بشر بن ابی‌غیلان شیبانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-04T05:27:21Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.		'''بشر بن ابی‌غیلان شیبانی''' (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.

Wasity در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۲۷

2026-05-04T05:27:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۶:		خط ۶:
	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.

	[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۴]]، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.		[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۴]]، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-04T04:53:05Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۶:		خط ۶:
	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.

	[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ~~ج۴،~~ ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.		[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۴]]، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۵۲

2026-05-04T04:52:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴~~.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۶~~.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است~~<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>~~. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است~~<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>~~. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷~~.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۸~~.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰~~.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹~~.</ref>.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.

	[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>جوادی آملی، ~~عبدالله،~~ رجال ~~تفسیری،~~ ج۴، ص ~~۵۳۹-~~۵۴۰.</ref>.		[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۴، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-03T11:48:34Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۸
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۶.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، ~~بشیر~~ بن ~~ابی‌غیلان~~ را با ~~[[بشر~~ بن ابی ~~غیلان]]~~ که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۶.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۸.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۸.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>.

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-03T11:45:36Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۵
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]~~][۱~~])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]~~[۱۰]~~، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است~~[۱۵]~~. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است~~[۳][۴]~~. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است~~[۱۸]~~. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است~~[۱۸]~~. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند~~[۶]~~. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده~~[۱۱]~~ و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند~~[۱۳]~~.		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۶.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است~~[۱۹]~~، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است~~[۱۶][۱۷]~~. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد~~[۲۰]~~، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند~~[۲۱][۲۲]~~.		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۸.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹.</ref>.

	[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است~~[۲۳]~~؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند~~[۲۴]~~.		[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۴، ص ۵۳۹-۵۴۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-03T11:31:18Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۱
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر ~~الرّقی~~]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-03T11:29:54Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۹
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[~~ابن ابی غفیله الحسن~~ بن ایوب]] از [[داوود بن کثیر الرّقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر الرّقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-03T11:28:14Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[ابن ابی غفیله الحسن بن ایوب]] از [[داوود بن کثیر الرّقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[سعد بن طالب ~~ابو غیلان الشیبانی الکوفی~~]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].		بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[ابن ابی غفیله الحسن بن ایوب]] از [[داوود بن کثیر الرّقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی\|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].

	[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].		[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].

Wasity در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۷

2026-05-03T11:27:14Z

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 == آشنایی اجمالی ==
-[[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]]<ref>ر.ک: أ. منابع [[شیعی]]: [[رجال]] الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ [[نقد الرجال]]، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ [[مجمع الرجال]]، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ [[تنقیح المقال]]، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم [[رجال الحدیث]]، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات [[علم رجال الحدیث]]، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱.
+بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]][۱])، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]][۱۰]، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است[۱۵]. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[ابن ابی غفیله الحسن بن ایوب]] از [[داوود بن کثیر الرّقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است[۳][۴]. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است[۱۸]. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است[۱۸]. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، بشیر بن ابی‌غیلان را با [[بشر بن ابی غیلان]] که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند[۶]. احتمالاً پدر بشر، [[سعد بن طالب ابو غیلان الشیبانی الکوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده[۱۱] و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند[۱۳].
-{{متن حدیث|مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي غُفَيْلَةَ اَلْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ اَلرَّقِّيِّ عَنْ بِشْرِ بْنِ أَبِي غَيْلاَنَ اَلشَّيْبَانِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ ذَبَائِحِ اَلْيَهُودِ وَ اَلنَّصَارَى وَ اَلنُّصَّابِ قَالَ فَلَوَى شِدْقَهُ<ref>فیض کاشانی در توضیح روایت نوشته است: {{عربی|الشدق جانب الفم و لعله أراد{{ع}} بیوم ما یوم رفع التقیة و ظهور دولة الحق}}. (الوافی، ج۹، ص۲۶۱).</ref> وَ قَالَ كُلْهَا إِلَى يَوْمٍ مَا}}<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 536.</ref>
+[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۱۹]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۱۶][۱۷]. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد[۲۰]، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند[۲۱][۲۲].
-==شرح حال [[راوی]]==
+[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است[۲۳]؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند[۲۴].
 == منابع ==