بنی‌جماز - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:32:53Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد {{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.		[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد {{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان دست به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.

	خاندان دیگر به فرزندان [[جماز بن منصور]] گفته‌ می‌شود که نسبشان با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد. افراد دیگری نیز از نسل جماز به عنوان [[حاکمان]] مدینه در [[تاریخ]] آمده است.		خاندان دیگر به فرزندان [[جماز بن منصور]] گفته‌ می‌شود که نسبشان با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد. افراد دیگری نیز از نسل جماز به عنوان [[حاکمان]] مدینه در [[تاریخ]] آمده است.
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[بنی‌جماز بن قاسم بن مهنا]] از سادات حسینی، از زیرشاخه‌های [[آل مهنا]] هستند<ref>نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref> که در حدود سال‌ ۵۸۳ق. حکمرانی مدینه را بر عهده گرفتند. [[نسب]] [[جماز]] با ۱۳ واسطه به امام سجاد {{ع}} می‌رسد.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۴.</ref> جماز بزرگ‌ترین فرزند [[قاسم بن مهنا]] و سرسلسله خاندان بنی‌جماز، نخستین کسی است که مدتی طولانی حکمرانی مدینه را بر عهده داشت.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۵؛ الدرر الکامنه، ج۵، ص۱۳۲.</ref>		[[بنی‌جماز بن قاسم بن مهنا]] از سادات حسینی، از زیرشاخه‌های [[آل مهنا]] هستند<ref>نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref> که در حدود سال‌ ۵۸۳ق. حکمرانی مدینه را بر عهده گرفتند. [[نسب]] [[جماز]] با ۱۳ واسطه به امام سجاد {{ع}} می‌رسد.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۴.</ref> جماز بزرگ‌ترین فرزند [[قاسم بن مهنا]] و سرسلسله خاندان بنی‌جماز، نخستین کسی است که مدتی طولانی حکمرانی مدینه را بر عهده داشت.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۵؛ الدرر الکامنه، ج۵، ص۱۳۲.</ref>

	در [[روزگار]] [[سفر]] او به [[شام]] به سال ۶۱۲ق. که علت آن در منابع بازتاب نیافته، [[ابوعزیز قتاده]] [[امیر]] [[مکه]] چند روزی [[مدینه]] را محاصره نمود و در ضمن قطع برخی از نخلستان‌ها، در [[نبرد]] با [[مردم مدینه]] شماری را به [[قتل]] رساند. جماز در سوم [[شعبان]]، از شام همراه لشکری مشتمل بر ترکمان‌ها راهی مدینه شد و میان [[راه]] درگذشت. فرزندش [[قاسم]] [[جانشین]] او شد. وی با [[شکست]] دادن [[قتاده]]، غنیمت‌های فراوان به دست آورد.<ref>اتحاف الوری، ج۳، ص۲۱.</ref> اما در نبرد بعد که با [[هجوم]] قاسم به [[جده]] روی داد، قتاده به [[پیروزی]] [[دست]] یافت.<ref>العقد الثمین، ج۵، ص۴۶۵.</ref>		در [[روزگار]] [[سفر]] او به [[شام]] به سال ۶۱۲ق. که علت آن در منابع بازتاب نیافته، [[ابوعزیز قتاده]] [[امیر]] [[مکه]] چند روزی [[مدینه]] را محاصره نمود و در ضمن قطع برخی از نخلستان‌ها، در [[نبرد]] با [[مردم مدینه]] شماری را به [[قتل]] رساند. جماز در سوم [[شعبان]]، از شام همراه لشکری مشتمل بر ترکمان‌ها راهی مدینه شد و میان [[راه]] درگذشت. فرزندش [[قاسم]] [[جانشین]] او شد. وی با [[شکست]] دادن [[قتاده]]، غنیمت‌های فراوان به دست آورد.<ref>اتحاف الوری، ج۳، ص۲۱.</ref> اما در نبرد بعد که با [[هجوم]] قاسم به [[جده]] روی داد، قتاده به [[پیروزی]] دست یافت.<ref>العقد الثمین، ج۵، ص۴۶۵.</ref>

	مدت [[حکمرانی]] قاسم را از سال ۶۱۲ تا ۶۲۴ق. دانسته‌اند. برخی به حکمرانی ۲۵ ساله او اشاره کرده‌اند که گویا با دوران حکمرانی جدش، قاسم بن مهنا، [[اشتباه]] شده است.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۹.</ref> گزارش‌های دیگر حکایت دارند که [[قبیله زعب]] به سال ۵۹۰ق. در حکمرانی [[سالم بن قاسم]]، به مدینه [[حمله]] کردند. در این میان، برادرش قاسم برای [[دفاع]] از [[شهر]] بیرون رفت و [[جان]] بر این راه نهاد.<ref>الکامل، ج۱۲، ص۱۱۰؛ التاریخ الشامل، ج۲، ص۱۹۳.</ref>		مدت [[حکمرانی]] قاسم را از سال ۶۱۲ تا ۶۲۴ق. دانسته‌اند. برخی به حکمرانی ۲۵ ساله او اشاره کرده‌اند که گویا با دوران حکمرانی جدش، قاسم بن مهنا، [[اشتباه]] شده است.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۹.</ref> گزارش‌های دیگر حکایت دارند که [[قبیله زعب]] به سال ۵۹۰ق. در حکمرانی [[سالم بن قاسم]]، به مدینه [[حمله]] کردند. در این میان، برادرش قاسم برای [[دفاع]] از [[شهر]] بیرون رفت و [[جان]] بر این راه نهاد.<ref>الکامل، ج۱۲، ص۱۱۰؛ التاریخ الشامل، ج۲، ص۱۹۳.</ref>
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بر پایه گزارشی، قاسم به دست [[بنولام]] از [[عرب]] بادیه‌نشین [[قحطانی]] و [[راهزن]] ساکن [[نجد]] به قتل رسید.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۶۲۸.</ref> در این هنگام، [[شیحة بن‌ هاشم بن قاسم حسینی]] از اوضاع آشفته مدینه سود جست و بر مدینه [[تسلط]] یافت. جمامزه به رغم تلاش برای بازستاندن حکمرانی آن شهر، موفق بدین کار نشدند.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۶۲۶-۶۲۸؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۱.</ref> برخی بدون اشاره به قتل قاسم، از بیرون ساختن حکمرانی مدینه از چنگ وی به دست شیحه سخن گفته‌اند.<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۴۴۶؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۰.</ref> در غیاب شیحه که به [[عراق]] سفر کرده بود، گروهی از [[بنی‌جماز]] [[فرصت]] را [[غنیمت]] شمردند و به صورت ناگهانی قصد تسلط دیگر بار بر مدینه را داشتند. اینان به دست [[عیسی بن شیحة بن قاسم]] که [[جانشین]] پدرش بر [[مدینه]] بود، دستگیر شدند و به [[قتل]] رسیدند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۲؛ التحفة اللطیفه، ج۱، ص۴۴۶-۴۴۷.</ref>		بر پایه گزارشی، قاسم به دست [[بنولام]] از [[عرب]] بادیه‌نشین [[قحطانی]] و [[راهزن]] ساکن [[نجد]] به قتل رسید.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۶۲۸.</ref> در این هنگام، [[شیحة بن‌ هاشم بن قاسم حسینی]] از اوضاع آشفته مدینه سود جست و بر مدینه [[تسلط]] یافت. جمامزه به رغم تلاش برای بازستاندن حکمرانی آن شهر، موفق بدین کار نشدند.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۶۲۶-۶۲۸؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۱.</ref> برخی بدون اشاره به قتل قاسم، از بیرون ساختن حکمرانی مدینه از چنگ وی به دست شیحه سخن گفته‌اند.<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۴۴۶؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۰.</ref> در غیاب شیحه که به [[عراق]] سفر کرده بود، گروهی از [[بنی‌جماز]] [[فرصت]] را [[غنیمت]] شمردند و به صورت ناگهانی قصد تسلط دیگر بار بر مدینه را داشتند. اینان به دست [[عیسی بن شیحة بن قاسم]] که [[جانشین]] پدرش بر [[مدینه]] بود، دستگیر شدند و به [[قتل]] رسیدند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۲؛ التحفة اللطیفه، ج۱، ص۴۴۶-۴۴۷.</ref>

	بر پایه گزارشی، [[عمیر بن قاسم بن جمَّاز]] نیز در سال‌های ۶۳۹ و ۶۴۰ق. [[امیر]] مدینه بود<ref>العقد الثمین، ج۴، ص۲۶۸.</ref>؛ اما منابع درباره جزئیات [[حکمرانی]] او ساکتند. پس از او [[شیحة بن‌ هاشم بن قاس]]م بار دوم از ۶۴۰ تا ۶۴۷ق. به حکمرانی مدینه [[دست]] یافت و حکمرانی در [[نسل]] او مستمر ماند. میان [[خاندان]] شیحه نیز کسانی به نام جماز وجود دارند. جَمَّاز بن شیحة بن‌ هاشم از آن جمله است که دو بار در سال‌های ۶۵۷-۶۶۵ق. و سال‌های ۶۶۶-۷۰۰ق. امیر مدینه بود.		بر پایه گزارشی، [[عمیر بن قاسم بن جمَّاز]] نیز در سال‌های ۶۳۹ و ۶۴۰ق. [[امیر]] مدینه بود<ref>العقد الثمین، ج۴، ص۲۶۸.</ref>؛ اما منابع درباره جزئیات [[حکمرانی]] او ساکتند. پس از او [[شیحة بن‌ هاشم بن قاس]]م بار دوم از ۶۴۰ تا ۶۴۷ق. به حکمرانی مدینه دست یافت و حکمرانی در [[نسل]] او مستمر ماند. میان [[خاندان]] شیحه نیز کسانی به نام جماز وجود دارند. جَمَّاز بن شیحة بن‌ هاشم از آن جمله است که دو بار در سال‌های ۶۵۷-۶۶۵ق. و سال‌های ۶۶۶-۷۰۰ق. امیر مدینه بود.

	[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>		[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

2023-01-05T09:09:11Z

جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>		[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>

	[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق. ، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>		[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] سال ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق. ، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>

	== خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]] ==		== خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]] ==
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== [[مذهب]] ==		== [[مذهب]] ==
	سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از ~~حدود[[سال]]~~ ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>		سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدودسال ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:26:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد{{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.		[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد {{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.

	خاندان دیگر به فرزندان [[جماز بن منصور]] گفته‌ می‌شود که نسبشان با شانزده واسطه به [[امام سجاد]]{{ع}} می‌رسد. افراد دیگری نیز از نسل جماز به عنوان [[حاکمان]] مدینه در [[تاریخ]] آمده است.		خاندان دیگر به فرزندان [[جماز بن منصور]] گفته‌ می‌شود که نسبشان با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد. افراد دیگری نیز از نسل جماز به عنوان [[حاکمان]] مدینه در [[تاریخ]] آمده است.

	[[ممالیک مصر]] در [[زمان]] حکمرانی بنی‌جماز بر مدینه در اوج [[قدرت]] بودند و در [[عزل]] و [[نصب]] [[امیران]] بنی‌جماز دخالت داشتند. گاهی [[امیران مکه]] که از جانب [[دولت]] ممالیک بر مدینه نیز حکمرانی داشتند، به عنوان امیران [[حجاز]]، امیری از بنی‌جماز برای حکمرانی مدینه [[انتخاب]] می‌کردند. بنابر مشهور [[مذهب]] بنی‌جماز [[شیعه امامی]] بود ولی در عین حال از برخی از آنان به عنوان [[مخالفان شیعه]] یاد شده است.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۵.</ref>		[[ممالیک مصر]] در [[زمان]] حکمرانی بنی‌جماز بر مدینه در اوج [[قدرت]] بودند و در [[عزل]] و [[نصب]] [[امیران]] بنی‌جماز دخالت داشتند. گاهی [[امیران مکه]] که از جانب [[دولت]] ممالیک بر مدینه نیز حکمرانی داشتند، به عنوان امیران [[حجاز]]، امیری از بنی‌جماز برای حکمرانی مدینه [[انتخاب]] می‌کردند. بنابر مشهور [[مذهب]] بنی‌جماز [[شیعه امامی]] بود ولی در عین حال از برخی از آنان به عنوان [[مخالفان شیعه]] یاد شده است.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۵.</ref>

	==پیشینه==		== پیشینه ==
	بنی‌جماز و [[آل جماز]] (جَمامِزَه)<ref>عمدة الطالب، ص۳۸۸؛ نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۶.</ref> نام دو دسته از [[سادات حسینی]] است که در دو هنگام جداگانه حکمرانی [[مدینه منوره]] را بر عهده داشتند. حکمرانی دسته نخست از ۵۸۳ق. تا حدود نیمه سده هفتم ق. هم‌زمان با حکومت [[ایوبیان]] و حکمرانی دیگر از ۷۵۹ق. هم‌زمان با حکومت ممالیک مصر صورت پذیرفت. این [[دولت‌ها]] در تحولات مدینه اثرگذار بودند و در برخی از عزل و نصب‌های [[امیران مدینه]] نقش داشتند. این دو خاندان عبارتند از<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۵-۳۳۶.</ref>:		بنی‌جماز و [[آل جماز]] (جَمامِزَه)<ref>عمدة الطالب، ص۳۸۸؛ نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۶.</ref> نام دو دسته از [[سادات حسینی]] است که در دو هنگام جداگانه حکمرانی [[مدینه منوره]] را بر عهده داشتند. حکمرانی دسته نخست از ۵۸۳ق. تا حدود نیمه سده هفتم ق. هم‌زمان با حکومت [[ایوبیان]] و حکمرانی دیگر از ۷۵۹ق. هم‌زمان با حکومت ممالیک مصر صورت پذیرفت. این [[دولت‌ها]] در تحولات مدینه اثرگذار بودند و در برخی از عزل و نصب‌های [[امیران مدینه]] نقش داشتند. این دو خاندان عبارتند از<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۵-۳۳۶.</ref>:

	==فرزندان [[جماز بن قاسم]]==		== فرزندان [[جماز بن قاسم]] ==
	[[بنی‌جماز بن قاسم بن مهنا]] از سادات حسینی، از زیرشاخه‌های [[آل مهنا]] هستند<ref>نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref> که در حدود سال‌ ۵۸۳ق. حکمرانی مدینه را بر عهده گرفتند. [[نسب]] [[جماز]] با ۱۳ واسطه به امام سجاد{{ع}} می‌رسد.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۴.</ref> جماز بزرگ‌ترین فرزند [[قاسم بن مهنا]] و سرسلسله خاندان بنی‌جماز، نخستین کسی است که مدتی طولانی حکمرانی مدینه را بر عهده داشت.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۵؛ الدرر الکامنه، ج۵، ص۱۳۲.</ref>		[[بنی‌جماز بن قاسم بن مهنا]] از سادات حسینی، از زیرشاخه‌های [[آل مهنا]] هستند<ref>نصیحة المشاور، ص۲۲۸؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref> که در حدود سال‌ ۵۸۳ق. حکمرانی مدینه را بر عهده گرفتند. [[نسب]] [[جماز]] با ۱۳ واسطه به امام سجاد {{ع}} می‌رسد.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۲۵۴.</ref> جماز بزرگ‌ترین فرزند [[قاسم بن مهنا]] و سرسلسله خاندان بنی‌جماز، نخستین کسی است که مدتی طولانی حکمرانی مدینه را بر عهده داشت.<ref>غایة المرام، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۵؛ الدرر الکامنه، ج۵، ص۱۳۲.</ref>

	در [[روزگار]] [[سفر]] او به [[شام]] به سال ۶۱۲ق. که علت آن در منابع بازتاب نیافته، [[ابوعزیز قتاده]] [[امیر]] [[مکه]] چند روزی [[مدینه]] را محاصره نمود و در ضمن قطع برخی از نخلستان‌ها، در [[نبرد]] با [[مردم مدینه]] شماری را به [[قتل]] رساند. جماز در سوم [[شعبان]]، از شام همراه لشکری مشتمل بر ترکمان‌ها راهی مدینه شد و میان [[راه]] درگذشت. فرزندش [[قاسم]] [[جانشین]] او شد. وی با [[شکست]] دادن [[قتاده]]، غنیمت‌های فراوان به دست آورد.<ref>اتحاف الوری، ج۳، ص۲۱.</ref> اما در نبرد بعد که با [[هجوم]] قاسم به [[جده]] روی داد، قتاده به [[پیروزی]] [[دست]] یافت.<ref>العقد الثمین، ج۵، ص۴۶۵.</ref>		در [[روزگار]] [[سفر]] او به [[شام]] به سال ۶۱۲ق. که علت آن در منابع بازتاب نیافته، [[ابوعزیز قتاده]] [[امیر]] [[مکه]] چند روزی [[مدینه]] را محاصره نمود و در ضمن قطع برخی از نخلستان‌ها، در [[نبرد]] با [[مردم مدینه]] شماری را به [[قتل]] رساند. جماز در سوم [[شعبان]]، از شام همراه لشکری مشتمل بر ترکمان‌ها راهی مدینه شد و میان [[راه]] درگذشت. فرزندش [[قاسم]] [[جانشین]] او شد. وی با [[شکست]] دادن [[قتاده]]، غنیمت‌های فراوان به دست آورد.<ref>اتحاف الوری، ج۳، ص۲۱.</ref> اما در نبرد بعد که با [[هجوم]] قاسم به [[جده]] روی داد، قتاده به [[پیروزی]] [[دست]] یافت.<ref>العقد الثمین، ج۵، ص۴۶۵.</ref>
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>		[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>

	==فرزندان [[جماز بن منصور]]==		== فرزندان [[جماز بن منصور]] ==
	[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]]{{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>		[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>

	[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق.، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>		[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق. ، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>

	==خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]]==		== خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]] ==
	برخی از نسل جماز به عنوان خاندان‌های حکومت‌گر در مدینه با عناوینی دیگر شناخته می‌شوند. [[آل نعیر بن منصور بن جماز]] که حدود ۱۰ تن از آنها به حکمرانی رسیدند و به دو شاخه[[آل ابی‌ذر بن عجلان بن نعیر]] و [[آل ثابت بن نعیر]] تقسیم می‌شوند، از آن جمله هستند.<ref>الضوء اللامع، ج۶، ص۲۵۳؛ سمط النجوم، ج۴، ص۳۷۴-۳۷۵؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۶۹-۱۷۰.</ref> [[آل عطیة بن منصور بن جماز]]، <ref>نک: بدائع الزهور، ج۲، ص۱۶۷؛ الضوء اللامع، ج۲، ص۳۲۱؛ ج۵، ص۲۷۷.</ref> [[آل زیان بن منصور]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۸.</ref> و [[آل زهیر بن سلیمان]]<ref>النجوم الزاهره، ج۱۵، ص۱۹۶؛ الدلیل الشافی، ج۱، ص۳۰۸-۳۰۹؛ الضوء اللامع، ج۳، ص۲۳۹.</ref> از دیگر خاندان‌های نسل جماز هستند.		برخی از نسل جماز به عنوان خاندان‌های حکومت‌گر در مدینه با عناوینی دیگر شناخته می‌شوند. [[آل نعیر بن منصور بن جماز]] که حدود ۱۰ تن از آنها به حکمرانی رسیدند و به دو شاخه[[آل ابی‌ذر بن عجلان بن نعیر]] و [[آل ثابت بن نعیر]] تقسیم می‌شوند، از آن جمله هستند.<ref>الضوء اللامع، ج۶، ص۲۵۳؛ سمط النجوم، ج۴، ص۳۷۴-۳۷۵؛ موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۶۹-۱۷۰.</ref> [[آل عطیة بن منصور بن جماز]]، <ref>نک: بدائع الزهور، ج۲، ص۱۶۷؛ الضوء اللامع، ج۲، ص۳۲۱؛ ج۵، ص۲۷۷.</ref> [[آل زیان بن منصور]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۸.</ref> و [[آل زهیر بن سلیمان]]<ref>النجوم الزاهره، ج۱۵، ص۱۹۶؛ الدلیل الشافی، ج۱، ص۳۰۸-۳۰۹؛ الضوء اللامع، ج۳، ص۲۳۹.</ref> از دیگر خاندان‌های نسل جماز هستند.

خط ۳۸:		خط ۳۸:
	برخی از دیگر امیران منصوب از جانب امیر حجاز بر مدینه عبارتند از: [[سلیمان بن هبة بن جَمَّاز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]]، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]] اینان گاهی به اشتراک با برخی از دیگر از این [[خاندان]] و یا جداگانه از جانب [[امیران مکه]] بر مدینه حکمرانی داشتند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۸.</ref> حکمرانی بنی‌جماز با فراز و نشیب‌هایی تا اوایل سلطه [[عثمانی]] بر حجاز ادامه یافت و در این هنگام [[حکمرانی]] [[مدینه]] به طور کامل در حکمرانی [[مکه]] ادغام شد<ref>نک: تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۷-۳۳۹.</ref>		برخی از دیگر امیران منصوب از جانب امیر حجاز بر مدینه عبارتند از: [[سلیمان بن هبة بن جَمَّاز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]]، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]] اینان گاهی به اشتراک با برخی از دیگر از این [[خاندان]] و یا جداگانه از جانب [[امیران مکه]] بر مدینه حکمرانی داشتند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۸.</ref> حکمرانی بنی‌جماز با فراز و نشیب‌هایی تا اوایل سلطه [[عثمانی]] بر حجاز ادامه یافت و در این هنگام [[حکمرانی]] [[مدینه]] به طور کامل در حکمرانی [[مکه]] ادغام شد<ref>نک: تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۷-۳۳۹.</ref>

	==[[مذهب]]==		== [[مذهب]] ==
	سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>		سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:48:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد{{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.		[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد{{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:45:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	[[رده:قبیله‌های عرب]]		[[رده:قبیله‌های عرب]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:43:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	بر پایه گزارشی، [[عمیر بن قاسم بن جمَّاز]] نیز در سال‌های ۶۳۹ و ۶۴۰ق. [[امیر]] مدینه بود<ref>العقد الثمین، ج۴، ص۲۶۸.</ref>؛ اما منابع درباره جزئیات [[حکمرانی]] او ساکتند. پس از او [[شیحة بن‌ هاشم بن قاس]]م بار دوم از ۶۴۰ تا ۶۴۷ق. به حکمرانی مدینه [[دست]] یافت و حکمرانی در [[نسل]] او مستمر ماند. میان [[خاندان]] شیحه نیز کسانی به نام جماز وجود دارند. جَمَّاز بن شیحة بن‌ هاشم از آن جمله است که دو بار در سال‌های ۶۵۷-۶۶۵ق. و سال‌های ۶۶۶-۷۰۰ق. امیر مدینه بود.		بر پایه گزارشی، [[عمیر بن قاسم بن جمَّاز]] نیز در سال‌های ۶۳۹ و ۶۴۰ق. [[امیر]] مدینه بود<ref>العقد الثمین، ج۴، ص۲۶۸.</ref>؛ اما منابع درباره جزئیات [[حکمرانی]] او ساکتند. پس از او [[شیحة بن‌ هاشم بن قاس]]م بار دوم از ۶۴۰ تا ۶۴۷ق. به حکمرانی مدینه [[دست]] یافت و حکمرانی در [[نسل]] او مستمر ماند. میان [[خاندان]] شیحه نیز کسانی به نام جماز وجود دارند. جَمَّاز بن شیحة بن‌ هاشم از آن جمله است که دو بار در سال‌های ۶۵۷-۶۶۵ق. و سال‌های ۶۶۶-۷۰۰ق. امیر مدینه بود.

	[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>		[[منصور بن جَمَّاز بن شیحه]] نیز در فاصله سال‌های ۷۰۰ تا ۷۲۵ق. به تناوب چند نوبت به حکمرانی رسید. نسل وی و برادرش مقبل بن جَمَّاز تا حدود نیمه سده هشتم ق. [[حکومت]] مدینه در [[اختیار]] داشتند. البته اینان به [[بنی‌جماز]] مشهور نیستند.<ref>نک: التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۶۴؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۳.</ref> منابع از کشته شدن برخی از [[امیران]] مدینه در این عصر بر اثر [[رقابت]] خبر داده‌اند؛ چنان‌که کبیش بن منصور بن جماز عمویش مقبل را به قتل رساند و پس از مدتی نیز [[فرزندان]] مقبل کبیش را کشتند<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ص۱۶۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۷۱.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۶-۳۳۷.</ref>

	==فرزندان [[جماز بن منصور]]==		==فرزندان [[جماز بن منصور]]==
	[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]]{{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>		[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]]{{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>

	[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق.، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور ]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>		[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق.، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>

	==خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]]==		==خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]]==
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	در عصر حکمرانی بنی‌جماز گاهی امیران [[مکه]] که از جانب [[دولت]] ممالیک بر مدینه نیز حکمرانی داشتند، به عنوان امیران [[حجاز]] به جای خود امیری را که بیشتر از همان [[سادات حسینی]] و از [[نسل]] جماز بودند، بر مدینه [[تعیین]] می‌کردند. این [[اقدام]] از سال ۸۱۱ق. به بعد انجام شد؛ چنان‌که [[شریف حسن بن عجلان بن رمیثه]] که از سوی [[سلطان]] مصر به عنوان امیر حجاز [[منصوب]] شده بود، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]] را [[جانشین]] خود در مدینه قرار داد.		در عصر حکمرانی بنی‌جماز گاهی امیران [[مکه]] که از جانب [[دولت]] ممالیک بر مدینه نیز حکمرانی داشتند، به عنوان امیران [[حجاز]] به جای خود امیری را که بیشتر از همان [[سادات حسینی]] و از [[نسل]] جماز بودند، بر مدینه [[تعیین]] می‌کردند. این [[اقدام]] از سال ۸۱۱ق. به بعد انجام شد؛ چنان‌که [[شریف حسن بن عجلان بن رمیثه]] که از سوی [[سلطان]] مصر به عنوان امیر حجاز [[منصوب]] شده بود، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]] را [[جانشین]] خود در مدینه قرار داد.

	برخی از دیگر امیران منصوب از جانب امیر حجاز بر مدینه عبارتند از: [[سلیمان بن هبة بن جَمَّاز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]]، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]] اینان گاهی به اشتراک با برخی از دیگر از این [[خاندان]] و یا جداگانه از جانب [[امیران مکه]] بر مدینه حکمرانی داشتند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۸.</ref> حکمرانی بنی‌جماز با فراز و نشیب‌هایی تا اوایل سلطه [[عثمانی]] بر حجاز ادامه یافت و در این هنگام [[حکمرانی]] [[مدینه]] به طور کامل در حکمرانی [[مکه]] ادغام شد<ref>نک: تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۷-۳۳۹.</ref>		برخی از دیگر امیران منصوب از جانب امیر حجاز بر مدینه عبارتند از: [[سلیمان بن هبة بن جَمَّاز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]]، [[عجلان بن نعیر بن جماز بن منصور]]، [[غریر بن هیازع بن هبه]] اینان گاهی به اشتراک با برخی از دیگر از این [[خاندان]] و یا جداگانه از جانب [[امیران مکه]] بر مدینه حکمرانی داشتند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۸.</ref> حکمرانی بنی‌جماز با فراز و نشیب‌هایی تا اوایل سلطه [[عثمانی]] بر حجاز ادامه یافت و در این هنگام [[حکمرانی]] [[مدینه]] به طور کامل در حکمرانی [[مکه]] ادغام شد<ref>نک: تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۷-۳۳۹.</ref>

	==[[مذهب]]==		==[[مذهب]]==
	سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>		سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: /* پانویس */

2022-07-04T09:30:38Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			{{قبایل عرب}}

			[[رده:قبیله‌های عرب]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	~~[[رده:بنی‌جماز]]~~
	~~{{قبایل عرب}}~~

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:07:06Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	==[[مذهب]]==		==[[مذهب]]==
	سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>		سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)\|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T11:56:48Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد{{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.		[[بنی‌جماز]] به دو [[خاندان]] اطلاق می‌شود یکی از آن دو [[فرزندان]] [[جماز بن قاسم]] هستند و [[نسل]] آنها با سیزده واسطه به [[امام سجاد{{ع}}]] می‌رسد. آنان [[حکمرانی]] [[مدینه]] را برعهده داشتند و سال‌ها [[حکومت]] مدینه در این خاندان [[دست]] به دست می‌شد. حتی بعضی از آنها برای به‌دست آوردن حکومت باهم به [[رقابت]] می‌پرداختند.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T18:49:02Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۹
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}