بنی‌النار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'بنی‌حارث بن کعب' به 'بنی حارث بن کعب'

2023-12-14T20:32:23Z

جایگزینی متن - 'بنی‌حارث بن کعب' به 'بنی حارث بن کعب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	بنی‌النار در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و ~~بنی‌حارث~~ بن کعب‌اند، که [[نسب]] از نار بن حارث بن مالک بن ربیعة بن مالک بن کعب بن حارث بن کعب می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۰-۲۷۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نام اصلی نار را «یزید» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref> و دلیل نامگذاری او به این نام را، [[سرسختی]] بسیارش عنوان کرده‌اند<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نار، فرزندانی به نام‌های معشر، [[تمیم]] و حارث داشت. از معشر بن نار، خالد معروف به «مباری الریح» متولد شد و از خالد، معشر و رزاح تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱.</ref>. [[معشر بن خالد]] هم، [[فرزندی]] به نام صفوان داشت. از صفوان، [[عمر]] معروف به «[[مصرف]]» و نعیم متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref>. [[تمیم بن نار]] هم، فرزندانی به اسامی معشر، زیاد و عمر داشت. از [[معشر بن تمیم بن نار]]، تمیم و از [[تمیم بن معشر]]، ثابت، کعب و [[معبد]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶.</ref>. از [[حارث بن نار]] هم، مرسوع متولد شد و از مرسوع، معشر و حارث معروف به «تومه»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>. بدین ترتیب [[نسل]] این [[قوم]] منتشر شد.		بنی‌النار در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنی حارث بن کعب‌اند، که [[نسب]] از نار بن حارث بن مالک بن ربیعة بن مالک بن کعب بن حارث بن کعب می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۰-۲۷۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نام اصلی نار را «یزید» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref> و دلیل نامگذاری او به این نام را، [[سرسختی]] بسیارش عنوان کرده‌اند<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نار، فرزندانی به نام‌های معشر، [[تمیم]] و حارث داشت. از معشر بن نار، خالد معروف به «مباری الریح» متولد شد و از خالد، معشر و رزاح تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱.</ref>. [[معشر بن خالد]] هم، [[فرزندی]] به نام صفوان داشت. از صفوان، [[عمر]] معروف به «[[مصرف]]» و نعیم متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref>. [[تمیم بن نار]] هم، فرزندانی به اسامی معشر، زیاد و عمر داشت. از [[معشر بن تمیم بن نار]]، تمیم و از [[تمیم بن معشر]]، ثابت، کعب و [[معبد]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶.</ref>. از [[حارث بن نار]] هم، مرسوع متولد شد و از مرسوع، معشر و حارث معروف به «تومه»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>. بدین ترتیب [[نسل]] این [[قوم]] منتشر شد.

	بنی‌النار پیش از [[اسلام]] از ساکنان [[نجران]] بودند<ref>ر.ک: ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> اما پس از اسلام و در پی انجام [[فتوحات اسلامی]]، برخی از آنان به مناطقی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref> کوچ کردند. از مهمترین حوادث [[جاهلی]] این [[قوم]] می‌توان به نبردهای جاهلی آنان با [[بنی‌اسد بن خزیمه]] در «[[یوم]] صفاق»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> و [[نبرد]] ایشان با [[بنی‌ذبیان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> اشاره کرد. آنان با وجود [[رشد]] فزاینده [[ادیان توحیدی]] و [[معتقدان]] به آنها در [[نجران]]، همچنان علاقه و میل شدیدی به [[پرستش]] [[بت‌ها]]، از خود نشان می‌دادند؛ چندان‌که نقل است پس از آنکه [[بت]] کهن یغوث - که به همه [[بنی‌مذحج]] تعلق داشت - در پی مخاصمه‌ای که بین [[بنی‌مراد]] و بنی‌غطیف بر سر نگهداری آن رخ داد، به نجران نزد بنی‌النار منتقل شد‌، به شدت از سوی [[مردم]] این [[طایفه]] مورد استقبال قرار گرفت<ref>ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. از حوادث دوران [[اسلامی]] این قوم هم باید به حضور برخی از چهره‌های آنان در [[محاصره خانه عثمان]] و مشارکت در [[قتل عثمان]] یاد کرد. چندان که از [[معبد بن تمیم بن معشر بن تمیم بن نار]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶-۲۷۷.</ref> و به [[نقلی]] [[سعد بن تمیم]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۰.</ref> به عنوان یکی از ضربه واردکنندگان بر [[عثمان]] که منجر به [[قتل]] او شد، یاد کردند.		بنی‌النار پیش از [[اسلام]] از ساکنان [[نجران]] بودند<ref>ر.ک: ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> اما پس از اسلام و در پی انجام [[فتوحات اسلامی]]، برخی از آنان به مناطقی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref> کوچ کردند. از مهمترین حوادث [[جاهلی]] این [[قوم]] می‌توان به نبردهای جاهلی آنان با [[بنی‌اسد بن خزیمه]] در «[[یوم]] صفاق»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> و [[نبرد]] ایشان با [[بنی‌ذبیان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> اشاره کرد. آنان با وجود [[رشد]] فزاینده [[ادیان توحیدی]] و [[معتقدان]] به آنها در [[نجران]]، همچنان علاقه و میل شدیدی به [[پرستش]] [[بت‌ها]]، از خود نشان می‌دادند؛ چندان‌که نقل است پس از آنکه [[بت]] کهن یغوث - که به همه [[بنی‌مذحج]] تعلق داشت - در پی مخاصمه‌ای که بین [[بنی‌مراد]] و بنی‌غطیف بر سر نگهداری آن رخ داد، به نجران نزد بنی‌النار منتقل شد‌، به شدت از سوی [[مردم]] این [[طایفه]] مورد استقبال قرار گرفت<ref>ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. از حوادث دوران [[اسلامی]] این قوم هم باید به حضور برخی از چهره‌های آنان در [[محاصره خانه عثمان]] و مشارکت در [[قتل عثمان]] یاد کرد. چندان که از [[معبد بن تمیم بن معشر بن تمیم بن نار]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶-۲۷۷.</ref> و به [[نقلی]] [[سعد بن تمیم]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۰.</ref> به عنوان یکی از ضربه واردکنندگان بر [[عثمان]] که منجر به [[قتل]] او شد، یاد کردند.

Jaafari: /* مقدمه */

2023-12-14T09:44:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	بنی‌النار در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنی‌حارث بن کعب‌اند، که [[نسب]] از نار بن حارث بن مالک بن ربیعة بن مالک بن کعب بن حارث بن کعب می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۰-۲۷۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نام اصلی نار را «یزید» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref> و دلیل نامگذاری او به این نام را، [[سرسختی]] بسیارش عنوان کرده‌اند<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نار، فرزندانی به نام‌های معشر، [[تمیم]] و حارث داشت. از معشر بن نار، خالد معروف به «مباری الریح» متولد شد و از خالد، معشر و رزاح تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱.</ref>. معشر بن خالد هم، [[فرزندی]] به نام صفوان داشت. از صفوان، [[عمر]] معروف به «[[مصرف]]» و نعیم متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref>. تمیم بن نار هم، فرزندانی به اسامی معشر، زیاد و عمر داشت. از معشر بن تمیم بن ~~نار،~~ تمیم و از تمیم بن ~~معشر،~~ ثابت، کعب و [[معبد]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶.</ref>. از حارث بن نار هم، مرسوع متولد شد و از مرسوع، معشر و حارث معروف به «تومه»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>. بدین ترتیب [[نسل]] این [[قوم]] منتشر شد.		بنی‌النار در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنی‌حارث بن کعب‌اند، که [[نسب]] از نار بن حارث بن مالک بن ربیعة بن مالک بن کعب بن حارث بن کعب می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۰-۲۷۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نام اصلی نار را «یزید» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref> و دلیل نامگذاری او به این نام را، [[سرسختی]] بسیارش عنوان کرده‌اند<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نار، فرزندانی به نام‌های معشر، [[تمیم]] و حارث داشت. از معشر بن نار، خالد معروف به «مباری الریح» متولد شد و از خالد، معشر و رزاح تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱.</ref>. [[معشر بن خالد]] هم، [[فرزندی]] به نام صفوان داشت. از صفوان، [[عمر]] معروف به «[[مصرف]]» و نعیم متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref>. [[تمیم بن نار]] هم، فرزندانی به اسامی معشر، زیاد و عمر داشت. از [[معشر بن تمیم بن نار]]، تمیم و از [[تمیم بن معشر]]، ثابت، کعب و [[معبد]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶.</ref>. از [[حارث بن نار]] هم، مرسوع متولد شد و از مرسوع، معشر و حارث معروف به «تومه»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>. بدین ترتیب [[نسل]] این [[قوم]] منتشر شد.

	بنی‌النار پیش از [[اسلام]] از ساکنان [[نجران]] بودند<ref>ر.ک: ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> اما پس از اسلام و در پی انجام [[فتوحات اسلامی]]، برخی از آنان به مناطقی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref> کوچ کردند. از مهمترین حوادث [[جاهلی]] این [[قوم]] می‌توان به نبردهای جاهلی آنان با [[بنی‌اسد بن خزیمه]] در «[[یوم]] صفاق»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> و [[نبرد]] ایشان با [[بنی‌ذبیان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> اشاره کرد. آنان با وجود [[رشد]] فزاینده [[ادیان توحیدی]] و [[معتقدان]] به آنها در [[نجران]]، همچنان علاقه و میل شدیدی به [[پرستش]] [[بت‌ها]]، از خود نشان می‌دادند؛ چندان‌که نقل است پس از آنکه [[بت]] کهن یغوث - که به همه [[بنی‌مذحج]] تعلق داشت - در پی مخاصمه‌ای که بین [[بنی‌مراد]] و بنی‌غطیف بر سر نگهداری آن رخ داد، به نجران نزد بنی‌النار منتقل شد‌، به شدت از سوی [[مردم]] این [[طایفه]] مورد استقبال قرار گرفت<ref>ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. از حوادث دوران [[اسلامی]] این قوم هم باید به حضور برخی از چهره‌های آنان در [[محاصره خانه عثمان]] و مشارکت در [[قتل عثمان]] یاد کرد. چندان که از [[معبد بن تمیم بن معشر بن تمیم بن نار]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶-۲۷۷.</ref> و به [[نقلی]] [[سعد بن تمیم]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۰.</ref> به عنوان یکی از ضربه واردکنندگان بر [[عثمان]] که منجر به [[قتل]] او شد، یاد کردند.		بنی‌النار پیش از [[اسلام]] از ساکنان [[نجران]] بودند<ref>ر.ک: ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> اما پس از اسلام و در پی انجام [[فتوحات اسلامی]]، برخی از آنان به مناطقی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref> کوچ کردند. از مهمترین حوادث [[جاهلی]] این [[قوم]] می‌توان به نبردهای جاهلی آنان با [[بنی‌اسد بن خزیمه]] در «[[یوم]] صفاق»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> و [[نبرد]] ایشان با [[بنی‌ذبیان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> اشاره کرد. آنان با وجود [[رشد]] فزاینده [[ادیان توحیدی]] و [[معتقدان]] به آنها در [[نجران]]، همچنان علاقه و میل شدیدی به [[پرستش]] [[بت‌ها]]، از خود نشان می‌دادند؛ چندان‌که نقل است پس از آنکه [[بت]] کهن یغوث - که به همه [[بنی‌مذحج]] تعلق داشت - در پی مخاصمه‌ای که بین [[بنی‌مراد]] و بنی‌غطیف بر سر نگهداری آن رخ داد، به نجران نزد بنی‌النار منتقل شد‌، به شدت از سوی [[مردم]] این [[طایفه]] مورد استقبال قرار گرفت<ref>ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. از حوادث دوران [[اسلامی]] این قوم هم باید به حضور برخی از چهره‌های آنان در [[محاصره خانه عثمان]] و مشارکت در [[قتل عثمان]] یاد کرد. چندان که از [[معبد بن تمیم بن معشر بن تمیم بن نار]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶-۲۷۷.</ref> و به [[نقلی]] [[سعد بن تمیم]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۰.</ref> به عنوان یکی از ضربه واردکنندگان بر [[عثمان]] که منجر به [[قتل]] او شد، یاد کردند.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی‌النار در شمار اعراب قحطانیقلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶. و از شاخه‌های قبیله...» ایجاد کرد

2023-12-14T07:04:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنی‌النار در شمار اعراب قحطانی<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های قبیله...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مذحج
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
بنی‌النار در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۶۶.</ref> و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنی‌حارث بن کعب‌اند، که [[نسب]] از نار بن حارث بن مالک بن ربیعة بن مالک بن کعب بن حارث بن کعب می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۰-۲۷۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نام اصلی نار را «یزید» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref> و دلیل نامگذاری او به این نام را، [[سرسختی]] بسیارش عنوان کرده‌اند<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸.</ref>. نار، فرزندانی به نام‌های معشر، [[تمیم]] و حارث داشت. از معشر بن نار، خالد معروف به «مباری الریح» متولد شد و از خالد، معشر و رزاح تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۱.</ref>. معشر بن خالد هم، [[فرزندی]] به نام صفوان داشت. از صفوان، [[عمر]] معروف به «[[مصرف]]» و نعیم متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref>. تمیم بن نار هم، فرزندانی به اسامی معشر، زیاد و عمر داشت. از معشر بن تمیم بن نار، تمیم و از تمیم بن معشر، ثابت، کعب و [[معبد]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶.</ref>. از حارث بن نار هم، مرسوع متولد شد و از مرسوع، معشر و حارث معروف به «تومه»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>. بدین ترتیب [[نسل]] این [[قوم]] منتشر شد.

بنی‌النار پیش از [[اسلام]] از ساکنان [[نجران]] بودند<ref>ر.ک: ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> اما پس از اسلام و در پی انجام [[فتوحات اسلامی]]، برخی از آنان به مناطقی همچون [[کوفه]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref> کوچ کردند. از مهمترین حوادث [[جاهلی]] این [[قوم]] می‌توان به نبردهای جاهلی آنان با [[بنی‌اسد بن خزیمه]] در «[[یوم]] صفاق»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> و [[نبرد]] ایشان با [[بنی‌ذبیان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۵.</ref> اشاره کرد. آنان با وجود [[رشد]] فزاینده [[ادیان توحیدی]] و [[معتقدان]] به آنها در [[نجران]]، همچنان علاقه و میل شدیدی به [[پرستش]] [[بت‌ها]]، از خود نشان می‌دادند؛ چندان‌که نقل است پس از آنکه [[بت]] کهن یغوث - که به همه [[بنی‌مذحج]] تعلق داشت - در پی مخاصمه‌ای که بین [[بنی‌مراد]] و بنی‌غطیف بر سر نگهداری آن رخ داد، به نجران نزد بنی‌النار منتقل شد‌، به شدت از سوی [[مردم]] این [[طایفه]] مورد استقبال قرار گرفت<ref>ابن‌حبیب‌، المحبر، ص‌۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب‌، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی‌، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. از حوادث دوران [[اسلامی]] این قوم هم باید به حضور برخی از چهره‌های آنان در [[محاصره خانه عثمان]] و مشارکت در [[قتل عثمان]] یاد کرد. چندان که از [[معبد بن تمیم بن معشر بن تمیم بن نار]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۲۸۸. نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۶-۲۷۷.</ref> و به [[نقلی]] [[سعد بن تمیم]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۰.</ref> به عنوان یکی از ضربه واردکنندگان بر [[عثمان]] که منجر به [[قتل]] او شد، یاد کردند.
از [[رجال]] معروف بنی‌النار، علاوه بر موارد مذکور، می‌توان از نضر بن عبداللّه بن سفیان بن مالک بن عبداللّه بن تومة بن مرسوع بن حارث بن نار، از [[اشراف کوفه]] یاد کرد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مذحج]]