بنی‌انس‌الله در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '،-' به ' -'

2025-05-29T20:32:08Z

جایگزینی متن - '،-' به ' -'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مساکن و منازل==		==مساکن و منازل==
	آنان همراه با دیگر شعب قبیله بزرگ مذحج در [[سرزمین]] "سرو مَذحج" -که امروزه با نام «[[بیضاء]]» شناخته می‌شود و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و فِدَثینه را در ~~برمی‌گرفت،~~-ساکن بودند.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۵ و ۱۷۵ و ۲۳۷.</ref> از جمله سکونتگاه‌های انس الله در این گستره وسیع، می‌‌توان به طور مشخص از "ذو العیبه" یاد کرد.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۵.</ref> پس از [[فتوحات اسلامی]]، گروهی از مردم این طایفه به تدریج در نقاطی غیر از شبه [[جزیره عربستان]] ساکن شدند که از جمله این مناطق می‌‌توان به ری،<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۸.</ref> [[قزوین]]<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref> و [[عراق]]<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> اشاره کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		آنان همراه با دیگر شعب قبیله بزرگ مذحج در [[سرزمین]] "سرو مَذحج" -که امروزه با نام «[[بیضاء]]» شناخته می‌شود و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و فِدَثینه را در برمی‌گرفت -ساکن بودند.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۵ و ۱۷۵ و ۲۳۷.</ref> از جمله سکونتگاه‌های انس الله در این گستره وسیع، می‌‌توان به طور مشخص از "ذو العیبه" یاد کرد.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۵.</ref> پس از [[فتوحات اسلامی]]، گروهی از مردم این طایفه به تدریج در نقاطی غیر از شبه [[جزیره عربستان]] ساکن شدند که از جمله این مناطق می‌‌توان به ری،<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۸.</ref> [[قزوین]]<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref> و [[عراق]]<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> اشاره کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

	==پیشینه تاریخی==		==پیشینه تاریخی==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	:چون [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[راهنمایی]] آمد از او [[پیروی]] کردم و بت فرّاص را در [[خواری]] و [[پستی]] فرو نهادم. ضربت [[سختی]] بر او فرود آوردم و رهایش کردم، گویی هرگز نبوده است و [[روزگار]] چه حادثه آفرین است. چون دیدم [[خدا]] [[دین]] خود را آشکار ساخت و رسول خدا{{صل}} مرا می‌‌خواند، اجابتش کردم. تا زمانی که زنده ام اسلام را [[یاری]] خواهم داد و سراپای وجودم را در این راه می‌‌نهم. چه کسی پیغام مرا به سعد العشیره می‌‌برد که من چیز ماندگاری را در ازای فروش چیز فانی خریده‌ام.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸.</ref>		:چون [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[راهنمایی]] آمد از او [[پیروی]] کردم و بت فرّاص را در [[خواری]] و [[پستی]] فرو نهادم. ضربت [[سختی]] بر او فرود آوردم و رهایش کردم، گویی هرگز نبوده است و [[روزگار]] چه حادثه آفرین است. چون دیدم [[خدا]] [[دین]] خود را آشکار ساخت و رسول خدا{{صل}} مرا می‌‌خواند، اجابتش کردم. تا زمانی که زنده ام اسلام را [[یاری]] خواهم داد و سراپای وجودم را در این راه می‌‌نهم. چه کسی پیغام مرا به سعد العشیره می‌‌برد که من چیز ماندگاری را در ازای فروش چیز فانی خریده‌ام.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸.</ref>

	دیگر واقعه ای که نامی از این قوم در تاریخ به میان آمده است، وقایع مربوط به [[پیکار]] [[قادسیه]] است. به گزارش [[طبری]]، در [[سال ۱۴ هجری]] و در پی فراخان [[عمر بن خطاب]] جهت انجام [[فتوحات]] در [[ایران]]، جمعی از [[مردم]] [[مذحج]] همراه با دیگر [[مردمان]] [[یمن]] و [[سراة]]، در [[مدینه]] گرد آمدند. گفته شده فوجی ۱۳۰۰ نفره از مذحج به [[فرماندهی]] سه تن از بزرگان مذحج به نامهای [[عمرو بن معدی کرب]] [[فرمانده]] بنی منبه، [[ابوسبره بن ذؤیب]] [[امیر]] [[بنی جعفی]] و [[احلاف]] آنان مانند: جزء، [[زبید]]، انس [[الله]] و امثال آن و ۳۰۰ تن از مردم صداء، جنب و مسلیه به فرماندهی [[یزید بن حارث صدائی]] در مدینه [[اجتماع]] کردند و سپس همراه با دیگر [[اقوام عرب]] -که جمعاً تعدادشان با [[زنان]] و [[فرزندان]] به ۴۰۰۰ هزار تن ~~می‌‌رسید،~~- همراه با [[سعد بن ابی وقاص]] به سوی [[عراق]] حرکت کردند.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴. و با اندکی اختلاف در ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۴۵۱.</ref>		دیگر واقعه ای که نامی از این قوم در تاریخ به میان آمده است، وقایع مربوط به [[پیکار]] [[قادسیه]] است. به گزارش [[طبری]]، در [[سال ۱۴ هجری]] و در پی فراخان [[عمر بن خطاب]] جهت انجام [[فتوحات]] در [[ایران]]، جمعی از [[مردم]] [[مذحج]] همراه با دیگر [[مردمان]] [[یمن]] و [[سراة]]، در [[مدینه]] گرد آمدند. گفته شده فوجی ۱۳۰۰ نفره از مذحج به [[فرماندهی]] سه تن از بزرگان مذحج به نامهای [[عمرو بن معدی کرب]] [[فرمانده]] بنی منبه، [[ابوسبره بن ذؤیب]] [[امیر]] [[بنی جعفی]] و [[احلاف]] آنان مانند: جزء، [[زبید]]، انس [[الله]] و امثال آن و ۳۰۰ تن از مردم صداء، جنب و مسلیه به فرماندهی [[یزید بن حارث صدائی]] در مدینه [[اجتماع]] کردند و سپس همراه با دیگر [[اقوام عرب]] -که جمعاً تعدادشان با [[زنان]] و [[فرزندان]] به ۴۰۰۰ هزار تن می‌‌رسید - همراه با [[سعد بن ابی وقاص]] به سوی [[عراق]] حرکت کردند.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴. و با اندکی اختلاف در ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۴۵۱.</ref>

	همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

Msadeq: /* پیشینه تاریخی */

2023-08-07T11:01:46Z

پیشینه تاریخی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	==پیشینه تاریخی==		==پیشینه تاریخی==
	تاریخ [[جاهلی]] و [[اسلامی]] [[قوم]] انس الله بسان بسیاری دیگر از [[قبایل]] کوچکتر [[عرب]]، ذیل قبیله اصلی یا سرشاخه بالاتر آن یعنی سعد العشیره تعریف شده است. از این رو، جز اندک مواردی، نام چندانی از این قوم در جریان حوادث مهم [[جاهلی]] و [[اسلامی]] به میان نیامده است. شاید تنها خبر از [[تاریخ]] دوران جاهلی این [[مردم]] که از خلال متون [[تاریخی]] می‌‌توان بدان دست یافت، [[پرستش]] بتی به نام "فرّاص" باشد. مردم [[طائفه]] انس [[الله]]، همراه با [[قبیله]] [[مادری]] خود -[[سعد العشیره]]- به [[عبادت]] این [[بت]] [[اشتغال]] داشتند و تولیت و [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری آن را مردی از انس الله به عهده داشت.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵.</ref> پس از [[بعثت]] [[نبی خاتم]]{{صل}} و ظهور [[دین الهی]] [[اسلام]]، مردی از این [[قوم]] به نام [[ذباب بن حارث]]، بت قبیله (فرّاص) را در هم [[شکست]] و سپس به نزد [[پیامبر]]{{صل}} شتافت و رخت [[مسلمانی]] به تن کرد و پس آن گاه این ابیات را سرود:		تاریخ [[جاهلی]] و [[اسلامی]] [[قوم]] انس الله بسان بسیاری دیگر از [[قبایل]] کوچکتر [[عرب]]، ذیل قبیله اصلی یا سرشاخه بالاتر آن یعنی سعد العشیره تعریف شده است. از این رو، جز اندک مواردی، نام چندانی از این قوم در جریان حوادث مهم [[جاهلی]] و [[اسلامی]] به میان نیامده است. شاید تنها خبر از [[تاریخ]] دوران جاهلی این [[مردم]] که از خلال متون [[تاریخی]] می‌‌توان بدان دست یافت، [[پرستش]] بتی به نام "فرّاص" باشد. مردم [[طائفه]] انس [[الله]]، همراه با [[قبیله]] [[مادری]] خود -[[سعد العشیره]]- به [[عبادت]] این [[بت]] [[اشتغال]] داشتند و تولیت و [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری آن را مردی از انس الله به عهده داشت.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵.</ref> پس از [[بعثت]] [[نبی خاتم]]{{صل}} و ظهور [[دین الهی]] [[اسلام]]، مردی از این [[قوم]] به نام [[ذباب بن حارث]]، بت قبیله (فرّاص) را در هم [[شکست]] و سپس به نزد [[پیامبر]]{{صل}} شتافت و رخت [[مسلمانی]] به تن کرد و پس آن گاه این ابیات را سرود:
			{{شعر}}
	{{ب\|''تَبِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ إِذْ جَاءَ بِالْهُدَي''\|2=''وَخَلَّفْتُ فَرَّاضًا بِدَارِ هَوَانٍ''}}		{{ب\|''تَبِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ إِذْ جَاءَ بِالْهُدَي''\|2=''وَخَلَّفْتُ فَرَّاضًا بِدَارِ هَوَانٍ''}}
	{{ب\|''شَدَدْتُ عَلَيْهِ شِدَّةً فَتَرَكْتُهُ''\|2=''كَأَنْ لَمْ يَكُنْ وَالدَّهْرُ ذُو حِدْثَانِ''}}		{{ب\|''شَدَدْتُ عَلَيْهِ شِدَّةً فَتَرَكْتُهُ''\|2=''كَأَنْ لَمْ يَكُنْ وَالدَّهْرُ ذُو حِدْثَانِ''}}
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{ب\|''فَأَصْبَحْتُ لِلإِسْلامِ مَا عِشْتُ نَاصِرًا''\|2=''وَأَلْقَيْتُ فِيهَا كُلْكُلِي وَجِرَانِي''}}		{{ب\|''فَأَصْبَحْتُ لِلإِسْلامِ مَا عِشْتُ نَاصِرًا''\|2=''وَأَلْقَيْتُ فِيهَا كُلْكُلِي وَجِرَانِي''}}
	{{ب\|''فَمَنْ مُبَلِّغٌ سَعْدَ الْعَشِيرَةِ أَنَّنِي''\|2=''شَرَيْتُ الَّذِي يَبْقَي بِآخَرَ فَانِ؟''}}		{{ب\|''فَمَنْ مُبَلِّغٌ سَعْدَ الْعَشِيرَةِ أَنَّنِي''\|2=''شَرَيْتُ الَّذِي يَبْقَي بِآخَرَ فَانِ؟''}}
			{{پایان شعر}}
			:چون [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[راهنمایی]] آمد از او [[پیروی]] کردم و بت فرّاص را در [[خواری]] و [[پستی]] فرو نهادم. ضربت [[سختی]] بر او فرود آوردم و رهایش کردم، گویی هرگز نبوده است و [[روزگار]] چه حادثه آفرین است. چون دیدم [[خدا]] [[دین]] خود را آشکار ساخت و رسول خدا{{صل}} مرا می‌‌خواند، اجابتش کردم. تا زمانی که زنده ام اسلام را [[یاری]] خواهم داد و سراپای وجودم را در این راه می‌‌نهم. چه کسی پیغام مرا به سعد العشیره می‌‌برد که من چیز ماندگاری را در ازای فروش چیز فانی خریده‌ام.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸.</ref>

	~~چون~~ [[~~رسول خدا~~]]~~{{صل}} برای~~ [[~~راهنمایی~~]] ~~آمد~~ از او [[~~پیروی~~]] ~~کردم~~ و ~~بت فرّاص را~~ در [[~~خواری~~]] و [[~~پستی~~]] ~~فرو نهادم. ضربت~~ [[~~سختی~~]] ~~بر او فرود آوردم~~ و ~~رهایش کردم، گویی هرگز نبوده است~~ و [[~~روزگار~~]] ~~چه حادثه آفرین است. چون دیدم~~ [[~~خدا~~]] [[~~دین~~]] ~~خود را آشکار ساخت و رسول خدا{{صل}} مرا می‌‌خواند، اجابتش کردم. تا زمانی~~ که ~~زنده ام اسلام را~~ [[~~یاری~~]] ~~خواهم داد~~ و ~~سراپای وجودم را در این راه می‌‌نهم. چه کسی پیغام مرا~~ به سعد ~~العشیره می‌‌برد که من چیز ماندگاری را در ازای فروش چیز فانی خریده ام~~.<ref>ابن ~~سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸~~.</ref>		دیگر واقعه ای که نامی از این قوم در تاریخ به میان آمده است، وقایع مربوط به [[پیکار]] [[قادسیه]] است. به گزارش [[طبری]]، در [[سال ۱۴ هجری]] و در پی فراخان [[عمر بن خطاب]] جهت انجام [[فتوحات]] در [[ایران]]، جمعی از [[مردم]] [[مذحج]] همراه با دیگر [[مردمان]] [[یمن]] و [[سراة]]، در [[مدینه]] گرد آمدند. گفته شده فوجی ۱۳۰۰ نفره از مذحج به [[فرماندهی]] سه تن از بزرگان مذحج به نامهای [[عمرو بن معدی کرب]] [[فرمانده]] بنی منبه، [[ابوسبره بن ذؤیب]] [[امیر]] [[بنی جعفی]] و [[احلاف]] آنان مانند: جزء، [[زبید]]، انس [[الله]] و امثال آن و ۳۰۰ تن از مردم صداء، جنب و مسلیه به فرماندهی [[یزید بن حارث صدائی]] در مدینه [[اجتماع]] کردند و سپس همراه با دیگر [[اقوام عرب]] -که جمعاً تعدادشان با [[زنان]] و [[فرزندان]] به ۴۰۰۰ هزار تن می‌‌رسید،- همراه با [[سعد بن ابی وقاص]] به سوی [[عراق]] حرکت کردند.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴. و با اندکی اختلاف در ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۴۵۱.</ref>

	دیگر واقعه ای که نامی از این قوم در تاریخ به میان آمده است، وقایع مربوط به [[پیکار]] [[قادسیه]] است. به گزارش [[طبری]]، در [[سال ۱۴ هجری]] و در پی فراخان [[عمر بن خطاب]] جهت انجام [[فتوحات]] در [[ایران]]، جمعی از [[مردم]] [[مذحج]] همراه با دیگر [[مردمان]] [[یمن]] و [[سراة]]، در [[مدینه]] گرد آمدند. گفته شده فوجی ۱۳۰۰ نفره از مذحج به [[فرماندهی]] سه تن از بزرگان مذحج به نامهای [[عمرو بن معدی کرب]] [[فرمانده]] بنی منبه، [[ابوسبره بن ذؤیب]] [[امیر]] [[بنی جعفی]] و [[احلاف]] آنان مانند: جزء، [[زبید]]، انس [[الله]] و امثال آن و ۳۰۰ تن از مردم صداء، جنب و مسلیه به فرماندهی [[یزید بن حارث صدائی]] در مدینه [[اجتماع]] کردند و سپس همراه با دیگر [[اقوام عرب]] -که جمعاً تعدادشان با [[زنان]] و [[فرزندان]] به ۴۰۰۰ هزار تن می‌‌رسید،- همراه با [[سعد بن ابی وقاص]] به سوی [[عراق]] حرکت کردند.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴. و با اندکی اختلاف در ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۴۵۱.</ref>
	همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

Wasity: /* مشاهیر و شخصیت‌های قبیله */

2023-08-06T10:46:29Z

مشاهیر و شخصیت‌های قبیله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

	==مشاهیر و ~~شخصیت‌های قبیله~~==		==مشاهیر و چهره‌ها==
	در [[تاریخ]] نام تنی چند از انسی‌ها نمود پیدا کرد که از جمله آنان می‌‌توان به اسامی [[ذباب بن حارث عمرو]] از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> و پسرش [[عبدالله بن ذباب انسی]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸.</ref> یاد کرد. [[کثیر بن شهاب بن عاصم قزوینی انسی]] نیز از جمله رواتی است که نام او در متون [[روایی]] و رجالی به ثبت رسیده است.<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		در [[تاریخ]] نام تنی چند از انسی‌ها نمود پیدا کرد که از جمله آنان می‌‌توان به اسامی [[ذباب بن حارث عمرو]] از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> و پسرش [[عبدالله بن ذباب انسی]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸.</ref> یاد کرد. [[کثیر بن شهاب بن عاصم قزوینی انسی]] نیز از جمله رواتی است که نام او در متون [[روایی]] و رجالی به ثبت رسیده است.<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

Ali: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی‌انس‌الله | عنوان مدخل = بنی‌انس‌الله | مداخل مرتبط = بنی‌انس‌الله در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==نام و نسب== انس الله از شاخه‌های بزرگ قبیله سعد العشیره مذحج است.ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱...» ایجاد کرد

2023-08-06T09:54:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی‌انس‌الله | عنوان مدخل = بنی‌انس‌الله | مداخل مرتبط = بنی‌انس‌الله در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==نام و نسب== انس الله از شاخه‌های بزرگ قبیله سعد العشیره مذحج است.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بنی‌انس‌الله
| عنوان مدخل = بنی‌انس‌الله
| مداخل مرتبط = [[بنی‌انس‌الله در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==نام و نسب==
انس الله از شاخه‌های بزرگ قبیله [[سعد العشیره]] [[مذحج]] است.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۸؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۷.</ref> [[مردم]] این قبیله از [[قبایل عرب]] [[قحطانی]] بوده، نسب از انس الله بن سعد العشیرة بن مالک (مذحج) بن أُدد بن زید بن یشجب بن عریب بن زَید بن کهلان بن سبأ می‌‌برند.<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۷.</ref> انس الله فرزندانی به نام [[زهیر]]، ملائم، [[بلال]]، [[زفر]] و علی داشت که [[نسل]] او از طریق آنها ادامه یافت.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۸.</ref> [[بنی عبدالعزیز بن ثابت]] از جمله شاخه‌های این [[طایفه]] است که جماعتی از آنها در [[شهر]] [[ری]] [[زندگی]] می‌‌کردند.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

==مساکن و منازل==
آنان همراه با دیگر شعب قبیله بزرگ مذحج در [[سرزمین]] "سرو مَذحج" -که امروزه با نام «[[بیضاء]]» شناخته می‌شود و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و فِدَثینه را در برمی‌گرفت،-ساکن بودند.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۸۵ و ۱۷۵ و ۲۳۷.</ref> از جمله سکونتگاه‌های انس الله در این گستره وسیع، می‌‌توان به طور مشخص از "ذو العیبه" یاد کرد.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۵.</ref> پس از [[فتوحات اسلامی]]، گروهی از مردم این طایفه به تدریج در نقاطی غیر از شبه [[جزیره عربستان]] ساکن شدند که از جمله این مناطق می‌‌توان به ری،<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۰۸.</ref> [[قزوین]]<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref> و [[عراق]]<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> اشاره کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

==پیشینه تاریخی==
تاریخ [[جاهلی]] و [[اسلامی]] [[قوم]] انس الله بسان بسیاری دیگر از [[قبایل]] کوچکتر [[عرب]]، ذیل قبیله اصلی یا سرشاخه بالاتر آن یعنی سعد العشیره تعریف شده است. از این رو، جز اندک مواردی، نام چندانی از این قوم در جریان حوادث مهم [[جاهلی]] و [[اسلامی]] به میان نیامده است. شاید تنها خبر از [[تاریخ]] دوران جاهلی این [[مردم]] که از خلال متون [[تاریخی]] می‌‌توان بدان دست یافت، [[پرستش]] بتی به نام "فرّاص" باشد. مردم [[طائفه]] انس [[الله]]، همراه با [[قبیله]] [[مادری]] خود -[[سعد العشیره]]- به [[عبادت]] این [[بت]] [[اشتغال]] داشتند و تولیت و [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری آن را مردی از انس الله به عهده داشت.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵.</ref> پس از [[بعثت]] [[نبی خاتم]]{{صل}} و ظهور [[دین الهی]] [[اسلام]]، مردی از این [[قوم]] به نام [[ذباب بن حارث]]، بت قبیله (فرّاص) را در هم [[شکست]] و سپس به نزد [[پیامبر]]{{صل}} شتافت و رخت [[مسلمانی]] به تن کرد و پس آن گاه این ابیات را سرود:

{{ب|''تَبِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ إِذْ جَاءَ بِالْهُدَي''|2=''وَخَلَّفْتُ فَرَّاضًا بِدَارِ هَوَانٍ''}}
{{ب|''شَدَدْتُ عَلَيْهِ شِدَّةً فَتَرَكْتُهُ''|2=''كَأَنْ لَمْ يَكُنْ وَالدَّهْرُ ذُو حِدْثَانِ''}}
{{ب|''فَلَمَّا رَأَيْتُ اللَّهَ أَظْهَرَ دِينَهُ''|2=''أَجَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ حِينَ دَعَانِي''}}
{{ب|''فَأَصْبَحْتُ لِلإِسْلامِ مَا عِشْتُ نَاصِرًا''|2=''وَأَلْقَيْتُ فِيهَا كُلْكُلِي وَجِرَانِي''}}
{{ب|''فَمَنْ مُبَلِّغٌ سَعْدَ الْعَشِيرَةِ أَنَّنِي''|2=''شَرَيْتُ الَّذِي يَبْقَي بِآخَرَ فَانِ؟''}}

چون [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[راهنمایی]] آمد از او [[پیروی]] کردم و بت فرّاص را در [[خواری]] و [[پستی]] فرو نهادم. ضربت [[سختی]] بر او فرود آوردم و رهایش کردم، گویی هرگز نبوده است و [[روزگار]] چه حادثه آفرین است. چون دیدم [[خدا]] [[دین]] خود را آشکار ساخت و رسول خدا{{صل}} مرا می‌‌خواند، اجابتش کردم. تا زمانی که زنده ام اسلام را [[یاری]] خواهم داد و سراپای وجودم را در این راه می‌‌نهم. چه کسی پیغام مرا به سعد العشیره می‌‌برد که من چیز ماندگاری را در ازای فروش چیز فانی خریده ام.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸.</ref>

دیگر واقعه ای که نامی از این قوم در تاریخ به میان آمده است، وقایع مربوط به [[پیکار]] [[قادسیه]] است. به گزارش [[طبری]]، در [[سال ۱۴ هجری]] و در پی فراخان [[عمر بن خطاب]] جهت انجام [[فتوحات]] در [[ایران]]، جمعی از [[مردم]] [[مذحج]] همراه با دیگر [[مردمان]] [[یمن]] و [[سراة]]، در [[مدینه]] گرد آمدند. گفته شده فوجی ۱۳۰۰ نفره از مذحج به [[فرماندهی]] سه تن از بزرگان مذحج به نامهای [[عمرو بن معدی کرب]] [[فرمانده]] بنی منبه، [[ابوسبره بن ذؤیب]] [[امیر]] [[بنی جعفی]] و [[احلاف]] آنان مانند: جزء، [[زبید]]، انس [[الله]] و امثال آن و ۳۰۰ تن از مردم صداء، جنب و مسلیه به فرماندهی [[یزید بن حارث صدائی]] در مدینه [[اجتماع]] کردند و سپس همراه با دیگر [[اقوام عرب]] -که جمعاً تعدادشان با [[زنان]] و [[فرزندان]] به ۴۰۰۰ هزار تن می‌‌رسید،- همراه با [[سعد بن ابی وقاص]] به سوی [[عراق]] حرکت کردند.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴. و با اندکی اختلاف در ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۴۵۱.</ref>
همچنین حضور مردی متمکن و [[ثروتمند]] از این [[قوم]] به نام [[عبدالله بن ذباب بن حارث انسی]] در [[صفین]] و [[همراهی]] با [[یاران علی]]{{ع}} در این [[جنگ]]، از معدود اخباری است که حاکی از حضور و نقش آفرینی مردم این قوم در وقایع و حوادث [[روزگار]] [[حکومت علی]]{{ع}} دارد.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

==مشاهیر و شخصیت‌های قبیله==
در [[تاریخ]] نام تنی چند از انسی‌ها نمود پیدا کرد که از جمله آنان می‌‌توان به اسامی [[ذباب بن حارث عمرو]] از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۴.</ref> و پسرش [[عبدالله بن ذباب انسی]] از [[اصحاب]] و [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۸.</ref> یاد کرد. [[کثیر بن شهاب بن عاصم قزوینی انسی]] نیز از جمله رواتی است که نام او در متون [[روایی]] و رجالی به ثبت رسیده است.<ref>رافعی قزوینی، التدوین فی أخبار قزوین‌، ج۴، ص۵۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]