بنی‌ربیعه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به بنی‌ربیعه (ابهام‌زدایی)

2025-01-07T07:10:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~بنی‌ربیعه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:~~		#تغییر_مسیر [[بنی‌ربیعه (ابهام‌زدایی)]]

	* [[~~بنی ربیعه بن عدنان]]~~
	* [[بنی ربیعه بن مالک]]
	* [[بنی ربیعه بن نزار]]
	~~{{ابهام‌زدایی}}~~

Wasity در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۰

2024-01-29T10:50:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	بنی‌ربیعه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:		بنی‌ربیعه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:

	* [[بنی ربیعه بن عدنان]].		* [[بنی ربیعه بن عدنان]]
	* [[بنی ربیعه بن مالک]].		* [[بنی ربیعه بن مالک]]
			* [[بنی ربیعه بن نزار]]
	{{ابهام‌زدایی}}		{{ابهام‌زدایی}}

Jaafari: جایگزینی صفحه با 'بنی‌ربیعه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: * بنی ربیعه بن عدنان. * بنی ربیعه بن مالک. {{ابهام‌زدایی}}'

2024-01-13T06:35:42Z

جایگزینی صفحه با 'بنی‌ربیعه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: * بنی ربیعه بن عدنان. * بنی ربیعه بن مالک. {{ابهام‌زدایی}}'

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:53:24Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بنابر مشهور، [[ربیعه]] مانند [[مضر]]، در تهامه و نجد تحت [[سلطه]] تبابعه به سر می‌‌بردند<ref>نهایة الإرب فی فنون الادب، ج۱۵، ص۲۹۷.</ref> و آنان افرادی را برای [[اداره امور]] [[قبایل]] مختلف مضر و ربیعه می‌‌فرستادند<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۸۷ و ۴۰۵</ref>. [[حجر بن عمرو]] معروف به [[آکل المرار کندی]] ـ بزرگ [[قبیله]] [[حمیری]] کنده ـ یکی از این افراد بود<ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۳۶۸-۳۶۹؛ حمزه اصفهانی، تاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء علیهم الصلاة و السلام، ص۱۱۱.</ref>. حجر در ایام حکومت خود، میان کنده و ربیعه اتحادی را بر پا کرد<ref> یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۱۶.</ref>، از این رو، آنان همراه با کندی‌ها، حجر بن عمرو را در [[لشکرکشی]] به [[بحرین]] و [[شام]] [[همراهی]] کردند<ref>مفضل ضبی، امثال العرب، ص۸۱؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۳۵۴-۳۵۷</ref>. برخی این [[جنگ]] را از کهن‌ترین جنگ‌های معدیان با یمنی‌ها و به روایتی، قبایل [[حمیر]] با کلب دانسته‌اند <ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۲۴۶؛ میدانی، مجمع الامثال، ج۴، ص۱۹.</ref>. ربعی‌ها دست کم در دو [[نبرد]] بزرگ با مضری‌ها علیه یمنی‌ها با یکدیگر [[متحد]] شدند که "[[یوم]] السُلان" یکی از آن [[جنگ‌ها]] بود. در این [[جنگ]]، آنان صهبان ـ پادشاه یمن ـ را [[شکست]] دادند<ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۲۴۹؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۶، ص۶۹-۷۰.</ref>.		بنابر مشهور، [[ربیعه]] مانند [[مضر]]، در تهامه و نجد تحت [[سلطه]] تبابعه به سر می‌‌بردند<ref>نهایة الإرب فی فنون الادب، ج۱۵، ص۲۹۷.</ref> و آنان افرادی را برای [[اداره امور]] [[قبایل]] مختلف مضر و ربیعه می‌‌فرستادند<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۸۷ و ۴۰۵</ref>. [[حجر بن عمرو]] معروف به [[آکل المرار کندی]] ـ بزرگ [[قبیله]] [[حمیری]] کنده ـ یکی از این افراد بود<ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۳۶۸-۳۶۹؛ حمزه اصفهانی، تاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء علیهم الصلاة و السلام، ص۱۱۱.</ref>. حجر در ایام حکومت خود، میان کنده و ربیعه اتحادی را بر پا کرد<ref> یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۱۶.</ref>، از این رو، آنان همراه با کندی‌ها، حجر بن عمرو را در [[لشکرکشی]] به [[بحرین]] و [[شام]] [[همراهی]] کردند<ref>مفضل ضبی، امثال العرب، ص۸۱؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۳۵۴-۳۵۷</ref>. برخی این [[جنگ]] را از کهن‌ترین جنگ‌های معدیان با یمنی‌ها و به روایتی، قبایل [[حمیر]] با کلب دانسته‌اند <ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۲۴۶؛ میدانی، مجمع الامثال، ج۴، ص۱۹.</ref>. ربعی‌ها دست کم در دو [[نبرد]] بزرگ با مضری‌ها علیه یمنی‌ها با یکدیگر [[متحد]] شدند که "[[یوم]] السُلان" یکی از آن [[جنگ‌ها]] بود. در این [[جنگ]]، آنان صهبان ـ پادشاه یمن ـ را [[شکست]] دادند<ref>ابن حبیب، کتاب المحبّر، ص۲۴۹؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۶، ص۶۹-۷۰.</ref>.

	در دیگر جنگ، موسوم به "یوم خزّاز" نیز در کنار [[کوه]] خزاز در گرفت، [[عدنانیان]] به [[پیروزی]] [[دست]] یافتند<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب،، ص۲۵۰-۲۵۱؛ ابوعبیده، دیوان النقائص: نقائص جریر و الفرزدق، ج۲، ص۲۶۱.</ref>، این [[نبرد]] مهمترین جنگ [[دوره جاهلی]] محسوب می‌‌شد؛ چرا که پس از آن [[ربیعه]] و [[مضر]] از زیر [[سلطه]] [[حکام]] [[یمن]] خارج شدند و تا [[ظهور اسلام]]، با [[اقتدار]] بر یمن چیره بودند<ref>[[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.		در دیگر جنگ، موسوم به "یوم خزّاز" نیز در کنار [[کوه]] خزاز در گرفت، [[عدنانیان]] به [[پیروزی]] دست یافتند<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب،، ص۲۵۰-۲۵۱؛ ابوعبیده، دیوان النقائص: نقائص جریر و الفرزدق، ج۲، ص۲۶۱.</ref>، این [[نبرد]] مهمترین جنگ [[دوره جاهلی]] محسوب می‌‌شد؛ چرا که پس از آن [[ربیعه]] و [[مضر]] از زیر [[سلطه]] [[حکام]] [[یمن]] خارج شدند و تا [[ظهور اسلام]]، با [[اقتدار]] بر یمن چیره بودند<ref>[[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.

	[[مردم]] این قبیله پیش از [[اسلام]] در شمار [[قبایل]] بیابان‌گرد و [[صحرانشین]] قرار داشتند که به [[برکت]] اسلام به [[شهرنشینی]] روی آوردند و برخی از آنان در سرزمین‌های دوردست [[ممالک اسلامی]] جای گرفتند و از مدافعان [[ثغور]] [[اسلامی]] شدند<ref> ابن خلدون، تاریخ، ج۶، ص۳.</ref>. قبایل ربیعه همواره با قبایل [[مضر]] و قبایل [[یمن]] مفاخره می‌‌کردند<ref> مبرد، الکامل، ج۲، ص۲۰۵؛ این عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۲۸۴ و ۲۸۶؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۰، ص۱۴؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]]؛ [[لیلا خسروی\|خسروی، لیلا]]، [[بنی‌ربیعه (مقاله)\|بنی‌ربیعه]].</ref>. از [[امام رضا]]{{ع}} هم به نقل از اجداد طاهرینش نقل شده که [[رسول خدا]]{{صل}} چهار قبیله: [[انصار]]، عبدالقیس، أسلم و [[بنی تمیم]] را [[دوست]] داشت<ref>شیخ صدوق، الخصال، ص۲۸۸؛ علی کورانی عاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق، ج۳، ص۲۲-۲۶.</ref>. برخی منابع هم برای ایشان خصائص و ویژگی‌هایی برشمردند که دیگر [[قبایل عرب]] فاقد آن بودند و آن اینکه: مهمان نوازترین، شجاع‌ترین، [[عابدترین]]، بخشنده‌ترین، خطیب‌ترین و بهترین راهنمای [[عرب]] از این [[قوم]] بودند<ref> ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۵۶-۵۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		[[مردم]] این قبیله پیش از [[اسلام]] در شمار [[قبایل]] بیابان‌گرد و [[صحرانشین]] قرار داشتند که به [[برکت]] اسلام به [[شهرنشینی]] روی آوردند و برخی از آنان در سرزمین‌های دوردست [[ممالک اسلامی]] جای گرفتند و از مدافعان [[ثغور]] [[اسلامی]] شدند<ref> ابن خلدون، تاریخ، ج۶، ص۳.</ref>. قبایل ربیعه همواره با قبایل [[مضر]] و قبایل [[یمن]] مفاخره می‌‌کردند<ref> مبرد، الکامل، ج۲، ص۲۰۵؛ این عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۲۸۴ و ۲۸۶؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۰، ص۱۴؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]]؛ [[لیلا خسروی\|خسروی، لیلا]]، [[بنی‌ربیعه (مقاله)\|بنی‌ربیعه]].</ref>. از [[امام رضا]]{{ع}} هم به نقل از اجداد طاهرینش نقل شده که [[رسول خدا]]{{صل}} چهار قبیله: [[انصار]]، عبدالقیس، أسلم و [[بنی تمیم]] را [[دوست]] داشت<ref>شیخ صدوق، الخصال، ص۲۸۸؛ علی کورانی عاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق، ج۳، ص۲۲-۲۶.</ref>. برخی منابع هم برای ایشان خصائص و ویژگی‌هایی برشمردند که دیگر [[قبایل عرب]] فاقد آن بودند و آن اینکه: مهمان نوازترین، شجاع‌ترین، [[عابدترین]]، بخشنده‌ترین، خطیب‌ترین و بهترین راهنمای [[عرب]] از این [[قوم]] بودند<ref> ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۵۶-۵۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'عمر رضا کحاله' به 'عمر رضا کحاله'

2023-01-30T17:18:48Z

جایگزینی متن - 'عمر رضا کحاله' به 'عمر رضا کحاله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	بر اساس [[نقلی]] از متون [[تاریخی]]، [[ربیعة بن نزار]] پس از [[مرگ]] پدر، از [[برادران]] جدا شد و نزدیک بطن عراق در وادی [[فرات]] فرود آمد و در یمن ساکن شدند<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶-۱۷؛ یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۲۴؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۹۳، ۲۷۳، ‏ج۲، ص۴۷۳، ۵۶۸.</ref>. دیگر [[روایات]] تاریخی هم، [[سرزمین]] اصلی [[ربیعه]] را [[منطقه نجد]] و تهامه<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ترجمه، ج۱، ص۳۴۷.</ref> در [[غرب]] [[عربستان]] معرفی کرده، منازلشان را قرن، حضن، [[عکاظ]]، رکبه، [[حنین]]، غمزة أوطاس، ذات العرق و عقیق و نیز نجد دانسته‌اند<ref>کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۴۲۴</ref>. تا اینکه افزایش [[جمعیت]] ربیعه و سایر قبیله‌ها در تهامه، به همراه کمبود چراگاه و زمین‌های حاصل‌خیز و نیز [[خشکسالی]] به وجود آمده در [[مکه]]، [[قبایل]] [[همسایه]] را رو در روی هم قرار داد<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ترجمه، ج۲، ص۵۲۸-۵۲۹.</ref>. سپس گروه‌هایی از [[بنی ربیعه]] با سوق داده شدن به سوی سواحل جنوبی خلیج فارس<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۳؛ دینوری، اخبار الطوال، ترجمه، ص۴۱.</ref>، در [[بحرین]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۶-۵۰۷؛ فراهیدی، کتاب العین، ج ۳، ص۲۲۰</ref> و هجر و عمان رحل اقامت افکندند<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۴.</ref>.		بر اساس [[نقلی]] از متون [[تاریخی]]، [[ربیعة بن نزار]] پس از [[مرگ]] پدر، از [[برادران]] جدا شد و نزدیک بطن عراق در وادی [[فرات]] فرود آمد و در یمن ساکن شدند<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶-۱۷؛ یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۲۴؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۹۳، ۲۷۳، ‏ج۲، ص۴۷۳، ۵۶۸.</ref>. دیگر [[روایات]] تاریخی هم، [[سرزمین]] اصلی [[ربیعه]] را [[منطقه نجد]] و تهامه<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ترجمه، ج۱، ص۳۴۷.</ref> در [[غرب]] [[عربستان]] معرفی کرده، منازلشان را قرن، حضن، [[عکاظ]]، رکبه، [[حنین]]، غمزة أوطاس، ذات العرق و عقیق و نیز نجد دانسته‌اند<ref>کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۴۲۴</ref>. تا اینکه افزایش [[جمعیت]] ربیعه و سایر قبیله‌ها در تهامه، به همراه کمبود چراگاه و زمین‌های حاصل‌خیز و نیز [[خشکسالی]] به وجود آمده در [[مکه]]، [[قبایل]] [[همسایه]] را رو در روی هم قرار داد<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ترجمه، ج۲، ص۵۲۸-۵۲۹.</ref>. سپس گروه‌هایی از [[بنی ربیعه]] با سوق داده شدن به سوی سواحل جنوبی خلیج فارس<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۳؛ دینوری، اخبار الطوال، ترجمه، ص۴۱.</ref>، در [[بحرین]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۶-۵۰۷؛ فراهیدی، کتاب العین، ج ۳، ص۲۲۰</ref> و هجر و عمان رحل اقامت افکندند<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۴.</ref>.

	پس از ظهور [[اسلام]]، گسترش [[فتوحات]] در نواحی و شهرهای گوناگون سبب شد تا تیره‌های ربیعه بیش از پیش در نواحی مختلف پراکنده و با اجرای [[سیاست]] اسکان [[قبایل عرب]] در شهرهای مفتوحه، شهرهای توج و [[موصل]] سکونت‌گاه تیره‌های مختلف [[عبدالقیس]] به‌ویژه اللبُوه گشت<ref>ابن درید، الاشتقاق، ج۲، ص۳۲۴، ابن قتیبه، المعارف، ص۹۳</ref>. علاوه بر آن با تأسیس [[کوفه]] و سپس [[بصره]]، [[اعراب]] از سرتاسر [[شبه جزیره عربستان]]، به این دو [[شهر]] [[هجرت]] کردند<ref>ثقفی کوفی، الغارات، مقدمه، ج۱، ص۵۱.</ref>. علاوه بر [[عراق]]، [[خراسان]] نیز از دیگر مناطق محل [[اجتماع]] و [[مهاجرت]] مردمانی از [[قبیله ربیعه]] و [[خاندان]] [[بنو عبدالقیس]] به شمار رفته است<ref>عمر رضا ~~کحاله،~~ معجم قبائل العرب،ج۲، ص۷۲۷؛ دائرة المعارف تشیع، مقاله بنی عبدالقیس، عبدالحسین شهیدی، ج۳، ص۴۷۹</ref>. همچنین برخی دیگر از گزارشات از اسکان گروهی دیگر از ربیعه در شهرهای مختلف [[مصر]] و نیز شهرهای شمال افریقا حکایت دارند. اعیان [[اندلس]] را هم در شمار [[بنی ربیعه]] ذکر کرده‌اند<ref>مقری، نفح‌ الطیب، ج۱، ص۲۳۲-۲۳۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۹۳، ۳۰۲؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		پس از ظهور [[اسلام]]، گسترش [[فتوحات]] در نواحی و شهرهای گوناگون سبب شد تا تیره‌های ربیعه بیش از پیش در نواحی مختلف پراکنده و با اجرای [[سیاست]] اسکان [[قبایل عرب]] در شهرهای مفتوحه، شهرهای توج و [[موصل]] سکونت‌گاه تیره‌های مختلف [[عبدالقیس]] به‌ویژه اللبُوه گشت<ref>ابن درید، الاشتقاق، ج۲، ص۳۲۴، ابن قتیبه، المعارف، ص۹۳</ref>. علاوه بر آن با تأسیس [[کوفه]] و سپس [[بصره]]، [[اعراب]] از سرتاسر [[شبه جزیره عربستان]]، به این دو [[شهر]] [[هجرت]] کردند<ref>ثقفی کوفی، الغارات، مقدمه، ج۱، ص۵۱.</ref>. علاوه بر [[عراق]]، [[خراسان]] نیز از دیگر مناطق محل [[اجتماع]] و [[مهاجرت]] مردمانی از [[قبیله ربیعه]] و [[خاندان]] [[بنو عبدالقیس]] به شمار رفته است<ref>[[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب،ج۲، ص۷۲۷؛ دائرة المعارف تشیع، مقاله بنی عبدالقیس، عبدالحسین شهیدی، ج۳، ص۴۷۹</ref>. همچنین برخی دیگر از گزارشات از اسکان گروهی دیگر از ربیعه در شهرهای مختلف [[مصر]] و نیز شهرهای شمال افریقا حکایت دارند. اعیان [[اندلس]] را هم در شمار [[بنی ربیعه]] ذکر کرده‌اند<ref>مقری، نفح‌ الطیب، ج۱، ص۲۳۲-۲۳۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۹۳، ۳۰۲؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== [[ادیان]] و اعتقادات جاهلی [[ربیعه]] ==		== [[ادیان]] و اعتقادات جاهلی [[ربیعه]] ==

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:38Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	بر اساس [[نقلی]] از متون [[تاریخی]]، [[ربیعة بن نزار]] پس از [[مرگ]] پدر، از [[برادران]] جدا شد و نزدیک بطن عراق در وادی [[فرات]] فرود آمد و در یمن ساکن شدند<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶-۱۷؛ یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۲۴؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۹۳، ۲۷۳، ‏ج۲، ص۴۷۳، ۵۶۸.</ref>. دیگر [[روایات]] تاریخی هم، [[سرزمین]] اصلی [[ربیعه]] را [[منطقه نجد]] و تهامه<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ترجمه، ج۱، ص۳۴۷.</ref> در [[غرب]] [[عربستان]] معرفی کرده، منازلشان را قرن، حضن، [[عکاظ]]، رکبه، [[حنین]]، غمزة أوطاس، ذات العرق و عقیق و نیز نجد دانسته‌اند<ref>کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۴۲۴</ref>. تا اینکه افزایش [[جمعیت]] ربیعه و سایر قبیله‌ها در تهامه، به همراه کمبود چراگاه و زمین‌های حاصل‌خیز و نیز [[خشکسالی]] به وجود آمده در [[مکه]]، [[قبایل]] [[همسایه]] را رو در روی هم قرار داد<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ترجمه، ج۲، ص۵۲۸-۵۲۹.</ref>. سپس گروه‌هایی از [[بنی ربیعه]] با سوق داده شدن به سوی سواحل جنوبی خلیج فارس<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۳؛ دینوری، اخبار الطوال، ترجمه، ص۴۱.</ref>، در [[بحرین]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۶-۵۰۷؛ فراهیدی، کتاب العین، ج ۳، ص۲۲۰</ref> و هجر و عمان رحل اقامت افکندند<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۴.</ref>.		بر اساس [[نقلی]] از متون [[تاریخی]]، [[ربیعة بن نزار]] پس از [[مرگ]] پدر، از [[برادران]] جدا شد و نزدیک بطن عراق در وادی [[فرات]] فرود آمد و در یمن ساکن شدند<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶-۱۷؛ یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۲۴؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۹۳، ۲۷۳، ‏ج۲، ص۴۷۳، ۵۶۸.</ref>. دیگر [[روایات]] تاریخی هم، [[سرزمین]] اصلی [[ربیعه]] را [[منطقه نجد]] و تهامه<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ترجمه، ج۱، ص۳۴۷.</ref> در [[غرب]] [[عربستان]] معرفی کرده، منازلشان را قرن، حضن، [[عکاظ]]، رکبه، [[حنین]]، غمزة أوطاس، ذات العرق و عقیق و نیز نجد دانسته‌اند<ref>کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۴۲۴</ref>. تا اینکه افزایش [[جمعیت]] ربیعه و سایر قبیله‌ها در تهامه، به همراه کمبود چراگاه و زمین‌های حاصل‌خیز و نیز [[خشکسالی]] به وجود آمده در [[مکه]]، [[قبایل]] [[همسایه]] را رو در روی هم قرار داد<ref>دینوری، اخبار الطوال، ص۱۶؛ البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ترجمه، ج۲، ص۵۲۸-۵۲۹.</ref>. سپس گروه‌هایی از [[بنی ربیعه]] با سوق داده شدن به سوی سواحل جنوبی خلیج فارس<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۳؛ دینوری، اخبار الطوال، ترجمه، ص۴۱.</ref>، در [[بحرین]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۶-۵۰۷؛ فراهیدی، کتاب العین، ج ۳، ص۲۲۰</ref> و هجر و عمان رحل اقامت افکندند<ref>البکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۷۴.</ref>.

	پس از ظهور [[اسلام]]، گسترش [[فتوحات]] در نواحی و شهرهای گوناگون سبب شد تا تیره‌های ربیعه بیش از پیش در نواحی مختلف پراکنده و با اجرای [[سیاست]] اسکان [[قبایل عرب]] در شهرهای مفتوحه، شهرهای توج و [[موصل]] سکونت‌گاه تیره‌های مختلف [[عبدالقیس]] به‌ویژه اللبُوه گشت<ref>ابن درید، الاشتقاق، ج۲، ص۳۲۴، ابن قتیبه، المعارف، ص۹۳</ref>. علاوه بر آن با تأسیس [[کوفه]] و سپس [[بصره]]، [[اعراب]] از سرتاسر ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]]، به این دو [[شهر]] [[هجرت]] کردند<ref>ثقفی کوفی، الغارات، مقدمه، ج۱، ص۵۱.</ref>. علاوه بر [[عراق]]، [[خراسان]] نیز از دیگر مناطق محل [[اجتماع]] و [[مهاجرت]] مردمانی از [[قبیله ربیعه]] و [[خاندان]] [[بنو عبدالقیس]] به شمار رفته است<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب،ج۲، ص۷۲۷؛ دائرة المعارف تشیع، مقاله بنی عبدالقیس، عبدالحسین شهیدی، ج۳، ص۴۷۹</ref>. همچنین برخی دیگر از گزارشات از اسکان گروهی دیگر از ربیعه در شهرهای مختلف [[مصر]] و نیز شهرهای شمال افریقا حکایت دارند. اعیان [[اندلس]] را هم در شمار [[بنی ربیعه]] ذکر کرده‌اند<ref>مقری، نفح‌ الطیب، ج۱، ص۲۳۲-۲۳۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۹۳، ۳۰۲؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		پس از ظهور [[اسلام]]، گسترش [[فتوحات]] در نواحی و شهرهای گوناگون سبب شد تا تیره‌های ربیعه بیش از پیش در نواحی مختلف پراکنده و با اجرای [[سیاست]] اسکان [[قبایل عرب]] در شهرهای مفتوحه، شهرهای توج و [[موصل]] سکونت‌گاه تیره‌های مختلف [[عبدالقیس]] به‌ویژه اللبُوه گشت<ref>ابن درید، الاشتقاق، ج۲، ص۳۲۴، ابن قتیبه، المعارف، ص۹۳</ref>. علاوه بر آن با تأسیس [[کوفه]] و سپس [[بصره]]، [[اعراب]] از سرتاسر [[شبه جزیره عربستان]]، به این دو [[شهر]] [[هجرت]] کردند<ref>ثقفی کوفی، الغارات، مقدمه، ج۱، ص۵۱.</ref>. علاوه بر [[عراق]]، [[خراسان]] نیز از دیگر مناطق محل [[اجتماع]] و [[مهاجرت]] مردمانی از [[قبیله ربیعه]] و [[خاندان]] [[بنو عبدالقیس]] به شمار رفته است<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب،ج۲، ص۷۲۷؛ دائرة المعارف تشیع، مقاله بنی عبدالقیس، عبدالحسین شهیدی، ج۳، ص۴۷۹</ref>. همچنین برخی دیگر از گزارشات از اسکان گروهی دیگر از ربیعه در شهرهای مختلف [[مصر]] و نیز شهرهای شمال افریقا حکایت دارند. اعیان [[اندلس]] را هم در شمار [[بنی ربیعه]] ذکر کرده‌اند<ref>مقری، نفح‌ الطیب، ج۱، ص۲۳۲-۲۳۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۹۳، ۳۰۲؛ [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|ربیعه و مضر]].</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	== [[ادیان]] و اعتقادات جاهلی [[ربیعه]] ==		== [[ادیان]] و اعتقادات جاهلی [[ربیعه]] ==

Bahmani: /* منابع */

2022-10-03T06:39:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681302.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]		# [[پرونده:13681302.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
	# [[پرونده:1100778.jpg\|22px]] [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|'''ربیعه و مضر''']]		# [[پرونده:1100778.jpg\|22px]] [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|'''ربیعه و مضر''']]، [[دانشنامه جهان اسلام ج۱۹ (کتاب)\|دانشنامه جهان اسلام ج۱۹]]
	# [[پرونده:IM010395.jpg\|22px]] [[لیلا خسروی\|خسروی، لیلا]]، [[بنی‌ربیعه (مقاله)\|'''بنی‌ربیعه''']]		# [[پرونده:IM010395.jpg\|22px]] [[لیلا خسروی\|خسروی، لیلا]]، [[بنی‌ربیعه (مقاله)\|'''بنی‌ربیعه''']]، [[دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (کتاب)\|دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۸

2022-10-03T06:38:15Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۶

2022-10-03T06:36:45Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2022-10-03T06:30:06Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681302.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]		# [[پرونده:13681302.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
			# [[پرونده:1100778.jpg\|22px]] [[ستار عودی\|عودی، ستار]]، [[ربیعه و مضر (مقاله)\|'''ربیعه و مضر''']]
			# [[پرونده:IM010395.jpg\|22px]] [[لیلا خسروی\|خسروی، لیلا]]، [[بنی‌ربیعه (مقاله)\|'''بنی‌ربیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}