بریر بن خضیر همدانی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* بُریر و اجرای مباهله در میدان نبرد */

2025-03-02T09:20:09Z

بُریر و اجرای مباهله در میدان نبرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۸۴:		خط ۸۴:

	== بُریر و اجرای [[مباهله]] در میدان [[نبرد]] ==		== بُریر و اجرای [[مباهله]] در میدان [[نبرد]] ==
	در آغاز [[جن]]گ [[روز عاشورا]] [[یزید بن معقل]]<ref>یزید بن معقل از طایفه بنی عمیره و یکی از نیروهای دشمن و در سپاه عمر سعد بود، و شخص دیگری به همین نام، یعنی یزید بن معقل جعفی هم داریم که از اصحاب امام حسین{{ع}} است و در کربلا به شهادت رسید. بنابراین بین این یزید بن معقل و آن یزید بن معقل اشتباه نشود.</ref> از نیروهای عمر سعد جلو آمد و برابر بُریر قرار گرفت و گفت: ای بُریر [[فکر]] می‌کنی که [[خدا]] با تو چگونه [[رفتار]] کرد؟ بُریر در پاسخ او گفت: به خدا [[سوگند]]، [[خداوند]] [[سرنوشت]] مرا [[نیک]] و سرنوشت تو را به رقم زد.		در آغاز [[جنگ]] [[روز عاشورا]] [[یزید بن معقل]]<ref>یزید بن معقل از طایفه بنی عمیره و یکی از نیروهای دشمن و در سپاه عمر سعد بود، و شخص دیگری به همین نام، یعنی یزید بن معقل جعفی هم داریم که از اصحاب امام حسین{{ع}} است و در کربلا به شهادت رسید. بنابراین بین این یزید بن معقل و آن یزید بن معقل اشتباه نشود.</ref> از نیروهای عمر سعد جلو آمد و برابر بُریر قرار گرفت و گفت: ای بُریر [[فکر]] می‌کنی که [[خدا]] با تو چگونه [[رفتار]] کرد؟ بُریر در پاسخ او گفت: به خدا [[سوگند]]، [[خداوند]] [[سرنوشت]] مرا [[نیک]] و سرنوشت تو را به رقم زد.

	[[یزید بن معقل]] گفت: «ای بُریر، تو پیش از این [[دروغ‌گو]] نبودی، ولی اکنون [[دروغ]] گفتی، آیا به یاد می‌‌آوری که در محله بنی لوذان راه می‌‌رفتیم<ref>در ابصارالعین، ص۱۲۳ آمده است: «در راه بنی دودان با تو راه می‌‌رفتم» سماوی گوید: «دودان تیره‌ای از اسد است و یکی از راه‌های کوفه از آنهاست و واژه دودان تصحیف گشته و در برخی نسخه‌ها به اشتباه لوذان ثبت شده است» ر.ک: ابصارالعین، ص۱۲۶.</ref> و تو می‌گفتی که عثمان بر خود [[ستم]] می‌کند و معاویه [[گمراه]] و [[گمراه کننده]] دیگران است و می‌‌گفتی پیشوای راستین و [[هدایتگر]] [[حقیقی]]، تنها [[علی بن ابی طالب]] است؟» بُریر در پاسخ گفت: «آری [[شهادت]] بده که این رأی و نظر من بود».		[[یزید بن معقل]] گفت: «ای بُریر، تو پیش از این [[دروغ‌گو]] نبودی، ولی اکنون [[دروغ]] گفتی، آیا به یاد می‌‌آوری که در محله بنی لوذان راه می‌‌رفتیم<ref>در ابصارالعین، ص۱۲۳ آمده است: «در راه بنی دودان با تو راه می‌‌رفتم» سماوی گوید: «دودان تیره‌ای از اسد است و یکی از راه‌های کوفه از آنهاست و واژه دودان تصحیف گشته و در برخی نسخه‌ها به اشتباه لوذان ثبت شده است» ر.ک: ابصارالعین، ص۱۲۶.</ref> و تو می‌گفتی که عثمان بر خود [[ستم]] می‌کند و معاویه [[گمراه]] و [[گمراه کننده]] دیگران است و می‌‌گفتی پیشوای راستین و [[هدایتگر]] [[حقیقی]]، تنها [[علی بن ابی طالب]] است؟» بُریر در پاسخ گفت: «آری [[شهادت]] بده که این رأی و نظر من بود».

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۶

2025-03-02T08:36:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			'''بریر بن خضیر همدانی''' از شهدای کربلاست. از [[اصحاب]] [[وفادار]] [[امام حسین]] {{ع}} و از انسان‌های شایسته و [[پرهیزگار]] که [[زاهد]]، [[قاری]] [[قرآن]] و [[معلم]] [[قرآن]] و از شجاعان بزرگوار [[کوفه]]، از [[قبیله]] [[همدان]] بود. وی در سال ۶۰ هجری از [[کوفه]] به [[مکه]] رفت و به [[امام حسین]] پیوست و همراه او به [[کوفه]] آمد. روز [[تاسوعا]] از [[خوشحالی]] اینکه به [[شهادت]] خواهد رسید، شوخی می‌کرد. شب [[عاشورا]] نیز از کسانی بود که برخاست و در حمایت و جانبازی برای [[امام]]، سخنانی ایراد کرد. در [[کربلا]] چندین بار خطاب به [[دشمن]] سخنرانی‌ها کرد. کلمات [[وفاداری]] او نسبت به [[سید الشهدا]] معروف است. [[روز عاشورا]]، به میدان رفت و خطاب به سپاه عمر سعد خطابه‌ای ایراد کرد و به نکوهش آنان پرداخت. بریر، پس از حر به میدان رفت و جنگید تا [[شهید]] شد.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* ملامت کعب توسط همسر */

2025-03-02T08:32:38Z

ملامت کعب توسط همسر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۱۱۵:		خط ۱۱۵:
	اما «منقذ عبدی» وقتی اشعار او را شنید در پاسخ او با سرودن اشعاری خویش را ملامت کرد و آرزوی [[مرگ]] نمود و [[بیت]] اول اشعار او این است: اگر پروردگارم می‌‌خواست من در [[کربلا]] حضور نمی‌یافتم و بر ضد آنان [[پیکار]] نمی‌کردم و فرزند «جابر» را همنشین من قرار نمی‌داد.		اما «منقذ عبدی» وقتی اشعار او را شنید در پاسخ او با سرودن اشعاری خویش را ملامت کرد و آرزوی [[مرگ]] نمود و [[بیت]] اول اشعار او این است: اگر پروردگارم می‌‌خواست من در [[کربلا]] حضور نمی‌یافتم و بر ضد آنان [[پیکار]] نمی‌کردم و فرزند «جابر» را همنشین من قرار نمی‌داد.

	[[ترجمه]] بقیه اشعار این است: به [[راستی]] امروز [[روز]] ننگ و [[دشنام]] شنیدن است و [[فرزندان]] و [[خاندان‌ها]] آن کارها را ننگ و عار می‌‌شمارند. وای کاش پیش از این مرده بودم و در روز [[شهادت حسین]] در [[گور]] بودم و بر ضد او پیکار نمی‌کردم<ref>{{عربی\|"فَلَو شاءَ رَبّي ما شَهِدتُ قِتالَهُم‌ ولا جَعَلَ النَّعماءَ عِندِي ابنُ جابِرِ"}}؛ ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۳؛ ابصارالعین، ص۱۱۳ و بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۶.</ref>.		ترجمه بقیه اشعار این است: به [[راستی]] امروز [[روز]] ننگ و [[دشنام]] شنیدن است و [[فرزندان]] و [[خاندان‌ها]] آن کارها را ننگ و عار می‌‌شمارند. وای کاش پیش از این مرده بودم و در روز [[شهادت حسین]] در [[گور]] بودم و بر ضد او پیکار نمی‌کردم<ref>{{عربی\|"فَلَو شاءَ رَبّي ما شَهِدتُ قِتالَهُم‌ ولا جَعَلَ النَّعماءَ عِندِي ابنُ جابِرِ"}}؛ ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۳؛ ابصارالعین، ص۱۱۳ و بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۶.</ref>.

	آری، [[تاریخ]] همواره تکرار می‌‌شود و آنان که دستشان به [[خون]] افراد بی‌گناه و [[حق]] طلب [[آلوده]] است بسیارند و مورد ملامت آیندگان قرار می‌‌گیرند، اما هرگز [[عبرت]] نمی‌گیرند تا [[سرنوشت]] محتوم آنان که [[جهنم]] [[ابدی]] است رقم بخورد. همان طوری که در [[زیارت اربعین]] بر او [[درود]] و [[سلام]] فرستاده<ref>بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۳۴.</ref>، [[سلام]] [[خداوند]] و همه [[انبیا]] و [[فرشتگان]] بر او باد<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص۳۳۸-۳۳۹.</ref>.		آری، [[تاریخ]] همواره تکرار می‌‌شود و آنان که دستشان به [[خون]] افراد بی‌گناه و [[حق]] طلب [[آلوده]] است بسیارند و مورد ملامت آیندگان قرار می‌‌گیرند، اما هرگز [[عبرت]] نمی‌گیرند تا [[سرنوشت]] محتوم آنان که [[جهنم]] [[ابدی]] است رقم بخورد. همان طوری که در [[زیارت اربعین]] بر او [[درود]] و [[سلام]] فرستاده<ref>بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۳۴.</ref>، [[سلام]] [[خداوند]] و همه [[انبیا]] و [[فرشتگان]] بر او باد<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص۳۳۸-۳۳۹.</ref>.

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۱

2025-03-02T08:31:46Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۹

2025-03-02T08:29:06Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۵

2025-03-02T06:55:39Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2025-03-02T06:30:23Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۲۲۱:		خط ۲۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اصحاب امام علی]]~~		[[رده:بریر بن خضیر همدانی]]
	~~[[رده:اصحاب امام حسین]]~~
	~~[[رده:شهدای واقعه کربلا~~]]

Jaafari: /* منابع */

2024-10-17T08:01:02Z

منابع

@@ خط ۱۸۸: / خط ۱۸۸: @@
 [[عمر بن سعد]] گفت: راست گفتی، نظر شما درست است لذا به [[مردم]] [[دستور]] الزامی داد و گفت کسی از شما به تنهایی با آنها [[مبارزه]] نکند<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۵، به نقل از ابی مخنف از یحیی بن هانی بن عروة؛ ارشاد، ج۲، ص۱۰۳، با کمی تغییر.</ref><ref>[[محمد هادی یوسفی غروی|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[سوگ‌نامه کربلا (مقاله)|مقاله «سوگ‌نامه کربلا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۴ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۴]] ص۶۶.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۱۹۵: / خط ۲۱۵: @@
 # [[پرونده:1100824.jpg|22px]] [[محمد هادی یوسفی غروی|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[سوگ‌نامه کربلا (مقاله)|مقاله «سوگ‌نامه کربلا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۴ (کتاب)|'''فرهنگ عاشورایی ج۴''']]
 # [[پرونده:360818579.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)| '''پژوهشی پیرامون شهدای کربلا''']]
 {{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۷

2024-07-08T14:37:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = بریر بن خضیر همدانی		\| موضوع مرتبط = بریر بن خضیر همدانی
	\| عنوان مدخل = [[بریر بن خضیر همدانی]]		\| عنوان مدخل = بریر بن خضیر همدانی
	\| مداخل مرتبط = [[بریر بن خضیر همدانی در تاریخ اسلامی]] - [[بریر بن خضیر همدانی در معارف و سیره حسینی]]		\| مداخل مرتبط = [[بریر بن خضیر همدانی در تاریخ اسلامی]] - [[بریر بن خضیر همدانی در معارف و سیره حسینی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۲۰۰:		خط ۲۰۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~بریر بن خضیر همدانی~~]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
			[[رده:اصحاب امام حسین]]
			[[رده:شهدای واقعه کربلا]]

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:38:28Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۸
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== [[مزاح]] بریر در [[شب عاشورا]] ==		== [[مزاح]] بریر در [[شب عاشورا]] ==
	[[طبری]] [[نقل]] می‌کند: در [[شب عاشورا]] [[بریر بن حضیر]] با [[عبدالرحمان انصاری]] [[مزاح]] می‌کرد، [[عبدالرحمان انصاری]] گفت: [[دست]] بردار، به [[خدا]] قسم حالا وقت [[مزاح]] نیست، بُریر در جواب او گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]]، [[قوم]] من می‌دانند که من نه در [[جوانی]] و نه در [[پیری]] [[اهل]] [[مزاح]] نبوده‌ام ولکن به [[خدا]] قسم، من با آن‌چه ما [[ملاقات]] خواهیم کرد [[بشارت]] یافته‌ام و [[خدا]] می‌داند که بین ما و [[حورالعین]] فاصله‌ای نیست مگر اینها با شمشیرهایشان به طرف ما حمله کنند. و دوست دارم که با شمشیرهایشان به ما حمله کنند، [[مزاح]] من برای چنین [[خوشی]] و [[سروری]] است<ref>{{عربی\|"و الله لقد علم قومي أتى ما أحببت الباطل شابا ولا كهلا، ولكن و الله إني المستبشر بما نحن لاقون، والله إن بيننا وبين الحور العين إلا أن يميل هؤلاء علينا بأسيافهم و لوددت أنهم قد مالوا علينا بأسيافهم"}}؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۲۳؛ در برخی منابع این ماجرا را به «حبیب بن مظاهر» نسبت داده‌اند.</ref>.		[[طبری]] [[نقل]] می‌کند: در [[شب عاشورا]] [[بریر بن حضیر]] با [[عبدالرحمان انصاری]] [[مزاح]] می‌کرد، [[عبدالرحمان انصاری]] گفت: دست بردار، به [[خدا]] قسم حالا وقت [[مزاح]] نیست، بُریر در جواب او گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]]، [[قوم]] من می‌دانند که من نه در [[جوانی]] و نه در [[پیری]] [[اهل]] [[مزاح]] نبوده‌ام ولکن به [[خدا]] قسم، من با آن‌چه ما [[ملاقات]] خواهیم کرد [[بشارت]] یافته‌ام و [[خدا]] می‌داند که بین ما و [[حورالعین]] فاصله‌ای نیست مگر اینها با شمشیرهایشان به طرف ما حمله کنند. و دوست دارم که با شمشیرهایشان به ما حمله کنند، [[مزاح]] من برای چنین [[خوشی]] و [[سروری]] است<ref>{{عربی\|"و الله لقد علم قومي أتى ما أحببت الباطل شابا ولا كهلا، ولكن و الله إني المستبشر بما نحن لاقون، والله إن بيننا وبين الحور العين إلا أن يميل هؤلاء علينا بأسيافهم و لوددت أنهم قد مالوا علينا بأسيافهم"}}؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۲۳؛ در برخی منابع این ماجرا را به «حبیب بن مظاهر» نسبت داده‌اند.</ref>.

	بریر سرانجام در روز عاشورای ۶۱ [[هجری]] در حادثه جانسوز [[کربلا]] در رکاب مولایش [[امام حسین]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref>برای اطلاع بیشتر، ر. ک: کتاب اصحاب امام حسین {{صل}} از مدینه تا کربلا، اثر دیگر مؤلف، ترجمه بریر بن خضیر.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۷-۲۳۸.</ref>		بریر سرانجام در روز عاشورای ۶۱ [[هجری]] در حادثه جانسوز [[کربلا]] در رکاب مولایش [[امام حسین]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref>برای اطلاع بیشتر، ر. ک: کتاب اصحاب امام حسین {{صل}} از مدینه تا کربلا، اثر دیگر مؤلف، ترجمه بریر بن خضیر.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۷-۲۳۸.</ref>
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	بُریر نزدیک سپاه عمر سعد قرار گرفت خطاب به آنان چنین گفت: «ای گروه [[مردم]]، همانا [[خداوند]] [[محمد]] را به [[حق]] [[مبعوث]] به [[رسالت]] کرد، او مردم را به [[توحید]] و [[یکتاپرستی]] [[دعوت]] کرد و [[بشارت دهنده]] به [[بهشت]] و [[چراغ هدایت]] و مشعلی [[نورانی]] فرا راه آنان بود. اکنون این آب [[فرات]] است که حیوانات و خوک‌ها و سگ‌ها در آن می‌‌غلطند ولی آن را از پسر [[دختر پیامبر خدا]] {{صل}} مضایقه می‌کنید آیا [[پاداش]] هدایت گری‌های [[محمد]] {{صل}} همین است؟»<ref>{{عربی\|"يَا مَعْشَرَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً- وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً وَ هَذَا مَاءُ الْفُرَاتِ تَقَعُ فِيهِ خَنَازِيرُ السَّوَادِ وَ كِلَابُهَا وَ قَدْ حِيلَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ ابْنِ رَسُولِ اللهِ أَفَجَزَاءُ مُحَمَّدٍ هَذا؟"}}؛ امالی صدوق، مجلس ۳۰، ابصارالعین، ص۱۱۲ ومقتل مقرم، ص۲۳۳.</ref>؛		بُریر نزدیک سپاه عمر سعد قرار گرفت خطاب به آنان چنین گفت: «ای گروه [[مردم]]، همانا [[خداوند]] [[محمد]] را به [[حق]] [[مبعوث]] به [[رسالت]] کرد، او مردم را به [[توحید]] و [[یکتاپرستی]] [[دعوت]] کرد و [[بشارت دهنده]] به [[بهشت]] و [[چراغ هدایت]] و مشعلی [[نورانی]] فرا راه آنان بود. اکنون این آب [[فرات]] است که حیوانات و خوک‌ها و سگ‌ها در آن می‌‌غلطند ولی آن را از پسر [[دختر پیامبر خدا]] {{صل}} مضایقه می‌کنید آیا [[پاداش]] هدایت گری‌های [[محمد]] {{صل}} همین است؟»<ref>{{عربی\|"يَا مَعْشَرَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً- وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً وَ هَذَا مَاءُ الْفُرَاتِ تَقَعُ فِيهِ خَنَازِيرُ السَّوَادِ وَ كِلَابُهَا وَ قَدْ حِيلَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ ابْنِ رَسُولِ اللهِ أَفَجَزَاءُ مُحَمَّدٍ هَذا؟"}}؛ امالی صدوق، مجلس ۳۰، ابصارالعین، ص۱۱۲ ومقتل مقرم، ص۲۳۳.</ref>؛

	وقتی این سخن هشدار دهنده بریر تمام شد پاسخ آنها این بود که ای بُریر زیاد سخن می‌‌گویی، [[دست]] از ما بردار به [[خدا]] [[سوگند]] باید [[حسین]] با [[لب تشنه]] کشته شود، مانند کسی که قبل از او لب تشنه کشته شد (منظورشان [[عثمان]] بود)<ref>ابصارالعین، ص۱۱۲؛ اعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۱؛ مقتل مقرم، ص۲۳۳. عبارت عربی این است: {{عربی\|فَقَالُوا يَا بریر قَدْ أَكْثَرْتَ الْكَلَامَ فَاكْفُفْ عَنَّا فَوَ اللَّهِ لَيَعْطِشُ الْحُسَيْنُ كَمَا عَطِشَ‏ مَنْ‏ كَانَ‏ قَبْلَهُ‏}}. مراد آنان از تشنه کشته شدن قبلی، عثمان است که وقتی اصحاب پیامبر و مردم مصر که به مدینه آمده بودند بر او شوریدند او را کشتند و می‌‌گویند آب به او ندادند. درست است که شورشیان آب را به روی عثمان هستند اما امیرالمؤمنین {{ع}} به امام حسن و امام حسین {{ع}} و جمعی از نزدیکان دستور داد برای او آب بردند، بنابراین، این تهمتی بود به امام حسین {{ع}} و خاندان علی {{ع}} که عثمان را لب تشنه گذاشتند و کشته شد.</ref>.		وقتی این سخن هشدار دهنده بریر تمام شد پاسخ آنها این بود که ای بُریر زیاد سخن می‌‌گویی، دست از ما بردار به [[خدا]] [[سوگند]] باید [[حسین]] با [[لب تشنه]] کشته شود، مانند کسی که قبل از او لب تشنه کشته شد (منظورشان [[عثمان]] بود)<ref>ابصارالعین، ص۱۱۲؛ اعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۱؛ مقتل مقرم، ص۲۳۳. عبارت عربی این است: {{عربی\|فَقَالُوا يَا بریر قَدْ أَكْثَرْتَ الْكَلَامَ فَاكْفُفْ عَنَّا فَوَ اللَّهِ لَيَعْطِشُ الْحُسَيْنُ كَمَا عَطِشَ‏ مَنْ‏ كَانَ‏ قَبْلَهُ‏}}. مراد آنان از تشنه کشته شدن قبلی، عثمان است که وقتی اصحاب پیامبر و مردم مصر که به مدینه آمده بودند بر او شوریدند او را کشتند و می‌‌گویند آب به او ندادند. درست است که شورشیان آب را به روی عثمان هستند اما امیرالمؤمنین {{ع}} به امام حسن و امام حسین {{ع}} و جمعی از نزدیکان دستور داد برای او آب بردند، بنابراین، این تهمتی بود به امام حسین {{ع}} و خاندان علی {{ع}} که عثمان را لب تشنه گذاشتند و کشته شد.</ref>.

	در این جا [[امام حسین]] {{ع}} خطاب به [[بریر]] فرمود: «دیگر با این [[مردم]] سخن نگو و بازگرد». بریر به [[دستور امام]] {{ع}} به خیمه‌های [[حسینی]] بازگشت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۲.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۲۹-۳۳۱.</ref>		در این جا [[امام حسین]] {{ع}} خطاب به [[بریر]] فرمود: «دیگر با این [[مردم]] سخن نگو و بازگرد». بریر به [[دستور امام]] {{ع}} به خیمه‌های [[حسینی]] بازگشت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۲.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۲۹-۳۳۱.</ref>
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	بُریر گفت: «اگر [[مسلمان]] بودی و به خدا و رسولش [[ایمان]] داشتی با [[فرزندان]] و خاندانش [[جنگ]] نمی‌کردی و آب را به روی آنان نمی‌بستی، ای [[عمر]]، تو ادعای [[مسلمانی]] می‌کنی ولی در [[حقیقت]] با [[محمد مصطفی]] [[دشمنی]] می‌‌ورزی، این چه [[دینی]] است که تو داری، آب [[فرات]] در برابر [[حسین]] و فرزندان و [[اهل بیت]] او می‌‌درخشد و آنان صفای آب را می‌‌بینند ولی بچه‌هایشان از [[تشنگی]] [[بی‌تابی]] می‌‌کنند! در حالی که الشکر تو و حیوانات بیابان از آن آب می‌‌نوشند، [[انصاف]] بده چگونه تو را مسلمان بدانم، زهی بی‌تقوایی و سنگدلی و [[جفا]] کاری است».		بُریر گفت: «اگر [[مسلمان]] بودی و به خدا و رسولش [[ایمان]] داشتی با [[فرزندان]] و خاندانش [[جنگ]] نمی‌کردی و آب را به روی آنان نمی‌بستی، ای [[عمر]]، تو ادعای [[مسلمانی]] می‌کنی ولی در [[حقیقت]] با [[محمد مصطفی]] [[دشمنی]] می‌‌ورزی، این چه [[دینی]] است که تو داری، آب [[فرات]] در برابر [[حسین]] و فرزندان و [[اهل بیت]] او می‌‌درخشد و آنان صفای آب را می‌‌بینند ولی بچه‌هایشان از [[تشنگی]] [[بی‌تابی]] می‌‌کنند! در حالی که الشکر تو و حیوانات بیابان از آن آب می‌‌نوشند، [[انصاف]] بده چگونه تو را مسلمان بدانم، زهی بی‌تقوایی و سنگدلی و [[جفا]] کاری است».

	ابن سعد که تا آن هنگام خاموش شده بود با بیانی که نشان [[دلبستگی]] شدید وی به مقام‌های [[دنیوی]] بود گفت: «می‌‌گویی از [[حکومت ری]] [[دست]] بکشم تا دیگری آن را تصاحب کند، هرگز نمی‌توانم خود را بر این امر [[راضی]] کنم!»<ref>الفتوح، ج۵، ص۱۷۱.</ref>.		ابن سعد که تا آن هنگام خاموش شده بود با بیانی که نشان [[دلبستگی]] شدید وی به مقام‌های [[دنیوی]] بود گفت: «می‌‌گویی از [[حکومت ری]] دست بکشم تا دیگری آن را تصاحب کند، هرگز نمی‌توانم خود را بر این امر [[راضی]] کنم!»<ref>الفتوح، ج۵، ص۱۷۱.</ref>.

	چون [[بریر]] این سخن را از او شنید دانست سخن[[حق]] در [[دل]] [[دنیا]] فریفته او اثر نخواهد گذاشت لذا از او فاصله گرفت و به نزد [[امام حسین]] {{ع}} و [[یاران]] برگشت.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۳۳-۳۳۴.</ref>		چون [[بریر]] این سخن را از او شنید دانست سخن[[حق]] در [[دل]] [[دنیا]] فریفته او اثر نخواهد گذاشت لذا از او فاصله گرفت و به نزد [[امام حسین]] {{ع}} و [[یاران]] برگشت.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۳۳-۳۳۴.</ref>