیگری بهتر از او را بیاورد. قرآن در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
	# خارق‌العاده باشد، نه عادی. امر خارق‌العاده را می‌توان به دو صورت تصویر کرد: گاهی منظور از [[خارق‌العاده]]، اموری است که منافی [[عقل]] است، مثل [[اجتماع]] تناقض، و یا ارتفاع تناقض یا اینکه معلولی بدون علت تحقق پیدا کند. معنای دیگر خارق‌العاده، اموری است که مخالف [[قواعد]] عادی است؛ یعنی به حسب قواعد و وسایل عادی، محال است، ولی عقل به [[مخالفت]] با آن برنمی‌خیزد؛ مثل ماجرای [[تخت بلقیس]]. به حسب [[قوانین]] عادی، [[جسم]] مادی نمیتواند فاصله دور را در یک چشم بر هم زدن طی کند، ولی [[امتناع]] [[عقلی]] ندارد<ref>مانند ماجرای تخت بلقیس که یکی از اطرافیان سلیمان{{ع}} آن را در یک چشم برهم زدن، حاضر کرد. (ر.ک: {{متن قرآن\|قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}} «آن که دانشی از کتاب (آسمانی) با خویش داشت گفت: من پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را برایت می‌آورم و چون (سلیمان) آن (اورنگ) را نزد خود پای برجا دید گفت: این از بخشش (های) پروردگار من است تا بیازمایدم که سپاس می‌گزارم یا ناسپاسی می‌کنم و هر که سپاس گزارد تنها به سود خویش گزارده است و هر که ناسپاسی کند بی‌گمان پروردگار من بی‌نیازی ارجمند است» سوره نمل، آیه ۴۰).</ref>.		# خارق‌العاده باشد، نه عادی. امر خارق‌العاده را می‌توان به دو صورت تصویر کرد: گاهی منظور از [[خارق‌العاده]]، اموری است که منافی [[عقل]] است، مثل [[اجتماع]] تناقض، و یا ارتفاع تناقض یا اینکه معلولی بدون علت تحقق پیدا کند. معنای دیگر خارق‌العاده، اموری است که مخالف قواعد عادی است؛ یعنی به حسب قواعد و وسایل عادی، محال است، ولی عقل به [[مخالفت]] با آن برنمی‌خیزد؛ مثل ماجرای تخت بلقیس. به حسب [[قوانین]] عادی، جسم مادی نمیتواند فاصله دور را در یک چشم بر هم زدن طی کند، ولی [[امتناع]] [[عقلی]] ندارد<ref>مانند ماجرای تخت بلقیس که یکی از اطرافیان سلیمان{{ع}} آن را در یک چشم برهم زدن، حاضر کرد. (ر.ک: {{متن قرآن\|قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}} «آن که دانشی از کتاب (آسمانی) با خویش داشت گفت: من پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را برایت می‌آورم و چون (سلیمان) آن (اورنگ) را نزد خود پای برجا دید گفت: این از بخشش (های) پروردگار من است تا بیازمایدم که سپاس می‌گزارم یا ناسپاسی می‌کنم و هر که سپاس گزارد تنها به سود خویش گزارده است و هر که ناسپاسی کند بی‌گمان پروردگار من بی‌نیازی ارجمند است» سوره نمل، آیه ۴۰).</ref>.
	#محدود به نوع خاصی نیست. تبدیل [[عصا]] به اژدها، دست از گریبان بیرون آوردن و درخشش آن، زدن عصا به دریا و شکافتن آب دریا، از [[گِل]] پرنده ساختن، شفای نابینایان و [[زنده کردن]] [[مردگان]] و... شمه‌ای از کارستان [[معجزه]] است<ref>برگرفته از: سبحانی، جعفر، الهیات، ص۳۶.</ref>.		# محدود به نوع خاصی نیست. تبدیل عصا به اژدها، دست از گریبان بیرون آوردن و درخشش آن، زدن عصا به دریا و شکافتن آب دریا، از گِل پرنده ساختن، شفای نابینایان و زنده کردن [[مردگان]] و... شمه‌ای از کارستان [[معجزه]] است<ref>برگرفته از: سبحانی، جعفر، الهیات، ص۳۶.</ref>.
	[[قرآن]] همه این ویژگیها را ~~دارا است؛~~ یعنی [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} قرآن را برای [[صدق گفتار]] خویش که باز همان قرآن است، اقامه کرده است و مطابق خواست او و همراه [[تحدی]] بوده و دیگران نیز از آوردن مثل آن [[ناتوان]] بوده‌اند.<ref>[[محمد محمدرضایی\|محمدرضایی، محمد]]، [[برهان‌های اثبات وجود خدا (مقاله)\| مقاله «برهان‌های اثبات وجود خدا»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۳۵.</ref>.
			[[قرآن]] همه این ویژگیها را داراست؛ یعنی [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} قرآن را برای صدق گفتار خویش که باز همان قرآن است، اقامه کرده است و مطابق خواست او و همراه [[تحدی]] بوده و دیگران نیز از آوردن مثل آن [[ناتوان]] بوده‌اند<ref>[[محمد محمدرضایی\|محمدرضایی، محمد]]، [[برهان‌های اثبات وجود خدا (مقاله)\| مقاله «برهان‌های اثبات وجود خدا»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۲]]، ص ۳۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۹

2025-09-27T07:19:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~معجزه~~		\| موضوع مرتبط = اثبات وجود خدا
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[برهان معجزه در معارف و سیره علوی]] - [[برهان معجزه در فلسفه دین و کلام جدید]]		\| مداخل مرتبط = [[برهان معجزه در معارف و سیره علوی]] - [[برهان معجزه در فلسفه دین و کلام جدید]]
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~معجزه~~]]		[[رده:براهین خداشناسی]]

Jaafari در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۱

2025-08-20T07:01:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = معجزه		\| موضوع مرتبط = معجزه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[برهان معجزه در معارف و سیره علوی]]		\| مداخل مرتبط = [[برهان معجزه در معارف و سیره علوی]] - [[برهان معجزه در فلسفه دین و کلام جدید]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari: /* پانویس */

2023-06-28T07:10:01Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:معجزه]]

Jaafari: تغییرمسیر به معجزه حذف شد

2023-06-28T07:09:27Z

تغییرمسیر به معجزه حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[معجزه]]		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = معجزه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[برهان معجزه در معارف و سیره علوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			==مقدمه==
			یکی از [[راه‌های شناخت خدا]]، [[معجزه]] است. [[انسان]] با [[مشاهده]] معجزه، دست توانای [[خدا]] را می‌بیند. از همین رو [[پیامبران]] برای [[اثبات]] [[صدق]] دعوی خود و [[اتمام حجت]]، به [[اذن خدا]]، معجزه می‌آوردند. در [[قرآن]]، [[معجزات]] بسیاری به [[انبیای گذشته]] نسبت داده شده است که به [[اذن خداوند]] بر ایجاد آنها [[قدرت]] پیدا می‌کردند. بر اینگونه حوادث در قرآن، [[آیه]]، [[بینه]]، [[حجت]]، [[برهان]] و [[سلطان]] اطلاق شده است. غرض و [[غایت]] عمده این [[آیات]] و [[نشانه‌ها]]، [[اثبات حقانیت]] [[مدعی رسالت]] بوده است. [[تحدی]] و مبارز‌طلبی قرآن، نشانه [[اعجاز]] آن است و این ماجرا چندین بار در قرآن تکرار شده است.
			بنابراین انسان با مشاهده قرآن که معجزه [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} است، می‌تواند پی به خدا ببرد؛ زیرا هر اثری دلالت بر مؤثر خود دارد. در اینجا اثر که قرآن است جز از خدا صادر نمی‌شود. در قرآن و [[روایات معصومین]]{{ع}} مخصوصاً [[کلمات امام علی]]{{ع}} تعابیری وجود دارد که قرآن را دلیل وجود خدا گرفته‌اند؛ چنانکه قرآن خود فرموده است:
			{{متن قرآن\|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا}}<ref>«آیا به قرآن نیک نمی‌اندیشند که اگر از سوی (کسی) جز خداوند می‌بود در آن اختلاف بسیار می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۸۲.</ref>.
			[[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید:
			#{{متن حدیث\|وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ «قرآن را دلیل گیرید بر [[شناخت]] پروردگارتان».
			#{{متن حدیث\|فَالْقُرْآنُ... حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۳.</ref>؛ «قرآن... [[حجت خدا]] است بر آفریدگانش».
			#{{متن حدیث\|فَتَجَلَّى سُبْحَانَهُ لَهُمْ فِي كِتَابِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونُوا رَأَوْهُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۳.</ref>؛ «پس [[خدای سبحان]] در کتاب خویش، بی‌آنکه او را ببینند، خود را به ایشان ([[بندگان]]) نمایانده است».
			بنابراین انسان با مشاهده قرآن و عدم [[اختلاف]] در آن و سایر جنبه‌های اعجاز، در می‌یابد که این کتاب جز از جانب خدا نیست. به دیگر سخن، [[حکمت]] و [[تدبیر]] خدا در این کتاب تجلی یافته، انسان با مشاهده آن، پی به [[خداوند]] می‌برد.

			معجزه ویژگی‌هایی دارد که بدین قرار است:
			#مدعی [[نبوت]] آن را برای [[اثبات]] [[صدق گفتار]] خویش اقامه کند. اگر از [[اولیای الهی]] امور خارق‌العاده‌ای سر زند، ملازم با [[دعوی نبوت]] نیست و به آنها [[کرامت]] می‌گویند؛ مثل آماده شدن [[غذا]] برای [[حضرت مریم]]<ref>{{متن قرآن\|فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}} «پس خداوند آن (دختر) را به نیکی پذیرفت و به نیکی (پروراند و) برآورد و زکریّا را سرپرست او کرد و هرگاه زکریّا در محراب (عبادت) نزد وی می‌رفت کنار او، رزقی می‌یافت و می‌پرسید: ای مریم! این از کجا برای تو آمده است؟ و او می‌گفت: از نزد خداوند؛ (آری) خداوند به هر که بخواهد بی‌حساب (و شمار) روزی می‌دهد» سوره آل عمران، آیه ۳۷.</ref>.
			#باید مطابق خواسته مدعی نبوت باشد.
			# [[مردم]] از انجام آن ناتوانند و راهی برای [[تعلیم و تعلم]] آن وجود ندارد؛ چنانکه [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا}}<ref>«بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.</ref>.
			#همراه [[تحدی]] است؛ یعنی مدعی نبوت، دیگران را به مقابله [[دعوت]] کند. ممکن است کسی امور [[خارق‌العاده]] انجام دهد، ولی [[جرأت]] تحدی نداشته باشد؛ زیرا ممکن است دیگری بهتر از او را بیاورد. قرآن در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
			# خارق‌العاده باشد، نه عادی. امر خارق‌العاده را می‌توان به دو صورت تصویر کرد: گاهی منظور از [[خارق‌العاده]]، اموری است که منافی [[عقل]] است، مثل [[اجتماع]] تناقض، و یا ارتفاع تناقض یا اینکه معلولی بدون علت تحقق پیدا کند. معنای دیگر خارق‌العاده، اموری است که مخالف [[قواعد]] عادی است؛ یعنی به حسب قواعد و وسایل عادی، محال است، ولی عقل به [[مخالفت]] با آن برنمی‌خیزد؛ مثل ماجرای [[تخت بلقیس]]. به حسب [[قوانین]] عادی، [[جسم]] مادی نمیتواند فاصله دور را در یک چشم بر هم زدن طی کند، ولی [[امتناع]] [[عقلی]] ندارد<ref>مانند ماجرای تخت بلقیس که یکی از اطرافیان سلیمان{{ع}} آن را در یک چشم برهم زدن، حاضر کرد. (ر.ک: {{متن قرآن\|قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}} «آن که دانشی از کتاب (آسمانی) با خویش داشت گفت: من پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را برایت می‌آورم و چون (سلیمان) آن (اورنگ) را نزد خود پای برجا دید گفت: این از بخشش (های) پروردگار من است تا بیازمایدم که سپاس می‌گزارم یا ناسپاسی می‌کنم و هر که سپاس گزارد تنها به سود خویش گزارده است و هر که ناسپاسی کند بی‌گمان پروردگار من بی‌نیازی ارجمند است» سوره نمل، آیه ۴۰).</ref>.
			#محدود به نوع خاصی نیست. تبدیل [[عصا]] به اژدها، دست از گریبان بیرون آوردن و درخشش آن، زدن عصا به دریا و شکافتن آب دریا، از [[گِل]] پرنده ساختن، شفای نابینایان و [[زنده کردن]] [[مردگان]] و... شمه‌ای از کارستان [[معجزه]] است<ref>برگرفته از: سبحانی، جعفر، الهیات، ص۳۶.</ref>.
			[[قرآن]] همه این ویژگیها را دارا است؛ یعنی [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} قرآن را برای [[صدق گفتار]] خویش که باز همان قرآن است، اقامه کرده است و مطابق خواست او و همراه [[تحدی]] بوده و دیگران نیز از آوردن مثل آن [[ناتوان]] بوده‌اند.<ref>[[محمد محمدرضایی\|محمدرضایی، محمد]]، [[برهان‌های اثبات وجود خدا (مقاله)\| مقاله «برهان‌های اثبات وجود خدا»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۳۵.</ref>.

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:1368100.jpg\|22px]] [[محمد محمدرضایی\|محمدرضایی، محمد]]، [[برهان‌های اثبات وجود خدا (مقاله)\| مقاله «برهان‌های اثبات وجود خدا»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

Shafipour: تغییرمسیر به معجزه

2019-10-30T06:32:08Z

تغییرمسیر به معجزه

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[معجزه]]